Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သစ်ပင်ကြီးကို မှီခိုပြီး အရိပ်ခိုလှုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒီအတိုင်းကြီး... ထွက်သွားတာလား "</p> <p> </p> <p>​ဟေးဟွမ်တောင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအသီးသီးတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ဆိုသည်မှာ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်အတွင်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိခဲ့ဖူးသည့် မိစ္ဆာအလား ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​အနည်းဆုံးတော့ ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် အင်အားချင်းတူညီသော အနီးနားပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဏ်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်တွင် သူမနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တူညီစဉ်အတွင်း ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို အနိုင်ယူနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>​"ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ... ဘယ်လိုမိစ္ဆာမျိုးကို စည်းရုံးလိုက်တာလဲ "</p> <p> </p> <p>​"ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို နည်းနည်း ပြောင်းလဲရတော့မယ် ထင်တယ်။ နောက်နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ရင် ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာဖို့ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ"</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ဘက်က ပေးစရာရှိတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို အပြည့်အဝ ပေးရမယ်။ အလားအလာရှိတဲ့ ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ဖို့ဆိုရင် ဒီလောက် အကျိုးအမြတ်လေး ပေးရတာက ဘာပြောစရာ ရှိလို့လဲ "</p> <p>​...</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် လူအများရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကျန်းအကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများမှာ ခဏမျှ မှင်တက်နေကြပြီးမှ အပြေးအလွှား ရှေ့သို့တိုးကာ လက်အုပ်ချီလျက် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းသည်လည်း မလိုလားသော်လည်း ရှေ့သို့တိုးကာ လက်အုပ်ချီရင်း</p> <p> </p> <p> "ဖန့်မိတ်ဆွေရဲ့ ဒီနေ့ပြသသွားတဲ့ နည်းစနစ်တွေက ငါတို့ကို မျက်စိပွင့်စေပါတယ်။ ဖန့်မိတ်ဆွေအနေနဲ့ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်မှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ဗြောင်ကျကျ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို မထင်ထားမိဘူး"</p> <p> </p> <p>​"တစ်ပန်းလေး သာသွားရုံပါ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားလှသည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သူသာ ဖန့်ထျန်းဇွန် ၊ ဖန့်ရွှမ်ယန် နှင့် ဖန့်လူသား သုံးဦးကို တာအိုအဖြစ် မစုစည်းခဲ့လျှင်...</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သူသာ  ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း ကို အသုံးမပြုခဲ့လျှင်...</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သာ ယခုထက် ဆယ်ဆမက ပို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့လျှင်... သူနှင့် တကယ့်ကို တိုက်ကွက်အနည်းငယ်မျှ ယှဉ်တိုက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​လင်ချုံးယွင်နှင့် အခြားသူများမှာ ရှေ့သို့တိုးကာ နှုတ်ဆက်ခွင့် မရှိကြသဖြင့် အဝေးမှသာ ဖန့်ချန်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်ကျမှသာ လောကီရေးရာများကို စိတ်မဝင်စားဘဲ နေ့စဉ်ရက်ဆက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတတ်ကာ၊ ငါးနှစ်အတွင်း လင်ချုံးယွင်နှင့်ပင် စကားအနည်းငယ်သာ ပြောဖူးသည့် အောက်ခြေနယ်မြေခြောက်ခုမှ လာသော ဤဖန့်အကြီးကဲ ၏ တကယ့်အစွမ်းမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူတို့ အမှန်တကယ် သိမြင်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... စောစောကတော့ နိုင်ခြေက သုံးပုံ (သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း) ပဲ ရှိတယ်ဆို..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းအကြီးအကဲက လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မတိုက်ကြည့်ရသေးခင်မှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းကို မသိနိုင်လို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ခန့်မှန်းရုံပဲ ရှိတာပါ"</p> <p> </p> <p> ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ခဏအကြာတွင် သူ၏ အကြည့်တို့က မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော လင်ချုံးယွင်ထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ဖန့်ချန်၏ အကြည့်ကြောင့် လင်ချုံးယွင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ အေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​လူအများနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် နှုတ်ဆက်ကာ သူပုံမှန်ကျင့်ကြံနေကျ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးမှ ထွက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မသွားမီ လင်ချုံးယွင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟေးဟွမ်တောင်ရဲ့ ကိစ္စအဝဝကို ဖန့်အကြီးအကဲနဲ့ များများ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်လိုက်ပါ။ အရင်ကလို လှုပ်ရှားမှုတွေ... မလိုတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p> ဝါယန်ဖုန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​လင်ချုံးယွင်က သူ့ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘာကြည့်တာလဲ "</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ</p> <p> </p> <p>"ငါက လူအ မဟုတ်ဘူး။ ဖန့်အကြီးအကဲမှာ ဒီလိုကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိနေမှတော့ သူ့ကို ဆက်ပြီး ရန်စနေတာဟာ ကိုယ့်ခေါင်းကို ကိုယ့်ခါးမှာ ချိတ်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ငါက သေချင်ဇောနဲ့ မိုက်ရူးရဲနေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်နေရမှာလဲ ပြီးတော့ ဒီငါးနှစ်အတွင်း ရခဲ့တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကိုလည်း အကုန်လုံး ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်"</p> <p> </p> <p>​"အကယ်၍ ဖန့်အကြီးအကဲက မလိုချင်ဘူးဆိုရင်ရော..."</p> <p> </p> <p>​"သူ လိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ အကုန်ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်။ ဒီတစ်ကြိမ် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ စစ်ဆေးမှုက ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး၊ နောက်တစ်ကြိမ်ကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ်။ မင်းကတော့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတုန်း ဖန့်အကြီးအကဲနဲ့ များများ ထိတွေ့ဆက်ဆံဖို့ အခွင့်အရေး ယူထားလိုက်ဦး။ နောက်နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် သူက ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သွားတော့မှာ"</p> <p> </p> <p>​နောက်ထပ် ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း...</p> <p> </p> <p>​ဟေးဟွမ်တောင်၏ စည်းစနစ်များမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် စောင့်ကြပ်ခဲ့စဉ်ကအတိုင်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​နယ်မြေအသီးသီးက ဈေးတန်းပိုင်ရှင်များမှာ အကြောင်းရင်းကို သေချာမသိကြသော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အခွန်နည်းနည်းပဲ ပေးရသည်ကိုတော့ အလွန်ကျေနပ်နေကြပြီး မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မပြုလုပ်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ဒုတိယမြောက် ငါးနှစ်တာကာလ စေ့သောအခါ ဝါယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဟေးဟွမ်တောင်သို့ ချိန်းဆိုထားသကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ထပ်မံတွေ့ရှိရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုတစ်ကြိမ် တောင်လုပွဲတွင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ပြသလိုက်သော အစွမ်းမှာ အရင်တစ်ကြိမ်ထက် အနည်းဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံ ခန့် ပို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ အနည်းငယ်မျှသော ကွာဟချက်ဖြင့် ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲတွင် ထပ်မံရှုံးနိမ့်သွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဝါယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် အောက်ခြေနယ်မြေခြောက်ခုအပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ အမြင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဟေးဟွမ်တောင်ခြေရှိ အလယ်အလတ်စား ဈေးတန်းတစ်ခု...</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရောင်းချသည့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်လာပြီး ဆိုင်အကူနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် နောက်ဖေးဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေဘက်မှာ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ပါး စောင့်ကြပ်နေတာ အမှန်ပါပဲ။ ကျုပ်ရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ ဒီရှေးဟောင်းမသေမျိုးဟာ အဆင့် ၇ မဟုတ်ဘဲ အဆင့် ၈ တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​ဟွမ်ဝူကျီသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် လူကြီးတစ်ဦးအသွင်ဖြင့် ရှိနေကာ၊ သူသည် ဤဆေးဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"လူ့လောက ကိုးခုနယ်မြေမှာ အဆင့် ၈ အထိ ရောက်နိုင်တဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်တွေက သိပ်မများဘူး"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ဟွမ်ဝူကျီကို ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p> "ချန်ခုန်း နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေရော ရခဲ့လား"</p> <p> </p> <p>​"မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ထိုက်ရွှီမသေမျိုး  နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတော့ ကြားခဲ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>​ဟွမ်ဝူကျီက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်က လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေ မှာ တပည့်လက်ခံပွဲ လုပ်ဖို့ အင်အားစုအသီးသီးက စီစဉ်နေကြတယ်။ စစ်ဆေးမှုမှာ ပါဝင်မယ့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်တင် သန်းဂဏန်းလောက် ရှိနိုင်တယ်။ အဲဒီ သန်းနဲ့ချီတဲ့ လူတွေထဲကမှ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်က အယောက် ၂၀ ပဲ ရွေးမှာ။ ထိုက်ရွှီမသေမျိုး က ဒီစစ်ဆေးမှုရဲ့ အဓိက တာဝန်ခံပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ပိုင်း က ဒီစစ်ဆေးမှုကို တာဝန်ယူတာလား ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်က သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ စံနှုန်းက တကယ့်ကို မသေးလှဘူးပဲ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ပိုင်း မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ဟွမ်ဝူကျီက ခပ်အေးအေး ပြုံးကာ</p> <p> </p> <p>"စစ်မှန်တဲ့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ပဲ။ ဒီထိုက်ရွှီမသေမျိုး က အဆင့် ၇ ကို တက်လှမ်းသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>​"..."</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "ကြည့်ရတာ လီရှမ်းဇီ က အဲဒီ မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲမှာ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးရွှေကိုယ်ထည်ကို မရလိုက်လို့ မသေမျိုးစာရင်းဝင်ခွင့်ကို မရခဲ့ပေမဲ့၊ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်က တခြားတစ်နေရာကနေ ထိုက်ရွှီမသေမျိုး အတွက် မသေမျိုးစားရင်းဝင်ခွင့် တစ်ခု ရှာပေးလိုက်ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>​"သခင်လေး... မသေမျိုးစားရင်းခွင့် ဆိုတဲ့အရာက ကြည့်ရတာ ရဖို့တော်တော်မလွယ်ဘူးပဲ။ ကျုပ် တို့ နောင်ကျရင်..."</p> <p> </p> <p>​"မင်း သေသွားရင်တော့ မသေမျိုးစားရင် ဝင်ခွင့် မလိုဘူး၊ ယင်လောကရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား ဝိညာဥ်ဖြစ်လာတာက မင်းရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုပဲ။ တကယ်လို့  မင်း အသက်ရှင်လျက်နဲ့ အဆင့် ၆ အထိ ရောက်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းရှိသမျှ သုံးပြီး မင်းအတွက် စားရင်းဝင်ခွင့် တစ်ခု ရအောင်လုပ်ပေးမယ်၊ မင်းကို ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်အထိ ပို့ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဟွမ်ဝူကျီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး"</p> <p> </p> <p>​သူသည် သစ်ပင်ကြီးကို မှီခိုပြီး အရိပ်ခိုလှုံရခြင်း ၏ အရသာကို နောက်ဆုံးတော့ ခံစားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယခင်က အဖြစ်အပျက်များသာ မရှိခဲ့လျှင် ယခုအချိန်အထိ သူသည် အဆင့် ၃ ဓားနတ်ဘုရားအဆင့်မှာသာ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လမ်းစပင် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​"ထိုက်ရွှီမသေမျိုး ဟာ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ  မှာ တာဝန်ကျခဲ့တဲ့ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ရဲ့ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်။ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းနေကြပေမဲ့ ဗြောင်ကျကျတော့ မလုပ်ရဲကြဘူး၊ ရန်သူဖြစ်သွားမှာ စိုးလို့လေ"</p> <p> </p> <p>" ဟွမ်ချင်းကျွဲဟာလည်း ဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ ရှဲ့ကျစ် အဖွဲ့ကို ဖျက်သိမ်းပြီး အထက်နယ်မြေသုံးခုဆီကို အရှက်တကွဲ ရောက်လာခဲ့ရတာ။ ထိုက်ရွှီမသေမျိုး နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေကိုလည်း မင်း သတိထားပြီး စောင့်ကြည့်ပေးပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးကိုတော့ အရင်ဦးစားပေးရမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က စကားအချို့ မှာကြားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အချိန်ကာလမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ငါးနှစ် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသည်မှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် တောင်လုရန် တတိယအကြိမ် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နာရီဝက်ခန့် အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်ပြီးနောက် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ အနည်းငယ်သော ကွာဟချက်ဖြင့် ထပ်မံရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခင်နှစ်ကြိမ်တွင် သူမ ရှုံးနိမ့်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတတ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ မထွက်သွားဘဲ ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​"ရှင်... အမြဲတမ်း ညှာပြီး တိုက်နေတာလား "ာ</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ်လား မဟုတ်တာ ဟုန်မိတ်ဆွေနဲ့ ယှဉ်တိုက်ရတာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှ ရတာပါ။ တကယ်လို့ ကျုပ်သာ နည်းနည်းလေး ညှာလိုက်ရင် ရှုံးသွားမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခပ်သာသာ ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ကို သုံးစွဲထားသည့် ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ငါးနှစ်တာအတွင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားလေ့ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာမူ သူမထက် တစ်ပန်း အမြဲသာနေသည် မဟုတ်ပါလား</p> <p> </p> <p>​"နောက်ငါးနှစ်နေရင် ငါ ထပ်လာခဲ့ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ထိုစကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားရစ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save