Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၂၄၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လျိုမြောင်မြောင်၏ စွမ်းပကား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင်နှင့် ရန်ကျန့်ရှန်းတို့သည် စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် လုပ်ငန်းစဉ်များကို အတည်ပြုပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စတင်စီမံတော့သည်။</p> <p>​“ကြေးစားအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ ခင်ဗျာ.. အဖွဲ့တိုင်းက အထူးချွန်ဆုံး လူထက်ဝက်ကို ထုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီမှာ လာစုပေးပါ။ ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ အရာရှိ ရန်ကျန့်ရှန်းဘက်မှာ ခံစစ်စနစ် တည်ဆောက်ရေးကို သွားကူညီပေးကြပါ”</p> <p>​“ပြီးတော့ ကြေးစားအဖွဲ့အသီးသီးက ဒဏ်ရာပြင်းထန်တဲ့လူတွေကို ဆေးကုသရေးယာဉ်ဆီ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပို့ပေးပါ။ အဲဒီမှာ ဆေးကုသရေး အထူးစွမ်းရည်ရှင်က ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။” လင်းရှင်းဟိုင်၏ ပါးစပ်မှ အမိန့်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ဆေးကုသရေးယာဉ်ဆိုသည်မှာ လျိုမြောင်မြောင် လိုက်ပါလာသည့် သံချပ်ကာကားပင် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ၃၂ နံပါတ် ကင်းစခန်း၌ အခြေခံခံစစ်စနစ်ပင် မရှိသေးသဖြင့် အရေးပေါ် ကယ်ဆယ်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း လုံးဝ မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို မိမိဘာသာသာ အားကိုးကြရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုတစ်ခေါက် ဇွန်ဘီလှိုင်းကို ထိုးဖောက်လာရာတွင် အထိအခိုက် အကျအဆုံး ရှိမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကိစ္စပင်။ ကြေးစားအဖွဲ့ဝင်များမှာ သံချပ်ကာကားအတွင်းမှ ပစ်ခတ်ကြသည်ဆိုသော်လည်း ဇွန်ဘီများမှာ ကားအနားသို့ ချဉ်းကပ်မိသွားပါက ပစ်ပေါက်များမှတစ်ဆင့် လက်ကို လျှိုဝင်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ လျင်မြန်စွာ မရှောင်တိမ်းနိုင်ပါက သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပါက ဒဏ်ရာရရုံတင်မကဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးသည်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>​ဇွန်ဘီလှိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်မှစ၍ ကြေးစား ၃ ဦးမှာ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ရပြီး ဒဏ်ရာရသူ ၅၂ ဦး ရှိခဲ့ရာ ၎င်းတို့ထဲမှ ၁၃ ဦးမှာ ဒဏ်ရာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ လင်းရှင်းဟိုင်အတွက်မူ ဤအရေအတွက်မှာ အတော်ပင် များပြားလှသည်။ သို့သော် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များအတွက်မူ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လျှင် လူ ၂ ဦးခန့်သာ ဒဏ်ရာရခြင်းဖြစ်သဖြင့် အလွန်နည်းပါးသော အကျအဆုံးနှုန်းဟု သတ်မှတ်ထားကြသည်။</p> <p>​ဒဏ်ရာပြင်းထန်သူများမှာ ဇွန်ဘီလှိုင်းအတွင်း၌ ရှိနေစဉ်က အရေးပေါ် ပြုစုမှုလောက်သာ လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ယခုအခါတွင်မူ အလျင်အမြန်ပင် ထမ်းစင်များဖြင့် သယ်ဆောင်လာကြတော့သည်။</p> <p>​မျက်နှာ အရိုးများပင် ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဒဏ်ရာရသူများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဘေးမှ ရန်ကျန့်ရှန်းမှာ အနည်းငယ် အားနာသွားမိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသပေးရန်မှာ ၎င်းတို့၏ တာဝန်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ...။</p> <p>​“အဲ... ရဲဘော် လင်းရှင်းဟိုင်၊ ကျွန်တော့်ဘက်က ဆေးတပ်ဖွဲ့ငယ်ကို ခေါ်ပေးရမလား သူတို့မှာ အရေးပေါ် ကုသနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ဆေးကုသရေးခန်းတွေ အသင့်မဖြစ်ခင်အထိ အသက်ရှင်အောင် ထိန်းထားပေးနိုင်မှာပါ” ဟု ရန်ကျန့်ရှန်းက အကြံပြုသည်။</p> <p>​“ကျေးဇူးပါပဲ.. မလိုပါဘူး” ဟု လင်းရှင်းဟိုင်က ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။ “ကျွန်တော်တို့ဆီမှာလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေးကုသရေးအဖွဲ့ ရှိပါတယ်ဗျ။”</p> <p>​ရန်ကျန့်ရှန်းမှာ စိတ်ထဲမှ အံ့သြနေမိသည်။ သူတို့ ယူဆောင်လာသည်မှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်များ ဖြစ်သည်။ ကြေးစားအဖွဲ့များထဲတွင် အရေးပေါ်ကုသမှု တတ်ကျွမ်းသူအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း စစ်ဆရာဝန်များကို မီလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ သို့သော် သူသည် မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ကြည့်သာနေလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုစဉ် သံချပ်ကာကား တစ်စီး၏ တံခါးပွင့်လာပြီး ချောမောလှပကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသည့် အမျိုးသမီး ကြေးစားတစ်ဦးမှာ အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလာကာ နောက်သို့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ မကြာမီပင် အခြားကြေးစားအချို့မှာ အရှင်ဖမ်းဆီးကာ တုတ်နှောင်ထားသော ဇွန်ဘီများကို ဆွဲယူ၍ ဆင်းလာကြသည်။</p> <p>​“ဇွန်ဘီတွေလား” ရန်ကျန့်ရှန်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသမည်ဆိုပြီး ဇွန်ဘီများကို ဘာအတွက် ယူလာကြသနည်း။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။</p> <p>​ထိုအမျိုးသမီး ကြေးစားမှာ သူမ၏ လှပသော လက်ကလေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူမဘေးတွင် ရုန်းကန်နေသော ဇွန်ဘီမှာ ချက်ချင်းပင် နွမ်းလျသွားကာ အသက်ဓာတ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဇွန်ဘီ၏ အရေပြားများမှာ တွန့်လိပ်ခြောက်ကပ်သွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>​ဗြုန်း</p> <p>​ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကြေးစားများမှာ လျိုမြောင်မြောင်၏ လက်စွမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို အခြောက်တိုက် သေစေနိုင်သည့် ထိုစွမ်းရည်က လူတိုင်းကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။</p> <p>​ဇွန်ဘီ သေဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အစိမ်းရောင် အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျိုမြောင်မြောင်၏ လက်ပေါ်သို့ ပျံသန်းလာသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ပထမဆုံး ဒဏ်ရာရသူ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုသူမှာ မျက်နှာအရိုးများ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ကြေးစားပင်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရိုးထိအောင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီး ၅ ချက် ရှိနေပြီး ညာဘက်မျက်လုံးနှင့် နှာခေါင်းမှာလည်း ပြတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သွေးတိတ်ဆေးများ သုံးထားသော်လည်း သွေးများမှာ စိမ့်ထွက်နေဆဲပင်။ ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးမှာ သာမန်လူဆိုလျှင် သေဆုံးသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျိုးဗီဇတိုးမြှင့်ထားသူဖြစ်၍သာ အသက်ဆက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​လျိုမြောင်မြောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမလက်ထဲမှ အစိမ်းရောင် အလင်းလုံးမှာ အစိမ်းရောင် အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ထိုသူ၏ ဒဏ်ရာများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်း တိတ်သွားကာ အသားစများမှာ ပြန်လည် တွန့်လိမ်လာပြီး ကျက်သွားသည့် အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။</p> <p>​သို့သော် လျိုမြောင်မြောင်က ထိုသူ၏ အသက်ကိုသာ ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် သွေးတိတ်သွားသည်နှင့် အလင်းစက်များ ထည့်သွင်းမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော အလင်းလုံးကို ကြည့်ကာ သူမသည် နောက်ထပ် လူနာတစ်ဦးထံသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>​လျိုမြောင်မြောင်၏ ကုသမှုစွမ်းရည်ဟာ ၁၀ စက္ကန့်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာရသူ၏ အသက်ကိုမူ အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ ထိုအံ့သြဖွယ် ကုသမှုစွမ်းရည်ကြောင့် မှင်တက်နေကြရပြီး မကြာမီမှာပင် လူတိုင်းက သူမအပေါ် ရိုရိုသေသေနှင့် လေးစားစွာ ဆက်ဆံလာကြတော့သည်။ နောက်လာမည့် တိုက်ပွဲများတွင် မည်သူ ဒဏ်ရာရမည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကုသရေး အထူးစွမ်းရည်ရှင်နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ထားရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးလှသည်။</p> <p>​“တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ အထူးစွမ်းရည်ပဲ” ရန်ကျန့်ရှန်းက မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လျိုမြောင်မြောင်ကို အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤစွမ်းရည်မှာ ကုသရန်အတွက်သာမက လူသတ်ရန်အတွက်လည်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။</p> <p>​ရန်ကျန့်ရှန်းသည် လင်းရှင်းဟိုင်နှင့် လျိုမြောင်မြောင်တို့ကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်ကာ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာပုံရသည်။ “ရဲဘော် လင်းရှင်းဟိုင်.. ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဆေးကုသရေးလူ ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ခံစစ်တည်ဆောက်ရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်တော့မယ်ဗျာ။ ဇွန်ဘီလှိုင်းကို ဟန့်တားဖို့ကတော့ ခင်ဗျားကိုပဲ အပ်နှံလိုက်ပါရစေ။”</p> <p>​ရန်ကျန့်ရှန်း ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းရှင်းဟိုင်သည်လည်း အမိန့်များကို ဆက်လက် ထုတ်ပြန်သည်။ သူသည် ကြေးစား ၅၀၀ ကျော်ကိုသာ တိုက်ပွဲအတွက် ထားရှိပြီး ကျန်သည့်လူများကို ခံစစ်တည်ဆောက်ရေးတွင် ကူညီခိုင်းလိုက်သည်။ ဤမျှ လူအင်အားမှာ လုံးဝ လုံလောက်လှသည်။ ယခင်က လူ ၅၀ မျှဖြင့်ပင် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပါက ယခုအခါ လူအင်အား ၁၀ ဆ တိုးလာခြင်းကြောင့် ခံစစ်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာသွားတော့သည်။</p> <p>​ကင်းစခန်း၏ အရေးပါသော နေရာများတွင် ကြေးစားများ နေရာယူလိုက်သည်နှင့် ပစ်အားမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး ယိမ်းယိုင်နေသော ခံစစ်စည်းမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ သို့သော် အားလုံး သိထားကြသည်မှာ စစ်မှန်သော အန္တရာယ်မှာ သာမန်ဇွန်ဘီများ မဟုတ်ဘဲ သွေးပိုးကောင် များ၊ ရူးသွပ်နေသော အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီ များနှင့် အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်နေသော ဗီဇပြောင်းဇွန်ဘီ များသာ ဖြစ်ကြောင်းပင်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save