Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၃၈၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> ​"မဟာလော့ကို စစ်ကြေညာမယ် ဟုတ်လား... ရှင် ရူးသွားပြီလား"</p> <p> </p> <p>​ ယောင်ယောင်မှာ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည် - "မဟာလော့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တာအိုဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ရှိနေတာလေ။ ရှင်က မဟာလော့ကို စစ်တိုက်တယ်ဆိုတာ တာအိုဂိုဏ်းကို ရန်သူလုပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ တာအိုဂိုဏ်းဆိုတာ ဒီလောကရဲ့ ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီး တစ်ခုပဲ၊ ရှင့်ရဲ့ မဟာရှနိုင်ငံကတော့ သာမန်နိုင်ငံလေးပဲ ရှိသေးတာ။ ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားလွန်းတာကို ရှင်က ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ စိန်ခေါ်ဝံ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>​ "ဒါဆို ငါကပဲ ဒီအတိုင်း အရှုံးပေးပြီး ငြိမ်ခံနေရမှာလား"</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် - "သူတို့က ဒီနေ့ ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရဲရင် နောက်နေ့ကျ ပိုဆိုးတာတွေ လုပ်လာဦးမှာပဲ။ သူတို့ကို ကောင်းကောင်းကြီး ပညာမပေးလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ အမှားကို ဘယ်တော့မှ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ လူရှိလား…"</p> <p> </p> <p>​ "ရှိကြောင်းပါ အရှင်မင်းကြီး" လျူမိန်းမစိုး ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က "ငါရဲ့ အမိန့်တော်စာကို ပြင်ဆင်လိုက်။ အနောက်ဘက်တပ်မတော်ဆီကို ပို့ပြီး မဟာလော့နိုင်ငံထဲကို စစ်ချီဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>​ လျူမိန်းမစိုးမှာ ဤအမိန့်ကြောင့် အံ့သြသွားသော်လည်း "အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ ယောင်ယောင်မှာ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားကာ "ရှင် တကယ်ပြောနေတာလား"</p> <p> </p> <p>​ "အတည်ပေါ့" လင်းပိုင်ဖန်က ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ "နေဦး... အလောတကြီး မလုပ်နဲ့ဦး။ ဒီစစ်ပွဲက ပေါ့သေးသေးမဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ ပြန်သွားပြီး ဆရာနဲ့ အရင်တိုင်ပင်လိုက်ဦးမယ်" ဟု ယောင်ယောင်က ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ "မင်း စိတ်ကြိုက် သွားတိုင်ပင်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစစ်ပွဲကိုတော့ ငါ တိုက်ကိုတိုက်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်သည် နန်းတွင်းစာကြည့်ဆောင်သို့ ပြန်သွားပြီး အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်များကို စုဝေးကာ အမိန့်တော်စာအား 'ကျားဖြူခံတပ်' ဆီသို့ အမြန်ဆုံး ပို့ဆောင်စေလိုက်သည်။</p> <p>​</p> <p>​ ထိုအချိန်တွင် ယောင်ယောင်မှာ အမည်မသိ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တွေ့ဆုံနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ "ဆရာ... ကိစ္စကကြီးတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>​ "ဘာတွေဖြစ်လို့လဲ ယောင်ယောင်"</p> <p> </p> <p>​ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် 'ဇီလျိုလီ' က သူမ၏ ချစ်တပည့်မလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "ဘာလို့ မဟာရှနိုင်ငံကနေ အခုလို အပြေးအလွှား ပြန်လာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>​ "ဆရာ... အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စဖြစ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>​ ယောင်ယောင်က အလောတကြီး ပြောလိုက်သည် - "အဲ့ဒီ ငတုံးဧကရာဇ်က မဟာလော့နိုင်ငံက သူ့နောက်ကွယ်မှာ သတင်းတွေဖြန့်ပြီး ဒုက္ခပေးနေတာကို သိသွားလို့ အရမ်းဒေါသထွက်နေတယ်။ အခု သူက စစ်သည်တွေကို စုစည်းနေပြီ၊ မကြာခင် မဟာလော့ကို စစ်ကြေညာတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>​ "ဘာ…" မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်ပင် မှင်တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ သူမ၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ 'လင်းပိုင်ဖန် ရူးသွားပြီလား' ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒုတိယအတွေးမှာမူ 'လင်းပိုင်ဖန်က ဒီလောက် လိမ္မာပါးနပ်တာ၊ ဘာလို့ ဒီလို မိုက်မဲတဲ့အလုပ်မျိုး လုပ်မှာလဲ' ဟူ၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ သို့ဆိုလျှင် သူ့နောက်ကွယ်က 'တစ်စုံတစ်ယောက်' က ခွင့်ပြုချက်ပေးလိုက်လို့များလား။</p> <p> </p> <p>​ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် စဉ်းစားလေလေ၊ ထိုအချက်က ပိုဖြစ်နိုင်လေလေဟု ထင်လာမိသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤမျှ သတ္တိရှိစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​ ယောင်ယောင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် - "ဆရာ... သူ့ရဲ့ အမိန့်တော်စာက ထွက်သွားပြီ၊ စစ်တပ်ကလည်း အသင့်ပဲ။ ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"</p> <p> </p> <p>​ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "ယောင်ယောင် စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူ တစ်ခုခု ကြံစည်ထားတာ ရှိပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​ "ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မပူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ သူလုပ်နေတာက ကျောက်ခဲကို ကြက်ဥနဲ့ ပေါက်သလိုပဲ၊ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေတာ" ယောင်ယောင်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ‘ ကျောက်ခဲကို ကြက်ဥနဲ့ပေါက်တယ် ဟုတ်လား’</p> <p> </p> <p>​ ထို 'လူသား' ရှိနေသရွေ့တော့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​ တာအိုဂိုဏ်းကသာ အစွမ်းကုန် အင်အားသုံးပြီး သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကြီးကို ထုတ်သုံးလာလျှင်တောင်မှ နှစ်ဖက်လုံးက အင်အားချင်း မျှနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ "ကဲ... ဒီလိုလုပ်ကြတာပေါ့ ယောင်ယောင်။ မင်းရဲ့ အချစ်တော်လေးအတွက် တကယ် စိတ်ပူနေတယ်ဆိုရင် ငါတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေကို ခေါ်သွားပြီး သူ့ကို ကူညီပေးလိုက်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>​ ယောင်ယောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် အံ့သြသွားပြန်သည် - "ဆရာ... ကျွန်မတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကပါ ဝင်ပါရမှာလား"</p> <p> </p> <p>​ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် တာအိုဂိုဏ်းမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင် ရန်ဘက်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း တကယ့် အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်မှသာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လေ့ ရှိကြသည်။ ဤစစ်ပွဲက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်နေပေ။</p> <p> </p> <p>​ "ငါတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရမယ်။ ဆီမီးကို မှောင်နေချိန်မှာ ထွန်းပေးတာကမှ ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပြီး - "သွားတော့... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပဲ။ ဒါကိုယူပြီး လူအင်အား စုစည်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>​ ယောင်ယောင်မှာ တံဆိပ်ကိုကိုင်ကာ မှင်တက်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဤတံဆိပ်သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို စေခိုင်းနိုင်ရုံသာမက ကောင်းကင်အဆင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကိုပင် အကူအညီတောင်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​ သူမ၏ ဆရာက မဟာရှနိုင်ငံကို ဘာကြောင့် အခုလို အစွမ်းကုန် ကူညီနေရသည်ကို ယောင်ယောင် နားမလည်နိုင်သော်လည်း ဤတံဆိပ်ရှိလျှင် မဟာရှနိုင်ငံအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ "ဆရာ... ကျွန်မ သွားပြီနော်။ သတင်းကောင်းကိုသာ စောင့်နေပါ" ယောင်ယောင်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် တောင်အောက်သို့ ပြေးဆင်းသွားလေသည်။</p> <p>​</p> <p>​ ထိုအချိန်တွင် ဖြူကျားခံတပ်၌ တပ်စွဲထားသော အနောက်ဘက်တပ်မတော်သည် လင်းပိုင်ဖန်၏ အမိန့်တော်စာကို လက်ခံရရှိပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ စုစုပေါင်း စစ်သည် ၆ သိန်းအနက် ၁ သိန်းကို ခံတပ်စောင့်ရန် ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျန်စစ်သည် ၅ သိန်းကို ဝူစန်းကွေ့က ဦးဆောင်ကာ ခံတပ်တံခါးများကို ဖွင့်၍ မဟာလော့နိုင်ငံအတွင်းသို့ အလစ်အငိုက် စစ်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော မဟာလော့စစ်တပ်မှာ မဟာရှနိုင်ငံက သူတို့ကို အရင်စတင် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ ထို့ထက် ပိုဆိုးသည်မှာ မဟာရှစစ်တပ်အတွင်းတွင် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင် ၁၀ ယောက်ကျော် ပါဝင်နေခြင်းပင်။ မဟာလော့စစ်တပ်တွင်မူ ၂ ယောက်၊ ၃ ယောက်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် မဟာလော့၏ ခံတပ်ကြီး ကျိုးပျက်သွားလေသည်။ မဟာရှစစ်တပ်သည် ခံတပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချီတက်ပြီး မြို့များကို အံ့သြဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သိမ်းပိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားလာသော စစ်ပွဲသတင်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ "မဟာရှနိုင်ငံက တကယ်ကြီး မဟာလော့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်လား... အံ့ဩစရာပဲ"</p> <p> </p> <p>​ "တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ သူတို့နောက်က တာအိုဂိုဏ်းကို မကြောက်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>​ "မကြောက်လို့ စတိုက်တာနေမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​ "ဒီစစ်ပွဲက အရမ်းထူးဆန်းပြီး ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းတယ်။ ဒါက မဟာရှဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူတစ်ယောက်ပဲ ဒီလို ထင်မှတ်မထားတဲ့ အလုပ်မျိုးကို လုပ်တတ်တာ"</p> <p> </p> <p>​ "တစ်ယောက်ယောက် ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး... ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ"</p> <p> </p> <p>​ တစ်ဖက်က တက်သစ်စ အင်အားကြီးနိုင်ငံ၊ နောက်တစ်ဖက်ကတော့ တာအိုဂိုဏ်းက ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုထားသည့် နိုင်ငံသစ်။ ဤစစ်ပွဲက အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ တစ်လောကလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ ဤစစ်ပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။</p> <p>​</p> <p>​ မဟာလော့ နန်းတော်အတွင်း၌ မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ မျက်နှာဖြူလျော့ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည် - "မဟာရှနိုင်ငံက ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>​ သူသည် တာအိုဂိုဏ်းက ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသည့် ဧကရာဇ်ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုရန် လိုပေသည်။ တာအိုဂိုဏ်း၏ အထောက်အပံ့ ရရှိထားသူတိုင်းသည် အင်အားကြီးမားသော အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်လာကြစမြဲပင်။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမှာ တာအိုဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ လောကကြီးတွင် တာအိုဂိုဏ်းကို ယှဉ်နိုင်သည့် အင်အားစု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ မဟာရှကဲ့သို့ သာမန်နိုင်ငံလေးက ဘာကြောင့် စစ်ချီရဲရသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​ ထိုစဉ် 'စုန့်ယွီဖေး' က လေထဲတွင် ဝဲပျံ၍ ရောက်ရှိလာကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် - "အရှင်မင်းကြီး... ဒီစစ်ပွဲက ထူးဆန်းနေတယ်။ နားလည်မှုလွဲတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ မဟာရှကို သွားပြီးတော့ ဒီစစ်ပွဲကို ရှောင်လွှဲလို့ရမလားဆိုတာ ဧကရာဇ်ကို မေးမြန်းပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>​ "နတ်မိမယ်ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>​ မဟာလော့ဧကရာဇ်က လက်ယမ်းပြကာ - "အကြောင်းရင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျုပ်ကို တိုက်ခိုက်ရဲမှတော့ သူတို့က ကျုပ်ရန်သူပဲ။ ရန်သူတွေအပေါ်မှာ ကျုပ် ဘယ်တော့မှ ကြင်နာလေ့မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>​ သူသည် စစ်သည်များနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များကို ချက်ချင်း စုဝေးစေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ စုန့်ယွီဖေးမှာ အခြေအနေများက သူမ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်သွားကာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် မဟာရှနိုင်ငံဆီသို့ ဦးတည်ကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save