Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေခြင်းက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားကိုလည်း ထင်ရှားပေါ်လွင်စေပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ပြိုင်ဘက်သည် ဤနေရာ၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းဆဲပင်ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်း၏ ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ လက်သည်းများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလွှဲယမ်းလိုက်ရာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွယ်ကူစွာ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်းမျှမရှိသော ဤကဲ့သို့ တစ်ဖက်သတ်သတ်ဖြတ်မှုမျိုးတွင်</p> <p> </p> <p>လူအများသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ်ကို ရူးသွပ်စွာ အသုံးပြုကြပြီး၊ တာအိုလက်နက် အမျိုးမျိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုနေရာမှလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသော်လည်း၊ သူတို့ အားကိုးအားထားရာစွမ်းရည်များမှာ တို့ဟူးကဲ့သို့ ပျော့ဖတ်နေပြီး၊ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချလွင်</p> <p> </p> <p>နဂါးလက်သည်းသည် အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းရန်ကြိုးပမ်းလိုက်ချိန်တွင်၊ နောက်ဆုံး၌ တစ်စုံတစ်ခု၏ဟန့်တားခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သုံးပေခန့်သာရှည်လျားပြီး အလွန်သေးငယ်သော သဏ္ဍာန်မဲ့ဓားတစ်လက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အသွင်အပြင်အားဖြင့် ကြည့်လျှင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူများ၏ တာအိုလက်နက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်မဆိုထားနှင့်၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်မှ လူအများအပြား၏ နည်းလမ်းများကပင် ပို၍ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသလိုရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုချီဓားသည် ကျင့်ကြံသူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက၊ ခယ်ရှစ်စန်းကိုလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ လက်သည်းများကြားတွင် အစ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သာ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မမာကျောပါက၊ ယခုအချိန်တွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များယိုစီးကျနေမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>လောကီကိစ္စများကို ကျော်လွန်သွားသော သံယောဇဉ်ကင်းမဲ့သည့် တည်ငြိမ်မှုများရောယှက်နေသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီက ခန်းမသခင်၊ ဘာလို့ ဒီအခြေအနေအထိ ဖန်တီးရတာလဲ။ ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးလို့မရနိုင်တဲ့ ကိစ္စ ဘာရှိလို့လဲ။"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် ခဏတွင်၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်မှ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးနီးပါးသည် စိတ်ငြိမ်ဆေးတစ်လုံးသောက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရပြီး၊ အသက်ကို လုရှူကာ သူတို့၏ ရူးသွပ်မတတ် ထွက်ပြေးနေမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းသည် ၎င်း၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ချီဓားကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။</p> <p>ခေတ္တကြာပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ ပါးစပ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး၊ အလွန်တရာကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးကို ထုတ်ဖော်ကာ၊ ထက်ရှပြီး ထိပ်လန့်ဖွယ်</p> <p>ဖြူဖွေးနေသောနဂါးသွားများကို ပေါ်လွင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအပြုံးသည် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သခင်ဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် မျက်နှာပျက်ရသည့်အတွက် ပြင်းထန်သော ဒေါသများ လွှမ်းမိုးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းသည် ဝူကျွင်းကဲ့သို့ စကားများခြင်းကို မနှစ်မြို့ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ရုတ်တရက်လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ၊ ချီဓားမှာ ရုတ်ခြည်း ကြေမွသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူမျှမတုံ့ပြန်နိုင်မီတွင်၊ ၎င်းသည် လက်မောင်းကို ပြင်းထန်စွာလွှဲယမ်းလိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသောနဂါးလက်သည်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အဝတ်စတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဒီခန်းမသခင်နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့တောင် အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး။ မင်းလုပ်ရမှာက သေပေးဖို့ပဲ။"</p> <p> </p> <p>ထိုဧရာမ နဂါးလက်သည်းကြီး၏ အောက်တွင်၊ ဝတ်ရုံရှည်ကိုဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အို ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တိမ်တိုက်များနောက်မှ လိမ့်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ ယခင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုများ ရှိမနေတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် မန္တန်များကို ဆက်တိုက်ဖန်တီးလိုက်ပြီး၊ ယခင်ကဲ့သို့ပင် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးအနှံ့အပြားတွင် ချီဓားသန်းပေါင်းများစွာကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း ဘန်း</p> <p> </p> <p>ချီဓားများသည် အရိုင်းဆန်စွာစီးဆင်းနေသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး၊ တောင်တမျှ ကြီးမားသောနဂါးလက်သည်း ငါးခုနှင့် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျိုးပဲ့သွားကာ၊ နဂါးလက်သည်းအပေါ်တွင်လည်း နက်ရှိုင်းသောခြစ်ရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ရှန်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းအတွင်း၏ လောကီကိစ္စများနှင့် များစွာ ကင်းကွာနေသော နယ်မြေတစ်ခုတွင်၊ ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျကာ မြေကြီးနစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့၊ နေနှင့်လတို့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်မည့် မြင်ကွင်းနှင့် ဆင်တူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီက ခန်းမသခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီအဘိုးကြီး စကားကို နားထောင်ပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အငိုက်မိသွားသော်လည်း၊ ထိုကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးကို ခေတ္တမျှတားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထပ်မံ၍ စကားဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မိုးမြေ၏ အကာအကွယ် မရှိသည့်အခါ၊ သူသည် သာမန်အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့်သာ တူနေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖျောက်ပစ်၍မရသောကောက်ကျစ်မှုများရှိနေကာ အနည်းငယ်ညစ်ပတ်စုတ်ပြတ်နေပုံပင် ပေါက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ သူသည် ခယ်ရှစ်စန်းကို စကားပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ခန်းမကြီးရှေ့ရှိ ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လူငယ်လေးဆီသို့ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်၏ နောက်ကွယ်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် မည်သို့မည်ပုံရောက်ရှိနေမှန်းမသိ ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးနတ်ဆိုး တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်လျှင်၊ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် သိသာထင်ရှားစွာ ပို၍ လွယ်ကူလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထောက်ရှု၍၊ သူသည် ဤတစ်ကြိမ်နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ စစ်ဆင်ရေး နောက်ကွယ်မှ အစစ်အမှန် ကြိုးကိုင်သူဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပြားပြီး၊ အရှေ့ပိုင်း ခန်းမသခင်ထက်ပင် အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်မားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် အထက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဤကိစ္စတွင် မိမိပါဝင်ပတ်သက်ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၏ နည်းလမ်းများကို လေ့လာလိုပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏ အနာဂတ်အစီအစဉ်များအတွက်လည်း အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံး လောလောဆယ်တွင်၊ ခယ်ရှစ်စန်းသည် အနည်းငယ် အရေးနိမ့်နေပုံရသော်လည်း၊ အဘိုးအိုကို မည်မျှအထိရှုံးနိမ့်နေကြောင်းဆိုသည်မှာ မသေချာသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"ငါပြောတာလေး နားထောင်ပါဦး၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်က မင်းတို့ ခန်းမကိုဘယ်လိုပဲ စော်ကားမိခဲ့ပါစေ၊ ငါ တောင်းပန်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ဘာလို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်နစ်နာတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ရောက်အောင် လုပ်ရမှာလဲ။ မင်းတို့လည်း သိတဲ့အတိုင်း တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်က ကျင့်ကြံသူတွေမှာ နောက်ဆုံးအားကိုးစရာနည်းလမ်းတွေ ရှိသေးတယ်လေ။ မင်းတစ်ယောက်တည်းကို အားကိုးနေရုံနဲ့တော့၊ အရှေ့ပိုင်း ခန်းမသခင်..."</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၏ ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း၊ ဤဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်တွင် ခိုင်မာသော စရိုက်လက္ခဏာ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ရတနာများကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်လေ၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပျက်စီးခြင်းဟူသော စကားစုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ခယ်ရှစ်စန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် ဓားချီမြစ်ရှည်ကြီးကို ချေမှုန်းကာ အဘိုးအိုထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း..."</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရှန်းယီအား စူးစိုက်ကြည့်နေသော်လည်း၊ထိုလူငယ်မှာတော့ အဆိုပြုချက်ကို စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် သူ၏ အကြည့်ကိုပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှဲဖယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုသည် ကြမ်းကြုတ်သော နဂါးလက်သည်းဆီသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို ကြောက်နေတယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်ရဲ့ အင်အားနဲ့ ငါက အနောက်ပိုင်းဟုန်မှာရှိတဲ့ ရတနာနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ပြီး လူတိုင်းကို အောင်ပွဲခံခဲ့တာ။ မင်းက ပိုပြီး ရက်စက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်ကွာ"</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးမြေအတွင်းသို့ သိမ်မွေ့စွာ ပြန်လည်ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်၊ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများသည် ရုတ်တရက် သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထွက်ပြေးရန် အလိုအလျောက်ဆန္ဒဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း၊ သူတို့ ထွက်ပြေးရန် နေရာမရှိတော့ကြောင်းအလျင်အမြန် သဘောပေါက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင်၊ ၎င်းတို့ အားလုံးသည် ဒူးထောက်ကျသွားကြပြီး၊ သနားညှာတာရန် တောင်းဆိုသံများက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို ချမ်းသာပေးပါ"</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် အငွေ့ပျံလာကာ၊ မူလအနှစ်သာရသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်ဆီသို့ စုစည်းသွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင် အတက်အကျများကြားတွင်၊ အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ခိုင်မာပြီး မိုးမြေကိုလွှမ်းခြုံထားသော မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့်ဓားကြီးတစ်လက်သည် လျင်မြန်စွာဖြစ်တည်လာပြီး၊ တိုက်ခိုက်လာသော နဂါးလက်သည်းကို ခုခံရန် ၎င်း၏ဓားကိုယ်ထည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလှုပ်ရှားလိုက်ကာ၊ ဓားထိပ်ဖျားသည် ကျောက်လှေကားထစ်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ဆီသို့ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေဝါရောင်နဂါးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်သခင်သည် ခေါင်းဆောင်ကို ဦးစွာဖမ်းဆီးရမည်ဟူသော အရာကို ကောင်းစွာနားလည်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အောက်ဘက်သို့ သံယောဇဉ်ကင်းမဲ့သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မကြာမီ သူ၏ သူငယ်အိမ်များသည် မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားလာလေ၏။</p> <p> </p> <p>မြင်ကွင်းထဲတွင်၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ကြောက်ရွံ့ရသော ရွှမ်ချင်းဓားကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း၊ ထိုလူငယ်လေးသည် ရှောင်တိမ်းရန် အားထုတ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ရွှေလက်ကောက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်ကစားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် သက်ရှိများကို ပိုမို ယဇ်ပူဇော်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီအဘိုးကြီး ကြည့်ချင်သေးတယ်၊ သာမန် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်က ငါ့ရှေ့မှာ ဟန်ရေးပြဖို့ ဘာအခွင့်အရေးများ ရှိနေလို့လဲဆိုတာ"</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ထိုဓားကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ထိုးဆင်းလာသည်။</p> <p>သို့သော် ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မသက်မသာစွာစောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင်၊ ၎င်းသည် ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိနိုင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ရွှေလက်ကောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စီးဆင်းနေသည့် အရှိန်အဝါအနီးသို့ပင် မကပ်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ပေရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသော ရွှမ်ချင်းဓားကြီး၏ ရှေ့တွင်၊ သူမ၏ သေးသွယ်သော ပုံရိပ်မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရေးမပါလှဘဲ၊လျစ်လျူရှုထားနိုင်စရာဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် လေထဲတွင်ဝဲပျံနေပြီး၊ သူမ၏ နူးညံ့သောလက်ဖဝါးသည် ဓား၏အစွန်းနှင့် ထိကပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမသည် ၎င်းကို ညင်သာစွာ လှုပ်ခါလိုက်၏။</p> <p>တားဆီး၍မရသော သေးငယ်သည့်အက်ကွဲကြောင်းများသည် ရွှမ်ချင်းဓားတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ မြေပြိုသကဲ့သို့ ပြိုကျပျက်စီးသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြင်းမျက်နှာပုံစံအနက်ရောင်ဂါဝန်သည် အနည်းငယ်လှုပ်ခါသွားပြီး၊ သူမ၏ နူးညံ့ချစ်စရာကောင်းသောငယ်ရွယ်သည့် မျက်နှာလေးသည် ယခုအခါ အားလုံးကိုတိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့စေလောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် လေထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် မှင်သက်နေလေ၏။</p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းသည် နဂါးလက်သည်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်တဲ့ အပြောင်းအလဲပဲနော်၊ အခုမှ နောင်တမရနဲ့...။"</p> <p> </p> <p>နဂါးနတ်ဆိုးထံမှသွယ်ဝိုက်သော သရော်လှောင်ပြောင်မှုများကို ကြားလိုက်ရကာ အဘိုးအို၏ မျက်နှာသည် နီရဲသွားသော်လည်း၊ ပြန်လည်ချေပရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ဖဝါးများကို ဖြန့်ကားလိုက်ရာ၊ သူ၏ မူလ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်သည် ဂိုဏ်းအပြင်စည်းဆီသို့ စတင် ပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ ရတနာနယ်မြေအတွင်းရှိ လောကီကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကိုပင် မျိုချပစ်လုမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနည်းဖြင့်သာ ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူခံစားရသောကြီးမားလှသည့် ဖိအားများကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ခယ်ရှစ်စန်းဆီသို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အတူတူ သွားကြမယ်၊ မြန်မြန်လုပ်။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ခယ်ရှစ်စန်းသည် တစ်ဖန် လှုပ်ရှားလာလေ၏။</p> <p>သူ၏ ယခင်စွမ်းဆောင်ရည်က သခင်ဖြစ်သူကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ၊ အခွင့်အရေး ရှိနေသေး၏။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ဧရာမ ရွှေဝါရောင်နဂါးကြီးသည် ယခင် ရွှမ်ချင်းဓားထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို နောက်ဆုံးတွင်ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွေးများ လွင့်ပျံလာကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးဟိန်းသံကြီးက ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက ဘေးဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည့် ခဏမှာပင်၊ သေးသွယ်သော အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်လာနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ရက်စက်သော ဒူးတိုက်ချက်တစ်ခုက သူ၏မေးရိုးအောက်ပိုင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယီသည် သူ၏ ယဇ်ပူဇော်မှု လုပ်ရပ်ကို နှောင့်ယှက်လိုက်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် နောက်ထပ်တံတောင်ရိုက်ချက် တစ်ချက်ပေးလိုက်ကာ အဘိုးအို၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>နက်ရှိုင်းသော ကျားဟိန်းသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝေါင်း</p> <p>***</p> <p> </p>


Save