Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝမ်ရှန်းရတနာနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စူးစမ်းခြင်း ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်နဂါးသည် မြေပြင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာပြီး၊ အနောက်ခန်းမသခင်အား သတိထား၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းက အချိန်အတန်ကြာအောင် မိမိကိုယ်ကိုနှိမ့်ချနေထိုင်ခြင်းကသာ ပို၍ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်အတွက် အပြင်စည်းကို ကျွန်တော်မျိုး ရှင်းလင်းပေးရမလား ခင်ဗျာ။"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဤနေရာတစ်ဝိုက်ကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် တစ်ကြိမ်တခါ သန့်စင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် နှစ်ခု၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်း၌ပင် အလွန်သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာလျှင် ဝါးမြိုခြင်း ခံခဲ့ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ လေ့လာသုံးသပ်မှုများအရ၊ ဤမိုးမြေအစိတ်အပိုင်းသည် ထိုအဘိုးအိုနှင့် လုံးဝအပြည့်အဝသက်ဆိုင်မှုမရှိဟု ရှန်းယီ အစဉ်အမြဲ ခံစားနေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သဟဇာတမဖြစ်သော ခံစားချက်တစ်မျိုး ရှိနေလေ၏။</p> <p>ယခင်က နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း၏ ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က သူသည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် မြောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ထိုမျှဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ နန်ယန်၏အတွင်းစည်း တစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းကို ပူဇော်ပသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဤဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ၊ မိမိ၏ အိမ်ပိုင်ရာပိုင် အတွင်း၌ပင် ပူဇော်ပသခြင်းကိစ္စကိုပြုလုပ်ရန် သူ့အတွက် များစွာ စိမ်းသက်ပြီး ခက်ခဲနေပုံရလေ၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>သူသည် များစွာ သင်ယူလေ့လာခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ဤအချက်က ရှန်းယီ၏ အတွေးများကို အတည်ပြုပေးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အသေခံတိုက်ခိုက်မည့် နည်းလမ်းကိုသာ သိရှိထားသော ဤတာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မျိုးသည် မိမိ၏ လူများကို ပူဇော်ပသခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျှ ရှိပုံမပေါ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပူဇော်ပြီးမြောက်သွားသည့်တိုင်အောင် အသုံးမဝင်လှပေ။</p> <p>တည့်တိုးပြောရလျှင်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရှန်ယွဲ့၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်အချို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ ထိုအဘိုးအိုထက် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူတစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေတစ်ခုသို့ အတင်းအကျပ်ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်ကို အနိုင်ကျင့်ရုံသက်သက်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် အကျိုးကျေးဇူး ရှိပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူသည် နဂါးနန်းတော်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်လော၊ သို့တည်းမဟုတ် ထို မသေမျိုးကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်လော။</p> <p> </p> <p>"အရင်ဆုံး ပြန်ပြီး အနားယူကြတာပေါ့။"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သောကိစ္စရပ်များကို ကျွမ်းကျင်သူများထံသို့သာ လွှဲအပ်ထားသင့်သည်ဟု ရှန်းယီ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဝိညာဉ်ကို တစ်ချက်ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့်၊ မနာလိုဝန်တိုမှုကြောင့် ဒေါသထွက်နေခဲ့သော ဝူကျွင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်လာခဲ့လေသည်။ ထိုကျားနတ်ဆိုးငယ်လေးမှာ အရေးပါလှသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအနောက်ခန်းမသခင်သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ယခုလေးတင်မှ ဝင်ရောက်လာသူမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းက ဘာကြောင့် ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ရနေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် သခင်ဖြစ်သူ၏ နောက်သို့ လိုက်လာကြချိန်တွင် သခင်ဖြစ်သူက ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ချိန်တွင်၊ ဤနဂါးမျိုးနွယ်ဝင်သည် ဟင်းလင်းပြင်သို့လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၏ နဝမအဆင့်တွင်သာ ယောင်ချာချာ ဖြစ်နေခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ သခင် ဝူကျွင်းက ဒီကိစ္စကို အပြစ်အနာအဆာမရှိ ပြီးပြည့်စုံအောင် ကိုင်တွယ်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းနှင့် မတူဘဲ၊ ဤလိပ်အိုကြီးသည် သခင်ဖြစ်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သခင်ဖြစ်သူ အလိုရှိသည်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်အတွင်း စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်မြောက်မြားစွာနှင့် ရတနာနယ်မြေကိုပါ အလိုရှိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် တပည့်များ၏ သစ္စာရှိမှု ဆိုသည်မှာ လုံးဝ အရေးမကြီးလှပေ။ ပြဿနာ မရှာရဲလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့နေစေရန်သာ လိုအပ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"သွားတော့။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်း၌ ခြေကုပ်တစ်ခု ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင်ရှိနေသဖြင့်၊ နောင်တခါ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာပါက ပုန်းခိုရန်နေရာတစ်ခု ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ၊ ဤကိစ္စကို အပြည့်အဝ မဖြေရှင်းနိုင်မချင်း၊ ဤရတနာနယ်မြေကို တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ဆက်စပ်မှု မရှိစေသင့်ပေ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမဖြင့် အမည်ခံကာ ယာယီအားဖြင့် လွှဲပြောင်းရယူထားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤရတနာနယ်မြေကို မည်သူ့အား ပေးအပ်သင့်သနည်း ဆိုသည့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ</p> <p>ရှန်းယီအနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင်အသုံးပြုရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>စောစောက ပူဇော်ပသသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရရုံဖြင့်ပင်၊ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေကို အခြားသူများလက်သို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ရန် သူ့အတွက် လက်ခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ဝမ်ရှန်းရတနာနယ်မြေအတွက် ရွှမ်ချင်းသည် အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်းဖြစ်သည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှမ်ချင်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသည် စစ်မှန်သောကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ရေတွက်နိုင်သေးခြင်း ရှိမရှိ မသေချာလှပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ရွှမ်ချင်းသာ မသင့်လျော်ပါက...</p> <p>ရှန်းယီသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်မိပြီး၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ လျိုရှီချန်းကို ပြန်လည်သတိရလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြားသူများ ပြောသလောက် ခေါင်းမာတယူသန်သူမျိုးကား မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် နန်ယန်ဂိုဏ်းကို ကူညီထောက်ပံ့ရန်အတွက် ဘိုင်ဝူကို စော်ကားမိမည်ကိုပင် မမှုဘဲ စွန့်စားခဲ့ဖူးရာ၊ သူသည်လည်း အလွန်ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သတင်းအချက်အလက်တွေ အားလုံးကို စုစည်းထားလိုက်။"</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စရပ်များတွင် ဝူကျွင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရှန်းယီ အတော်လေး ကျေနပ်မိသည်။ ယင်းက သူ့အတွက် ဒုက္ခများစွာကို သက်သာစေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ ပဉ္စမမြောက်မြို့တော်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်းရှိသော နတ်ဆိုးပါရမီရှင်များ ဖြစ်သည်။ ယင်းအပြင် ခန်းမသခင် လေးဦး၏ စွမ်းအားကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ပေးရန်နှင့် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်းရှိ အင်အားစုများစွာ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်ထားရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်အတွက်မူ၊ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှ ကင်းဝေးစေရန်၊ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်နှင့် နှင်းကျားမျိုးနွယ်စုများ၏ လှုပ်ရှားမှုများအပြင်၊ မြောက်ပိုင်းဟုန်မှ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်း၌ ကျင့်ကြံသူ မည်မျှကို စီစဉ်ချထားသည် ဆိုသည်ကို ပိုမိုလေ့လာသိရှိထားရန် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မုန်တိုင်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ထိုအမည်မဲ့တောင်ပေါ်မှ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်၏ နောက်ဆုံးနည်းစနစ်ကို သွားရောက်ယူဆောင်ရန် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ သူ သွားရောက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း၊ ရှန်းယီသည် လှည့်ကာ စောစောကသူရှိနေခဲ့သော ပင်မခန်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် အကြီးအကဲများက ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ထားသော မဟာအစီအရင်များသည် ရုတ်တရက်အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး၊ သူ ခန်းမအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲပုံရိပ်ယောင် အုပ်စုကြီးတစ်ခုသည် လေထဲသို့ ထိုးတက်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရှန်းယီ၏ ခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တန့်ရပ်သွားခြင်း မရှိချေ။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားရာ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ဆိုးယုတ်လှသော ပုံရိပ်ယောင်များသည် ဖိနှိပ်ခြင်းမဟာအစီအရင်ကြောင့် ပြိုကွဲသွားကြပြီး၊ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်း၊ ထန်ယွင် ဈေး</p> <p> </p> <p>အရက်ဆိုင်မှာ လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသော်လည်း၊ ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းလေးမှာမူ ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>တိုက်ကျင်းရှူနှင့် ကျုံးရှို့တို့သည် စားပွဲ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ထိုင်နေကြပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော တာအိုကလေးငယ် သုံးဦး ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်က အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ခင်ဗျားတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား။"</p> <p> </p> <p>ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ မျက်မှောင်များမှာ တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်သွားလေ၏။ သူ၏ ကျယ်ပြန့်လှသော အတွေ့အကြုံများနှင့်ပင်၊ ဤအခြေအနေကို မည်သို့ အကဲဖြတ်ရမည်ကို ခေတ္တမျှမသေချာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။" ကျုံးရှို့က ဘေးသို့ တစ်ချက်စောင်းကြည့်ကာ တိုးညင်းသောအသံဖြင့် "ဟို တာအိုကလေးငယ် လု ပြောတာက... ကြည့်ရတာ ငါတို့က လူအများကြီးကို စော်ကားမိထားသလိုပဲ၊ မင်းတို့ဆီမှာ သတင်းအစအနများ ရှိလား။" ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ထိုနေရာရှိ တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>စုဟုန်ရှို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆောရီး၊ အကျင့်ပါနေလို့။" ဝေ့ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းယမ်းကာမတတ်နိုင်သည့်ဟန်ဖြင့် "ဟုန်ရှို့က ငါတို့နဲ့ အမြဲတမ်း အတူတူရှိနေတာ၊ ဒါက သူမနဲ့ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက မင်း အာချောင်လွန်းလို့ ဖြစ်ရတဲ့ ကိစ္စ နောက်တစ်ခုများလား။" တိုက်ကျင်းရှူက သူ၏ အကြည့်များကို ဘိုင်ဝူထံသို့ လှည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟတ်." ဘိုင်ဝူက နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တွန့်ကာ၊ အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ အကြည့်လွှဲသွားသော်လည်း၊ ထူးထူးခြားခြားပင် ပြန်လည်ချေပခြင်း မပြုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ခွက်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ အတွေးများမှာ အနည်းငယ် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိခဲ့သည် ဆိုပါက၊ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်နှင့် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်ဖွယ် ရှိသော်လည်း၊ ထိုမကျေနပ်မှုများ အားလုံးကို ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက သူ့ထံသို့သာ ဆွဲယူသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဤကိစ္စမှာ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save