Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီသတ္တမ၏ မျက်နှာမှာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တွန့်လိမ်သွားပြီး၊ သူသည် ဗီဇအရ နောက်သို့ဆုတ်မိကာ နတ်ဆိုးအုပ်စုကြားထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ရှေ့မှ ထူးဆန်းသော နဂါးနတ်ဆိုးကို မဝံ့မရဲသောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနဂါးနတ်ဆိုးမှာ အလွန်ပင်ခန့်ညားထည်ဝါပြီး စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ မွန်းကျပ်လောက်အောင်ပင် မြင့်မြတ်လှသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနဂါးနတ်ဆိုး၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရသောအခါ၊ ချီသတ္တမသည် မိမိကိုယ်မိမိ နိမ့်ကျနေသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့် သူကိုယ်တိုင်ထက်ပင်၊ ဤနဂါးနတ်ဆိုးမှာ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသည့် သတ္တဝါမျိုး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p>ဟုန်ကျယ်မှ ထိုမသေမျိုးကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြင်ပမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးခဲ့ခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုး၏ စောစောက စကားများကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသောအခါ၊ ချီသတ္တမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားလေ၏။ သူ၏ လူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမှတ်အသားမရှိသော အင်အားစု၏ တာအိုကလေးငယ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသူကို ဖမ်းဆီးရန် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သို့ဆိုလျှင်... ဤသည်မှာ အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းလော။</p> <p>အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲသည့် အင်အားစုတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေပြီး၊ ကောလာဟလများအတိုင်းပင် သွေးအေးရက်စက်ကြသူများ ဖြစ်နေကြခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>သတင်းများပင် မငြိမ်သက်မီမှာပင်၊ သူတို့သည် မျက်စိတမှိတ်အတွင်း၌ အခြားသော မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်လိုက်ကြပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက အရှေ့ခန်းမသခင် ဆိုတာလား။"</p> <p> </p> <p>ချီသတ္တမသည် ဟုန်ကျယ်တောင်ပိုင်းမှ သူ၏ အစ်ကိုကြီးစေလွှတ်လိုက်သော သတင်းစကားကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း၊ မိမိရှေ့မှ နဂါးနတ်ဆိုးနှင့် ခပ်ဝါးဝါး ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးနတ်ဆိုး၏ မျက်နှာပေါ်မှ မထေမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူသည် မိမိ၏ ဒေါသကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ အခြေအနေ အစစ်အမှန်ကို စမ်းသပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရေမျိုးနွယ်စုမှ စစ်သူကြီး မြောက်မြားစွာမှာလည်း ချီသတ္တမကို ဝန်းရံထားကြပြီး၊ သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အနန္တတာအိုအက်ပါယာဂိုဏ်းကို ဗြောင်ကျကျ စော်ကားရဲရုံတင်မက၊ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း မပြုဘဲ ဤမျှဝင့်ဝါသော အမူအရာဖြင့် ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်းတွင် ဆက်လက် ရပ်တည်နေနိုင်ခြင်းမှာ</p> <p>ယင်းမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့် ယုံကြည်မှုကို ပြသလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သည် ယခုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ပြုလုပ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းမှာ စကားများရခြင်းကို အမှန်တကယ်ပင် အကျင့်မရှိလှပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် မိမိရှေ့မှနဂါးမင်းသားကို ဒေါသတကြီးဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ပြန်လည်လုပ်ဆောင်စေချင်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့မှသာ သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရရှိမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>သို့သော်လည်း၊ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် တစ်ခုအနေဖြင့်၊ အရာရာတိုင်းကို သခင်ဖြစ်သူ၏ အလိုဆန္ဒနှင့်အညီသာ လုပ်ဆောင်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ မထွက်သွားခင်မှာ၊ ငါ့အတွက် ဒီစင်မြင့်ကို ပြင်ပေးခဲ့။ နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုတာမျိုး မရှိစေနဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါ ဟုန်ကျယ်မြောက်ပိုင်းကို မသွားခင်မှာ၊ မင်းတို့အားလုံးကို အရင်ရှင်းပစ်ဖို့ ငါ ဝန်မလေးဘူး။"</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းက ပြောလိုက်ပြီး၊ လခြမ်းသဏ္ဌာန် စစ်လှံရှည်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော နေရာကို သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွနင်းခြေလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် အရပ်အနိမ့်အမြင့်ကွာခြားလှသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး မဟာအစီအရင်ဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းအလိုမှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်..."</p> <p> </p> <p>ချီသတ္တမသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အရပ်ပုသော ပုံရိပ်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှပြီး၊ အစမှအဆုံးထိ စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်ကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး သူ၏ အတိမ်အနက်ကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နဂါးနတ်ဆိုးမှာမူ သူနှင့်ယှဉ်လျှင် အင်အားအနည်းငယ် လျော့နည်းနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။</p> <p>မေးစရာရှိသည်မှာ၊ ယင်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော နဂါးမျိုးနွယ် ဖြစ်သနည်း။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ မြင့်မြတ်သောသွေးမျိုးဆက်ရှိသူကို လက်အောက်ခံအဖြစ် ထားရှိနိုင်ရန်အတွက်၊ ထိုအင်အားစုမှာမည်မျှအထိ အစွမ်းထက်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ခန်းမသခင် တစ်ဦး ရှိနေမှတော့၊ အနောက်ခန်းမသခင်၊ မြောက်ဘက်ခန်းမသခင် စသည်ဖြင့်... အနည်းဆုံးတော့ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ် လေးဦးခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထွက်မလာခဲ့သော လိပ်နတ်ဆိုးကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ဤခန်းမသခင်များ၏ အထက်တွင် ပို၍ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေနိုင်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>အကောင်းမြင်ဘက်မှ စဉ်းစားကြည့်လျှင်ပင်၊ ဤသည်မှာ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ထက် မနိမ့်ကျသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်း၏ အခြေအနေကို အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဝင့်ကြွားမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဆိုးဆိုးရွားရွားတွေးကြည့်မည်ဆိုပါက အနန္တတာအို အင်ပါယာဂိုဏ်းနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော အင်အားစုမျိုး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်းပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ အမည်ကိုချန်ထားခဲ့ ငါ့ခမည်းတော်ကို သတင်းပို့လို့ ရမှာ။"</p> <p> </p> <p>ချီသတ္တမသည် သူ၏ စစ်လှံရှည်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရင်း၊ သူတို့ထံ၌ အနောက်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည့်အချက်ပေါ် မူတည်၍ နောက်ဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းသည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို လျှော့ချလိုက်ပြီး၊ ခပ်အုပ်အုပ် အသံဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ "</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် နောက်သို့ အနည်းငယ်လှည့်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ..အဲဒီ ပိုးဟပ်အိုကြီးဆီကို ပြန်ပြီး တိုင်လို့ ရပြီ ကောင်လေး။ ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်။"</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ခယ်ရှစ်စန် ယခုတစ်ကြိမ် ပြောလိုက်သမျှထဲတွင်တစ်ခုတည်းသော စစ်မှန်သောစကား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လောဘနှင့် ရိုးသားမှုတို့ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသော စကားပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အသံများ တိုးမှိန်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် မဟာအစီအရင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။</p> <p>နဂါးမင်းသား ချီသတ္တမမှာမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤရွှေရောင်နဂါးကြီး၏ ရှေ့တွင်၊ သူ အမြတ်တနိုး ထားခဲ့ရသော ကျောက်စိမ်းနဂါးဦးချိုမှာ ယခုအခါ သူ့အတွက် အရှက်ရစရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းတဲ့ နတ်ဆိုးတွေ ငါ့ခမည်းတော်ကိုတောင် မထေမဲ့မြင် ပြုရဲကြတယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးခုနစ်" နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး မြောက်မြားစွာမှာ မည်သို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဝေခွဲမရစွာကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားပြသမှုအရ၊ ဤကိစ္စမှာ သခင်လေးခုနစ် တစ်ဦးတည်းနှင့် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် ပြဿနာမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သို့ ပြန်လည် သတင်းပို့ရန် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ဤ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမဆိုသူများမှာ နဂါးနန်းတော်ကို အမှန်တကယ် တစ်စုံတစ်ရာပြုမူခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ မထေမဲ့မြင် ပြုရုံသာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော အင်အားစုများကို ရက်ရက်စက်စက် နှိမ်နင်းခဲ့ပုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဤသည်မှာ ဘာမျှ မဟုတ်လှချေ။ ထို့အစား သခင်လေးခုနစ်ကသာ သူတို့ကို မတော်တဆ စော်ကားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသော်လည်း၊ ယင်းမှာ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မတော်တဆ ပြဿနာရှာမိခဲ့သော သခင်လေးခုနစ်အတွက်မူ၊ ရလဒ်မှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။</p> <p> </p> <p>"ဖယ်ကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>ချီသတ္တမသည် သူ၏ရှေ့မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးများကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းဦးချိုငွေရောင်နဂါးအသွင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ... နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သခင်လေး၊ ဒီနေရာက..." စစ်သူကြီးတစ်ဦးက ဧည့်သည်စင်မြင့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း အားနာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ကြိုက်သလိုသာ လုပ်ကြတော့" ချီသတ္တမ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ၊ ငွေရောင်နဂါးကြီးသည် တိမ်တိုက်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ အားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အကူအညီမဲ့မှုကိုသာ တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။ သခင်လေးခုနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ သဘောတူညီလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ထုတ်ဖော်ဝန်ခံခြင်းမပြုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအရှက်ရစရာ ကောင်းသော အလုပ်မှာ သူတို့ကဲ့သို့သော လက်အောက်ငယ်သားများပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>သက်ပြင်းချသံများ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီးနောက်၊ ရေနတ်ဆိုးအုပ်စုသည် သူတို့၏ လက်နက်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကြကာ၊ ပျက်စီးသွားသော ကျောက်စင်မြင့်ကို သူတို့၏ နတ်ဆိုးအဆီအနှစ်များဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေကြရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် အတွင်း၌</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းသည် သူ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ရင်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက အနောက်ဘက် ခန်းမသခင် မဟုတ်ဘူစလား၊ အနည်းဆုံးတော့ စကားတစ်ခွန်းလောက် ဖြစ်ဖြစ်မပြောနိုင်ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင်မူ ဝူကျွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပို၍တော်လေသည်။</p> <p>အစောပိုင်း အနီးကပ်ဆုံတွေ့ခဲ့ချိန်တွင်၊ သူသည် ချီသတ္တမ၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ်ပင် ခံစားမိခဲ့ပြီး၊ အန်းယီက ဘာကြောင့် တိုက်ပွဲမစရန် တားမြစ်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးကျားငယ်လေးမှာ ယခင်က စွမ်းအားများစွာအသုံးပြုခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ၊ အပြည့်အဝပြန်လည်နလန်ထူနိုင်ခြင်း မရှိသေးသည်ကိုလည်း မေ့ထား၍ မရပေ။</p>


Save