Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">စုရွှန်းချင်း၊ အဘိုးအရှင်မြတ် ကြွမြန်းတော်မူပါ ၊ အသူရာစစ်သည်တော်များနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ၊ ဝိညာဉ်လောကအုပ်ချုပ်ရေးက ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရေခဲမှတ်အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လယ်သမားအိုကြီးသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများပင် ခဲမတတ် အေးစက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရကာ အသိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာ၏။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော အလောင်းစိမ်းဓာတ် တစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မရပ်မနား တိုက်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအမျိုးသမီးအလောင်းက နိုးထလာပြီလား</p> <p>​လယ်သမားအိုကြီးသည် ထိုရှေးဟောင်းဒင်္ဂါးပြားကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ထူးခြားသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံကာကွယ်လိုက်သော်လည်း...</p> <p> </p> <p>​ဗြုန်း</p> <p> </p> <p>​အမျိုးသမီးအလောင်းက ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ချေပစ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှေ့သို့ သုံးလံခန့်အကွာတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p> သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး အသက်ကို လုရှူနေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အထင်မှားတာပါ... အားလုံးက အထင်မှားတာပါ "</p> <p> </p> <p>လယ်သမားအိုကြီးက အသည်းအသန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>​အမျိုးသမီးအလောင်း၏ အမူအရာမှာ အေးစက်လှပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် လယ်သမားအိုကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာရာ လယ်သမားအိုကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အစားထိုးကောက်ရိုးရုပ် များမှာ စောစောကပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​သူသည် အစွမ်းကုန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရင်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်များကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်၍ ဂါထာမန်းမှုတ်လိုက်ရာ၊ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးခြားသော ကာကွယ်ရေးအလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဒိန်း</p> <p> </p> <p>​လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအမျိုးသမီးအလောင်း၏ လက်အောက်တွင်မူ အချက်အနည်းငယ်ပင် ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး၊ ရင်ဘတ်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ နဖူးတွင် ကပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်နှစ်ဖက်က မန္တန်များကို ဖော်ဆောင်ပြီး ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ယူမင်တောင်ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ မျိုးဆက် ဝမ်ရွှယ်အန်း  က အဘိုးအရှင်မြတ်ကို ကြွမြန်းတော်မူဖို့ ရိုသေစွာ ပင့်ဖိတ်ပါတယ် "</p> <p> </p> <p>​နတ်ဝင်သည်အတတ်</p> <p> </p> <p>​လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်ခဏချင်းပင် ထိုးတက်သွားကာ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း မှောင်မိုက် အေးစက်သွားတော့သည်။</p> <p> ပြင်းထန်လှသော တန်ခိုးအာဏာ ဖိအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာ၏။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူမှာ မသိမသာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။</p> <p>အမျိုးသမီးအလောင်းက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ဒီကောင် သေပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ သူ၏ အဘိုးအရှင်မြတ် ကိုပါ ပင့်ဖိတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘေးတွင် ခေတ္တရပ်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ကြားက နာကျည်းချက်တွေနဲ့ ရန်ငြိုးတွေကို သူ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးအလောင်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပုံရပြီး၊ သူမ၏ အလောင်းကို လယ်သမားအိုကြီးက ဖုန်းတူးထဲမှ လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြင့် ခိုးယူလာကာ အစွမ်းထက်သော အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးအလောင်းက အသိစိတ် ပြန်လည်ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"စုရွှန်းချင်း လား "</p> <p> </p> <p>လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြားအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အိုမင်းရင့်ရော်ပြီး နိမ့်ဆင်းကာ အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းနေသည့်အလား ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>​အမျိုးသမီးအလောင်း၏ ဆံပင်ရှည်ကြီးများမှာ ဦးခေါင်းနောက်တွင် လွင့်ပျံနေပြီး၊ ထက်မြက်သော လက်သည်းများမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>အရှိန်အဝါမှာလည်း အေးစက်စက်နှင့် ချောက်ချားဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝူဆန်းမြေခွေးအို... နင်က ငါ့ကို မှတ်မိနေသေးတာပဲ၊ နင့်ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်ကို ငါ့ရဲ့ အလောင်းကိုတောင် ခိုးယူခိုင်းရဲတယ်ပေါ့လေ "</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးအလောင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"စုရွှန်းချင်း... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီဖုန်းတူးထဲမှာ အချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး ဘယ်တော့မှ ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်အလွတ်တစ်ခုကိုတော့ ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် သဘောထားလိုက်ပါတော့ "</p> <p> </p> <p>လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ထဲမှ အိုမင်းသောအသံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"နင့်အမေကို ယိုးလိုက်လေ "</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးအလောင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမသည် သေးသွယ်သော လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲယူလိုက်သည် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကလီစာအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ ထူးခြားသော အတတ်ပညာဖြင့် မခုခံနိုင်ပါက၊ ခဏချင်းမှာပင် ကိုယ်တွင်းကလီစာများ အကုန်အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံရမည့် စက်ဆုပ်ဖွယ် အခြေအနေမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>​"ဟွန်း"</p> <p> </p> <p>လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ထဲမှ ထိုအိုမင်းသောအသံက စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒိန်း</p> <p> </p> <p>​ပြင်းထန်သော အင်အားနှစ်ရပ်မှာ လေထဲတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ရေလှိုင်းတွန့်များကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p> အင်အားချင်းမှာ မျှတနေသည်</p> <p> </p> <p>​ဟော</p> <p>လီယန်ချူ၏ တာအိုဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေပြီး သူ မသိမသာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က ခန္ဓာကိုယ်က အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်ကမူ နတ်ဝင်သည်အတတ် ဖြင့် ဝိညာဉ်အစိပ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပင့်ဖိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ</p> <p>​ဆိုလိုသည်မှာ... ဤ ဝူဆန်းမြေခွေးအို နှင့် စုရွှန်းချင်း တို့မှာ အနည်းဆုံးတော့ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် မူလက လယ်သမားအိုကြီးကို သတ်ပစ်ရန် ကြံရွယ်ထားသော်လည်း၊ ယခုကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မျှ အမှားအယွင်းရှိပါက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် အဘိုးအို နှစ်ယောက်၏ ကစားပွဲထဲတွင် မြေစာပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။</p> <p> ဝမ်ရွှယ်အန်း တစ်ယောက်တည်းတောင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံရှိနေလျှင်၊ ဤကဲ့သို့ အဘိုးအရှင်မြတ် အဆင့်ရှိသူများတွင် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသော မှော်အတတ်များ ရှိနေဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​ဒိန်း ဒိန်း ဒိန်း</p> <p> </p> <p>​နှစ်ဦးသားမှာ တကယ့်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> အမျိုးသမီးအလောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ သန်မာလှပြီး၊ လယ်သမားအိုကြီး၏ မှော်အတတ်များမှာလည်း နက်ရှိုင်းလှသည်။</p> <p> လေထဲတွင် ပွင့်ထွက်နေသော လှိုင်းတွန့်များကြောင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကာ ဖုန်မှုန့်များ ထူပြောနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ဓားရိုးကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အမူအရာက တည်ကြည်နေသည်။</p> <p>သူ၏ အကြည့်များက နှစ်ဦးသားအပေါ်တွင် အကဲခတ်နေ၏။</p> <p> ဒါက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ၊ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ</p> <p> </p> <p>​'တကယ်လို့  သူတို့ကို သတ်နိုင်ရင်... ရရှိမယ့် ကုသိုလ်မှတ်က မနည်းလှဘူးပဲ '</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူကတော့ နှစ်ဦးသား အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာမှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနှစ်ယောက်မှာ အခြားသူ၏ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်သော အတတ်များ မတတ်မြောက်ကြပေ။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ ထိုမျှ အထင်သေးခြင်းကို ခံရသဖြင့် ဒေါသတကြီးနှင့် သူ့ကိုပါ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ဂျောက်... ဂျောက်</p> <p> </p> <p>​သံချပ်ကာဝတ်စုံများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> လေးလံသော ခြေသံများကိုလည်း ကြားနေရသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဘာမှမရှိပေ။</p> <p>လေးလံသော ခြေသံများက ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး အလွန်ထူထပ်သော ဝိညာဉ်ဓာတ် များ ပျံ့နှံ့လာသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်မျက်စိအတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ မျက်ဝန်းအစုံမှ တရားသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​အသူရာစစ်သည် တစ်ဖွဲ့ ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p>သူတို့၏ သံချပ်ကာများမှာ အေးစက်စက်ရှိနေပြီး လှံရှည်များမှာလည်း ထက်မြက်လှသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ လှံစွပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထွားကျိုင်းပြီး မျက်နှာကို သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ နီရဲသော မျက်လုံးတစ်စုံသာ ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤအသူရာစစ်သည်အဖွဲ့ဆီမှ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ဓာတ်များနှင့် အေးစက်သော လေများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​အသူရာစစ်သည်များ လမ်းကြောင်းပေါ် ဖြတ်သန်းခြင်း</p> <p> </p> <p>​တိုက်ခိုက်နေကြသော ဝူဆန်းမြေခွေးအို နှင့် စုရွှန်းချင်း တို့မှာလည်း မနေနိုင်ဘဲ တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိုအသူရာစစ်သည်များကို သိသိသာသာပင် ကြောက်ရွံ့နေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>​လှံစွပ်ကို ကိုင်ထားသော စစ်သူကြီးသည် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ဝူဆန်းမြေခွေးအို ပူးကပ်နေသော လယ်သမားအိုကြီးနှင့် ဝိညာဉ်ဝင်ပူးနေသော စုရွှန်းချင်း တို့ကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လီယန်ချူကိုမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ဒါက တာအိုအတတ်  အသွင်ပြောင်းခြင်းအတတ် ကြောင့်ပင် အမည်ကတော့ မဆန်းသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။</p> <p> </p> <p> ဝိညာဉ်တွေ့လျှင် ဝိညာဉ်၊ မိစ္ဆာတွေ့လျှင် မိစ္ဆာအဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစစ်သူကြီးမှာ လီယန်ချူကို ဖုန်းတူးထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော လေလွင့်ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ထင်မှတ်သွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖမ်းဆီးစမ်း "</p> <p> </p> <p>ထွားကျိုင်းသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>အသူရာစစ်သည်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဝူဆန်းမြေခွေးအို နှင့် စုရွှန်းချင်း တို့ဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူအတွက် ထူးဆန်းနေသည်မှာ... ထိုအသူရာစစ်သည်များမှာ အမင်္ဂလာဓာတ်များ ပြင်းထန်ပြီး၊ မသေခင်က တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့သော စစ်သားဟောင်းများ ဖြစ်ကြကာ စစ်သူကြီးမှာလည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ အလွန်ထူထပ်နေသော်လည်း၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့သွားစေလောက်သည့် အခြေအနေမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ဝူဆန်းမြေခွေးအို ပူးကပ်နေသော လယ်သမားအိုကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည် စုရွှန်းချင်း မှာလည်း ထို့အတူပင်။</p> <p> </p> <p>တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးမှာ မတိုက်ခိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကြသည်မှာ ရန်သူကို အကြီးအကျယ် ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ပင်</p> <p>​လှံစွပ်ကိုင်စစ်သူကြီးမှာ သူတို့နှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူကိုမူ တစ်ချက်ကလေးတောင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>​လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ထဲမှ ဝူဆန်းမြေခွေးအိုမှာ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို သိရှိသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မနေနိုင်ဘဲ ဆဲဆိုတော့သည်။</p> <p> </p> <p> 'ဒါကို သွေးချီပြင်းထန်တယ်လို့ ခေါ်တာလား ဖုန်းတူးထဲ ဝင်တာနဲ့ အားလုံးရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ '</p> <p> </p> <p> ဖုန်းတူးရဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးက သူ့ကို လုံးဝကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်သွားသည် မဟုတ်ပါလား</p> <p>​လီယန်ချူမှာလည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကာ ဓားဆွဲထုတ်ပြီး ခုတ်ပစ်ချင်သည့် စိတ်ကို မနည်းထိန်းလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​'ဒီအသူရာစစ်သည်တွေမှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုခု ရှိနေတာလား '</p> <p> </p> <p>'ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ကြောက်နေတာက ဒီအသူရာစစ်သည်တွေကို မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့ကိုယ်စားပြုတဲ့ နောက်ခံ ကို ကြောက်နေကြတာလား '</p> <p> </p> <p>'သတ်လို့မရတဲ့ အရာတွေလား'</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>သူသည် ဤဖုန်းတူးကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာတော့သည်။</p> <p>ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များအရ ဖုန်းတူးဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်လောက သို့မဟုတ် ငရဲဘုံကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> သို့သော် လယ်သမားအိုကြီးက ပထမဆုံး စတင်ပြောဆိုစဉ်က လီယန်ချူမှာ ၎င်းကို ငရဲဘုံဟု မတွေးခဲ့ဘဲ ထူးခြားသော နယ်မြေတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် အသူရာစစ်သည်များ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>​'ဒီဖုန်းတူးထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံရှိပြီး လူတွေ ကြောက်လန့်ရလောက်အောင် အင်အားကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိနေတာလား၊ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ဝူဆန်းမြေခွေးအို နဲ့ စုရွှန်းချင်း တို့က မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရှောင်ဖယ်သွားကြတာလား '</p> <p> </p> <p>​ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရား နယ်မြေ များကို မြင်ဖူးနေကျဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုဝိညာဉ်လောက လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ အတွေးအခေါ်အချို့မှာ အနည်းငယ် ချော်ထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​'ဘယ်သူက ပြောလဲ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေက အမြဲတမ်း ပျက်စီးနေရမယ်လို့ '</p> <p> </p> <p>​သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အဝရှူလိုက်ပြီး ဤဖုန်းတူးလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာတော့သည်။</p> <p>သို့သော် လောလောဆယ်တွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ဖန့်ချင်းလန်၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ကျောက်စိမ်းပုစဉ်း ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save