Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကံကြမ္မာအရှင်သခင် ၊ နက်နဲသောအကာကွယ် အတားစီး ၊  နဝရတ်ဓား ၊ ဝိညာဉ်မျောက် ၊ တားမြစ်နယ်မြေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒါပေါ့ မဟုတ်တာပေါ့၊ ငါ့ကို အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက်က တားပြီး ဒီနေရာကို လာနိုင်မယ့် လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပေးခဲ့လို့ ဝင်လာနိုင်ခဲ့တာ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက တကယ်ကြီး ဒီလောက်အန္တရာယ်များမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူးဗျာ "</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ : "..."</p> <p> </p> <p>ဤကောင်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါမှာ အတော်လေး ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p> စံပြ ကံကြမ္မာအရှင်သခင် တို့၏ ဝိသေသလက္ခဏာများအတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာစဉ် ရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို မမြင်ရသော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဗုန်း</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာ အရှိန်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>နာကျင်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာပျက်ကာ သွားစိနေရသည်။</p> <p> </p> <p>​"အမေရေ "</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာမိစ္ဆာပစ္စည်းကြီးလဲ "</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားပြီး စိတ်အာရုံ ကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တွင် ထူးခြားသော အစီရင်ခံအတားအဆီး တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူတွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်၏ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသလို အသံများကိုလည်း ကြားနေရသည်။</p> <p>၎င်းအပြင် ကျောက်စိမ်းပုဇဥ်း ဆီမှလာသော အရှိန်အဝါကိုလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ဖန့်ချင်းလန်သည် ရှေ့တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေ၏။</p> <p>​သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ စမ်းကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင် နုညံ့သော်လည်း အလွန်တရာ မာကျောခိုင်ခံ့သော အားအင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်ထူးဆန်းတဲ့ အတားဆီး တစ်ခု ရှိနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်ရင်း သျှူးချွမ်းဖုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝမ်ချွမ်ဆရာကြီး... ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အဲ့လိုကြည့်နေတာလဲ "</p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေး၏။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့်</p> <p> </p> <p> "ရှေ့က အတားဆီး က အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်၊ လမ်းကို အကုန်ပိတ်ထားတာပဲ။ ပတ်သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အတင်းထိုးဖောက်မလား... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ "</p> <p> </p> <p>​အရေးကြုံလျှင် သျှူးချွမ်းဖုန်းကို မေးပါ... ဆိုသည့်စကားမှာ အမှားအယွင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်းက အလောတကြီးဖြင့်</p> <p> </p> <p> "ဘာလို့ ပတ်သွားရမှာလဲ၊ ဒီမိစ္ဆာအရာက ငါ့ကို အရှက်ခွဲသွားတာ။ အခုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်၊ ငါတို့လမ်းကို ဘယ်လိုတားမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ "</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက ထိုစကားကို ကြားသော် မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော အလင်းတန်းများကြောင့် ပေပေါင်းများစွာသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လင်းထိန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းသည် ထက်မြက်လှသော ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ပုဆိန်ပေါ်တွင် အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း လက်ထဲမှ ပုဆိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​ဗုန်း</p> <p>လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတိုင်နှင့် အနက်ရောင် အတားဆီး တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>​တောက် တောက် တောက်</p> <p> </p> <p>အတားဆီး မှာ ပျက်စီးမသွားသော်လည်း၊ သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာမူ ထိုပြင်းထန်လှသော အားအင်ကြောင့် ပေ ၅၀ ခန့်အထိ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလင်းတန်းများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပုဆိန်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချက်ချင်းပင်</p> <p>ထက်မြက်လှသော ပုဆိန်၏ အလင်းရောင်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး အတားဆီး ကို တစ်ဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း... တောင်ထိပ်ရှေ့တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ပေါ်နေသော ထို အတားဆီး မှာ ပုဆိန်၏ ထက်မြက်မှုကို မခံနိုင်တော့သည့် အချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ပုဆိန်အတွင်းရှိ အားအင်များကို နောက်သို့ ပြန်လည်ကန်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး၊ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားပုံရ၏။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကိုယ်ကိုတစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ နောက်သို့ ရောက်သွားကာ နုညံ့သော အတွင်းအားဖြင့် သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းထိန်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီအရာက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး မာကျောနေတာပဲ "</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကံကြမ္မာအရှင်သခင်တောင် မရဘူးလား</p> <p>လီယန်ချူက မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်လာ၏။</p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>တိုးညင်းသော ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားရသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး ပြတ်သားလာသည်။</p> <p> </p> <p>အေးစက်စက် ဝိညာဉ်သံများ၊ နားမခံနိုင်သော အမျိုးသမီးအသံများ... ဤတိုက်ဆိုင်မှုများအားလုံးက လူကို ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများကို ဆွဲဆောင်မိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​အစောပိုင်းက အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက သူ့ကို စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ် ပေးခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>၎င်းထဲတွင် ဖုန်းတူးအတွင်းရှိ လေလွင့်ဝိညာဉ်များနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာပစ္စည်းများအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>စာသားများမှာ တိုတောင်းသော်လည်း အသက်ဝင်လှသည်။</p> <p>သူသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​"ပတ်သွားတာပဲ ကောင်းမယ်ထင်တယ် "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ဤနေရာမှာ သိသိသာသာပင် ထူးဆန်းနေသည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ လိုလားချက်အတိုင်း တံခါးကို ဘာလို့ အတင်းဖျက်ဆီးရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဤသို့လုပ်ခြင်းက အခြေအနေကို ပိုဆိုးသွားစေနိုင်သည်။</p> <p>​အတားဆီး ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါက ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များနှင့် ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်မိစ္ဆာများစွာကိုလည်း ဆွဲဆောင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခဏမျှ စူးစမ်းလိုက်ကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ပြန်ရောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... မည်သည့်အချိန်က စတင်လိုက်သည်မသိ၊ ထိုထူးဆန်းသော အတားဆီး မှာ သူတို့နှစ်ဦးကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​'ဒါက ထောင်ကျနေတာနဲ့ မတူဘူးလား'</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ထို ကြေးနီဓားမြှောင် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာတွင် အကာအကွယ်များကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သော စွမ်းရည် ပါရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​ချွမ်း</p> <p> </p> <p>ကြေးနီဓားမြှောင်ကို လီယန်ချူက ဝေဟင်ထိန်းချုပ်အတတ် ဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ အတားဆီး ဆီသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကွဲအက်သံ ကွဲအက်သံ ကွဲအက်သံ</p> <p> </p> <p>​အတားဆီး တစ်ခုလုံးမှာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားပြီး၊ ဖန့်ချင်းလန်ကို ရှာရန်အတွက် သေချာပေါက် ဖြတ်ကျော်ရမည့် ထိုတောင်ထိပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါလည်း ရတာပဲလား</p> <p>ဤကြေးနီဓားမြှောင်က ဘယ်လိုလက်နက်မျိုးမို့လို့ ဒီလောက်တောင် ထူးဆန်းတဲ့ အတားဆီး ကို နှိမ်နင်းနိုင်ရတာလဲ</p> <p>​လီယန်ချူကတော့ အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ။</p> <p>ဝေဟင်ထိန်းချုပ်အတတ်ဖြင့် ထိုကြေးနီဓားမြှောင်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​'ဝမ်ရွှယ်အန်း အဖိုးကြီးကတော့ လူလိုသူလို အလုပ်တစ်ခုတော့ လုပ်သွားသားပဲ '</p> <p> </p> <p>​ဤကြေးနီဓားပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းစာသား  နှစ်လုံးကို ရေးထွင်းထားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ နဝရတ် ဟူသော စာလုံးပင်</p> <p>နဝရတ်ဓား သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများ၊ အမျိုးမျိုးသော အတားဆီး များနှင့် စစ်တုရင်ကွက် များကို ဖျက်ဆီးရန် အထူးပြုထားသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားတစ်လက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​နက်နဲသော အတားဆီး ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တောင်ထိပ်နားသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် မှောင်မည်းနေသော လိုဏ်ဂူလမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သေသေချာချာ မကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်ပေ။</p> <p>ဂူဝမှာ အမြင့် ၃ မီတာခန့် ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမင်္ဂလာဓာတ်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သော အပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအပင်များကြားတွင် အရောင်အသွေး စူးရှလှသော အဆိပ်ပင်တစ်ပင် ရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ အရွက်များမှာ ထူးဆန်းစွာပင် အေးစက်စက် မျက်လုံးအစုံများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ သိပ်သည်းစွာ ရှိနေသဖြင့် အပေါက်ငယ်များစွာကို ကြောက်ရွံ့တတ်သူ  များ မြင်လျှင် ရူးသွပ်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လူကို မကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ခံစားရစေ၏။</p> <p>​လီယန်ချူသည် အဆိပ်ပန်း၏ သစ်ကိုင်းအရွက်များကြားမှ ထိုးဖောက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မှောင်မည်းနေသော လိုဏ်ဂူလမ်းကြောင်းအတွင်းတွင် အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်ဒြပ်စင် တစ်ခု ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် လူကို အသက်ရှူပင် မဝနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်းက ပုဆိန်ဖြင့် တစ်ချက်တည်း ခုတ်ချကာ ထိုရှုပ်ပွနေသော နတ်အပင်များနှင့် ပန်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံလိုက်သော်လည်း...</p> <p> </p> <p>သူ့ထက် ပိုမြန်သောသူ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ချွမ်း</p> <p>လီယန်ချူသည် စိတ်ဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်ကာ အလွန်လျှင်မြန်စွာပင် ဤနေရာကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အတားဆီး လည်း ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အလိုအလျောက် စနစ်နဲ့ ခွဲခြားနိုင်စွမ်းလည်း ရှိတယ်။ ဒီနေရာမှာ သေချာပေါက် တစ်ခုခု ဝှက်ထားတာပဲ "</p> <p> </p> <p>စွန့်စားမှုကို ဝါသနာပါသော သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​"အမေရေ "</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်း ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်ရာ မှောင်မည်းသော လိုဏ်ဂူလမ်းကြောင်းထဲတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးတစ်စုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလို မိစ္ဆာမျိုးတွေပါ ရှိသေးတာလား၊ တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ "</p> <p> </p> <p>သူ မသိမသာ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>​သူ၏ဘဝကို သံသယဝင်နေစဉ်မှာပင်၊ လိုဏ်ဂူလမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ ထိုစိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးပိုင်ရှင်မှာ သူတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"သတိထား"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာ တုံ့ပြန်မှု အလွန်မြန်လှသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ပုဆိန်ဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အလွန်ပင် ပြတ်သားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဗုန်း</p> <p>မှောင်မည်းနေသော လိုဏ်ဂူအတွင်းမှ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော မိုးကြိုးသံကြီး ပေါ်ထွက်လာကာ နားပင် အူသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းပြီး အေးစက်လှသော သရဲမျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း...</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် လီယန်ချူသည် ဤအရာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်အမှန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ သရဲမျက်နှာ မဟုတ်ပေ</p> <p>မျောက် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုပ်ရည်မှာ အနည်းငယ် ဆင်တူနေခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p>​ရှူး</p> <p> </p> <p>ဤဝိညာဉ်မျောက်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သာမန်မျောက်ကလေးတစ်ကောင်ဘဝမှ... ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး ကြည့်ရဆိုးလှသော ဝိညာဉ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်များစွာနှင့် နေရာအနှံ့တွင် ဖြူဖွေးသော အရိုးများ ပေါ်နေပြီး၊ နှလုံးနှင့် ကလီစာများမှာလည်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအသွင်ပြောင်းမှုမှာ လုံးဝပင် ခန့်ညားထည်ဝါမှု မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​ဟိန်း</p> <p>ဝိညာဉ်မျောက်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသည်။</p> <p> ၎င်းမှာ အားနည်းပုံမပေါ်ဘဲ ဤနေရာရှိ ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များကို အဝအပြဲ ရှူသွင်းလိုက်ရာ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်း၏ အကြည့်မှာ လီယန်ချူနှင့် သျှူးချွမ်းဖုန်းတို့အပေါ် အေးစက်စွာ ကျရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"တားမြစ်နယ်မြေကို ကျူးကျော်သူ... သတ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်မျောက်၏ လေသံမှာ အေးစက်ပြီး တန်ခိုးအာဏာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save