Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၄၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူရှင်ယောင်ဆောင်မှု ၊ စက္ကူအရုပ် ၊  ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ၊ ဆယ်ပါးသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲမျက်နှာပေါ်ရှိ စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ရမ္မက်ဓာတ်ခံနှင့် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများ ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာလည်း သူ၏ အကြောများအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>ထိုဝိညာဉ်မိစ္ဆာ၏ အမင်္ဂလာဓာတ် ထူထပ်ပုံမှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် သွေးသားအင်အား ကို ချက်ချင်း လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အရှိန်အဝါများကို ပြောင်းလဲစေလိုက်မှသာ ထိုအေးစက်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဘေးနားရှိ သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာမူ မထိန်းနိုင်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး၊ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာမိစ္ဆာမျိုးမို့လို့ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းနေရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>​ထိုအပြင်းအထန် နှိပ်စက်ခံထားရပုံပေါ်သော လီကွဲဝိညာဉ်သည် အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကတုံးလေး သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ရှေ့သို့ ဦးစွာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားကာ ဦးရေပြားပင် ထုံကျင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ထက်မြက်လှသော ပုဆိန်သွားပေါ်မှ ထူးခြားသော အားအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများမှာ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​အနှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်အိုကြီးများပင်လျှင် ထိုပုဆိန်၏ ထက်မြက်မှုကို ဆီးတားနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း...</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ၊ ထိုခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ၏ ရှေ့တွင်မူ သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာ လုံးဝပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ</p> <p>​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အသက်မဲ့သွား၏။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်၍ မော့ကြည့်လာသောအခါတွင်မူ၊ မျက်ဝန်းအစုံတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ : "..."</p> <p> </p> <p>​ဒါပဲလား</p> <p>မဖြစ်နိုင်တာ</p> <p>​ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုအရဆိုလျှင် သျှူးချွမ်းဖုန်းက သူ၏ ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်သုံးပြီး ဤဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်ပြရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူ အချိန်ယူ စဉ်းစားရခြင်း မရှိသေးမီမှာပင်၊ သျှူးချွမ်းဖုန်းက ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ပြုလိုက်ပြီး လီယန်ချူထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​အပြောင်းအလဲမှာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် ဘေးကနေ ပွဲကြည့်ချင်နေသော လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် အငိုက်မိသွား၏။</p> <p> </p> <p>​ဗုန်း</p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ပုဆိန်မှာ လီယန်ချူကို မထိဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားကာ၊ နက်ရှိုင်းလှသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကိုယ်ကိုတစ်ချက် လှုပ်လိုက်ပြီး လီယန်ချူထံသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် ညွှန်လိုက်သည်။</p> <p>တာအိုအတတ်</p> <p>ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ်</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားသော်လည်း၊ ခဏမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဘုန်း</p> <p>လီယန်ချူက အနားသို့ တိုးဝင်ကာ လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>စင်ကြယ်သော ယန်အတွင်းအား တစ်ခုမှာ သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်သွားပြီး၊ သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ သွေးသားအင်အားများကို ဆူပွက်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>​စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ...</p> <p>ထိုအေးစက်ပြီး ရက်စက်လှသော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ခွာသွားရတော့သည်။</p> <p>​နက္ခတ်လက်ဝါး</p> <p>ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်နှင်အတတ်</p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကြည်လင်လာပြီး၊ အေးစက်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အဆင့်မြင့်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်ကိုပင် မငဲ့တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝမ်ချွမ်ဆရာကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ "</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းက လက်သီးဆုပ်၍ အလေးပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး၊ သျှူးချွမ်းဖုန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက အချိန်အတွင်းမှာ... သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် တာအိုအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာ၏။</p> <p>​အရှိန်ဝါကြည့်အတတ်</p> <p>သူသည် သျှူးချွမ်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအေးစက်သော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ လီယန်ချူကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေပြီး</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း "</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက်ပင်...</p> <p>နက်နဲသော နေရာမှ ထူးဆန်းသောအင်အားတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး၊ လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုထူးဆန်းသော လှိုင်းလုံးများအောက်တွင် လီယန်ချူကဲ့သို့ သန်မာလှသော စိတ်ဝိညာဉ် ပင်လျှင် ခဏမျှ အားနည်းသွားကာ အရှိန်အဝါများ ယုတ်လျော့သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ခရမ်းရွှေရောင်အရှိန်အဝါ၊ လျှို့ဝှက်သော မီးနတ်ဘုရားတံဆိပ်  နှင့် စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတို့မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး... အလုပ်လုပ်လာမှသာလျှင် ထိုထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုများကို ပြန်လည်တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျိန်စာလား "</p> <p> </p> <p>"ဒါမှမဟုတ် ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်ဆိုတဲ့ အမိန့်စွမ်းအားလား "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ အံ့သြသွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သာမန် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူသာဆိုလျှင် ထိုနေရာ၌ပင် တိုက်ရိုက် ကျဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ချွမ်း</p> <p>ကျန့်ကျောင်းဓား  ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>​တောက်ပလှသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး၊ ထိုအေးစက်သော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မူလကပင် ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လီယန်ချူ၏ ပိုင်းဖြတ်မှုကြောင့် ခါးလယ်မှ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း...</p> <p>ဤဝိညာဉ်မှာ သေဆုံးမသွားဘဲ၊ ပြတ်တောက်သွားသော ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ နှစ်ခုမှာ ပြန်လည်ပူးကပ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p> သို့သော် ဓားပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် ဆက်၍မရဘဲ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>စူးရှလှသော ဝိညာဉ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲမှတ်အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး၊ တရှရှ အသံများနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ရိပ်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင်၊ ထိုထူးဆန်းသော အပင်များမှာလည်း အသက်ဝင်လာကြသည့်အလား ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း လီယန်ချူထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p>လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးသားအင်အားများမှာ မီးခိုးတိုင်ကြီးအလား ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုအလားပင်</p> <p> </p> <p>​"ဝမ်ချွမ်ဆရာကြီးမှာ ဒီလောက်တောင် ထူထပ်တဲ့ သွေးသားအင်အား ရှိတာလား "</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်း အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​အထူးသဖြင့် အမင်္ဂလာဓာတ်များ လွှမ်းမိုးနေသော ဖုန်းတူးနယ်မြေထဲတွင် ဤအင်အားမှာ နေမင်းကြီးအလားပင်</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ရိပ်များနှင့် ဝိညာဉ်အပင်များမှာ အနားသို့ မကပ်နိုင်သေးမီမှာပင် လီယန်ချူ၏ ထူထပ်လှသော သွေးသားအင်အားကြောင့် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့လို ဝိညာဉ်နယ်မြေက အညှော်တွေအားလုံးကို ဒီနေ့ ငါကပဲ အစဖျောက်ပေးမယ် "</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံအလား ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖုန်းတူးထဲ လျှောက်လှမ်းရာတွင် အမှောင်ကိုဖုံး၊ အသက်ရှူသံကိုအုပ်ပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုဝိညာဉ်များကို အာရုံမနောက်ချင်သဖြင့် ဝေးဝေးက ရှောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အတားအဆီးနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ဝိညာဉ်နယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ မှားဝင်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးခံနေရသဖြင့် လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p>ထျန်းကန်းလက်ဝါး</p> <p>သူသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပူပြင်းထက်မြက်လှသော သွေးသားအင်အားမှာ လှိုင်းလုံးကြီးအလား ပြေးထွက်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစက်သော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များကို အကုန်အစင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမျောက်မျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး၊ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော သွေးသားအင်အားကြောင့် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p>ဝုန်း</p> <p>​လီယန်ချူသည် အတွင်းအားများကို ကျန့်ကျောင်းဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါများမှာ ဤတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ရမ်းကားတိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလားပင်</p> <p>ထိုမျောက်မျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်မှာ အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ရှောင်တိမ်းနေရပြီး၊ ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသော ဓားအရှိန်အဝါများကြောင့် အကျပ်ရိုက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဉ်နယ်မြေလေးတစ်ခုကများ တားမြစ်နယ်မြေလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်၊ မျောက်က လူလိုဝတ်ပြီး မင်းမူနေတာပဲ "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ၏ အသံမှာ ဤနယ်မြေအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​မူလက သူသည် ဖုန်းတူးထဲသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်ကာ ဖန့်ချင်းလန်ကို ရှာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ သူ၏ စိတ်ကူးကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ဆွဲနေလျှင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူမဆို လမ်းပိတ်လျှင် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ပစ်မည်</p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး၊ မထိန်းနိုင်ဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။</p> <p>သူသည် အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။</p> <p>လီယန်ချူက သူ့ကိုပါ ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ</p> <p> </p> <p>​"ဝမ်ချွမ်ဆရာကြီး... ခင်ဗျား ဘာဖြစ်လို့လဲ "</p> <p> </p> <p>သျှူးချွမ်းဖုန်းက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး</p> <p> </p> <p>"စောစောက ငါ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အတွင်းအားတွေ ထည့်ပေးတုန်းက တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ် "</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ သွေးသားအင်အားက အေးစက်ပြီး အမင်္ဂလာဓာတ်တွေ ပြည့်နေတယ်၊ အဲ့ဒါက အတုပဲ"</p> <p> </p> <p>​သူသည် သျှူးချွမ်းဖုန်းကို စောစောက ဝိညာဉ်နှင်ပေးစဉ်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါမှ ဟာကွက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါတွင်မူ...</p> <p> </p> <p>ဒါဟာ လူမဟုတ်ဘဲ စက္ကူအရုပ်  တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်ကြောင်း ထိုးဖောက်မြင်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြီးမားသော တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ လူရှင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ အသွင်ဆောင်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ ထက်မြက်ဖျတ်လတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဉ်တုတစ်ခု လုပ်ထားတာတောင် မင်းကို မလှည့်စားနိုင်ဘူးပဲ၊ မင်းလို တာအိုဆရာလေးက တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ရှိတာပဲ "</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပါးနီကြီးများ ခြယ်သထားသော အေးစက်စက် စက္ကူအရုပ်ပုံစံနှင့် လူငယ်ကတုံးပုံစံတို့မှာ တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ထဲမှ ထက်မြက်သော ပုဆိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ အမိန့်ပေးတံဆိပ် တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းပေါ်တွင် စာလုံးကြီးနှစ်လုံး ရေးထွင်းထား၏။</p> <p> </p> <p>"ညလှည့်ကင်း "</p> <p> </p> <p>​"မင်း... မင်းပဲလား "</p> <p> </p> <p>ထိုအေးစက်သော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သျှူးချွမ်းဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>"အခုမှ သိတာလား၊ နောက်ကျသွားပြီ "</p> <p> </p> <p>​သူသည် လေကို အားရပါးရ ရှူသွင်းလိုက်ရာ</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပါးစပ်မှာ ရုတ်တရက် စုတ်ပြဲသွားပြီး သွေးများ စီးကျလာကာ၊ ဦးခေါင်း၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ ဟသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ခဏချင်းမှာပင်...</p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်ကတုံး၏ အရေပြားမှာ တစ်စစီ ကွဲအက်သွားပြီး၊ အတွင်းမှ အေးစက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စက္ကူအရုပ်တစ်ရုပ်မှာ ရုန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ထဲမှ ညလှည့်ကင်း တံဆိပ်ပြားမှာလည်း ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များဖြင့် လင်းလက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>​စက္ကူအရုပ်မှာ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင်လည်း ပညာရှိဦးထုပ် ဆောင်းထားသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ငရဲပြည်မှ ဝိညာဉ်အရာရှိ  တို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပါးနီကြီးများနှင့် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝိညာဉ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ဝါးမြိုပြီးနောက်၊ စက္ကူအရုပ်၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ အလင်းတန်းများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား</p> <p>​လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များအရ...</p> <p> </p> <p>ငရဲပြည်တွင် ဆယ်ပါးသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးများ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်ဘုရင် ၊ နေ့လှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ၊ ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ၊ အဖြူအမည်း ဝိညာဉ်ဖမ်းသမားများ ၊ ကျွဲခေါင်း၊ မြင်းမျက်နှာ ၊ ကျားသစ်အမြီး ၊ ငှက်နှုတ်သီး ၊ ငါးပါးဟက်  နှင့် ပုတီးစုန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားမှာ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save