Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငရဲပြည်ဝိညာဉ်အရာရှိ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကလောင်တံ၊ အဆင့်မြင့်အာဏာစက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ပူးကပ်ထားသော စက္ကူအရုပ်သည် လီယန်ချူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ တာအိုဆရာလေး၊ မင်းက ဒီအစောင့်ခွေးကို အင်အားချည့်နဲ့သွားအောင် ရိုက်ပေးလိုက်လို့သာ..."</p> <p> </p> <p>​"မဟုတ်ရင် ငါကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ကို ဝါးမြိုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​သူသည် လေကို အားရပါးရ ရှူသွင်းလိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ဝါးမြိုလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးထလာဦးမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>​သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးကို ဗဟိုပြု၍ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ မြေပြင်နှင့် တောင်ကုန်းများပင် တုန်ခါသွားရသည်။</p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဝမ်ချွမ်တာအိုဆရာမှာ ထိုမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်သော သိုင်းပညာကျင့်ကြံဆင့် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>တကယ်ကို အံ့ဩစရာပင်။</p> <p> </p> <p>​သူ့အကြည့်မှာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် အစွမ်းထက်လှသော ရတနာလက်နက်တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> သူ၏ ခွန်အားမှာ ယခုအချိန်အထိ အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းသေးသဖြင့် ဤတာအိုဆရာကို ခဏချင်းနှင့် အနိုင်မယူနိုင်သေးသော်လည်း၊ ထိုလက်နက်ကိုသာ ရရှိလိုက်လျှင် အရာအားလုံးက လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် လက်ထဲမှ ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော လှိုင်းလုံးများမှာ လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဆူပွက်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အမင်္ဂလာလေပြင်းများမှာလည်း ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကလေးကစားစရာတွေပါ "</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သည့်အလား ဟိန်းထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက အမင်္ဂလာလေလှိုင်းကြီးကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား စက္ကူအရုပ်မှာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ကိုယ်ပျောက်ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ဤနေရာ၏ အာဏာစက်အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အတားအဆီးစွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုးဝင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ကြီးမားသော ကြိတ်ဆုံကြီးတစ်ခုအလား လီယန်ချူ၏ သွေးသားများကို အတင်းအဓမ္မ ကြိတ်ခြေပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>​"နတ်ဘုရား လင်ပေါင်ထျန်းကျွင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငြိမ်သက်စေပါ၊ တပည့်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါးကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ နဂါးပြာ ကျားဖြူ အရန်သင့်ရှိစေ၊ ငှက်နီ လိပ်မည်း ကိုယ်ကို စောင့်ကြပ်စေ၊ အမိန့်တော်အတိုင်း အမြန်ဆုံး ဖြစ်စေရမည် "</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။</p> <p>တာအိုဘာသာ၏ အဓိက မန္တန်ရှစ်ပါးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကိုယ်သန့်စင်ဂါထာ  ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြီးမားလှသော အတားအဆီးဖိအားများမှာ ဝုန်းခနဲ ပျက်စီးသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ကိုယ်ကိုတစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p> </p> <p>​ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ ဒြပ်သားတစ်ခုအလား ဖြစ်လာပြီး တားမြစ်နယ်မြေကို လုံးဝ ပေါက်ကွဲပျက်စီးစေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာအနှံ့မှ တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံများမှာလည်း မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေကြသည်။</p> <p> ၎င်းတို့မှာ ဖုန်းတူးအတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေကြသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးများဖြစ်ပြီး၊ ဤဖိအားကို ခံစားမိသဖြင့် နိုးထလာကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​ရှေးဟောင်းဝတ်စုံနှင့် ပညာရှိဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အရာရှိတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတွင် သူက စက္ကူအရုပ် မဟုတ်တော့ဘဲ လုံးဝဥဿုံ ပြည့်စုံသော စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေပြီ။</p> <p> သူ၏ လက်ထဲတွင် ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားအပြင် ကလောင်တံတစ်ချောင်းပါ ရှိနေသည်။</p> <p> ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားသည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ မည်သည့်အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့သည်မသိသော်လည်း ယခုအခါတွင် ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ သူ၏ထံသို့ မပြတ်တမ်း စီးဝင်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း ဆက်တိုက် မြင့်တက်နေသည်။</p> <p>လက်ထဲမှ ကလောင်တံမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် အစွမ်းထက်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>သူသည် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော "နှိမ်နင်း " ဆိုသည့် စာလုံးကြီးမှာ လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး လီယန်ချူထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုပညာရပ်များဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာရှင်၏ သွေးသားအင်အားဖြစ်စေ ထိုခဏအတွင်းမှာပင် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထူးဆန်းသည်မှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တာအိုအစီရင်ဝတ်စုံ မှာလည်း မည်သည့်ကာကွယ်မှုကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို "နှိမ်နင်း" ဆိုသော စာလုံးမှာ အစွမ်းထက်လှသော ချိပ်ပိတ်ခြင်းစွမ်းအားတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်နက်နဲသော စည်းမျဉ်းအချို့ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစာလုံးက လီယန်ချူကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားတော့မည့် အချိန်ရောက်မှသာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တာအိုအစီရင် ဝတ်စုံ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေးဟောင်းသံချပ်ကာဝတ်စုံက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သွေးသားအင်အားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူပွက်လာသော်လည်း ထိုနှိမ်နင်းခြင်းစာလုံးမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသဖြင့် တာအိုအစီရင်ဝတ်စုံကိုပင် ပြန်လည် ဖိနှိပ်ထားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​"နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းရဲ့ အသက်က ရွှံ့နွံလို တန်ဖိုးမရှိဘူး "</p> <p> </p> <p>​"ငါက မင်းကို အလွယ်လေး နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်နိုင်တယ် "</p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်နေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ လူကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်လို့လား "</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပေတံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများမှာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကလောင်တံထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းပေတံ ဆိုသည်မှာ ရတနာလက်နက်မှန်သမျှကို ကျဆင်းစေနိုင်သော အစွမ်းရှိသည်။</p> <p> ထိုကလောင်တံမှာ ချက်ချင်းပင် လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မအံဩဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> လက်ထဲတွင် ဘာမှ မရှိတော့ဘဲ ကလောင်တံမှာ အောက်သို့ လွတ်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင် ကလောင်တံမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုအတတ်</p> <p>အဝေးမှပစ္စည်းယူခြင်းအတတ်</p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကလောင်တံကို ပြန်ပေးစမ်း"</p> <p> </p> <p>​သူ၏ လက်ထဲမှ ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားမှာ ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်ရန် ကြိုးစားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားမှာလည်း ထပ်မံ၍ လွတ်ကျသွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီလူငယ်လေးကတော့ "</p> <p> </p> <p>​မိုးကြိုးသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားက တာအိုအတတ်တစ်ခုကို သုံးပြီး တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ချောင်းများက တံဆိပ်ပြားကို ထိခါနီးအချိန်မှာပင် ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> နောက်တစ်ခဏတွင်မူ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါလေးက မဆိုးဘူးပဲ၊ ငါ သိမ်းထားလိုက်မယ် "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ယုတ်မာလှချည်လား "</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ် "</p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ သူ့ထံသို့ စုပြုံလာကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် စောစောက တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့သဖြင့် အမင်္ဂလာဓာတ်များကို စုပ်ယူထိန်းချုပ်ရာတွင် ပိုမို ချောမွေ့လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားလှသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဓားဖြင့် အားကုန် ပိုင်းချလိုက်ရာ နောက်ကျောရှိ အရိပ်ကြီးကလည်း အတူတူ ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမင်္ဂလာမိစ္ဆာကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား တုန်လှုပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သိုင်းပညာရှင်၏ အတွင်းကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ မဟုတ်ပါလား လူ့လောကတွင် ဤမျှ အဆင့်မြင့်သော သိုင်းပညာရှင် ရှိနေသေးသည်လား သူသည် အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမင်္ဂလာဓာတ်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဖုန်းတူးအတွင်းတွင် အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ ထူထပ်လှသဖြင့် သူ့အတွက်မူ စွမ်းအားများမှာ ကုန်ဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အနာဂတ်တွင်လည်း အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီမှာက ဖုန်းတူးပဲ၊ မင်းလို လူ့လောက ကျင့်ကြံသူက ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ "</p> <p> </p> <p>ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားက အမင်္ဂလာဓာတ်များကို စုပ်ယူရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အရှိန်အဝါမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်လှသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးထံသို့ ချက်ချင်းပင် စီးဝင်သွားကြသည်။</p> <p>သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ရှိမနေတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဒါဟာ မယုံနိုင်စရာပင် တတိယအဆင့်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား များပင်လျှင် ဤမျှ ဖိအားမျိုးကို ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါဟာ အာဏာစက် ၏ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံး၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကတင် သူ၏ အမင်္ဂလာဓာတ် စုပ်ယူခွင့်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါ... ဒါက ငရဲမင်းကြီးဆယ်ပါးရဲ့ တံဆိပ်တုံးလား "</p> <p> </p> <p>ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုက်ရှန်းဖူကျွင်းတံဆိပ် အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းတူးအတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေကြသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးများမှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နိုးထလာကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဘယ်သူလဲ ဘယ်ကောင်က ဒီလောက်တောင် အမင်္ဂလာဓာတ်တွေကို စုပ်ယူနေတာလဲ  ဒါက မြန်လွန်းတယ်</p> <p> </p> <p>​"မင်းလိုကောင်က ဖုန်းတူးထဲမှာ ဒီလောက်အထိ ဆူပူအောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်း ဒီနေရာရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို လုံးဝ မသိသေးဘူး "</p> <p> </p> <p>ပညာရှိဦးထုပ် ဆောင်းထားသော ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားမှာ ထိုဝမ်ချွမ်တာအိုဆရာသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ သတ္တိရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"သွားစမ်းပါကွာ "</p> <p> </p> <p>"မင်းက တကယ်ကြီး ဒီနေရာကို ငရဲပြည်လို့ ထင်နေတာလား "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက ဆဲဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား မှင်တက်သွားပြီး မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဟိန်း</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ကြီးမားလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်နှင့် တောင်ကုန်းများမှာ တုန်ခါသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ထိတ်လန့်သွားပြီး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> ဤတာအိုဆရာမှာ ဥပဒေမဲ့လွန်းလှသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါကြီးများကို နှိုးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသာ ဆက်ရှိနေလျှင် ကျဆုံးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​အစအဆုံး သူသည် လီယန်ချူက သူ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူ၏ အရာရှိအဆင့်အတန်းကို မဖယ်ရှားနိုင်သရွေ့ လူ့လောကမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ သူ့ကို အရင်းအမြစ်ကနေ ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျောက်ထျန်းတံဆိပ် ၊ နဂါးငါးပါးစက်ဝန်း နှင့် မီးကျီးကန်းအိုး ဟူသော ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာသုံးခုကို ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း</p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခုခံရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p>


Save