Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - (၆၉) </h2> <h2 style="text-align: center;"><br /> အလယ်အလတ်အဆင့်၊ ပြင်းထန်သောလှိုင်းလုံးကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်ကောမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားရတော့သည်။</p> <p>သူသည် ခေါင်းဆောင် ရှုတာဟွမ်ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ ရေဓာတ်မှော်ပညာကို သေချာပေါက် အသုံးပြုခဲ့ပါလျက်နှင့်၊ အဘယ်ကြောင့် မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေက ခေါင်းဆောင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဆွဲဖြတ်နိုင်ခဲ့ရသနည်း။</p> <p>"ခေါင်း... ခေါင်းဆောင်" ချိုက်ထန်သည်လည်း ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေတော့သည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်၏ မီးတောက်ပေါက်ကွဲခြင်းကို အမှုမထားဘဲ ရေတံတိုင်း အကာအကွယ်ပါ အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်နိုင်သည့် ဤမျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေမှာ သူတို့ နေ့စဉ် ရင်ဆိုင်နေရသော မှော်သားရဲမျိုး တကယ်ပင် မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>"ရှောင်ကော၊ မြန်မြန်ပြေးတော့..." ဖေးရှီက ရှောင်ကောဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>ရှောင်ကော သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရေအေးဖြင့် အလောင်းခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝံပုလွေကြီး၏ မျက်လုံးထဲမှ အဆုံးမရှိသော ကြမ်းကြုတ်မှုများကို သူ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>၎င်း၏ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်မှာ သူပင်။</p> <p>"လျှပ်စီးလက်ခြင်း ပြင်းထန်သောနှင်တံ..."</p> <p>လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင် မိုဖန်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုလျှပ်စီးတန်းများအားလုံးသည် ရှည်လျားသော လျှပ်စီးမြွေဟောက်ကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုလျှပ်စီးအကွေ့အကောက်များသည် အလွန်ရိုင်းစိုင်းလှသော မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေ၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အသားများကိုပင် ကွဲအက်သွားစေ၏။</p> <p>လျှပ်စီးနှင်တံဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တိုင်း လျှပ်စီးအက်ကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းကြုတ်သော ဝံပုလွေကြီး၏ အသားနှင့် အရိုးများထဲအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ အခြေခံအဆင့်ဖြစ်သော လျှပ်စီးလက်ခြင်း မြွေအမှတ်အသားနှင့် ကွဲပြားပေသည်။ နှင်တံကဲ့သို့သော လျှပ်စီးများဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်သည်နှင့် လျှပ်စီးအမှတ်အသားများ ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအမှတ်အသားများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လျှပ်စစ်စီးကူးကာ ပစ်မှတ်ကို ဆက်တိုက် ဓာတ်လိုက်နေစေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အာဝူး......</p> <p>မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် စတင် ဟိန်းဟောက်တော့သည်။</p> <p>ဝံပုလွေကြီး၏ သန်မာလှသော အသားဆိုင်များနှင့် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးတောက်ပေါက်ကွဲ၏ ဖျက်ဆီးအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း၊ လျှပ်စီးနှင်တံ၏ ရိုက်ချက်မှာမူ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းအထိ အကြောသေစေသော အာနိသင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။</p> <p>"လျှပ်စီး...မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကိုပဲ အဓိက အားကိုးတာ၊ ဒါကြောင့် သူက လျှပ်စီးမှော်ပညာကို မခုခံနိုင်ဘူး..” ချိုက်ထန် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာသည်။</p> <p>"ဒါ... ဒါက လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ပဲ..." ဖေးရှီလည်း အံ့အားသင့်သွားရ၏။</p> <p>မုဆိုးအဖွဲ့ဝင်များ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေချိန်တွင်၊ အဖွဲ့ထဲသို့ မကြာသေးမီကမှ ဝင်ရောက်လာသော အဖွဲ့ဝင်သစ်လေးက ရှေ့ထွက်လာလိမ့်မည် မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ၊ ဤကလေးသည် ဘယ်သူမျှ မသိအောင် လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုကို ဒုတိယအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p>မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေမှာ ကြွက်သားများ၊ သွေးကြောများနှင့် အရိုးများ အသွင်ပြောင်းလဲနေသည့် အဆင့်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့ အသွင်ပြောင်းလဲနေစဉ်အတွင်း ဝံပုလွေကြီးမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်သွားသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သတ္တဝါ၏ အသားထဲအထိ ပေါက်ကွဲစေနိုင်သော လျှပ်စီးမှော်ဆရာထက် ပိုမိုပြည့်စုံသော တိုက်ခိုက်မှု မရှိနိုင်တော့ချေ။</p> <p>၎င်းမှာ ဒုတိယအဆင့် လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြေခံဒြပ်စင်များထဲတွင် အားအကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် လျှပ်စီးသည် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ၎င်း၏ အသာစီးရမှုကို အထင်အရှား ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ လျှပ်စီးဒြပ်စင်၏ အစွမ်းထက်လှသော ဟန့်တားနိုင်စွမ်းကြောင့် ဝံပုလွေကြီးမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ချည့်နဲ့လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အဝေးမှ ရပ်နေသော မိုဖန်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားပါးတရ ချလိုက်၏။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဒုတိယအဆင့် လျှပ်စီးတိုက်ခိုကမှုမှာ တကယ်ကို ထိရောက်လှပေသည်။ မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်မှာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဆက်လုပ်၊ ဖန်မို... ဆက်လုပ်...မင်းရဲ့ လျှပ်စီးက သူ့ရဲ့ အသားနဲ့ အရိုးတွေ ကြီးထွားလာတာကို ရပ်တန့်စေနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကိုသာ ငါတို့ တားနိုင်ရင် ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်.." ချိုက်ထန်က အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>မိုဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ ကြယ်လမ်းကြောင်းကို ထပ်မံ ချိတ်ဆက်လိုက်ရာ၊ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများသည် မိုဖန်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ ဒုတိယအဆင့် လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုရာတွင် သူ စိမ်းနေသေးသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အသက်နှင့်လုရသော အခြေအနေတွင် အမှားအယွင်း အနည်းငယ်မျှပင် မရှိစေရန် သူ အာရုံစိုက်ထားရ၏။</p> <p>လျှပ်စီးနှင်တံသည် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော ဝံပုလွေကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝံပုလွေကြီးကို ဟန့်တားနိုင်ရုံသာမက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားစေ၏။ ထို့အပြင် ဝံပုလွေကြီး၏ ကျောမှ ပေါက်ထွက်လာသော အရိုးများမှာလည်း ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည့် လက္ခဏာများ ပြလာတော့သည်။</p> <p>"ကောင်းတယ် ဖန်မို..."</p> <p>"ငါတို့ သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီ..."</p> <p>"သူ့ရဲ့ မူလပုံစံ ပြန်ရောက်တဲ့အထိ ရိုက်ပစ်.."</p> <p>လူတိုင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။ သူတို့အတွက်တော့ မိုဖန်၏ လျှပ်စီးမှော်မှာ သူတို့အားလုံး၏ အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>"လျှပ်စီးရဲ့ အကြောသေစေတဲ့ အာနိသင်က အကြာကြီး မခံဘူး။ ဝံပုလွေကြီးရဲ့ အသားနဲ့ အရိုးတွေက လျှပ်စစ်ဒဏ်ကို ကျင့်သားရသွားရင် သူက ပြန်ပြီး ကြီးထွားလာဦးမှာပဲ" ထိုစဥ် ချိုက်ထန်က လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>မိုဖန်ကိုယ်တိုင်လည်း လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှု၏ အာနိသင်မှာ ကြာရှည်မခံကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထား၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အချိန်အနည်းငယ် ဆွဲထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မိုဖန်အနေဖြင့် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီဟု ခံစားရ၏။ အနည်းဆုံးတော့ လီဝန်ကျဲအနေဖြင့် ခေါင်းဆောင် ရှုတာဟွမ်ကို ဘေးကင်းရာသို့ ဆွဲထုတ်သွားနိုင်ရန် အချိန်ရသွားခဲ့သည်။ ခေါင်းဆောင် ရှုတာဟွမ် အသက်ရှင်ဦးမလားဆိုသည်မှာတော့ ပြောရခက်လှပေသည်။</p> <p>အာဝူး........</p> <p>ဝံပုလွေကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်၏။ ၎င်းသည် လျှပ်စီး၏ အကြောသေစေမှုကို နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်သားရသွားလေပြီ။ ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသော ဤသတ္တဝါဆိုးကြီးမှာ ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲ၏ အရှိန်အဝါများကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>"တောက်... သူ ပြန်ပြီး အသွင်ပြောင်းနေပြန်ပြီ"</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ အသက်ဘေးအတွက် ထပ်မံ စိုးရိမ်ရပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မိုဖန်သည်လည်း သူကိုယ်တိုင် အင်အားချည့်နဲ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ ယခု သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ နောက်ဆုတ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။ သူ၏ လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အပြစ်မဲ့ အရပ်သားများမှာ အချိန်အနည်းငယ် ပိုရသွားသလို၊ လူအချို့ကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>"သတ္တဝါဆိုး... မင်း သေဘေးကို လက်မခံသေးဘူးလား" </p> <p>အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်လှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုမှာ ရပ်ကွက်ဟောင်း၏ ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုလူကို မမြင်ရသေးမီမှာပင်၊ လေထုထဲတွင် ကြီးမားလှသော ဒြပ်စင်စွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်ကို မိုဖန် ခံစားလိုက်ရ၏။ မြူမှုန်များကဲ့သို့သော ရေစက်အမြောက်အမြားမှာ သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>ဝူး....</p> <p>မိုဖန် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ လေထုထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်သွားရတော့သည်။</p> <p>“လေထဲမှာ လှိုင်းတံပိုးကြီးတွေလား...”</p> <p>မိုဖန် သူ၏ မျက်လုံးကိုပင် သူ မယုံနိုင်ဖြစ်နေရ၏။ သို့သော်လည်း ထိုလှိုင်းလုံးကြီးမှာ အိမ်ဟောင်းများပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်ကာ လာနေသည်မှာ အမှန်ပင်။ ထို့နောက်တွင်မူ တာကျိုးသွားသော ဆည်တစ်ခုကဲ့သို့ မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“ပြင်းထန်သောလှိုင်းလုံး ... ရိုက်ခတ်ခြင်း ...”</p> <p>မှော်ဂါထာအပြီးတွင် ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးမှာ မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲလိုက်တော့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ ရေကြီးမှုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လမ်းမတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားစေ၏။</p> <p>ညောင်ပင်များအားလုံးမှာ ကျိုးကြေကုန်ပြီး၊ အိမ်ဟောင်းများ၏ နံရံများမှာလည်း ပြိုကျကုန်တော့သည်။ မူလက ကြမ်းကြုတ်နေသော မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေမှာ ဤပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများအောက်တွင် ရုန်းကန်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိတော့ဘဲ လမ်းမ၏ အဆုံးအထိ မျောပါသွားတော့သည်။</p> <p>"အလယ်အလတ်အဆင့် ရေဓာတ်မှော်ပညာ..." </p> <p>ရှောင်ကော ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲသွားတော့သည်။</p> <p>ပြင်းထန်သောလှိုင်းလုံး....</p> <p>၎င်းမှာ ရေဓာတ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ပညာပင် ဖြစ်၏။ လမ်းတစ်လျှောက် လှိုင်းလုံးကြီးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ရေဓာတ်မှော်ဆရာမဖြစ်သော ရှောင်ကောမှာ အလွန်ရင်ခုန်လွန်းသဖြင့် မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့်.... ၎င်းမှာ လူတိုင်း အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် တောင့်တရသော အဆင့်ဖြစ်၏။ သူကဲ့သို့ မှော်ဆရာမလေး တစ်ယောက်အတွက် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အချိန်မည်မျှကြာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။</p> <p>တုန်ခါနေသော လှိုင်းလုံးကြီးမှာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် စီးဆင်းနေသော်လည်း အခြားလူများရှိရာသို့ မရောက်ရှိချေ။ လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဝံပုလွေကြီးကို လိပ်တင်သွားသော၊ လမ်းမတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား ပြင်းထန်သော နဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသည့် လှိုင်းလုံးကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>မိုဖန်သည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ပင် ခုန်လှုပ်နေတော့သည်။</p> <p>“အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာ... ဒါက အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာရဲ့ အစွမ်းပေါ့။ တကယ့်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိပါပဲလား...”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း(၆၉)ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save