Book List

<p> </p> <h2 style="text-align: center;">အခန်း - (၇၀) </h2> <h2 style="text-align: center;"><br /> မှော်ဝံပုလွေ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆောရီးပဲ၊ ငါ နောက်ကျသွားတယ်...ရှုတာဟွမ် အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p> အပြာရောင် ရင့်ရင့် ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အဆောက်အအုံဟောင်းတစ်ခု၏ အမိုးပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်မူ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသော ကြယ်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလှပေသည်။</p> <p>ဤသူမှာ ရန်ကျောက်ဟယ် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး၊ ဤနေရာနှင့် အနီးဆုံးရှိနေသော အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာလည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှုတာဟွမ်နှင့် ချိုက်ထန်တို့က သူ့ကို အချိန်မီ အကြောင်းကြားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရန်ကျောက်ဟယ် လူစည်ကားလှသော စီးပွားရေးလမ်းမကြီးများဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေရဆဲပင်။ သူရပ်နေသော နေရာမှကြည့်လျှင် ဘာဘေးအန္တရာယ်မှ မသိဘဲ အေးဆေးစွာ ဈေးဝယ်နေကြသော လူများကို မြင်နေရသည်။</p> <p>အကယ်၍ မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေသာ အောင်မြင်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုအဆောက်အအုံတွေကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့လျှင် ဤစီးပွားရေးရပ်ကွက်ကြီးမှာ မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသော ငရဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဆိုတာ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။</p> <p>ပိုမြို့၏ မှော်ဆရာအသင်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ရန်ကျောက်ဟယ်သည် မှော်ဆရာအမျိုးမျိုးကို မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း၊ ရှုတာဟွမ်၏ မုဆိုးအဖွဲ့မှာ ဤဝံပုလွေကြီး အဆင့်တက်တော့မည်ကို သိပါလျက်နှင့် နောက်မဆုတ်ဘဲ အစွမ်းကုန် တားဆီးခဲ့သည့် သတ္တိကိုတော့ အလွန်ပင် ချီးကျူးမိပေသည်။</p> <p>"သူ့အသားတွေပဲ စုတ်ပြဲသွားတာပါ၊ အတွင်းအင်္ဂါတွေတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ အသက်ရှင်နေပါသေးတယ်..ကံကောင်းလို့ပဲ" </p> <p>လီဝန်ကျဲက သွေးချင်းချင်းနီနေသော ရှုတာဟွမ်၏ ရင်ဘတ်ကို အဝတ်ဖြင့် ဖိပေးရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လီဝန်ကျဲအနေဖြင့် သူ၏ခေါင်းဆောင်၏ စိတ်ဓာတ်ကို နားမလည်နိုင်ချေ။ မှော်ဆရာတစ်ယောက်၏အသက်က တဖက်ရှိအရပ်သားများထက် ပိုအရေးမကြီးဖြစ်နေသလားပင်။</p> <p>"ငါ ကုသရေးမှော်ဆရာကို ဆက်သွယ်ထားပြီးပြီ၊ လမ်းမှာ ရောက်နေပြီ။ ရှုတာဟွမ် သွေးတိတ်အောင် အရင်လုပ်ထားကြ။ ဒီကောင့်အသက်ကိုတော့ ငါပဲ ယူလိုက်တော့မယ်" ရန်ကျောက်ဟယ်က ဆို၏။</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရန်ကျောက်ဟယ်၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ဖျတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ မိုဖန် မြင်လိုက်ရသည်မှာ စိမ်းပြာရောင် ကြယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရန်ကျောက်ဟယ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။ သူသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြင်းထန်သောလှိုင်းလုံးကြောင့် လမ်းအဆုံးထိ လွင့်ပါသွားသော ဝံပုလွေကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားတော့သည်။</p> <p>မိုဖန်သည်လည်း ထိုအလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာ၏ နောက်သို့ မသိစိတ်ဖြင့် လိုက်သွားရာ၊ လမ်းအဆုံးရှိ အပျက်အစီးများအောက်တွင် ပိနေသော မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာ အခြေခံအဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပေသည်။ လူတိုင်း ဘာမျှမတတ်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသော ဝံပုလွေကြီးမှာ ယခုအခါ ပြင်းထန်သောလှိုင်းလုံးကြောင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>ထိုမျှ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးဖြင့် အပိတ်ခံလိုက်ရလျှင် အရိုးအချို့ ကျိုးသွားမှာတော့ သေချာလှပေသည်။ အရင်က ခံထားရသော တိုက်ခိုက်မှုများ၊ ရေနစ်မှုများနှင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း တိုက်မိမှုများကြောင့် မည်မျှသန်မာသော သတ္တဝါဖြစ်ပါစေ ကမ်းခြေပေါ်က အမှိုက်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားရမှာ အမှန်ပင်။</p> <p>သို့သော် ရန်ကျောက်ဟယ်မှာမူ ဤမျှ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုပေးခဲ့သည့် ဝံပုလွေကြီးကို ထိုမျှနှင့် အလွတ်ပေးရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ သူသည် လေတိုက်ခတ်ခြင်းကို သုံးကာ ဝံပုလွေကြီး၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>"လေဝဲဂယက်..."</p> <p>မှော်ဂါထာသံနှင့်အတူ ရန်ကျောက်ဟယ်သည် ရေဒြပ်မှော်ဆရာအဖြစ်မှ လေစွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသော လေဒြပ်မှော်ဆရာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။</p> <p>အသက်ရှူရကျပ်စေသော ဖိအားတစ်ခုမှာ လေထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။<br /> ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တစ်ခုခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုများ စတင်လာတော့သည်။</p> <p>မိုဖန် ရောက်သွားချိန်တွင် အပြာရောင်ရှပ်အင်္ကျီနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ စုစည်းလာသော စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်နှင့် ဦးခေါင်းအထက်တွင် တောက်ပလှသော ကြယ်ပုံရိပ်ယောင်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး အလွန်ပင် လှပလွန်းလှပေသည်။</p> <p>ဝူး...</p> <p>၎င်းမှာ လေတိုက်ခတ်ခြင်းကဲ့သို့ ညင်သာသော လေမဟုတ်သလို၊ အရှိန်မြှင့်ရန် သုံးသော လေလိုဏ်ဂူမျိုးလည်း မဟုတ်ချေ။ မိုဖန် ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုက ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီး အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်နေခြင်းပင်။<br /> မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>လေဝဲဂယက် လေဆင်နှာမောင်းသည် လှုပ်ရှား၍မရသော ဝံပုလွေကြီးကို လေထဲသို့ ဆွဲတင်သွား၏။ ၎င်းသည် မြေပြင်မှ မီတာ ၂၀ခန့်အကွာတွင် အဝိုင်းလိုက် လည်ပတ်နေတော့သည်။ မိုဖန်ကို မှင်သက်သွားစေသော လေဆင်နှာမောင်းကြီးမှာ ခဏအတွင်းမှာပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။<br /> သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသော မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေမှာ လေဆင်နှာမောင်း၏ လည်ပတ်အားကုန်သွားသည်ချိန် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုတ်ကျလာတော့သည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>ကွန်ကရစ်မြေပြင်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး မြေပြင်တွင် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။ မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်နှင့် ဆောင့်မိသည့်ဒဏ်ကြောင့် လုံးဝ ကြေမွသွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်ကုန်၏။ အစမှ အဆုံးအထိ ထိုသတ္တဝါဆိုးမှာ မာန်ပါပါ ဟိန်းဟောက်သံပင် မပြုနိုင်တော့ချေ။ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ပညာကြောင့် ဝံပုလွေကြီးမှာ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းသော အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။</p> <p>"သေပြီလား..." မိုဖန်က မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်၏။</p> <p>"သေပြီ" ရန်ကျောက်ဟယ်သည် မိုဖန် ရောက်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုကို ပြသသည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်... သွားကြည့်လို့ ရမလား..." မိုဖန်က မေးလိုက်၏။</p> <p>"ရတာပေါ့။ ဪ... ငါ့အထင်မမှားဘူးဆိုရင် ခုနက လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုကို မင်းပဲ သုံးခဲ့တာ မဟုတ်လား.."</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့...ကျွန်တော်ပါ"</p> <p>"လူငယ်လေး... မင်း တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ငါတို့ မှော်ဆရာအသင်းက မုဆိုးအစည်းအရုံးနဲ့ အစိုးရတို့ ပေါင်းပြီး မင်းတို့အားလုံးကို ဂုဏ်ပြုဆု ချီးမြှင့်ပါ့မယ်" </p> <p>ရန်ကျောက်ဟယ်က မိုဖန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မိုဖန်သည် မူလက ကြောက်စရာကောင်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော ဝံပုလွေလောင်းကြီးအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏ အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှဆွဲသီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>ဝံပုလွေကြီး အသက်ပျောက်သွားသည့် အချိန်မှာပင် ဆွဲသီးလေးသည် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ပြလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဘယ်သူမှ မကြားနိုင်သော အသံတစ်ခုဖြင့် တုန်ခါနေပြီး တစ်ခုခုကို အော်ဟစ်တောင်းဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။ ဝံပုလွေဝိညာဉ်တန်းလေးတစ်ခုမှာ ဝံပုလွေကြီး၏ ပါးစပ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပျံထွက်လာ၏။</p> <p>မိုဖန်သည် ထိုဝိညာဉ်ကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်လန့်တကြား ပျံတက်လာပြီး ဘယ်ကိုသွားရမှန်း မသိဖြစ်နေသော မီးဖလံကောင်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူလှပေသည်။</p> <p>ဆွဲသီးထံမှ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ဝံပုလွေဝိညာဉ်လေးမှာ ၎င်း၏ သွားရမည့်နေရာကို ရှာတွေ့သွားသည့်အလား ချက်ချင်းပင် ထိုဆွဲသီးဆီသို့ ပျံဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ဆွဲသီးမှာ ဝံပုလွေဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် တုန်တုန်ရီရီ အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ အစာစားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်နေသော ကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ အသံနှင့် တူလှပေသည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်မှာ၎င်းသည် သာမန်ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်နှင့် မတူချေ။ ဆွဲသီးက ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် မိုဖန် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။ ယခင်က ဆွဲသီးလေးသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တွေကို စုပ်ယူသည့်အခါ ပိုးစုန်းကြူးလေးကဲ့သို့ အားနည်းပြီး မှုန်ဝါးသော အလင်းရောင်သာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆွဲလေးမှာ အလွန်ပင် ငတ်မွတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဝံပုလွေဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးကို စားပြီးသည့်အခါ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားပုံရပေသည်။</p> <p>“ဒါဆို ဒါကဝိညာဉ်အနှစ်သာရပဲ ဖြစ်ရမယ်....”</p> <p>ချိုက်ထန် အရင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်၊ ဤဝံပုလွေကြီးသည် တော်ဝင်ငရဲစမ်းရေ၏ စွမ်းအားများကို ခိုးယူစုပ်ယူခဲ့ပြီး လူကြားထဲ ပုန်းအောင်းကာ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤကောင်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အာဟာရများကို ရရှိထားသဖြင့် ခွန်အားများ အဆင့်မြင့်နေကာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတော့မည့် အဆင့်သို့ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော မှော်သားရဲမျိုးမှာ သေဆုံးသွားသည့်အခါ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ချန်ထားခဲ့နိုင်ခြေ အလွန်ပင် မြင့်မားလှပေသည်။  ဝိညာဉ်မှော်ဆရာများသာလျှင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို စုဆောင်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ အကယ်၍ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာ ရန်ကျောက်ဟယ်သာ အထူးပြုလုပ်ထားသော ဝိညာဉ်စုဆောင်းသည့် ကိရိယာကို ယူမလာခဲ့လျှင် သူသည် ဤသန့်စင်လှသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သေဆုံးသွားသော သတ္တဝါ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ ၃ မိနစ်အတွင်းမှာပင် အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပြီး၊ ရန်ကျောက်ဟယ်မှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းသည့် အလုပ်ကို ဘယ်တော့မျှ မလုပ်ဖူးသည်မှာ သိသာလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုအလောင်းကောင်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ချေ။</p> <p>ဤအလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာသည် သူ၏ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းသည့် ကိရိယာ ပါလာလိမ့်မည် ဘယ်တုန်းကမျှ ထင်မှာမဟုတ်ချေ။ သူသည် အခြားသူများကို အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ ရှင်းလင်းရန် ခိုင်းဖို့ လှည့်ထွက်သွားသည့် အချိန်မှာပင် ယွမ် ၅ သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို အပြစ်ကင်းစင်ပုံရသော မိုဖန်က လုယူသွားလေသည်။</p> <p>ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတော့မည့် မျက်လုံးတစ်လုံး မှော်ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်မြင့်မားသော်လည်း၊ အလွန်ဖြစ်ခဲလှသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရလောက်တော့ တန်ဖိုးမရှိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း(၇၀)ပြီး<br /> ***</p>


Save