Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၃၀၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​“ဟုတ်တယ်၊ ငါ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ပေးတာပဲ။ သူတို့က အဲ့ဒီအတွက် ပေးရမှာက သဘာဝကျပါတယ်”</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဒါက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်း များလွန်းတယ်”</p> <p>ချီပိုင်ရှီမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်နေရသည်။ အခုအချိန်အထိ ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲ သူမ ခံစားနေရဆဲ။ ဒိုင်းမွန်းအဆင့် နှစ်ခုနဲ့ ပလက်တီနမ်အဆင့် လက်နက် ၅၅၀ တဲ့လေ! ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ တစ်ဖက်လူက အလွယ်တကူ သဘောတူသွားခဲ့သည်။ အနာဂတ်မှာ တစ်နှစ်ကို ပလက်တီနမ်လက်နက် ၂၀၀ တောင် ပို့ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့သေးတာပဲ! သူမ ပျော်လွန်းလို့ သေတောင် သေသွားနိုင်တယ်။ ချီပိုင်ရှီမှာ မူးဝေလာသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>“မင်း ပျော်လား။ ဒီလိုမျိုး ကောင်းမွန်တဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး မင်း တစ်ခါမှ မရဖူးဘူး မဟုတ်လား။ အနာဂတ်မှာ ဒီလက်နက်တွေကို မင်းပဲ ကိုင်တွယ်ရမှာ။ မင်းရဲ့ ပါရမီကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပါ”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ချီပိုင်ရှီ၏ ပါရမီမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခု ပလက်တီနမ်လက်နက် ၅၅၀ ရှိနေပြီဆိုသော်လည်း ဒါက လုံလောက်ရန် ဝေးပါသေးသည်။ သိသာပါသည်၊ ဒါက လက်ရှိအခြေအနေမှာ ချီပိုင်ရှီကို အများကြီး တိုးတက်လာအောင် လုပ်ပေးဖို့ လုံလောက်ပါသည်။ ဒါက တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံနေပြီ။</p> <p>“ဒါတွေ အားလုံးက ကျွန်မအတွက်ပဲလား” ချီပိုင်ရှီက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးလိုက်ပြီး လင်းချီယဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ပျော်ရွှင်မှုက ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာသဖြင့် သူမ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p>သူမ၏ မှင်တက်နေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ လင်းချီယဲ့က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် စာရင်းတစ်ခုကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်းသည် လက်နက်အားလုံးကို အလျင်အမြန် ပို့ပေးလာသည်။ တောက်ပနေသော လက်နက်များကို မြင်သောအခါ ချီပိုင်ရှီ၏ ရင်ခုန်သံများမှာ ပြင်းထန်လာသည်။ သူမသည် တစ်ခုချင်းစီကို ထုတ်ယူပြီး သုတ်သင်နေတော့သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အပြုံးကို ထိန်းချုပ်ထား၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p>“မစ္စတာလင်း၊ လက်နက်တွေ ရောက်ပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရေတွက်ကြည့်ပါဦး”</p> <p>လင်းချီယဲ့က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နာမည်စာရင်းကို သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်း၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ကျန်းတိန်သည် ထိုနာမည်စာရင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p>“ဒီလောက်တောင် များတာလား”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့က သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်းပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အဲ့ဒီလောက်ကြီး မထူးခြားဘူး။ ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာတွေက ခင်ဗျားတို့ကို အဓိက ပစ်မှတ်ထားပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် မိစ္ဆာအရေအတွက်က များနေတာ သဘာဝပါပဲ။ သွားကြရအောင်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ဖမ်းပေးမယ်”</p> <p>“ဒါဆိုရင် မစ္စတာလင်းကို အားကိုးရပါလိမ့်မယ်”</p> <p>...</p> <p>မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် ကျန်းတိန်သည် ထူးခြားသော မသေမျိုးလက်နက်တစ်ခုကို သုံးကာ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်း၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ကြိုတင်ထွက်ပြေးသွားသူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်းမှာ ပျာယာခတ်နေကြသည်။</p> <p>“ငါ့မိသားစုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ မိစ္ဆာကူးစက်မခံရဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ”</p> <p>“သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်းရဲ့ အခြေအနေက တကယ် စိုးရိမ်ရတယ်လို့ ကြားတယ်”</p> <p>“ငါ ကြောက်တယ်၊ ငါကိုယ်တိုင်ကရော မိစ္ဆာလား၊ မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာတောင် မသိတော့ဘူး”</p> <p>အားလုံးက စစ်ဆေးမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ကျန်းတိန်သည် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ကို စီစဉ်လိုက်သည်။</p> <p>“စာရင်းကို ရပြီလား”</p> <p>“ရပါပြီ!”</p> <p>“ငါတို့ အမြန်လှုပ်ရှားရမယ်။ သူတို့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်!”</p> <p>သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် တန်းစီလျက် မြင့်မားသော အဆောက်အဦးမှ ပြေးထွက်သွားကြသည်။</p> <p>...</p> <p>“ကျွန်တော့်ကို မတရားစွပ်စွဲတာပါ!”</p> <p>“သူ မှားနေပြီ! သူ မှားနေတာ သေချာတယ်! ကျွန်တော်က မိစ္ဆာ မဟုတ်ပါဘူး!”</p> <p>“သူက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်နိုင်ရတာလဲ။ ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ဘူး!”</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ကတည်းက မတရားစွပ်စွဲခံရသည်ဟု အော်ဟစ်သံများကို ကြားနေရသည်။ ရောက်ရှိနေသော လူကဲကြီးများမှာ လင်းချီယဲ့နောက်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လိုက်ဖူးကြသဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို ရိုးနေကြပြီ။ လင်းချီယဲ့မှာ တစ်ခါမှ အမှားမလုပ်ဖူးမှန်း သူတို့ သိထားကြသဖြင့် မည်သူမျှ ထိုအော်ဟစ်သံများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့သည် သံသယရှိသူ ၇,၀၀၀ နီးပါးကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလူအားလုံးကို ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်တွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။ ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း အသင်းမှ အင်အားကြီးသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ ပလက်တီနမ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၊ ထိပ်တန်းပလက်တီနမ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ထိုအထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။ သူတို့သည် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်း၏ ဌာနအသီးသီးသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“တကယ် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ! ကြက်သီးတောင် ထမိတယ်!”</p> <p>“ဒီလောက်များတဲ့ မိစ္ဆာတွေက ကျွန်တော်တို့ ဘေးနားမှာ ပုန်းနေကြတာကို ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မသိခဲ့ကြဘူး။ အကယ်၍ သူတို့သာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် စတားစီးတီးက ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူတို့ မည်မျှပင် အင်အားကြီးပါစေ၊ အားလုံးက ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေကြရသည်။ လင်းချီယဲ့ ပေါ်လာခြင်းအတွက် သူတို့ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ အချိန်မီ သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက အသင်းအတွင်း ဆုံးရှုံးမှု မည်မျှကြီးမားမည်ကို သူတို့ မသိနိုင်ပေ။</p> <p>“အရာရှိချုပ်၊ စာရင်းထဲမှာ ပါတဲ့လူ အားလုံးကို ဖမ်းမိပါပြီ! ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကိုလည်း ဆင့်ခေါ်ထားပါတယ်”</p> <p>လူတစ်ဦးက အခြေအနေကို လာရောက် သတင်းပို့သည်။ ကျန်းတိန်က အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>“ဆုံးရှုံးမှုက ကြီးမားတယ်! ကံကောင်းလို့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို အချိန်မီ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့တာ! ဒါပေမဲ့ မစ္စတာလင်း၊ စိန်အဆင့် မိစ္ဆာတွေရော ရှိသေးလား။ ဘယ်နှကောင်လောက် ရှိမလဲ။ အားလုံးက အထဲမှာ ရှိနေကြပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဖမ်းပေးပါဦး မစ္စတာလင်း!”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး အားလုံးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“စိန်အဆင့် မိစ္ဆာ လေးကောင် ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့ပဲ ဝန်ခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ကိုပဲ အရေးယူခိုင်းမလား”</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ အသံမှာ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သို့သော် အောက်ရှိ ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ လုံးဝ လှုပ်ရှားမှု မရှိပေ။</p> <p>​မည်သူမျှ အညံ့မခံကြပေ။</p> <p>“ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို မယုံကြသေးဘူး ထင်တယ်” လင်းချီယဲ့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ရန်ငြိုးမသေမျိုးမျက်လုံး  ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် သူတို့ထဲမှ သုံးဦးကို ချက်ချင်း လော့ခ်ချလိုက်သည်။</p> <p>“ငါတို့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီပဲ။ ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မပြသေးတာလဲ။ ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားတို့က အခုထိ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို သံသယရှိနေကြတုန်းပဲ!”</p> <p>သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လျှပ်စီးမှုန်များမှာ ထိုလူသုံးဦး၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း စုဝေးသွားသည်။ ရန်ငြိုးအသိစိတ်၏ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုအောက်တွင် ထိုမှုန်များသည် ထိုလူသုံးဦးအတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ လျှပ်စီးမှုန်များမှာ အပြင်းအထန် သောင်းကျန်းနေတော့သည်။ ထိုလူသုံးဦးမှာ ငြင်းဆန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နာကျင်မှုကြောင့် ဒူးထောက်ကျသွားကြရသည်။</p> <p>သူတို့က ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ထိုသုံးဦးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံများ ဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေကြရသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ အရေပြားများမှာ အသက်ရှူအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကွဲအက်လာပြီး ပုပ်သိုးလာသည်။ သူတို့၏ မည်းမှောင်ပြီး စေးကပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် မိစ္ဆာ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save