Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၆၆၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">တွန့်ဆုတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူက မြင့်မြတ်လက်နက်တစ်လက် ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတာ ကြာခဲ့ပေမဲ့ တကယ်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။</p> <p> </p> <p>နှိမ်နင်းသူသိုင်းဧကရာဇ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက လောကရဲ့ အားကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအားလုံးရှေ့မှာ ပြသရဲတာက မျှော်လင့်ထားသလိုပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်တယ်။ နောဧသင်္ဘောက တစ်ခုတည်းသော မြင့်မြတ်လက်နက် မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီကျောက်ပြားကရော ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>"သူက သူ့ကိုယ်သူ ကူဖေးယန်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ ရှင်းယန်မြို့ကနေ မထွက်ခွာခင်မှာပဲ သူ အပိုင်းပိုင်း စုတ်ဖြဲခံရလောက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား ဒီနေ့က တကယ်ပဲ မျက်စိဖွင့်ပေးတဲ့နေ့ပဲ။ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်း ပညာရှင်တွေအားလုံး ထွက်ပေါ်လာရုံသာမက မြင့်မြတ်လက်နက်တွေပါ ပေါ်ထွက်လာတယ်။ ဟားဟား ဒါက အရမ်းကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အမျိုးမျိုးသော ဆွေးနွေးမှုများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး အများစုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်က နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားကာ လက်မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော် သူက လျင်မြန်စွာ သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုမျိုးဖြစ်တာကို ဘယ်သူမှ မြင်ချင်မှာမဟုတ်ဘူး။ လင်အာရဲ့ ခံစားချက်တွေကိုလည်း ငါနားလည်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးခံစားချက်တွေက ပြောင်းလဲနေတဲ့ခေတ်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p> ပြီးတော့ ယင်ကိုးပါး ယန်ကိုးပါး အဖြစ်အပျက်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့တဲ့သူတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သော အလင်းတစ်ချက် တောက်ပသွားပြီး ဝမ်ယိချန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူယုတ်မာကပဲ ငါ့ကို ဆေးညွှန်းအမှားတစ်ခု ပေးခဲ့တာ… အဲဒါကြောင့် သန့်စင်တဲ့ဖြစ်စဉ်မှာ မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီး လောကရဲ့ အားအကောင်းဆုံး ပညာရှင် ဆယ်ယောက်ကျော် သေဆုံးခဲ့ရတယ်။</p> <p> </p> <p> ငါ့သားတောင်မှ ကြားထဲမှာ ညပ်ပြီး သေသွားတယ်။ ဒီသွေးကြွေးတွေကို ဒီနေ့ သွေးနဲ့ ပြန်ဆပ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>သူက နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားထဲသို့ မဝင်ရဲသည့် သူ၏ရှက်ရွံ့မှုကို ဝမ်ယိချန်းအပေါ် မုန်းတီးမှုအဖြစ် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အခြားသူများ၏ ချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူသည့် အရှက်မရှိသော လုပ်ရပ်အတွက် ဝမ်ယိချန်းကို အပြစ်တင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန် ယုတ္တိတန်ပြီး သဘာဝကျသဖြင့် လုံးဝ အဆင်မပြေခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်ပင်လျှင် ခဏမျှ ကြက်သေသေသွား၏။ သူသည် ဉာဏ်စမ်းတိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်ဟု ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ။ တကယ်ပဲ ဝမ်ယိချန်းရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်လား။ တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်က သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူ ဆယ့်ရှစ်ယောက်၏ ချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူခဲ့သည်မှာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားပြီး တစ်ပြည်လုံး သိကြသော်လည်း လူများက သူ့အား ဆန့်ကျင်မပြောဆိုရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p> ယခုအခါတွင် ဤသို့ ကြားရသောအခါ သူတို့အားလုံး ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာများ ပြသကြသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ ဝမ်ယိချန်းက လုပ်ခဲ့တာဆိုရင်တော့ ဒါက ကြက်ကို ခိုးဖို့ကြိုးစားရင်း ဆန်ပါ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ် ပြန်ပစ်တဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါတော့ အဲလောက်ဆိုးတယ်လို့ မထင်ဘူး။ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ကို အကွက်ဆင်ပြီး ရုတ်တရက် သူတော်စင်တစ်ပါးဖြစ်အောင် လုပ်တာက နည်းနည်း ရိုးအပြီး မိုက်မဲတယ်။</p> <p> </p> <p> ဒါပေမဲ့ အဲလောက်မိုက်မဲလို့ မရဘူး။ မဟုတ်ရင် ကုန်သည်မဟာမိတ်က ဒီနှစ်တွေအားလုံး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှင်သန်နိုင်ခဲ့မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟမ့် ငါတော့ ဒါက ကောင်းတဲ့အကြံလို့ထင်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ကုန်သည်မဟာမိတ်က တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ပိုဆိုးလာတာ။</p> <p> </p> <p>စုန့်ယွဲ့ယန်မြို့ ပြာဖြစ်သွားပြီးနောက် ရှင်းယန်မြို့က နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အာဏာဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲပြီး စည်းမျဉ်းအသစ်တွေကို အမြန်ဆုံး ချမှတ်တာက ပိုကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်း၏ မူလဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာမှာ ဒေါသဖြင့် နီရဲသွားသော်လည်း သူက မည်သို့ချေပရမည်ကို မသိပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် တင်းရှန်ထံသို့ ဆေးညွှန်းအမှားကို တမင်တကာ ပေါက်ကြားစေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း တင်းရှန်က လူဆယ့်ရှစ်ယောက်၏ ချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူခဲ့သည်မှာ သူနှင့် ဘာမှမဆိုင်ပေ။ သူက ဒေါသတကြီး စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း မင်း မဟုတ်တာတွေ အရှက်မရှိ လိမ်ညာနေတာ"</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်တာ ဟုတ်မဟုတ် လူထုထင်မြင်ချက်က ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။ ငါ အခု မတရားသေဆုံးခဲ့ရတဲ့ အားကောင်းတဲ့လူတွေနဲ့ ငါ့သားအတွက် လက်စားချေမယ်"</p> <p> </p> <p>သူက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှေ့သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ယွင်ရှောင်ကို လျှပ်စီးအလျင်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ သူ့လက်များကို လက်ဟန်တစ်ခုဖြင့် ပူးကပ်ထားပြီး ဝမ်ယိချန်း၏ နဖူးကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်းမှာ ဤအချိန်တွင် လုံးဝ အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် အခွင့်အလမ်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ လျင်မြန် ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်ပြီး ဝမ်ယိချန်းကို သတ်ဖြတ်လိုက်လျှင် အရာအားလုံး ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်သည်မဟာမိတ်၏ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုကို အဟန့်အတား မရှိတော့ရုံသာမက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားအားလုံးကိုလည်း သူ့အပေါ် ပုံချနိုင်လိမ့်မည်။ သမိုင်းကို အောင်နိုင်သူများက အမြဲတမ်း ပြောပြလေ့ရှိသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>သူက လျင်မြန်သော်လည်း ယွင်ရှောင်မှာ ပို၍ပင် လျင်မြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏အကြည့်အောက်တွင် ဝမ်ယိချန်းရှိနေသော နေရာမှာ တိုက်ရိုက် လိမ်ကျစ်သွားပြီး တင်းရှန်၏ လက်ချောင်းဖြင့် ကြေမွသွားသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်းမှာ ယွင်ရှောင်၏ မျက်လုံးစွမ်းအားဖြင့် ပေတစ်ရာကျော်အကွာသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း။ မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွား၏။ သူက လှုပ်ရှားရမည် မလှုပ်ရှားရမည်ကို မသေချာသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ချန်ဝူချုံလည်း လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော အလင်းတစ်ချက် ယှက်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားမည်သူ့ကိုမဆို ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူသော်လည်း အဓိကမှာ လီယွင်ရှောင်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့အား သတ်နိုင်သည်ဟု လုံးဝ မသေချာပါက သူ၏အတွင်းစိတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မလိုလားပေ။</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်မှာ သူ၏စွမ်းရည်များဖြင့် ယွင်ရှောင်ကို သေချာပေါက် မသတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး အရှင်ချန်ဝူချုံ ဒါကို ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်နေလား"</p> <p> </p> <p>သူ သူ၏အတွင်းပဋိပက္ခနှင့် ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ သူ့နားထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူ့အား တုန်လှုပ်သွားစေကာ အံ့အားသင့်စွာ အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းပဲ။ မင်းလည်း လာခဲ့တာလား"</p> <p> </p> <p>အသံက သဘောတူညီစွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း တကယ်ပဲ ကူဖေးယန်ကို သတ်ချင်နေရင် အခုက လှုပ်ရှားရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အိုး။ မင်းမှာ အကြံကောင်းလေးတွေ ရှိနေလား"</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံမှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏ပုံမှန်မျက်နှာအမူအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး အသံကို လိုက်နာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အသံက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကူဖေးယန် မသေသေးတာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ပတ်ပတ်လည်က ကောလာဟလတွေက ငါ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။</p> <p> </p> <p>မင်း အကြောက်ဆုံးက သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်လက်နက်အတွင်းက နဂါးစစ်ကိုယ်ပွားပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဒီမြင့်မြတ်လက်နက်က အင်မတန် နက်ရှိုင်းတဲ့ ဇာစ်မြစ်ရှိတယ်၊ ငါတောင်မှ သူ့အကြောင်း အချက်အလက်အားလုံးကို ရှာလို့မရဘူး။</p> <p> </p> <p>အတွင်းထဲမှာ အားကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ဘယ်လောက်ရှိနေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ တကယ်ပြောလို့မရဘူး။ ငါတို့သိတဲ့ တစ်ခုတည်းက နဂါးစစ်ဓမ္မခန္ဓာ တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အသံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ အခု လုံးဝ လှုပ်ရှားလို့မရဘူး။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီနေရာက အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်။ ပြီးတော့ အရိပ်ထဲမှာ လူတွေအများကြီး ပုန်းအောင်းနေသေးတယ်… သူတို့ ဘာတွေစဉ်းစားနေလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။</p> <p> </p> <p> ဒုတိယအနေနဲ့ ငါတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြသပြီး ပူးပေါင်းရင် ငါတို့ ကောလာဟလရဲ့ အကြောင်းအရာဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။</p> <p> </p> <p> ကူဖေးယန်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှုံးနိမ့်သွားရင်တော့ ငါတို့ ရယ်စရာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက ငါစိုးရိမ်နေတာတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>အသံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲလိုဆိုရင်တော့ မင်း တင်းရှန်ကို ရပ်တန့်ခိုင်းသင့်တယ်။ ကူဖေးယန်ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အရမ်းများခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ကို သတ်ချင်တဲ့လူတွေ အရမ်းများလို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မော့ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တင်းရှန် ရပ်တာ မရပ်တာနဲ့ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ သူက ငါ့လက်အောက်ငယ်သား မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အဟက် ဘာလို့ ဟန်ဆောင်နေတာလဲ အရှင်ချန်။ ကျွန်တော့်ကို လူမိုက်လို့ ထင်နေလား"</p> <p> </p> <p>အသံက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားရဲ့ ထောက်ခံမှုမရှိဘဲ တင်းရှန်က ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်နိုင်မှာလား။ အစောက လင်းပိုင်ယိကို ထွက်သွားခွင့်ပေးတာတွေအားလုံးက ခင်ဗျားတို့ အုပ်စိုးသူတွေ ကြိုတင်စီစဉ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာမဟုတ်တာတွေ ပြောနေတာလဲ။ လင်းပိုင်ယိက တော်ဝင်နယ်မြေက ဘွဲ့တံဆိပ်ရ သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ယောက်ပဲ၊ အဲတော့ တော်ဝင်နယ်မြေက သူ့အပေါ် အရေးယူမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား"</p> <p> </p> <p>အသံက မနေနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်ချန်က တော်ဝင်နယ်မြေမှာ ကြာမြင့်စွာ နေခဲ့ပြီး လောကမှာ လူတိုင်းက ငတုံးတွေလို့ ထင်နေတယ်။</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို လင်းပိုင်ယိ ရှိနေသရွေ့ ကုန်သည်မဟာမိတ်က သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ သေစေနိုင်တဲ့ ဓားတစ်ချောင်း ဆွဲထားရမှာဖြစ်ပြီး တော်ဝင်နယ်မြေကို အားကိုးရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘူးဆိုတာ မြင်နိုင်တယ်။</p> <p> </p> <p>လင်းပိုင်ယိသေသွားရင် ကုန်သည်မဟာမိတ်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရန်သူက ပပျောက်သွားပြီး တော်ဝင်နယ်မြေက ကုန်သည်မဟာမိတ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ထင်ကြေးသက်သက်ပဲလေ… ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလေးအနက်ထားနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသားက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမှန်ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် အဖြေကို သိပါတယ်။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိစ္စလည်းဖြစ်တော့ ခင်ဗျား စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျွန်တော် ပြောစရာရှိတာ ဒါပဲ။ ကူဖေးယန်ကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နောက်မှ ဆက်သွယ်လိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် နောက်ထပ် အသံမထွက်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံက သူ အရင်က ကြည့်နေခဲ့သော လားရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအသံအားလုံးမှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။ ထိုသိုင်းပညာရှင်မှာ ကြယ်နှစ်ပွင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဗလာကျင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ဝမ်ယိချန်းကို အဝေးတစ်နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး အသင်္ချေရတနာစတိုးဆိုင်မှ ပညာရှင်များစွာ၏ ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းကို ဆန့်ကျင်ရမယ့်အချိန် မကြာခင်ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာ အချိန်တစ်ခုပဲလေ။</p> <p> </p> <p>ငါ သေချာစဉ်းစားပြီးပြီ… ငါတို့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မနှေးမမြန် တွေ့ဆုံရမှာပဲဆိုတော့ အခုပဲ လုပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်က ဒေါသလှိုင်းတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ယွင်ရှောင် ကြီးပြင်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် သူ၏အထောက်အထားကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိစဉ်က သူ့အား မဖယ်ရှားခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင် သူက သူ၏ရန်သူဖြစ်လာမည့် ကျားတစ်ကောင်ကို မွေးမြူခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဝူချုံ၏ အသံဖြင့် သူ့အား ရပ်တန့်ခိုင်းသည့် အသံလွှင့်ချက်ကို ကြားလိုက်ရရာ သူ၏မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ကွေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ချန်ဝူချုံကို အပြင်ပန်းအားဖြင့် လက်အောက်ခံသော်လည်း သူ၏စရိုက်လက္ခဏာအရ သူသည် အခြားသူများ၏ လက်အောက်တွင် နေလိုသည်မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ကုန်သည်မဟာမိတ်ကို ပေါင်းစည်းရန် ဤအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားပါက သူ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးရမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ခဏမျှ ပို၍ပင် တွန့်ဆုတ်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံ၏ မျက်ဆံများမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွား၏။ သူက တင်းရှန်၏ အတွေးများကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည့်အလား သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ကြီးစိုးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လီယွင်ရှောင် မင်း ဝမ်ယိချန်းအတွက် ရပ်တည်ပေးမှတော့ ငါတို့မှာလည်း သမိုင်းကြောင်းအတော်များများ ရှိခဲ့တယ်။ မင်း ငါ့သမက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ငါ လျစ်လျူရှုလို့မရဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုလုပ်ရအောင် မင်း ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်သုံးကွက်ကို ခံနိုင်ရင် ဝမ်ယိချန်းရဲ့ ကိစ္စကို ထားလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ သူ အသင်္ချေရတနာစတိုးဆိုင်ကို ကုန်သည်မဟာမိတ်ကနေ ထွက်ခွာခွင့်ပြုဖို့ ငါသဘောတူတယ်။ ငါတို့ ဒီနေ့ကစပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘာမှမပတ်သက်ကြတော့ဘူး။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သေချာစဉ်းစားလိုက်သည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးရှေ့တွင် တင်းရှန် မည်မျှပင် အရှက်မရှိ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲစေကာမူ သူသည် သူ၏စကားကို ဖောက်ဖျက်မည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဝူချုံ၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် လင်းထိန်သွားပြီး တင်းရှန်၏ ဉာဏ်ပညာကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ကွက်သုံးကွက်က လီယွင်ရှောင်ကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူတို့က အနည်းဆုံး သူ၏အားသာချက်၊ အားနည်းချက်တွေကို စူးစမ်းနိုင်ပြီး သူ့အား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယွင်ရှောင်ကို သတ်ရန်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားမည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့ တိုက်ကွက်သုံးကွက်ကို ငါခံနိုင်ရင် အသင်္ချေရတနာစတိုးဆိုင်က ကုန်သည်မဟာမိတ်ကနေ ထွက်ခွာရုံသာမက ကောင်းကင်တမန်ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်းကလည်း ထွက်ခွာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ စုလျန်ရီမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကြီးမားသော ဝမ်းသာသောအကြည့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အိုး။ မင်းက ကောင်းကင်တမန်ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်းကို တာဝန်ယူတဲ့သူ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>စုလျန်ရီက အလျင်အမြန် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်ယွင်ရှောင်ပြောသမျှအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်တမန်ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်းကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟမ့်"</p> <p> </p> <p>တင်းရှန်မှာ အလွန် မပျော်ရွှင်သော်လည်း အသင်္ချေရတနာစတိုးဆိုင်က လက်လျှော့လိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ကောင်းကင်တမန်ကုန်သည်အဖွဲ့ကိုပါ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်မှာ လက်မခံနိုင်စရာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ မင်းရဲ့ အခြေအနေတွေကို ငါသဘောတူပေမဲ့ မင်း သတိထားတာ ပိုကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင် တိုက်ကွက်သုံးကွက်အတွင်းမှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြန့်ပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်သွားပြီး တင်းရှန်က သူ့လက်များကို မြှောက်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ဘောလုံးတစ်လုံး ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အလင်း၊ ကြက်သွေးရောင်၊ အဝါရောင်၊ အစိမ်းရောင်၊ စိမ်းပြာရောင်၊ အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်တို့မှာ အရပ်လေးမျက်နှာမှ လှိုင်းထန်တက်လာပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းကာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ အလွန် သတိထားနေပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လက်များကို မုဒြာပုံစံပြုလုပ်ပြီး သူက ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်ပါသော ရွှေခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ထင်ရှားစေသည်။ သူ၏အရေပြားပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသော နေကဲ့သို့ရွှေရောင်အလင်းလွှာများ တောက်ပနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤဓမ္မခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူ၏ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေပြီး သူတို့အားလုံး သူ့အား ကြည့်ရန် လှည့်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရွှေခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပပြီး အောင်းချန်ခုံး၏ သိုင်းပညာနှင့် ဆင်တူရုံသာမက သူ၏ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်မှာလည်း ကြားဖူးနားဝမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က သူ့လက်များကို သူ့ရှေ့တွင် ပူးကပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်ခုံးများကြားမှ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်မျက်လုံး ဖွင့်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင်နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပန်းထွက်လာကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖြည့်စွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ရွှေရောင် ရေကဲ့သို့သော အရေပြားပေါ်တွင် ရာပေါင်းများစွာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နတ်ဆိုးမှော်စာလုံးများကို ရေးထွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အခြားခြေလက်လေးခုနှင့် လက်များမှာ မိုးကြိုးတူ၊ ဓားသေတ္တာ၊ ရေခဲဓားနှင့် ဆောင်းဦးတစ်ထောင်မိစ္ဆာဓားမော့တို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်မဟုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူက ပေါ့ဆခြင်း သို့မဟုတ် ချုပ်တည်းခြင်း မပြုဝံ့ဘဲ ချက်ချင်း သူ၏အားအကောင်းဆုံး အခြေအနေကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save