Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၃၁</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းတို့ကို ငါ အထင်မသေးပါဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဂျက်မားဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကြားရတာ တော်တော်လန်းမယ့်ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို မင်းရဲ့ရီပုခဲ့ကရော ဘယ်မှာလဲ" </p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့အိုင်ဇက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘာသာစကားမှာတော့ ရီပုခဲ့ဆိုတာက ကံကောင်းခြင်းရဲ့ သင်္ကေတလေ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂိမ်းအကောင့်နာမည်တွေအားလုံးက အဲ့ဒါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဪ... ငါတို့မျိုးနွယ်စုမှာတော့ ဂျက်မားဆိုတာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုရဲ့ သင်္ကေတပဲ... ဘယ်လောက်တောင် ချမ်းသာလဲဆိုရင် ပိုက်ဆံကိုတောင် စိတ်မဝင်စားတော့တဲ့ အဆင့်မျိုးပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>.....</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ အထောက်အထားကတ်တွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ဝန်ထမ်းက သူတို့ထံသို့ ချစ်ပ်ပြားအသေးလေးတစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြပွဲထဲက ဘယ်အဆောက်အအုံကိုမဆို အသုံးပြုချင်တယ်ဆိုရင် ဒီကတ်ကို ပြလိုက်ရုံပါပဲ။ အများသုံးအဆောက်အအုံတွေအတွက် အခကြေးငွေထပ်မံပေးဆောင်စရာ မလိုပါဘူး။ အခကြေးငွေအားလုံးက လက်မှတ်ခထဲမှာ ပါဝင်ပြီးသားပါ"</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူး"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်သား အထောက်အထားကတ်ကိုယူပြီး အချက်အလက်များကို သူတို့၏ ဉာဏ်ရည်တုစနစ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအာကာသယာဉ်က ဘယ်သူပိုင်တာလဲဗျ.. ယာဉ်ရပ်နားခနဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခအတွက် စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြားတစ်ရာပေးဆောင်ရပါမယ်"</p> <p> </p> <p>"အရမ်းဈေးကြီးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြားတစ်ရာဆိုသည်မှာ များလွန်းလှသည်မဟုတ်သော်ငြား အိုင်ဇက်မျိုးနွယ်စု၏ ကုန်ဈေးနှုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ဤဈေးနှုန်းမှာ ဓားပြတိုက်နေသည်နှင့်ပင် တူလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်လည်း ပုံမှန်ဆိုရင် သူဌေးတွေပဲ ဒီပြပွဲကို လာကြတာလေ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ရယ်မောလျက် ဆိုလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်းသာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ မပါလာဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီကိုလာဖို့ သတ္တိရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ လာဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အများသုံးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်နဲ့ပဲ လာရမှာ"</p> <p> </p> <p>"လူကြီးမင်း..လူကြီးမင်းက အရမ်းချမ်းသာတာပဲ။ ဒါက လန်းစလော့ကုမ္ပဏီကထုတ်တဲ့ စတားဂေဇာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ဝန်ထမ်းက ငွေပေးချေမှုကို ဆောင်ရွက်ပေးရင်း မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါက ပိုက်ဆံကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ပုခုံးတွန့်ပြ၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါကိုယ်တိုင် ပိုက်ဆံကိုင်တာတောင် တော်တော်ရှားတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... လူကြီးမင်းက အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝန်ထမ်းက လုပ်ငန်းစဉ်များကို အပြီးသတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပြီးပါပြီ.. ပြပွဲရဲ့ အချက်အလက်တွေကို အထောက်အထားကတ်ထဲမှာ ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။ ဒါကတော့ ကျွန်မရဲ့ဆက်သွယ်ရန်လိပ်စာပါ။ တကယ်လို့ လိုအပ်တာတစ်ခုခုရှိရင် အချိန်မရွေးဆက်သွယ်လို့ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ထိုမိန်းကလေးက ကျန်းမုန့်လောင်ကို လျှာထုတ်ပြ၍ စနောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်း... ကျွန်တော်ကြည့်ရသလောက်တော့ အဲ့ဒီကောင်မလေးက အစ်ကို့ကို သဘောကျနေတာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါကလည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အရမ်းချမ်းသာနေတော့ အခက်သား"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား တကယ်လို့ ညဘက်မှာ အထီးကျန်တယ်လို့ ခံစားရရင် ဖျော်ဖြေဖို့ တစ်ခုခုရှာလို့ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ရယ်မောလျက် ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>"မျိုးနွယ်စုတော်တော်များများမှာ ဒီလိုလုပ်ငန်းတွေက တရားဝင်တယ်လေ။ အထူးသဖြင့် ဒီလိုအဆင့်မြင့်ပြပွဲမျိုးမှာပေါ့။ အစ်ကို့မှာ ပိုက်ဆံရှိသရွေ့ ဘယ်မျိုးနွယ်စုက မိန်းကလေးကိုမဆို ရှာလို့ရတယ်။ အုပ်စုလိုက်ဖျော်ဖြေမှုတွေတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"တော်ပါပြီ။ ငါ့ရည်းစားသိရင် ငါ့ကို သတ်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်တွင် ထိုသို့သော အတွေးမျိုး ရှိသော်လည်း လုပ်ရဲသည့်သတ္တိမူ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ရည်းစားလား။ အဲ့ဒါက ဘယ်လိုသက်ရှိမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ဇက်မျိုးနွယ်စုတွင် 'ရည်းစား'ဟူသည့် အယူအဆမျိုး မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့မျိုးနွယ်စုမှာတော့ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သက်ရှိတစ်မျိုးပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က အရေအတွက်လည်း အရမ်းများသလို စိတ်နေစိတ်ထားကလည်း လုံးဝခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ ဒေါသပေါက်ကွဲလာပြီဆိုရင် သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူတို့ရဲ့စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းညှိဖို့ဆိုရင် 'အိတ်'လို့ခေါ်တဲ့ ရတနာတစ်မျိုးကို သုံးပေးရတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတာလား"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းမှာ ကျန်းမုန့်လောင်၏ ပြက်လုံးကြောင့် လုံးဝကြောင်အသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အစ်ကိုတို့မျိုးနွယ်စုက ဘယ်လိုမျိုး အသက်ရှင်အောင် ရှင်သန်နေကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်သည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းက အဆင့်ခြောက်သက်ရှိ၏ အင်အားကို ပြသခဲ့ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ အခြားအဆင့်ခြောက်သက်ရှိတစ်ဦးကိုပင် အနိုင်ယူပစ်လုနီးပါးပင်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်း၏ခန့်မှန်းချက်အရ ကျန်းမုန့်လောင်၏အစွမ်းမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်ခုနစ်ရှိရမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်က 'အသတ်ခံရမည်'ကို ကြောက်နေရလေသလော။</p> <p> </p> <p>'ဒါဟာ နည်းပညာပိုင်းမှာ နိမ့်ကျပေမဲ့ သက်ရှိအဆင့်အတန်းမှာတော့ အရမ်းမြင့်မားတဲ့ဂြိုဟ်တစ်လုံးပဲ ဖြစ်ရမယ်'</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာမျိုးနွယ်စုများအတွင်း ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားချက်များ ရှိတတ်သည်။ အချို့မျိုးနွယ်စုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ ကျောက်ခေတ်ဦးကာလတွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း နယ်ချဲ့သူများက ထိုဂြိုဟ်များကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားသောအခါ ဒေသခံများ၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အထိနာခဲ့ကြရဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ'ရည်းစား'လို့ခေါ်တဲ့ သက်ရှိတွေမှာ လတိုင်း အားနည်းတဲ့ရက်တွေ ရှိတတ်တယ်။ ငါတို့က အဲ့ဒီအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရင်း အင်အားဖြည့်တင်းရင်းနဲ့ ဒီနေ့အထိ ရှင်သန်လာခဲ့ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ အခွင့်အရေးရရင် အဲ့ဒီသက်ရှိကို သေချာပေါက် ကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်ကို သတ်ပစ်နိုင်သည့် သက်ရှိအပေါ် အိုင်ရင်း အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>'ဒီအိုင်ရင်းက နည်းနည်းတော့ တုံးအအနိုင်တာလားပဲ'</p> <p> </p> <p>အထူးလေ့ကျင့်ထားသော ကျန်းမုန့်လောင်သည် ရယ်ချင်စိတ်ပြင်းပြင်းပြပြမဖြစ်လျှင် ပုံမှန်အားဖြင့် ရယ်မောလေ့မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် မတူညီသော မျိုးနွယ်စုများကြားရှိ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အတွေးအခေါ်ကွာခြားချက်များမှာ ကြီးမားလှကြောင်း သိထားသည်။ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုများထဲရှိ ထရိုင်ဆိုလာရန်များကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် လှည့်ဖြားခြင်းကို နားမလည်ကြသော်လည်း အဆင့်နှစ်မျိုးနွယ်စုမှ လူများမှာ ပြက်လုံးတစ်ခု၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုပင် နားမလည်နိုင်သည်မှာ စင်စစ်ထူးဆန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေး... ကျွန်တော် အစ်ကိုကျန်းကို လူတချို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်း၏အမူအရာမှာ ရုတ်ခြည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျန်းမုန့်လောင်မှာမူ အချစ်၏ရနံ့တချို့ကို ရလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်သူငယ်ချင်းတွေက အနားမှာရှိတဲ့ အဆင့်သုံးအန်ဒရိုမီဒါမျိုးနွယ်စုက လာကြတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက ရိုးရိုးသူငယ်ချင်းထက်တော့ ပိုမယ်ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ပြုံးစိစိဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... အစ်ကိုက ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်း၏မျက်နှာကား ချက်ချင်းနီရဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းမျက်နှာမှာ 'အချစ်နွေဦး နလန်ထနေပြီ'လို့ ရေးထားတာလေ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"အခုမှပဲ မင်း ဘာလို့ ဒီပြပွဲကို လာချင်ရလဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားတော့တယ်"</p> <p> </p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤပြပွဲမှာ အိုင်ရင်း တတ်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် မရှိပေ။ သူသည် ဤနေရာသို့ လာနိုင်ရန်အတွက် ဂြိုဟ်အချို့ကိုပင် ရောင်းချခဲ့ရသည်။ ထိုဂြိုဟ်များမှာ အိုင်ရင်း အမည်ပေါက်ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးပင်။</p> <p> </p> <p>အဓိကအချက်မှာ အိုင်ရင်းသည် လက်မှတ် နှစ်စောင် ရရှိထားခြင်းပင်။ အိုင်ရင်းတွင် ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု သူ မယုံကြည်သဖြင့် ဤလက်မှတ်မှာ သူ့အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတွင်းချင်းမှာပင် ကျန်းမုန့်လောင်သည် ပဟေဠိကို အဖြေထုတ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ မျက်နှာချိုသွေးသူတစ်ယောက်၏ ဇာတ်လမ်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ထင်တာမမှားဘူးဆိုရင် ကျန်တဲ့လူတွေက သူငယ်ချင်းတွေတင် မဟုတ်ဘဲ... မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်တွေလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို မှန်သွားပြန်ပြီ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းသည် ကျန်းမုန့်လောင်၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ဝန်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်းက စွမ်းရည်တင် မကဘူး။ ဒီနယ်ပယ်မှာလည်း အတွေ့အကြုံတော်တော်များတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက အချစ်ဝတ္ထုတွေထဲကအတိုင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ပုခုံးတွန့်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွားကြစို့။ မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကို သွားတွေ့ရအောင်"</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ဟိုဘက်မှာ ရှိနေတာ။ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို သူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ထိုသို့ပြောရင်း လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းတုန်းက ဌာနအချင်းချင်း ဖလှယ်ရေးအစီအစဉ်မှာ တွေ့ခဲ့ကြတာ..."</p> <p> </p> <p>ဆိပ်ကမ်းတွင် သွားလာရေးယာဉ်များ ရှိနေသဖြင့် သူတို့သည် သက်ဆိုင်ရာနေရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် လူငယ်အချို့က အနီရင့်ရောင် အာကာသယာဉ်တစ်စီးပေါ်က ဆင်းလာကြသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါလည်း လန်းစလော့ကုမ္ပဏီက ထုတ်တဲ့ အာကာသယာဉ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက မနာလိုလေဟန်ဖြင့် ဆိုလာသည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းမုန့်လောင်၏ စတားဂေဇာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဝေးကြီးလိုသေးသော်လည်း အဆင့်သုံးမျိုးနွယ်စုသင်္ဘောများထဲတွင်မူ ထိပ်တန်းအဆင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယာဉ်ပေါ်မှ လူငယ်ငါးယောက် ဆင်းလာကြသည်။ အမျိုးသားသုံးယောက်နှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လူသားများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ရုပ်ရည်မှာ ပိုလှပကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှာယန်နာ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ထိုအုပ်စုကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ အန်နီမေးထဲမှ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ စိမ်းနုရောင်ဆံပင်ရှိသော မိန်းကလေးမှာ သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"သြော်... မျှော်လင့်ချက်ရှိသားပဲ!"</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးက အိုင်ရင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားလေဟန် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကြောင်း ကျန်းမုန့်လောင် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းကတော့ ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှားသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>'ဟင်း... တကယ့်မျှော်လင့်ချက်မရှိတဲ့ မျက်နှာချိုသွေးသူလေးပဲ'</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က အိုင်ရင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ အချစ်နယ်ပယ်ထဲရှိ တကယ့်ဆရာကြီးများကတော့ သူ့လို အေးအေးဆေးဆေးသာ နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အိုင်ရင်း.. နင် ဒီပြပွဲကို လာဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား.. မင်း နာမည်ပေါက် ပိုင်ဆိုင်သမျှဂြိုဟ်တွေကို ရောင်းပြီးမှ လာတာမဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဒီပြပွဲကိုလာဖို့ မင်းပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးက တော်တော်မြင့်တာပဲ။ မင်းအဖေက မင်းကို ရိုက်မှာ မကြောက်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>လူငယ်သုံးဦးမှာ အိုင်ရင်းကို လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အိုင်ရင်းအတွက်မူ သူတို့မှာ လေအလားပင်။</p> <p> </p> <p>"ရှာယန်နာ...မတွေ့ရတာကြာပြီနော်"</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါ့ကို မိတ်ဆက်မပေးတော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်လည်း ထိုအချိန်တွင် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဪ... ဟုတ်သားပဲ။ ကျွန်တော် မိတ်မဆက်ပေးရသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က အိမ်နီးချင်းအန်ဒရိုမီဒါမျိုးနွယ်စုကပါ။ ဒါကတော့  မော့စ်... ခီရာဒယ်နဲ့ လီဒက်ပါ။ သူတို့က အန်ဒရိုမီဒါမျိုးနွယ်စုက နာမည်ကျော်ပုဂ္ဂိုလ်တွေလေ"</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ ရှာယန်နာနဲ့ ရှာဇီနာပါ။ သူတို့က အန်ဒရိုမီဒါမျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်ရဲ့ သမီးတော်တွေပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့..."</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>မော့စ်ဟုအမည်ရသော လူငယ်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ဘာမှစိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ငါက သူငယ်ချင်းဖွဲ့တဲ့နေရာမှာ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားတတ်တဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့က အိုင်ရင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ ငါ မင်းတို့ကို အထင်မသေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>******************</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save