Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၃၃</h2> <h2 style="text-align: center;">စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်နေခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထိုအရာများမှာ အချင်းမီတာတစ်ရာကျော်ရှိသော အလင်းတန်းကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်သို့ ရောက်သွားကြသည်။ လူများမှာ အလင်းတန်းကြီးထဲသို့ တဖွဲဖွဲဝင်ရောက်သွားကြပြီးနောက် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကွမ်တန်ထုတ်လွှင့်မှုနည်းပညာလေ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ကျန်းမုန့်လောင်အား ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်သုံးမျိုးနွယ်စုအများစုနဲ့ အဆင့်လေးနဲ့အထက်မျိုးနွယ်စုတွေအားလုံးမှာ ဒီနည်းပညာရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ ထိရောက်တဲ့ ထုတ်လွှင့်မှုအကွာအဝေးက နက္ခတ္တဗေဒယူနစ်တစ်ထောင်လောက်ရှိတယ်။ အဲ့ဒီအကွာအဝေးထက် ကျော်သွားရင်တော့ ထုတ်လွှင့်ဖို့လိုအပ်တဲ့ စွမ်းအင်က သာမန်လူတွေအတွက် ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ အကြီးစားထုတ်လွှင့်ရေးစခန်းတွေ လိုအပ်လာတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"မင်းပြောတဲ့ ကြယ်စနစ်တွေကြားက အာကာသဖြတ်လမ်းဂိတ်ဆိုတာ ဒီဟာလား"</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ခုနစ်ယောက်စလုံး အလင်းတန်းကြီးထဲသို့ အတူဝင်ရောက်သွားကြပြီး ရိုလာကိုစတာစီးရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးနှင့်အတူ အခြားဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်ရှိ အလင်းတန်းထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ကျန်းမုန့်လောင်မှာ ဤနည်းပညာကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုဖူးခြင်းဖြစ်လေရာ ဟန်ချက်ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် လူငယ်သုံးယောက်မှာ ရယ်မိကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်တစ်လူသားများဆိုသည်မှာ အဆင့်တစ်လူသားမျှသာ ဖြစ်ကြ၏။ ကွမ်တန်ထုတ်လွှင့်မှုနည်းပညာကိုပင် အသုံးမပြုဖူးကြချေ။ သူ့အနေနှင့် ရှာယန်နာညီအစ်မများကို သူတို့နှင့်အတူ တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်လာအောင် မည်သို့မည်ပုံစည်းရုံးနိုင်ခဲ့သလဲဆိုသည်မှာမူ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"မိုက်လိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ထိုနည်းပညာကို ချီးကျူးပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေအနေနှင့် ဤနည်းပညာအဆင့်သို့ရောက်ရန် အချိန်မည်မျှကြာအောင် ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရဦးမည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးတောနေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်ပုံပေါက်နေပါစေ အထင်မကြီးလိုက်နဲ့ဦး။ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုက ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အလယ်က လူလုပ်ကြယ်ကြီးကို မြင်လား။ ဒီဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ စွမ်းအင်တွေအားလုံးက အဲ့ဒီကလာတာ။ ပြပွဲတစ်ခုလုံးကို စွမ်းအင်ထောက်ပံ့ပေးနေတာလေ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ စွမ်းအင်ဆိုတာ အပေါဆုံးအရင်းအမြစ်တစ်ခုပါ။ လူလုပ်ကြယ်တစ်လုံးဖန်တီးဖို့ ကုန်ကျစရိတ်က သိပ်မများဘူး"</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ်ခြောက်ကပ်ကပ်နိုင်သော ကုန်တင်ကုန်ချဆိပ်ကမ်းနှင့်ယှဉ်လျှင် ဤဂြိုဟ်မှာ အလွန်စည်ကားသိုက်မြိုက်နေ၏။ မြို့တစ်မြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်မှတစ်ဆင့် လူစည်ကားသော မြို့လယ်ခေါင်သို့ ခြေချလိုက်ရသလိုပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်ခမျာ ဤမျှများပြားလှသော ထူးဆန်းသည့် ဂြိုဟ်သားအမျိုးအစားပေါင်းစုံကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင်။ အမှန်တကယ်တော့ ကာဗွန်အခြေခံသက်ရှိအများစုမှာ အနည်းဆုံးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အရ လူသားများနှင့် အလွန်ဆင်တူကြပြီး ခေါင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ လက်များနှင့် ခြေထောက်များ ပါရှိကြ၏။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ပါရှိသူများ၊ သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအစွယ်များ သို့မဟုတ် ဖြူဆုတ်နေသော မျက်နှာပိုင်ရှင်များလည်း ပါဝင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်သားနှယ် အလင်းပေါက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် လူတစ်ယောက်က ကျန်းမုန့်လောင်၏အနီးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သလင်းကျောက်နှင့်တူသော အရာများ တန်းစီကျန်ရစ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက ဆီလီကွန်အခြေခံသက်ရှိများလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က တွေးဆလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကမ္ဘာမြေရဲ့ သိပ္ပံစနစ်မှာတော့ ဆီလီကွန်အခြေခံသက်ရှိတွေဆိုတာ သီအိုရီသဘောတရားအရပဲ ရှိသေးတာလေ"</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကြောင့် ကျန်းမုန့်လောင်မှာ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်လှည့်ကြည့်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟက်... အစ်ကိုကျန်း ဒီထက်ပိုပြီးမြင်ဖူးသွားရင် သိလာမှာပါ။ ဆီလီကွန်အခြေခံသက်ရှိတွေက တကယ်တော့ တော်တော်များပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ရယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာမဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ကာဗွန်အခြေခံသက်ရှိတွေက ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပါဝင်ပြီး ဆီလီကွန်အခြေခံသက်ရှိတွေကတော့ ငါးရာခိုင်နှုန်းလောက်ရှိတယ်။ ဓာတ်ငွေ့၊ အရည်နဲ့ နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရှိတွေတောင် ရှိသေးတာ"</p> <p> </p> <p>"ကျယ်ပြောလှတဲ့ လောကကြီးက အံ့ဩစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ထိုသို့ပြောပြီး တောသားတစ်ယောက်နှယ် ဓာတ်ပုံများကို အရူးအမူး ရိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စပ်စုချင်လေဟန်အမူအရာဖြင့် လိုက်လံကြည့်ရှုနေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ကမ္ဘာမြေ၏အင်တာနက်နှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်မည်ဆိုပါက လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် ပို့စ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်းများကို သေချာပေါက်လုပ်ချင်နေမည်သာ။</p> <p> </p> <p>"တွေ့ပြီ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက အနီရောင်သလင်းကျောက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ဧရာမမီးဖိုကြီးတစ်ခုနှင့်တူသော အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက စကြဝဠာအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များအသင်းရဲ့ အဆောက်အအုံပဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလိုအသင်းအဖွဲ့မျိုးလည်း ရှိတာလား"</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာထဲမှာ အသင်းအဖွဲ့တွေအများကြီးရှိတယ်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေချည်းပဲ သီးသန့်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ နာမည်ကြီးအသင်းတွေတောင် အနည်းဆုံး ရာနဲ့ချီပြီးရှိတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ အကြီးဆုံးကတော့ ဒီတစ်ခုပေါ့"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက အခြားအဆောက်အအုံများဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကြည့်လိုက်... အဲ့ဒီဘေးနားက ဟာတွေက တခြားအသင်းအဖွဲ့တွေရဲ့ အဆောက်အအုံတွေလေ"</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာအဂ္ဂိရတ်အသင်းကို ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့လူတိုင်းက တကယ့်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အစစ်တွေ။ သူတို့ရဲ့တံဆိပ်ကို ပြလိုက်ရုံနဲ့တင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ် အမျိုးမျိုးအတွက် ကုန်စည်ပြပွဲတစ်ခုလိုဖြစ်နေတဲ့ ဒီပြပွဲကြီးကို အခမဲ့ဝင်ခွင့်ရတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ပြပွဲကို စကြဝဠာအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အသင်းက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နှစ်သန်းကျော် ရောက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလောက်တောင် များတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့... အချိုးအစားနည်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ပမာဏကြီးမားမှုကိုတော့ လျှော့တွက်လို့မရဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ အများစုက ကနဦးအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေပါ။ တကယ့်ဆရာကြီးတွေကတော့ ဒီမှာ လမ်းဘေးဈေးသည်တွေလို လာရောင်းနေမှာမဟုတ်ဘူးပေါ့"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်။ ဈေးနှုန်းတွေက အရမ်းခေါင်ခိုက်နေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အသင်း၏ အဆောက်အအုံကို အပိုင်းများ ခွဲခြားထားပြီး အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီမှာ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတစ်ခုစာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အပိုင်းတစ်ခုလျှင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်သာရှိ၏။ သူတို့က သူတို့၏ကိရိယာများနှင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ပြသထားကြပြီး သူတို့၏ ဖန်တီးမှုများအားလုံးကိုလည်း ဈေးနှုန်းများ သေချာတပ်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီချပ်ဝတ်တန်ဆာက တော်တော်လှတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ခြေလှမ်းကို တုံ့ခနဲရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဤလက်ရာမှာ ဟွာရှားနိုင်ငံတွင် တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော အဆင့်သုံးနှင့် အဆင့်လေးလက်နက်များနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး စကြဝဠာမျိုးနွယ်စုများ၏ စံနှုန်းများအရ အဆင့်နှစ်သိုင်းလက်နက်အဆင့်တွင် ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာဒင်္ဂါးနှစ်ရာလား။ အဲဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒီပစ္စည်းတွေက ပုံမှန်ဈေးထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုများလေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ပြောပြမယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေက အဆင့်လေး ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ငါး မျိုးနွယ်စုတွေမှာ တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ မသတ်မှတ်ကြပေမဲ့ အဆင့်သုံးမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အောက်မှာတော့ လုံးဝဝယ်လို့မရနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်သားပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာကြီးလဲ။ စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ အလှဆင်ပစ္စည်းလေးကို ဒီလောက်ဈေးကြီး‌ပေးပြီး ရောင်းနေတာလား။ စကြဝဠာဒင်္ဂါးတစ်ရာတဲ့လား"</p> <p> </p> <p>"ဒါကလည်း စွမ်းအင်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ သုံးတာလေ"</p> <p> </p> <p>ရှာယန်နာက ဆွဲသီးပုံစံပစ္စည်းလေးကို ကောက်ကိုင်ရင်း ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေက ဒါမျိုးတွေကို ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ဖန်တီးရတာ သဘောကျကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့လုပ်ဆောင်ချက်ကတော့ အိုင်းရင်းရဲ့မျက်နှာဖုံးနဲ့ အတူတူပဲ"</p> <p> </p> <p>"တခြားနေရာ သွားရှာကြည့်ကြတာပေါ့။ ပိုဈေးပေါတာမျိုး တွေ့နိုင်လောက်တယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက အကြံပြုလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဒီလောက်လေးကိုတောင် ကပ်စေးနည်းနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က အိုင်းရင်းကို စူးစူးရဲရဲစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ကပ်စေးနည်းနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>"ရှင်ပြောတာ မှန်တယ်"</p> <p> </p> <p>ရှာယန်နာက ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆွဲသီးလေးကို အောက်ချကာ အိုင်းရင်းနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်က မိန်းကလေးတွေနဲ့ပတ်သက်ရင် တကယ်ကံကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်ခမျာ ကောင်းကောင်းနားမလည်နိုင်တော့ပေ။ ရှာယန်နာ သူ့ကို ဘာများသဘောကျနေလေသလဲဆိုသည်ကို မတွေးတတ်အောင်ပင်။ သန့်ရှင်းမှုမရှိသည့် သူ့အကျင့်ကို သဘောကျနေခြင်းများလား။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဆိုင်ခန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု လျှောက်ကြည့်ရင်း စွမ်းအင်ဖုံးကွယ်သည့် ပစ္စည်းများမှာ ဈေးပိုပိုပေါလာတော့သည်။ ကျန်းမုန့်လောင်က ရယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ရှစ်ဆယ့်ရှစ်... နောက်တစ်ခုက ရှစ်ဆယ်။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ ပြင်းထန်နေတဲ့ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါလေး ယူလိုက်ကြစို့"</p> <p> </p> <p>ရှာယန်နာက ဆွဲသီးငယ်လှလှလေးတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး အိုင်းရင်းမှာလည်း ယခုအချိန်တွင် စကြဝဠာဒင်္ဂါးသန်းပေါင်းများစွာ ကြွယ်ဝနေသူဖြစ်လေရာ အမြန်သွားရှင်းပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုဘက်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ တော်တော်စည်ကားနေတဲ့ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ရုတ်ခြည်းပင် အနီးအနားမှ ဆူညံသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏အာရုံလည်း ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်လူ... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက လူတစ်ယောက်ကို အမှတ်တမဲ့ ဆွဲဖမ်း၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အပေါ်ဆုံးထပ်ကို အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှငမတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်လေ။ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ အပတ်တကုတ် သုတေသနတွေ လုပ်နေခဲ့တာတဲ့။ ဒီနေ့ အဆင့်ခြောက်သက်ရှိတစ်ယောက်က သူ့ကို အဆင့်ခြောက်သိုင်းလက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့ တောင်းဆိုထားတာ။ တကယ်လို့ သူသာ အောင်မြင်သွားရင် တရားဝင်အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရ၏။ အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပင်။ ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်က သိုင်းလက်နက်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖန်တီးနေသည်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခြင်းမှာ အလွန်ရှားလှ၏။ အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်သွားပါက အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်၏ မွေးဖွားမှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရမည်ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ စင်စစ်ဂုဏ်ယူစရာကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>"လူတိုင်းက အဲ့ဒီလိုပြောနေကြတာဆိုတော့ ဟုတ်လောက်မှာပါ။ ငါ မြန်မြန်သွားမှဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် ကြည့်လို့ကောင်းမယ့် နေရာကို ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်လား"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ထိုသတင်းကို ပြန်သယ်လာလေရာ လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အလွန်ဆုံးမှ အဆင့်သုံးမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်ကြ၏။ အဆင့်သုံးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေခြင်းကပင် အလွန်ထူးကဲနေပြီဖြစ်သော်ငြား အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဆိုသည်မှာ အဆင့်ငါး မျိုးနွယ်စုများကပင် ရိုသေလေးစားရမည့်သူတစ်ဦးဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်တက်မည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာမရှိချေ။ ဤသည်မှာ သတင်းထူးတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့လည်း သွားကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>ရှာယန်နာကလည်း စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် အစ်ကိုကျန်း... ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်ကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုအဆင့်မျိုးမှာရှိလဲဆိုတာ ငါလည်း ကြည့်ချင်မိသား"</p> <p> </p> <p>"သူပြောတာကို နားထောင်ကြည့်ပါဦး။ မသိရင် သူကပဲ အဂ္ဂိရတ်အရှင်သခင်တစ်ယောက် ကျနေ‌ရောပဲ"</p> <p> </p> <p>လီဒက်က သရော်လှောင်ပြောင်လေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းမုန့်လောင်တို့နှင့် တွေ့ကတည်းက ထိုလူငယ်သုံးယောက်၏ တည်ရှိမှုမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသလောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘယ်သူမဆို ဝင်ကြည့်လို့ရတဲ့ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>"ငါက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါသာလိုချင်ရင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေကိုတောင် ငါ့လက်အောက်မှာ ခိုင်းစားလို့ရတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>******************</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save