Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၃၄</h2> <h2 style="text-align: center;">သူ့ရဲ့နည်းစနစ်က တစ်ခုခု လွဲနေသလိုပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စကြဝဠာအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များအသင်း၏ အဆောက်အအုံမှာ အမြင့်ပေ ငါးထောင်ကျော်အထိ မြင့်ပေသည်။ ထိုအဆောက်အအုံသည် အမြန်ဆောက်လုပ်ထားရသော ယာယီအဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်လေးအာကာသယာဉ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်အောင် ကြံ့ခိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆောက်အအုံ၏ အပေါ်ဆုံးအထပ်တွင် လဟာပြင်ခေါင်မိုးထပ်တစ်ခုရှိပြီး မူလက ထိုနေရာမှာ ဗလာကျင်းနေသော်လည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်မူ လူပင်လယ်ကြီးအလား စည်ကားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"လူတွေ ဒီလောက်တောင်များတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဖူး... ခုနက လူတစ်ယောက်က ကိုယ်နံ့ အရမ်းနံတာပဲ။ ငါ မေ့တောင်လဲတော့မလို့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်နှင့် အခြားလူများမှာ အဆင့်လေးသက်ရှိများ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လူအုပ်ကြီးထဲမှ ခက်ခက်ခဲခဲတိုးထွက်ခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုမှာရှိတာက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်လား"</p> <p> </p> <p>အပေါ်ဆုံးအထပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စတုရန်းမီတာ ရာဂဏန်းခန့်ရှိသော နေရာလွတ်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးထားပြီး ထိုနေရာတွင် ဧရာမမီးဖိုကြီးတစ်ခု ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>နီရဲရဲမီးဖိုအတွင်းရှိ မီးလျှံမှာ အပူချိန်မြင့်မားလှသည့် အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး မီးလျှံများမှာ အလွန်မြင့်တက်နေခြင်း မရှိသော်လည်း မီတာအနည်းငယ်အကွာကပင် ထိုအပူရှိန်ကို လူတိုင်းခံစားရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မှာ အရပ်မရှည်ပါဘဲ ပုကွကွနိုင်လှရာ Star Warsဇာတ်ကားထဲရှိ 'မာစတာယိုဒါ'နှင့် အလွန်တူပေသည်။ သူ့နားရွက်များမှာ ကျန်းမုန့်လောင် တစ်ချိန်က မွေးခဲ့ဖူးသော နားရွက်များလိပ်နေသည့် ဒီဗွန်ကြောင်မျိုးစိတ်၏ နားရွက်များနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ ဆရာကြီးယောင်ခယ်ပဲ။ စကြဝဠာအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များအသင်းမှာ အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဖြစ်ဖို့ အနီးစပ်ဆုံးလို့ အသိအမှတ်ပြုခံထားရတဲ့ ဆရာကြီးပေါ့"</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ထဲရှိ လူတစ်ယောက်က ထိုလူ့ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် အော်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နာမည်သိသွားသည်နှင့် ထိုလူ၏ အကြောင်းကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသွားတော့သည်။ အိုင်ရင်းက အင်တာနက်ပေါ်တွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်သောအခါ အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီးယောင်ခယ်က ဒါဂိုဘာမျိုးနွယ်စုကလေ။ သူတို့က လူပုမျိုးနွယ်စုလို့ လူသိများတယ်။ စကြဝဠာထဲက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေရဲ့ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်က ဒီလူပုမျိုးနွယ်စုတွေပဲ။ ဆရာကြီးယောင်ခယ်က နှစ်ပေါင်းနှစ်သိန်းခုနစ်သောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ အဆင့်ငါးသက်ရှိတစ်ဦးတဲ့"</p> <p> </p> <p>"သူက အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဆရာကြီးအိုရုခ်ဆီမှာ ပညာသင်ခဲ့တာ။ ပြောင်မြောက်တဲ့ လက်ရာတော်တော်များများကို သွန်းလုပ်ခဲ့ဖူးပြီးတော့ အဲ့ဒီထဲမှာ အဆင့်ငါးသက်ရှိတစ်ယောက်ကို အဆင့်ခြောက်သက်ရှိရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ခုခံနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့ သိုင်းလက်နက်လည်း ပါတယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>"အဆင့်ငါးသက်ရှိက အဆင့်ခြောက်သက်ရှိရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်တယ် ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်မှလွဲ၍ ကျန်လူများအားလုံး မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ငါးသက်ရှိများကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှပေသည်။ သက်ရှိအဆင့်အရ တစ်ဆင့်သာ ကွာခြားသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန်အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ထာဝရရှင်သန်ခြင်းတို့ကဲ့သို့ ကွာခြားပြီး စွမ်းအားချင်းမှာလည်း အလွန်ပင် ကွာဟလှလေရာ အဆင့်ခြောက်သက်ရှိတစ်ဦးမှာ လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရုံမျှဖြင့် အဆင့်ငါးသက်ရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာကို အလွယ်တကူ သုတ်သင်ပစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ဒီအချက်အလက်က နည်းနည်းချဲ့ကားထားတာပါ"</p> <p> </p> <p>ရှာယန်နာက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မကြားဖူးတာတော့ အဲ့ဒီအဆင့်ခြောက်သက်ရှိက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နှစ်ထောင်လောက်ကမှ အဆင့်တက်လာတဲ့လူလေ။ အဆင့်ငါးသက်ရှိကလည်း အဆင့်တက်ခါနီး ဖြစ်နေတာ။ ပြီးတော့ ဆရာကြီးယောင်ခယ် သွန်းလုပ်ပေးလိုက်တာက ခုခံရေးဒိုင်းတစ်ခုပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒါကတင် အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းဆောင်မှုဖြစ်နေပြီလေ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ အဆင့်ခြောက်သိုင်းလက်နက်ဆိုရင်တောင် ဒီထက်စွမ်းအားပိုကြီးမှာ မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p> </p> <p>"သူ့ဘေးနားမှာ ရှိနေတာက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးယောင်ခယ်၏ တစ်ဖက်တွင် ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကာ ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ကျန်းမုန့်လောင် သတိပြုမိသည်။ ထိုလူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ ကင်းကွာနေသည့်ပုံစံ ရှိသော်လည်း သူ့အတွင်း၌ အစွမ်းထက်သော အင်အားတစ်ရပ် ကိန်းအောင်းနေသည်ကို ကျန်းမုန့်လောင် ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ ရှော့ခ်အင်ပါယာရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်မယ်လို့ ပြောသံကြားလိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"သူက ဆရာကြီးယောင်ခယ်ကို အဖိုးအခအများကြီးပေးပြီး ဒီအဆင့်ခြောက်သိုင်းလက်နက်ကို သွန်းလုပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာတဲ့။ ကြားရသလောက်တော့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးကတင် ကြယ်အပွင့်၂၀နီးပါး ရှိတယ်ဆိုပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟား.."</p> <p> </p> <p>ထိုအရေအတွက်ကြောင့် လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုအခုနှစ်ဆယ်၏ တန်ဖိုးနှင့်ပင် ညီမျှလေရာ ရှော့ခ်စကြဝဠာအင်ပါယာ၏ အရှင်သခင်မှာ အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် ပိုက်ဆံအများကြီးရှိတာကို ဘာလို့ အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကိုပဲ ငှားတာလဲ။ နည်းနည်းလောက်ပိုပေးပြီး အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကို ငှားတာက ပိုမကောင်းဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က နားမလည်နိုင်သဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာသိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ခီရာဒယ်က ချက်ချင်းပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ဘယ်လောက်ကုန်လဲ မင်းသိလား။ အောင်မြင်နှုန်းက နည်းနည်း ပိုမြင့်မယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့က ကုန်ကြမ်းတန်ဖိုးရဲ့ အနည်းဆုံး ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို အဖိုးအခအဖြစ် ယူကြတာ။ ကြယ်ဆယ်ပွင့် တောင်လေ။ အဲ့ဒါက အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုရဲ့  အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်အတွက်တောင် မနည်းတဲ့ပမာဏကွ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ထပ်လောင်းပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဆင့်တက်ခါနီးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်တာကတော့ တစ်မျိုးပေါ့။ ဆရာကြီးယောင်ခယ်အတွက် အခွင့်အရေးနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို လိုအပ်နေတာ။ ရှော့ခ်စကြဝဠာအင်ပါယာ အရှင်သခင်အတွက်ကတော့ ပေးရတဲ့ငွေနဲ့တန်အောင် တန်ဖိုးရှိဖို့ လိုတာလေ။ တကယ်လို့ ကျရှုံးသွားရင်လည်း ဘာမှပြောစရာမရှိပေမဲ့ အောင်မြင်သွားရင်တော့ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အမြတ်ပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ကြားတာတော့ ဆရာကြီးယောင်ခယ်က ဘာအဖိုးအခမှ မယူဘူးတဲ့။ သူက ဒီအခွင့်အရေးကိုပဲ လိုချင်တာ"</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရိုးရိုးလေးပြောရရင်တော့ ရှော့ခ်စကြဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်က အလကားရတဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချနေတာပေါ့။ အောင်မြင်သွားရင်တော့ အကြီးအကျယ် အမြတ်ထွက်မှာပဲ။ ဆရာကြီးယောင်ခယ်အတွက်ကတော့ သူသာ အောင်မြင်သွားရင် အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဆင့်အတန်းထဲကို တရားဝင် ဝင်ရောက်နိုင်မှာဆိုတော့ နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကိုပါ တစ်ခါတည်း ရလာမှာလေ"</p> <p> </p> <p>"သူတို့က လောင်းကြေးအကြီးကြီးထပ်ထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က တအံ့တသြပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့အထင် ဆရာကြီးယောင်ခယ်ရဲ့ အောင်မြင်နိုင်ခြေက ဘယ်လောက်ရှိမလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကနေ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိမှာပါ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ခန့်မှန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တကယ့် အဆင့်ခြောက်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် သိုင်းလက်နက်သွန်းလုပ်ရာမှာ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲ ရှိတာလေ။ အဆင့်၇အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေမှသာ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် အောင်မြင်မယ်လို့ အာမခံနိုင်တာ။  ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ အလောင်းအစားပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး... စကြရအောင်လား"</p> <p> </p> <p>ရှော့ခ်စကြဝဠာအင်ပါယာ အရှင်သခင်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကျောက်တုံးတပ်ဆင်ထားသည့် လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။ လက်နက်သွန်းလုပ်ရန် လိုအပ်သည့် ကုန်ကြမ်းအားလုံးမှာ ထိုလက်စွပ်အတွင်း၌ ရှိနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးယောင်ခယ်က ကုန်ကြမ်းများတွင် ပြဿနာမရှိကြောင်း စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် လုပ်ငန်းစတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>မီးဖိုအတွင်းရှိ မီးလျှံများမှာ အပြာရောင်မှ အဖြူရောင်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်ကား ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် အနည်းငယ်ပုံပျက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကြယ်တာရာမီးလျှံပဲ"</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ထဲရှိ အဆင့်နိမ့်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တချို့မှာ အားကျနေဟန် အမူအရာများ ပြသလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်နိမ့်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အများစုမှာ စက်မှုနည်းပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသော အပူချိန်မြင့်မားသည့် လူလုပ်မီးလျှံများကိုသာ အသုံးပြုကြရသည်။ ထိုအရာများမှာ ဝိညာဉ်မဲ့ပြီး အသက်မပါလှပေ။</p> <p> </p> <p>အဆင့်မြင့်သက်ရှိများသည် စကြဝဠာမူလစွမ်းအင်ဟုခေါ်သော စွမ်းအင်တစ်မျိုးကို မွေးဖွားပေးနိုင်သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အတွင်းအား သို့မဟုတ် ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားများမှာ အဆင့်နိမ့်စကြဝဠာမူလစွမ်းအင်များသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဆင့်မြင့်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များမှာ လူလုပ်မီးလျှံများနှင့်အတူ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စကြဝဠာမူလစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မီးကို ထိန်းချုပ်ကြသည်။ ထိုအခါ မီးလျှံမှာ အပူချိန်မြင့်မားရုံသာမက ဝိညာဉ်ပါ ရှိလာပြီး သိုင်းလက်နက် သွန်းလုပ်ရာတွင် အောင်မြင်နှုန်းကို သိသိသာသာ တိုးတက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုကျွမ်းကျင်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အနည်းငယ်မှာမူ နည်းပညာမြင့်မီးလျှံများကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကြယ်များထံမှ ရရှိသော ကြယ်တာရာမီးလျှံများကို အသုံးပြုရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ ကြယ်တာရာမီးလျှံကို အသုံးပြုခြင်းကား အလွန်ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်လည်း အလွန်များလှလေရာ အဆင့်ခြောက်သက်ရှိများပင် ပြင်းထန်လှသော ထိုအပူရှိန်ကို အမြဲခံနိုင်ရည်မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အောင်မြင်သွားပါက သူတို့လည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များထဲတွင် ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်၏။ ဆရာကြီးယောင်ခယ် သုံးနေသည်မှာ ကြယ်တာရာမီးလျှံတစ်မျိုးပင် ဖြစ်လေရာ သူသည် အဘယ်ကြောင့်များ အစွမ်းအထက်ဆုံး အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဟု အမည်တွင်ရသလဲဆိုသည်ကား ရှင်းလင်းသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဒီဟာက ငါ့ရဲ့ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးလျှံနဲ့ နည်းနည်းဆင်နေသလိုပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ထိုအဖြူရောင်မီးလျှံကို ကြည့်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။ အပူချိန်အရဆိုလျှင်မူ ၎င်းမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးလျှံလောက် မကောင်းသေးသည့်အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လည်း အနည်းငယ်လိုအပ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကြယ်တာရာမီးလျှံက ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးလျှံကို ဘယ်လိုလုပ်ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကောထန်က ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>"'ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း'ကမ္ဘာမှာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးလျှံတစ်ခုရဲ့ စွမ်းအင်က ကြယ်တစ်လုံးရဲ့ စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေကတော့ ကြယ်စွမ်းအင်အစအနလေးကိုပဲ ရထားကြတာပါ"</p> <p> </p> <p>"စပြီဟေ့"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ချက်ချင်းအသက်ရှူအောင့်၍ ကြည့်နေကြပြီး အထူးသဖြင့် သာမန် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များအတွက်မူ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သင်ယူစရာအခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာမူလစွမ်းအင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အဖိုးတန်သတ္တုများမှာ မီးဖိုထဲဝယ် လွင့်ပျံ့နေပြီး အရည်ပျော်လာကြသည်။ ပထမဆုံးအဆင့်မှာမူ အထဲရှိ အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်ပင်။</p> <p> </p> <p>"မြန်လိုက်တဲ့အရှိန်။ နည်းစနစ်ကလည်း ပြောင်မြောက်လွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမျိုးကိုရဖို့ဆိုရင် ငါတော့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကြိုးစားရင်တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးယောင်ခယ်သည် သူတို့စကားကို ကြားနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြားနိုင်သည်ဖြစ်စေ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်စုမှာမူ ချီးကျူးစကားများ မရပ်မနားပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတတ်ပညာရှင်များက အနှစ်သာရကို ကြည့်ကြပြီး အပြင်လူများကမူ အပေါ်ယံ အလှအပကိုသာ ကြည့်တတ်ကြသည်။ အိုင်ရင်းတို့တစ်သိုက်မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို နားမလည်သော်လည်း ဆရာကြီး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အမှန်တကယ် အားရစရာကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သတ္တုများကို သန့်စင်ပြီးနောက် နောက်ထပ်အဆင့်မှာ သတ္တုအမျိုးမျိုးကို အသင့်တော်ဆုံးဖော်မြူလာဖြင့် ပေါင်းစပ်ရန်ဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ပထမဆုံးသော စိန်ခေါ်မှုအစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်.."</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့နည်းစနစ်က တစ်ခုခုလွဲနေသလိုပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***************</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save