Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၃၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆရာ ကျွန်တော် ဆေးချထားတာ မဟုတ်ဘူးနော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင်မီးတောက်တစ်ခုပင်။ ထိုမီးတောက်ထဲတွင် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါကိုးကောင်၏ အရိပ်အယောင်များ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသည်ကို ဝိုးတဝါးမြင်တွေ့နိုင်ပြီး အတက်အကျဖြစ်နေသော ဟိန်းဟောက်သံများကိုပင် ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဆေးဖော်စပ်ရာနယ်မြေပတ်လည်တွင် မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အတွင်းဘက်ရှိ အပူချိန်ကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အဆောက်အအုံ၏ အလိုအလျောက်ကာကွယ်ပေးသော စနစ်ဖြစ်ပြီး အပူချိန်က သတ်မှတ်ထားသော အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပွင့်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဤမီးတောက်၏ အပူချိန်သည် ယခင်က သခင်ကြီးယောင်ခယ် ဖန်တီးခဲ့သော မီးတောက်ထက် များစွာပိုပြင်းထန်ကြောင်း ပြသနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ နဂါးတွေလား"</p> <p> </p> <p>ဗဟုသုတကြွယ်ဝလှသော စကြာဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်က မီးတောက်ထဲရှိ နဂါးကိုးကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေချေသည်။ နဂါးဆိုသည်မှာ စကြာဝဠာထဲရှိ ရှေးဟောင်းသတ္တဝါတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အလွန်မာနကြီးကာ လူသားများထက်မနိမ့်ကျသော ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အပြင် များစွာပိုမိုသန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စွမ်းအားများကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးတစ်ကောင် အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စကြာဝဠာထဲရှိ ရှားပါးလှသော ပါရမီရှင်သတ္တဝါသုံးမျိုးထဲမှ တစ်မျိုးဖြစ်သည့် အဆင့်ခြောက်သက်ရှိတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသော နဂါးတစ်ကောင်သည် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များကို စားသုံးပြီး သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင်လည်း သက်ရှိအားလုံး ပျက်စီးပြုန်းတီးသွားရစမြဲသာ။</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာတစ်ခွင်လုံးတွင် နဂါးအကောင်ရေ ထောင်ဂဏန်းသာ ရှိသည်ဟုဆိုကြပြီး နဂါးတော်တော်များများမှာ သူတို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အခြားနဂါးတစ်ကောင်နှင့် ဒုတိယအကြိမ် ဆုံတွေ့ခွင့်မရကြပေ။ ဤမျှမြင့်မြတ်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော သတ္တဝါများမှာ ဤမီးတောက်ထဲတွင် တည်ရှိနေကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီးယောင်ခယ်.. ဒါက ဘယ်လိုမီးတောက်ကြီးလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုမျိုး ကျွန်တော် တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးယောင်ခယ်ခမျာ အလွန်အံ့အားသင့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"စကြာဝဠာထဲက အတောက်ပဆုံးအဆင့်ကြယ်တစ်လုံးတောင် ဒီလောက်မြင့်တဲ့ အပူချိန်ကို မထုတ်လွှတ်နိုင်ဘူး။ ဒီမီးတောက်ထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ စွမ်းအားက ကြယ်တစ်လုံးရဲ့စွမ်းအားထက် မနိမ့်ကျဘူးလို့ ကျွန်တော်ခံစားရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ ရူးသွပ်တဲ့အတွေးတစ်ခုရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးယောင်ခယ်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ကြယ်တစ်လုံးရဲ့စွမ်းအင်ကို ဒီမီးတောက်လုံးလေးထဲကို ဖိသိပ်ထည့်ထားတာများလား"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်က ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတောင် ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ အဆင့်ခုနစ်သက်ရှိတစ်ယောက်တောင် အဲ့ဒီလိုမလုပ်နိုင်သေးဘူး"</p> <p> </p> <p>"ခန့်မှန်းကြည့်တာပါ။ တခြားဘယ်လိုဖြစ်နိုင်ခြေကိုမှ စဉ်းစားလို့မရတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးယောင်ခယ်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ဆရာဆီမှာတောင် ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတဲ့ မီးတောက်တွေ မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးယောင်ခယ်၏ ဆရာအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ဤအဆင့်ခြောက် သက်ရှိ၏ မျက်တောင်များပင် တဆတ်ဆတ်တုန်လှုပ်သွားသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဤလူငယ်လေးက ဆရာကြီးယောင်ခယ်၏ ဆရာထက်ပင် ပိုကြောက်စရာကောင်းနေလေသလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့သက်ရှိရောင်ဝါမှာ စကြာဝဠာနှစ်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘယ်လိုတောင် ထူးဆန်းနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ကျန်းမုန့်လောင်သည် သတ္တုအပိုင်းအစများကို မီးဖိုထဲမှ ပြန်ခွဲထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်၏။ မီးဖိုကပင် နဂါးကိုးကောင်မိုးကြိုးမီးတောက်၏ အပူချိန်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အရည်ပျော်ကျလာပြီး အလယ်ဗဟို၌ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်ကြီးကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သတ္တုအပိုင်းအစများမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကျလာပြီး အရည်အိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သတ္တုကို ပြန်အရည်ကျိုခြင်းမှာ အစပိုင်း ကျိုချက်ခြင်းထက် များစွာပိုခက်ခဲသော်လည်း ထူးရှယ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ရှိ အိုယဲ့ဇီထံမှ ရရှိထားသော လက်နက်ဖန်တီးခြင်းပညာရပ်၏ ဗဟုသုတများကြောင့် ကျန်းမုန့်လောင်ကတော့ အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ရှိပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဆင်မပြေသေးဘူး။ သတ္တုအက်တမ်တွေရဲ့ အပူလှုပ်ရှားမှုက နှေးနေတုန်းပဲ။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပေါင်းစပ်မှုကိုရဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး နာရီပိုင်းလောက်တော့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က အလျင်အမြန် သုံးသပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်လေရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယခင်ကထက်ပင် အပူချိန်ပိုမြင့်မားသည့် မိုးပြာရောင်မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးကိုးကောင်မိုးကြိုးမီးတောက်မှာ ထူးဆန်းသော မီးတောက်များစာရင်းတွင် အဆင့်၁၂နေရာ၌ ရပ်တည်နေပြီး သန့်စင်ကြာပန်းနတ်ဆိုးမီးတောက်မှာမူ အဆင့်သုံးနေရာတွင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဒုတိယမြောက်မီးတောက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်မှာ နှစ်ဆထက်မက မြင့်တက်သွားပြီး အပူတားဆီးသော အကာအကွယ်အတားအဆီးမှာပင် အပြာရောင်သန်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ဆီမှာ ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကြယ်တာရာမီးတောက်နှစ်ခုတောင် ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>"သူ ဘယ်ကနေရလာတာလဲ။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သခင်ကြီးတွေကြားထဲမှာတောင် အဲ့ဒါမျိုး ငါ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။ ပြီးတော့ သူက လူပုမျိုးနွယ်ဝင်နဲ့လည်း မတူပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို မစွန့်ပစ်သေးတာများလား"</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်မှာမူ မျှော်လင့်ချက်များ ရုတ်တရက်ပြန်လည်ရှင်သန်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူက ဘယ်လိုမကောင်းဆိုးဝါးမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အံ့သြမှင်အတက်ဆုံးဖြစ်နေသူများမှာ ကျန်းမုန့်လောင်နှင့်အတူ ရောက်လာကြသူများပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့မီးတောက်များကို ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအရ ကျန်းမုန့်လောင်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသော ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့စွမ်းရည်များမှာ ဆရာကြီးယောင်ခယ်ကိုပင် ကျော်လွန်နေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ အံ့မခန်းတော်သူတစ်ယောက်အတွက် ယောင်ခယ်ကို အကဲဖြတ်ပေးခြင်းမှာ ဘာများမှားနေလေသလဲ။</p> <p> </p> <p>ဒါက သူ့ကို အလေးထားကြောင်း ပြနေတာပဲလေ။</p> <p> </p> <p>"အိုင်းရင်း.. သူက မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းလား"</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကီရာဒယ်တို့သုံးယောက် အိုင်းရင်းအပေါ်ထားရှိသော သဘောထားမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျန်းမုန့်လောင်သည် ဆရာကြီးယောင်ခယ်ထက် ပိုစွမ်းအားကြီးပါက အနည်းဆုံး အဆင့်ငါးအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်​သည်ဟု ဆိုလိုပြီး အဆင့်ခြောက်ပင် ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုများတွင် အလွန်လေးစားကြည်ညိုခံရသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းသည် လေလွင့်နေသူတစ်ဦးဖြစ်လင့်ကစား ထိုသို့သောလူတစ်ဦးနှင့် သိကျွမ်းခြင်းမှာ သူ့အဆင့်အတန်းကို သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အရှင်သခင်တစ်ဦး၏ သူငယ်ချင်းကို စော်ကားမိသွားကြောင်း သူတို့မိသားစုသာ သိသွားပါက ခြေထောက်ရိုက်ချိုးခံရရုံသာမက အခြားမျိုးနွယ်စုများကိုပါ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းမှာ အဆုံးတွင်မူ တရားမျှတမှုရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က ငါနဲ့ အစ်ကိုကျန်းကို အထင်သေးခဲ့ကြတယ်မလား။ အခု ဘယ်သူတွေ အံ့သြနေရပြီလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်လေ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုလူမျိုးကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီးသိတာလဲ။"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မ..သူက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်</p> <p>အရှင်သခင်တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ရှာဇီနာ၏ မျက်ဝန်းလှလှလေးများမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်သော လေးစားမှုနှင့် အံ့သြမှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မက အိုင်းရင်းကို သဘောကျနေတာမလား"</p> <p> </p> <p>"?"</p> <p> </p> <p>ရှာဇီနာက မို့မောက်နေသော သူ(မ)၏ရင်သားများကို ညှစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် အစ်မ ဒီကျန်းမုန့်လောင်ကို ကျွန်မနဲ့ ပြိုင်မလုတာ ပိုကောင်းမယ်နော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p>မီးတောက်နှစ်ခု၏ အပူချိန်ကြောင့် သတ္တုများ၏ အက်တမ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်သွက်လက်လာသော်လည်း အမြန်နှုန်းမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ လိုအပ်သော တိကျသေချာမှုလည်း မြင့်မားလာသည်။ သို့တိုင် အရာအားလုံးမှာ ကျန်းမုန့်လောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဆေးလုံးလက်တစ်ဆုပ်စာကို ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ မီးတောက်များကို တိကျသေချာစွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ စွမ်းအင်များစွာကို ကုန်ဆုံးစေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက သိုင်းဆေးလုံးလား"</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်မှာ ကျန်းမုန့်လောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိပြုမိသွားသည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်ဖန်တီးခြင်းတို့မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ၏ အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း မည်သူကမှ နယ်ပယ်နှစ်ခုစလုံးတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထူးချွန်ကျွမ်းကျင်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ဖူးချေ။ တစ်ခုတည်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းကပင် အလွန်အထင်ကြီးစရာကောင်းနေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါက သူ့ကို သိုင်းပညာသင်ပေးချင်တယ်လို့ အခုလေးတင် ပြောခဲ့မိတာ"</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်ခမျာ ခါးသက်သက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက အရည်အချင်း ပြည့်မီလို့လား။ သူ့ကိုသင်ပေးဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီဖို့ဆိုတာ အဆင့်ခုနစ်သက်ရှိတစ်ယောက်လောက်မှ ရနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"အက္ခရာတွေ စတင်ရေးထွင်းပါတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ရေးထွင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤလုပ်ဆောင်ချက်များမှာ သူ့ဝိညာဉ်ထဲတွင် စွဲထင်နေပြီး ယခင်က မရေမတွက်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးအက္ခရာမှာ တစ်မိနစ်အတွင်း ပြီးစီးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအက္ခရာကား သုံးမိနစ်ကြာသည်။</p> <p> </p> <p>တတိယအက္ခရာမှာမူ ငါးမိနစ်ပင်။</p> <p> </p> <p>စတုတ္ထအက္ခရာကတော့ ရှစ်မိနစ်ကြာ၏။</p> <p> </p> <p>ပဉ္စမအက္ခရာမှာ ဆယ်မိနစ်ပင်။</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာထဲတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဆရာကြီးယောင်ခယ်သည် အက္ခရာလေးလုံးအတွက်ကိုပင် သုံးရက်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလှုပ်ရှားမှုက ဆရာကြီးယောင်ခယ်ကို ဆွံ့အသွားစေသည်။ သူ့ဆရာပင်လျှင် အနည်းဆုံး နေ့ဝက်ခန့်အချိန်ယူရမည်ဖြစ်၏။ သူက ကလေးတွေလို လျှောက်ရေးခြစ်ဆော့ကစားနေတာများလား။</p> <p> </p> <p>အက္ခရာငါးလုံးပြီးစီးသွားခြင်းမှာ ဤလက်နက်သည် အဆင့်ခြောက်သက်ရှိအများစု၏ စံနှုန်းဖြစ်သော အဆင့်ငါး သိုင်းလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ ဆဋ္ဌမမြောက်အက္ခရာကို စရေးထွင်းနေပြီ"</p> <p> </p> <p>"၁၅မိနစ်။ သူ ၁၅မိနစ်ပဲ အချိန်ယူလိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်မှာ အံ့သြနေလေဟန် အမူအရာကို ပြသလာပြီး ဤပစ္စည်းထဲတွင် ပါဝင်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားများကို ခံစားသိရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သာလွန်မြင့်မားသော မီးတောက်အပူချိန်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့ကြောင့် ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ အဆင့်ခြောက်သိုင်းလက်နက်အများစုထက်ပင် သာလွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ.. ကျွန်တော်က ယောင်ခယ်ပါ။ ဆရာ ယုံချင်မှယုံလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်က စကြာဝဠာအချိန်တစ်နာရီမပြည့်ခင်မှာတင် အဆင့်ခြောက်သိုင်းလက်နက်တစ်ခုကို အပြီးသတ်ဖန်တီးသွားတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် အိပ်မက်မက်နေတာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"မူးနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဆေးချထားတာလည်း မဟုတ်ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ လက်နက်က ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် ထိုစွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"အနားကိုကပ်မလာနဲ့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာလေး... ဆရာကြီး ဒီလက်နက်က ပြီးသွားပြီမဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်အပေါ် ပြောဆိုဆက်ဆံသည့် သူ့လေသံမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရိုသေလေးစားနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>"မပြီးသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီထက်ပိုကောင်းအောင် ထပ်မြှင့်တင်ပေးလို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရအောင်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>****************</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save