Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၂၇၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ”</p> <p>ရွှီရန်က ပွင့်လင်းပြတ်သားစွာပင် ခေါင်းညိတ်လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>မနီးမဝေးတွင် ချင်ယီဟောက်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုမိန်းကလေးမှာ အထက်သို့ မော့ကြည့်နေပြီး သစ်ပင်ဖျားထက်ရှိ ငှက်ကလေးများကို ငေးကြည့်ရင်း စိတ်လေနေပုံရသည်။</p> <p>ကျားမလေးမှာ သူမအနားသို့ တိတ်တဆိတ် ကပ်သွားပြီး ပုခုံးကို ခပ်ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယီဟောက်မှာ လန့်သွားပြီး ငေးမှိုင်နေသော မျက်နှာပေးမှာ ချက်ချင်းပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ကျားမလေးကမူ နောက်ပြောင်ကျီစယ်သည့် အမူအရာဖြင့် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်လေ၏။</p> <p>“ဟေး... ဒါ မမချင် မဟုတ်လား ဘာလို့ အခုထိ ထမင်းသွားမစားသေးတာလဲ”</p> <p>ချင်ယီဟောက်  “...”</p> <p>“ငါက နင့်ထက် နှစ်နှစ်ကြီးတာနော်”</p> <p>ကျားမလေးက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း  “အားလုံးက ညီမလေးတွေပါပဲ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယီဟောက်  “...”</p> <p>ကဲပါ... ငါလည်း ငြင်းမနေချင်တော့ပါဘူး။</p> <p> သူမသည် ရွှီရန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်တစ်ဖက်လှမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ... နင့်ကို မေးစရာလေးတစ်ခု ရှိလို့ပါ...”</p> <p>ရွှီရန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>ဒီလောက်တောင် ပညာလိုလားနေတာလား။</p> <p>ကောင်းလိုက်လေခြင်း ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် အချိန်ပိုဆင်းပြီး သင်ပြပေးရသည့် ပျော်ရွှင်မှုကို သူ ခုမှပင် နားလည်လိုက်တော့သည်။ တပည့်တစ်ယောက်က လာရောက်မေးမြန်းခြင်းမှာ တကယ်ပင် ကျေနပ်စရာကောင်းပြီး အောင်မြင်မှုအတိပြီးသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။</p> <p>၎င်းအပြင် လူသားတို့၏ သဘာဝမှာလည်း သူတစ်ပါးကို လမ်းညွှန်ပြသရသည်ကို နှစ်သက်</p> <p>တတ်ကြပြီး လမ်းမှားရောက်နေသူကို လမ်းမှန်ပြရခြင်းမှာ အခြေခံလိုအပ်ချက်များထက် ပိုမိုမြင့်မားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံမှုကို ရရှိစေသည်။</p> <p>ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ နောင်ကျရက် ငါ အချိန်ပိုပေးပြီး သင်ပြပေးတော့မယ်။</p> <p>ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း  “ကိုယ်ဖျောက်အတတ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းလား မင်း သိချင်တာ ဘာမဆို လွတ်လွတ်လပ်လပ် မေးနိုင်ပါတယ်။ ငါ အကုန်လုံးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယီဟောက်က ခေါင်းခါပြကာ  “ကိုယ်ဖျောက်အတတ်အကြောင်း မဟုတ်ပါဘူး... ငါ...”</p> <p>သူမသည် ကျားမလေးနှင့် ကျူးယွီဟန်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး  “ငါနဲ့ ခဏလောက် သီးသန့် လိုက်ခဲ့ပေးလို့ ရမလား”</p> <p>ရွှီရန်မှာ ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားကာ  “မင်း တကယ်ပဲ ဘာမေးချင်တာလဲ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်ပါ လျိုလီလေးနဲ့ ယွီဟန်လေးတို့က သူစိမ်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ”</p> <p>ချင်ယီဟောက်သည် သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ သိလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>“နင်... ဘာတွေကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့တာလဲ”</p> <p>ရွှီရန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး  “ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”</p> <p>ချင်ယီဟောက်၏ မေးခွန်းကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ချေပေ။</p> <p>ငါက ဘာတွေကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရမှာလဲ။ ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ပဲလေ၊ နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီး တိုးတက်အောင် ကြိုးစားနေတာကလွဲလို့ တခြားဘာတွေများ ကြုံတွေ့ရဦးမှာလဲ။</p> <p>ချင်ယီဟောက်က အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီး  “နင်က အနည်းဆုံး အဆ ၃၀ လောက် ပိုသန်မာလာတာပဲ ဒီနှစ်ရက်တည်းနဲ့တင်... လူတစ်ယောက်က ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ အဆမတန် သန်မာလာနိုင်ရတာလဲ”</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p>ကျားမလေးနှင့် ကျူးယွီဟန်တို့မှာလည်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားပြီး ရွှီရန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>နှစ်ရက်အတွင်းမှာ အဆ ၃၀ ပိုသန်မာလာတာလား။</p> <p>ဒါက ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်မျိုးလဲ။ ဆိုလိုတာက ရွှီရန်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ မီးခိုးရောင်ပုံတူခိုးတဲ့သူကိုတောင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပေါ့။</p> <p>မိန်းကလေး သုံးဦး၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရစဉ် ရွှီရန်က ပျော်စရာတစ်ခုခုကို တွေးမိသည့်အလား အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး  “ငါ့လို စူပါပါရမီရှင်မျိုးဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ”</p> <p>ချင်ယီဟောက်ကမူ စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>“ငါလည်း စူပါပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါပဲ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ နင်က ငါတို့နဲ့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေရတာလဲ နှစ်ရက်တည်းနဲ့ အဆ ၃၀ ပိုသန်မာလာတယ်ဆိုတာ... နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါတွေတောင် နင့်လောက် ကြောက်စရာကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“အခုတော့ နင်က ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်သွားခဲ့ပြီ။ ငါ့အနေနဲ့ နင့်ကို တုပဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး...”</p> <p>ရွှီရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး  “နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို မတုပနိုင်တော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား”</p> <p>ချင်ယီဟောက်က သူမ၏ ငေးမှိုင်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့်ပင် အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်</p> <p>ပြသည်။</p> <p>“ငါသာ ဇွတ်အတင်း တုပဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်...”</p> <p>ရွှီရန်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ သူ၏ အမြစ်အရိုးကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏ အမြစ်အရိုးမှာ ပုံမှန်ထက် အဆမတန် စွမ်းအားကြီးမားလွန်းသဖြင့် ချင်ယီဟောက်အနေဖြင့် မတုပနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ တုပနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုအချက်ကမှ ပို၍ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ရွှီရန်၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးတက်သွားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း သူမ မတုပနိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤနှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရွှီရန်သည် အမြစ်အရိုးအသစ်ကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာလည်း ၈ သောင်းမှ ၁ သိန်း ၆ သောင်းအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာပင် သူ၏ အကန့်အသတ် မဟုတ်သေးချေ။ သူ၏ စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်များမှာ အဆင့်မတက်ရသေးသလို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း ဘေးဒုက္ခမီးလျှံ ၆ စက်အထိ လက်ခံထားနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသည် မနက်ဖြန်တွင် ဘေးကင်းဇုန်ရှိ ရတနာတိုက်သို့သွား၍ အဖော်ပြုသစ်သားကဲ့သို့သော ရတနာများကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ မည်မျှအထိ ထပ်မံတိုးတက်လာဦးမည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ခန့်မှန်းရခက်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူသည် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပေါင်း ဒါဇင်ကျော်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မိုးကြိုးသုံးထောင်ရွေ့လျားမှုကို ကျောက်တိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အသုံးပြုခြင်းနှင့် ယွဲ့အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက အသုံးပြုခြင်းတို့မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသည့် သဘောတရားပင်။</p> <p>အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ရွှီရန်သည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်တူ တခြားသော စူပါပါရမီရှင်များထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ရွှီရန် သန်မာလာမည့် အရှိန်အဟုန်မှာ ပို၍သာ မြန်ဆန်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မီတာတစ်သောင်းမြင့်သော တောင်ထိပ်မှ လိမ့်ဆင်းလာသည့် နှင်းလုံးလေးတစ်ခုနှင့် တူ၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုနှင်းလုံးသည် ဧရာမရေခဲမြစ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့တွင်ရှိသမျှသော တောင်တန်းကြီးများကိုပါ ပြားပြားဝပ်သွားအောင် ချေမှုန်းပစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်ယီဟောက်အနေဖြင့် နားမလည်နိုင်ခြင်း၊ တုပ၍မရနိုင်ခြင်းတို့မှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျသည်။</p> <p>ရွှီရန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဘာမျှထပ်မပြောတော့ဘဲ  “သွားကြစို့ အတူတူ ထမင်းသွားစားကြမယ်” ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။ ကျားမလေးကလည်း ချင်ယီဟောက်ကို ဆွဲခေါ်ကာ ထမင်းစားဆောင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p>နေ့လယ်စာစားပြီးနောက်ပိုင်း နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကျားမလေးနှင့် ကျန်ရှိသူများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း အတန်းတက်ကြရသော်လည်း ချန်ပီယံနှင့် လမ်းပြဆရာဖြစ်သူ ရွှီရန်ကမူ သူ၏အချိန်ကို စိတ်ကြိုက်စီမံခွင့်ရရှိထားသည်။</p> <p>သူသည် အဆောင်တံဆိပ်များ ထွင်းထုခြင်းတွင်သာ အာရုံနစ်မြုပ်ထားလိုက်သည်။ သွေးစွမ်းအင် ၁ သိန်း ၆ သောင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အင်အား ၁ သောင်းတို့ကြောင့် အဆောင်တံဆိပ် ၁,၀၀၀ ခန့်ကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွင်းထုနေသည့်တိုင် သူ လုံးဝမောပန်းခြင်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း စိတ်မကောင်းစရာမှာ သန့်စင်ခြင်း ရတနာအဆောင်ငယ်တစ်နာရီလျှင် ၄၅ ကြိမ်သာ ထွင်းထုနိုင်သဖြင့် လေးနာရီအတွင်း ၁၈၀ သာ ပြီးစီးသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ရွှီရန်၏ အစွမ်းအစ အကန့်အသတ်နှင့် အလွန်ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။</p> <p>“ငါ ချက်ချင်းလက်ငင်း ထွင်းထုခြင်းကို အမြန်ဆုံး ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ရမယ်... မဟုတ်ရင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းက နည်းလွန်းနေတယ်”</p> <p>ရွှီရန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။</p> <p>နေရောင်အောက်တွင် အချိန်များမှာ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ညနေ ၄ နာရီအချိန်တွင် ကျားမလေးနှင့် ကျူးယွီဟန်တို့သည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ သင်ယူရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ရွှီရန်၏ ကျွမ်းကျင်သော လမ်းညွှန်မှုမှာ ပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျားမလေးနှင့် ကျူးယွီဟန်တို့၏ သင်ယူမှုအရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ၃၅% အထိ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ရွှီရန်၏ ၉၀% ကျော်သော ဆရာကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာမူ လမ်းခရီး အတော်ဝေးနေသေး၏။ သူတို့၏ ပါရမီနှင့် ရွှီရန်၏ လမ်းညွှန်မှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ၈၀% အထိ ရောက်ရှိရန်မှာ မခက်ခဲသော်လည်း ၈၀% ကို ကျော်လွန်ရန်မှာမူ အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီသော ကြိုးစားအားထုတ်မှု လိုအပ်သည်။ ရွှီရန်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူပင်လျှင် ခိုးယူတုပသူ၏ အကူအညီဖြင့်သာ ၉၀% အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း ရွှီရန်သည် သူတို့ကို စိတ်ဓာတ်မကျစေဘဲ အလေးအနက် အားပေးလိုက်သည်။</p> <p>“မဆိုးဘူး တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ နေ့တိုင်း နည်းနည်းစီ သင်ယူသွားကြ။  ပညာရပ်တွေ များများတတ်ထားတာ ဘယ်တော့မှ အရှုံးမရှိဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နှစ်ခုလုံးကို အစွန်းကုန် ကျင့်ကြံနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့လည်း အဆင့်မြင့်ဆုံးကို ရောက်လာမှာပါ”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save