Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၂၇၈</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအကြံအစည်မှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှ၏။</p> <p>“ပြင်ဆင်မှုတွေအတွက် အချိန်နည်းနည်း ထပ်ယူပြီးရင်တော့... ညစ်ညမ်းဧရိယာထဲကို ငါတစ်ယောက်တည်း စွန့်စားဝင်ရောက်ကြည့်သင့်တယ်။ အန္တရာယ်များမှာ မှန်ပေမဲ့ ရရှိလာမယ့် အကျိုးအမြတ်ကလည်း သေချာပေါက် ကြီးမားမှာပဲ”</p> <p>လက်ရှိတွင် သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၂ သိန်း ၅ သောင်းအထိ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း</p> <p>ရက်ပေါင်း ၃၀၀ အကြာတွင် ဆိုက်ရောက်လာမည့် စစ်ပွဲကြီးအတွက်မူ ၎င်းမှာ လုံလောက်ရန် အလွန်ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ယခုအချိန်တွင် အန္တရာယ်ကို အန်တု၍ အလောင်းအစား မပြုလုပ်ခဲ့ပါက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မူလက သူသည် အစီအရင်အတတ်ကို လေ့လာရန် စီစဉ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ထိပ်သီးနန်းဆောင်တွင် ညစ်ညမ်းမှုများကို သန့်စင်ပေးနိုင်မည့် အလွန်အစွမ်းထက်သော အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မလားဟု စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>သို့သော် ဘေးကင်းဇုန်အတွင်းရှိ ရတနာတိုက်ထဲတွင်မူ အစီအရင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြွင်းအကျန်များ လုံးဝမရှိချေ။</p> <p>၎င်းမှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျသည်။ မည်သည့်အစီအရင်မဆို ကြီးမားလှသော နယ်ပယ်တစ်ခု လိုအပ်၏။ ဥပမာအားဖြင့် အဆောင်တံဆိပ် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားက ဆန်းကြယ်သော ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဝှက်ထားခဲ့သည့် အစီအရင်မှာ အမြင့် မီတာ ၂၀ ခန့်ရှိပြီး နတ်ဘုရားရုပ်တုပေါင်း ရှစ်ခုတိတိ ပါဝင်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအနေဖြင့် ထိုအရာတစ်ခုကို ရွှေ့ပြောင်းရန် ကြိုးစားခြင်းမှာပင် သေဆုံးနိုင်ခြေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း မြင့်တက်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အားလုံးကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာမူ သေမင်းထံသို့ ကိုယ်တိုင်လမ်းလျှောက်သွားခြင်းနှင့် မခြားတော့ချေ။</p> <p>အကယ်၍ အပိုင်းအစအချို့ကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့မှာ စနစ်တကျ မရှိတော့ဘဲ ရှုပ်ထွေးနေမည်ဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ အသုံးချ၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် အစီအရင်အတတ်ပညာရပ်များကို လေ့လာသင်ယူလိုပါက ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စူးစမ်းလေ့လာရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသည် အစီအရင်အတတ်ပညာကို တတ်မြောက်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်</p> <p>၎င်းကို သူ၏ အဆောင်တံဆိပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဆိုလျှင် အချိန်ကို ဆွဲထားနိုင်ကာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သေချာပေါက် တိုက်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဆိုသူမှာ အလွန်ပင် ထောင်လွှားလွန်းသည်။</p> <p>အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်ကို တိုက်ရိုက်လာပြီး ကျူးကျော်နေတာပဲ။ ဒလောက်ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်သူကတောင့်ခံနိုင်မှာလဲ။</p> <p>သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအတွက် အလွန်ကြီးမားသော အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုကို သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ပေးရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုသို့ ပြင်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် အဆင့်အနည်းငယ် လိုအပ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အချိန်ဆွဲရန်ပင်။</p> <p>အချိန်ဆွဲရမယ်….</p> <p>ဆယ်နှစ်ခန့်အထိ ကြာအောင် ဆွဲဆန့်ထားနိုင်ရန် ကြိုးစားရမည်။</p> <p>ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ရွှီရန်ကိုယ်တိုင် နဂါးပျံကို စီးနင်းကာ အထက်စီးမှ ရင်ဆိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရွှီရန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပစွာ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ဤအကြံအစည်ကို စွဲမြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ချက်ချင်းသွားရောက် စူးစမ်းရန်မှာမူ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပေ။ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားသတ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော ဖျက်ဆီးခြင်းကပ်ဘေးအလင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးမချနိုင်သေးသရွေ့ မဖြစ်နိုင်သေးချေ။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့လျှင် သူသည် အလကားသက်သက် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။</p> <p>အသုံးမပြုနိုင်သော ဝှက်ဖဲတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းမှာ အလွန်ပင် မိုက်မဲရာ ရောက်သည်။</p> <p>“အိမ်ပြန်ကြစို့”</p> <p>ရွှီရန်သည် နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ယဲ့ဖျင်နှင့်အတူ အပြာရောင်ဂြိုလ်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။</p> <p>...</p> <p>“တိုတောင်းလှတဲ့ ၁၅ ရက်အတွင်းမှာတင် ညစ်ညမ်းမှုတွေက နှစ်ဆလောက် ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတာပဲ”</p> <p>ဘေးကင်းရေးတံခါးမှ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ရွှီရန် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ယဲ့ဖျင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ရက်ပေါင်း ၃၀၀ အတွင်းမှာ အပြာရောင်ဂြိုလ်ဟာ ပထမအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေပဲ” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီရန်၏ မျက်ခုံးများမှာလည်း တင်းကျပ်စွာ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်။  ညစ်ညမ်းမှုတွေက အတော်လေး ပိုဆိုးလာတယ်။ တကယ့်ကို နေရထိုင်ရ ခက်ခဲတဲ့ အနေအထားပဲ”</p> <p>ညစ်ညမ်းမှုများသည် လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မီးခိုးမြူများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် အရုပ်ဆိုးလှ၏။ ယခုအချိန်တွင် ညစ်ညမ်းမှုများသည် လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်စားနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း လက်ရှိ အရှိန်အဟုန်အတိုင်းဆိုပါက ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ အလွန်ပင် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပါက သာမန်လူသားများသည် ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>“အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်သာ အခုထက်ပိုပြီး သန်မာခဲ့မယ်ဆိုရင် အဆောင်တံဆိပ် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားရဲ့ အစီအရင်ကို အကောင်းပကတိအတိုင်း သေချာပေါက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာပါ။ အကယ်၍ အဲဒီအစီအရင်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို သုတေသနပြုပြီး ပြောင်းပြန်အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်နဲ့ ပြန်လည်ဖော်ထုတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... အခုလို အသေးစား ညစ်ညမ်းမှုမျိုးကို အနည်းဆုံး တစ်ဝက်လောက်အထိ သန့်စင်ပစ်နိုင်မှာပါ။ အဆောင်တံဆိပ်တွေနဲ့သာ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အသေးစား ထိခိုက်မှုတွေက ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး”</p> <p>ရွှီရန်သည် အလွန်ပင် နှမြောတသဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>ယဲ့ဖျင်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း</p> <p>“အဲဒီတုန်းက တခြားနည်းလမ်းမှ မရှိတာပဲ။ ငါတို့ အဲဒီအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရမှာပဲလေ။  မဟုတ်ရင် အခုလို အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ အဲဒါတော့ မှန်ပါတယ်”</p> <p>အမှန်စင်စစ် ဦးလေးယဲ့ ပြောသည်မှာ အလွန်ပင် မှန်ကန်လှ၏။ ထိုစဉ်က အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးနေသဖြင့် အခြားသော ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ဖြေရှင်းနည်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ယဲ့ဖျင်က “သိပ်ပြီး စိတ်မပူပါနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ထိပ်သီးနန်းဆောင်က အစီအစဉ်အချို့ကို ချမှတ်ပြီး အကောင်အထည်ဖော်နေပါပြီ။ ခဏကြာရင် အခြေအနေတွေ အများကြီး ပိုကောင်းလာမှာပါ။ မင်းကတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ထားပါ”</p> <p>ရွှီရန်က ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် စီစဉ်ပေးထားသော အထူးမော်တော်ယာဉ်ကို စီးနင်းလျက် မူကြိုကျောင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကျားမလေးအတွက် ကိတ်မုန့်များ၊ ကိတ်ခြောက်များ၊ နှင်းသမီးတော်မုန့်များ၊ နို့ခဲများနှင့် မုန့်အချို့ကို ဝယ်ယူရန် လမ်းဘေးတွင် ၁၀ မိနစ်ခန့် အချိန်ပိုပေးခဲ့ရသည်။</p> <p>ကျားမလေးမှာမူ အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်သွားပြီး သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများမှာလည်း ရယ်မောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>“ဟေး... ပျော်စရာကြီး ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် အစ်ကိုရန်”</p> <p>ရွှီရန်က ကျားမလေး၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း “အားလုံးကိုလည်း ဝေမျှပေးလိုက်ဦးနော်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျားမလေးက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလျက် “ဟုတ် ကျွန်မက ဝေမျှရတာကို အကြိုက်ဆုံးပဲ”</p> <p>သို့ဖြစ်ရာ သူမသည် ကိတ်မုန့်များကို အားလုံးအား ဝေငှပေးပြီးနောက် သူမအတွက် အချို့ကို ချန်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ကျားမလေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အရွယ်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ သူမ၌ရှိသမျှကို ဝါကြွားတတ်သည့် ကလေးမလေး မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ အသက်အရွယ်ရလာခြင်းကြောင့်သာမက နွေဦးဝိညာဉ်နို့၏ အစွမ်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ နွေဦးဝိညာဉ်နို့မှာ ကျောင်းထမင်းစားဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ကျားမလေး၏ အနှစ်သက်ဆုံး အစားအစာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူမ၏ နွေဦးဝိညာဉ်နို့အပေါ် နှစ်သက်မြတ်နိုးမှုမှာ ကိတ်မုန့်၊ မုန့်ချိုနှင့် ရေခဲမုန့်များထက်ပင် သာလွန်လှ၏။ ကိတ်မုန့်နှင့် ရေခဲမုန့်များကိုမူ အပျော်သဘောနှင့် အအီပျောက်စေရန်သာ စားသုံးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နွေဦးဝိညာဉ်နို့ကိုမူ သူမ အစွဲအလမ်းကြီးစွာ နှစ်သက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ပထမဆုံးတစ်ပုလင်းကို စတင်မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးကတည်းက ကျားမလေးမှာ ထိုနို့အရသာကို စွဲလန်းသွားခဲ့ရာ ဝဝလင်လင် သောက်သုံးနိုင်ရန်အတွက် စူပါမားကတ်ရှိ ဆီပုံးကြီးများနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသော ၅ လီတာဆံ့ ပုလင်းကြီးတစ်လုံးကိုပင် အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။</p> <p>အဓိကအချက်မှာ သူမသည် တစ်နေ့လျှင် ထိုပုလင်းကြီးဖြင့် သုံးပုလင်းတိတိ သောက်သုံးနေခြင်းပင်။ နံနက်ပိုင်း၊ နေ့လယ်ပိုင်းနှင့် ညနေပိုင်းတို့တွင် တစ်ပုလင်းစီ သောက်သုံးလေ့ရှိပြီး အတန်းနားချိန်တိုင်းတွင်လည်း သောက်နေတတ်သည်။ နံနက်ပိုင်းကုန်ဆုံးချိန်တွင် တစ်ပုလင်းကုန်သွားပြီး နေ့လယ်စာစားချိန်၌ နောက်တစ်ပုလင်း ထပ်မံဖြည့်တင်းရပြန်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်က အဒေါ်ချင်မှာ ကျားမလေး နို့အလွန်အကျွံသောက်သဖြင့် တစ်ခုခုဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း နွေဦးဝိညာဉ်နို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးပြုသည့်အရာဖြစ်ရာ ကျားမလေးမှာ အရပ်အမောင်း ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး အသားအရေမှာလည်း နို့ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းနုနယ်လာခဲ့သည်။ မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှ မရှိသဖြင့် အဒေါ်ချင်မှာလည်း စိတ်အေးသွားခဲ့ရ၏။ ရေခဲမုန့်နှင့် ယှဉ်လျှင် နို့သောက်ခြင်းက ပိုမိုကျန်းမာစေပြီး ကုန်ကျစရိတ်လည်း သက်သာသည်။</p> <p>သို့ဖြစ်ရာ ကျောင်းအတွင်း၌ နို့ပုလင်းကြီးတစ်လုံးကို နေ့စဉ်ပိုက်လျက် သွားလာနေသော မိန်းကလေးမှာ အားလုံးကြားတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေတော့သည်။ ရွှီရန်မှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>ထိုစဉ် ကျားမလေးမှာ မုန့်နှစ်ပွဲကို အားရပါးရ စားသုံးပြီးနောက် ကျေနပ်သည့် အပြုံးဖြင့်</p> <p>“အား... နို့ခဲလေးက တကယ်ကို စားလို့ကောင်းလိုက်တာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီရန်မှာ ကျားမလေး၏ ဟန်ဆောင်မှုကင်းပြီး တက်ကြွလှသော အမူအရာကိုကြည့်ကာ ရယ်မောမိပြန်သည်။ သူမ အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မျက်ခုံးတန်းများကြားတွင် ပိုမိုတောက်ပသော အလှတရားများလည်း တိုးပွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>“ကဲ... စားလို့ပြီးရင် အတန်းတက်ဖို့ သွားကြရအောင်”</p> <p>“ငါ ဆယ်ရက်ကျော်လောက် မရှိတဲ့အတောအတွင်း မင်းတို့ရဲ့ လေ့လာမှုတွေကို လမ်းပြဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ အသေအချာ စစ်ဆေးရဦးမယ်”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save