Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၃၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အမှောင်ထု လွှမ်းမိုးနေသော ဝိညာဉ်ရေလွှမ်းမိုးမှု ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လရောင်က ဖြိုးဖြိုးဖျဖျ လင်းလက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖောင်း...။</p> <p> </p> <p>ရွှီး...။</p> <p> </p> <p>​အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုက ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော သစ်ကိုင်းများကို နင်းကာ ရေကန်ကို ဖြတ်၍ ပြေးလွှားနေသည်။ သူက ဟောင်းနွမ်းနေသော သိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဘူအွန်ဆောလ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရွှီး...။</p> <p> </p> <p>ဖတ်...။</p> <p> </p> <p>​သူ တစ်ကြိမ် ခုန်တက်လိုက်တိုင်း သူ၏ ခြေရာများမှ ဝေဝါးသော အရိပ်တစ်ခုက အမှောင်ထုထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။ သူက မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ပြေးနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အဝေးမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ရေကန်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒါ သိုင်းဆရာကြီး ဂိုဝေါလ်ရဲ့ အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​အဝေးမှ ကြည့်နေသော ဘတ်ယွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​“အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာ ဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီ ပါတဲ့သူဖြစ်ပါစေ အချိန်တိုအတွင်းမှာ သင်ယူလို့ရတဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>​ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ရင်း သူက မယုံနိုင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“သူက နန်ယာ ပွဲကြည့်စင် ကို ရောက်ကတည်းက ကိုယ်ဖော့ပညာကလွဲလို့ တခြား ဘာမှ မလေ့ကျင့်ခဲ့ဘူးတော့ မပြောနဲ့နော်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီကောင်လေးက ဒီကိုရောက်လာတာ သုံးလပဲ ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကမှ သံပန်းကျွန်း တောင်ထွတ်မှာ အတွင်းအားကျင့်စဉ် တစ်ခုကို သွားသင်နေတာလေ။ ”</p> <p> </p> <p>“သံပန်းကျွန်း တောင်ထွတ်...။ ”</p> <p> </p> <p>“သူက ဟော့ဂွမ်ဂန် ဆီကနေ ပြောင်းပြန် အစွန်းရောက် ကျင့်စဉ် ကို သင်ယူနေတာ။ ”</p> <p> </p> <p>“ပြောင်းပြန် အစွန်းရောက် ကျင့်စဉ် ကိုလား။ ”</p> <p> </p> <p>​မယုံနိုင်စရာ ဇာတ်လမ်းများကို ဆက်တိုက် ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘတ်ယွန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆိုရင် ငရဲကျွန်းပေါ်မှာ သူက ဆယ့်ငါးရက်တည်းနဲ့ သားရဲလမ်းစဉ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက...။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ကောလာဟလ မဟုတ်ဘူး။ အမှန်တရားပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဆာဝူး အမြဲ ဆောင်ထားလေ့ရှိသော သားရေအိတ်လေးကို ပြန်လည် သတိရမိသောအခါ ဒန်ချွန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“သူက ဆာဝူး ဆီမှာရှိတဲ့ အစွန်းရောက် နွေဦး ဝိညာဉ်ရေတွေ အားလုံးကို သောက်လိုက်လို့ သူ့ရဲ့ လွန်ကဲသော အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်က စောစောစီးစီး နိုးထလာခဲ့ပုံရတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘတ်ယွန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သားရဲလမ်းစဉ်ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာတစ်ခုထက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု နယ်ပယ်တစ်ခုနှင့် ပိုမို နီးစပ်သည်။ သူက အစွန်းရောက် နွေဦး ဝိညာဉ်ရေ သာမက ဒဏ္ဍာရီလာ ရွှေဝိညာဉ်သစ်သီးကို စားခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင် သားရဲလမ်းစဉ်ကို အဲဒီလောက် မြန်မြန် ကျွမ်းကျင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆိုရင်တော့ ကောလာဟလတွေ အားလုံးက အမှန်တွေပေါ့။ ”</p> <p> </p> <p>“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်း၏ မေးခွန်းကို ဘတ်ယွန်းက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အကြည့်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီကောင်လေးရဲ့ ပါရမီက အရမ်းကို ထူးချွန်လွန်းလို့ နတ်ဆိုး ဆက်ခံသူ အရေအတွက်ကို ဆယ့်နှစ်ယောက်ကနေ ဆယ့်လေးယောက်အထိ ပြောင်းလဲခဲ့ရတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလလေ။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါလည်း အမှန်ပဲ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ နည်းပြချုပ် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဖိုးကြီး ဟော့ရိုအွန် က အပြစ်ပေးခံရပြီး နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ပြန်ပို့ခံလိုက်ရတာပေါ့။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းမှာ သူ၏ ကျေနပ်နေသော မျက်နှာပေးကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​“ငါက သိပ်ပြီး မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက် ပြိုင်ပွဲကြောင့် နန်ယာ ပွဲကြည့်စင် က တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ကို ရလိုက်တာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​သူက ဘူအွန်ဆောလ်ကို နတ်ဆိုးဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်အနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်ကို ဦးဆောင်မည့် ဆက်ခံသူတစ်ဦးအဖြစ် တွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါက အဲဒီလောက် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သဘောထားလို့ ရတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>“ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီကလေးကြောင့် တော်တော်လေး ခေါင်းကိုက်စရာ ကောင်းတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာပြီ။ ”</p> <p> </p> <p>“ခေါင်းကိုက်စရာ ပြဿနာလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဘတ်ယွန်းက ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါနဲ့ နေပါဦး။ ပွဲကြည့်စင် သခင်က ဘယ်တော့များမှ သူ့ရဲ့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကို အဆုံးသတ်မှာလဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“ငါလည်း မသိဘူးလေ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းက ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပျင်းရိပျင်းတွဲ အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒါကြောင့် ငါက ဒီ ဓားအမြီးတောင်ပေါ်မှာ ပိတ်မိနေပြီး အလုပ်ကြမ်းတွေ အကုန်လုံးကို လုပ်နေရတာပေါ့။ ”</p> <p> </p> <p>“အင်း...။ ”</p> <p> </p> <p>​ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘတ်ယွန်းက အဓိက အကြောင်းအရာကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အစကတည်းက နတ်ဆိုးဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက် အစီအစဉ်ကို နတ်ဆိုးနန်းတော်က အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာဆိုတော့ နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်ကလည်း မကျေနပ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းက သူ၏ စကားကို ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒါ သိသာပါတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ တခြားဂိုဏ်းတွေမှာက အုပ်စုကွဲတွေ ဘာတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ။ အဲဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ပြဿနာ မပေါ်အောင် သူတို့ရဲ့ ဆက်ခံသူတွေကို ကြိုတင်ပြီး ရွေးချယ်ထားဖို့ လိုအပ်တာပေါ့။ ”</p> <p> </p> <p>​တခြားဂိုဏ်းများနှင့် မတူဘဲ နန်ယာ ပွဲကြည့်စင် တွင် ဆက်ခံသူ သို့မဟုတ် အမွေ ဆက်ခံမည့်သူများကို သတ်မှတ်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။ သန်မာသူသာလျှင် အရေးကြီးသည်။ အားလုံးထဲတွင် အသန်မာဆုံးသူကသာ နောက်ထပ် ပွဲကြည့်စင် သခင် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီတော့ ဘာတွေများ ခေါင်းကိုက်စရာ ဖြစ်နေလို့လဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်က လွဲလို့ နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်က သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာ အမွေအနှစ်တွေကို ဆက်ခံမယ့်သူတွေကို အရင်ကတည်းက ရွေးချယ်ထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက် အစီအစဉ်ကို ကြေညာလိုက်တဲ့အခါ သူတို့လည်း တော်တော်လေး ကသိကအောက် ဖြစ်သွားကြတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါကတော့ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့...။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်း၏ ရှည်လျားသော မျက်လုံးများမှ ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဆိုးဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက် ဆိုတာ နတ်ဆိုးနန်းတော်က အမှန်တရားလမ်းစဉ်ရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံး သိုင်းဆရာကြီးတွေကို သတ်ဖို့ လူသတ်သမားတွေ ဖန်တီးဖို့ စီစဉ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ခင်ဗျား သိပြီးသားပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘတ်ယွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် အမှန်တရားလမ်းစဉ်နှင့် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်တို့၏ အင်အား ချိန်ခွင်လျှာမှာ ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း နှင့် လေးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ခန့်ရှိပြီး နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်က အရေးနိမ့်နေသည်။ ထို့အပြင် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က အမှန်တရားလမ်းစဉ်ရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံး သိုင်းဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုသော ပူးတွဲ ဆက်ခံသူများကို ပြုစု ပျိုးထောင်လာသောအခါ နတ်ဆိုးနန်းတော်က ၎င်းတို့ကို သူတို့၏ မျက်စိစူးစရာတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးနန်းတော် အရှင်သခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အစစ်အမှန်ကို မသိတဲ့ နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်ထဲက တချို့ကတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့ရတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“ရွေးချယ်မှု။ ”</p> <p> </p> <p>“သူတို့က ဆက်ခံသူအဖြစ် ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို နတ်ဆိုး ဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက် ပြိုင်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်ခိုင်းခဲ့ကြတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“မဆိုးတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သောအခါ ဘတ်ယွန်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>​“နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို အချိန်အကြာကြီး သင်ယူလာခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး အရည်အချင်းတွေ ရှိနေတဲ့ ဆက်ခံသူတွေက ဘယ်နေရာရောက်ရောက် နတ်ဆိုးဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရွေးချယ်ခံရမှာ သေချာတယ်လေ။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ တကယ်တော့ အဲဒါက ဆက်ခံသူတွေအတွက် သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲဆိုတော့ သူတို့ဘက်က ကြည့်ရင် နတ်ဆိုးဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက် ပြိုင်ပွဲက သိပ်ပြီး ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘတ်ယွန်းက ဝိညာဉ်ရေလွှမ်းမိုးမှု ရေကန်ကို ဖြတ်ပြေးနေသော ဘူအွန်ဆောလ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါပေမဲ့ အဲဒီကလေးကြောင့် သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ လွဲချော်သွားခဲ့တယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“လွဲချော်သွားတယ် ဟုတ်လား။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီကလေးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ မြင်းဖြူကျောင်းတော် သခင်ရဲ့ တိုက်ရိုက် သွေးသားဖြစ်တဲ့ မြေး ကန်မူရွန်း သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုအခါမှသာ ဒန်ချွန်းက အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်က စေလွှတ်လိုက်သော ဆက်ခံသူ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် တိုက်ရိုက် သွေးသားဖြစ်သူ တစ်ယောက်က ဘူအွန်ဆောလ်၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p> </p> <p>​“သူတို့ကိုယ်သူတို့ အရမ်း ယုံကြည်မှု လွန်ကဲသွားတာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“ကံကောင်းတာတစ်ခုက တတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်ရဲ့ သဘောတူညီချက်နဲ့ ဖန်တီးခဲ့တာဖြစ်ပြီး မြင်းဖြူကျောင်းတော် သခင်ရဲ့ မြေး အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို နည်းပြချုပ်တောင် မသိခဲ့ဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>“အင်းလေ...။ မြေးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရတာကတော့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တခြားသူတွေကို အပြစ်တင်ရမယ့် ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“နောက်ထပ် ပြဿနာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဘာ ပြဿနာလဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“မီးမိုးဓားဂိုဏ်း ကလည်း ကန့်ကွက်မှုတွေ လုပ်နေတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“မီးမိုးဓားဂိုဏ်း ကလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုခဏ၌ ငရဲကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်က ဓားမိစ္ဆာ ဝီဟော့ဂွန်း ပြောခဲ့သော စကားများက ဒန်ချွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ခန်းမသခင် ဂျင် တင်မကဘဲ အကြီးအကဲ ဒန် ကပါ မင်းကို အရမ်း ချီးကျူးထားကြတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ခန်းမသခင် ချွန်းရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာကိုတောင် ရရှိထားတယ်လို့ ငါကြားတယ်။</p> <p> </p> <p>​“သူတို့က အဲဒီကလေး သင်ယူခဲ့တဲ့ ဓားပညာကို အပြစ်ရှာနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘတ်ယွန်းက ခါးသီးသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မီးမိုးဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် မဟုတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် ဓားပညာတွေကို သင်ယူနေတယ်ဆိုပြီး နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို အရေးယူပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိတာပဲ။ စမ်းသပ်မှုတွေကို ဖန်တီးပြီး နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်ရဲ့ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာတွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သင်ယူခွင့်ပေးမယ်ဆိုတာက အားလုံး သဘောတူထားတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါ့အပြင် တုနှိုင်းမဲ့ မိုးကြိုးလျှပ်စီး ဆိုတာ မီးမိုးဓားဂိုဏ်းရဲ့ မူလ ဓားပညာလည်း မဟုတ်ဘူး။ သတ်ဖြတ်ရေးဓား ရဲ့ ဖန်တီးရှင် ချွန်းအွန်းဂွမ်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ သတ်ဖြတ်ရေးဓား တစ်ခုလေ။ ”</p> <p> </p> <p>“နတ်ဆိုးနန်းတော်ကလည်း အဲဒီလိုပဲ ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မီးမိုးဓားဂိုဏ်းက တိတိကျကျ ပြောရရင် ဓားမိစ္ဆာ ဝီဟော့ဂွန်း က အရေးယူပေးဖို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းဆိုနေတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဝီဟော့ဂွန်း...။ သူက အဲဒီလောက်တောင် သဘောထား သေးသိမ်တာလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က မီးမိုးဓားဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် လိုက်ပါရန် ဝီဟော့ဂွန်း၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီကိစ္စကို သူက အငြိုးထားပြီး အခုလို ပြဿနာရှာနေတာများလား။</p> <p> </p> <p>​“ဒါက သူ့ရဲ့ မာနကြောင့်ချည်းပဲတော့ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်း၏ စကားကို ဘတ်ယွန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဝီဟော့ဂွန်းဆိုတာ မီးမိုးဓားဂိုဏ်းကို အလွန်အကျွံ ကိုးကွယ်တဲ့ လူတစ်ယောက်လေ။ ချွန်းအွန်းဂွမ် ဖန်တီးထားတဲ့ ဓားပညာခွဲ တစ်ခု ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အဲဒါကို တခြားဂိုဏ်းက ဆက်ခံသူဆီကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်တာကို သူက သည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>“သူ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ။ အဲဒီကိစ္စကို သူက ဓားပညာ သင်ပေးခဲ့တဲ့ ချွန်းအွန်းဂွမ်နဲ့ သွားရှင်းလေ။ ”</p> <p> </p> <p>“ချွန်းအွန်းဂွမ်က မီးမိုးဓားဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာကို သတိမထားဘဲ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့တဲ့ အပြစ်ကြောင့် ခန်းမသခင် ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး နံရံကို မျက်နှာမူပြီး တရားထိုင်ရတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံနေရပြီလေ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဟာလာဟင်းလင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆို ဓားပညာ သင်ပေးခဲ့တဲ့သူကို အပြစ်ပေးပြီးပြီမို့လို့ သင်ယူခဲ့တဲ့သူကိုပါ အပြစ်ပေးချင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတော့ မြင်းဖြူကျောင်းတော် နဲ့ မီးမိုးဓားဂိုဏ်း က ဘာတွေ တောင်းဆိုနေကြတာလဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“မြင်းဖြူကျောင်းတော်က အဲဒီကလေးကို နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး သူက နတ်ဆိုး ဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်း ရှိ မရှိ ဆိုတာကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်မယ်လို့ ပြောတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တောင်းဆိုမှုမျိုးကို လုပ်တာက မြင်းဖြူကျောင်းတော် သခင် ကန်ယန်ချွန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို စစ်ဆေးမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူ့ရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီကလေးကို နန်ယာ ပွဲကြည့်စင် ကနေ ခေါ်ထုတ်ပြီး သူ့မြေးအတွက် လက်စားချေဖို့ပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“မီးမိုးဓားဂိုဏ်း ကရော။ ”</p> <p> </p> <p>“မီးမိုးဓားဂိုဏ်းကတော့...။ ”</p> <p> </p> <p>​ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဘတ်ယွန်းက မျက်လုံးများကို မှေးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီကလေးကို အခုက စပြီး ဓားကို အသုံးမပြုဖို့ တားမြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်။ သူ တုနှိုင်းယှဉ် မိုးကြိုးလျှပ်စီးကို သုံးလို့ မရအောင်လို့ပေါ့။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ကြားပြီးနောက် ဒန်ချွန်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်အလား ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဝီဟော့ဂွန်း။ သူက အသက်ငယ်သေးပေမဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ချို့ယွင်းနေပြီ ထင်တယ်။ ငါတို့ ပွဲကြည့်စင်က တပည့်တစ်ယောက်ကို ဓားမသုံးဖို့ တောင်းဆိုတယ် ဟုတ်လား။ ဟားဟားဟား။ ”</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက် သူ၏ ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဒန်ချွန်းက အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“နားထောင်ဖို့တောင် မတန်တဲ့ စကားတွေပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယ ခန်းမသခင်။ ”</p> <p> </p> <p>“တောင်းဆိုမှု နှစ်ခုစလုံးကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါ။ သူတို့မှာ မကျေနပ်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ငါ့ဆီကို လာခဲ့လို့ ပြောလိုက်။ ”</p> <p> </p> <p>​ရွှီး...။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် လေထုကို ခွင်းလိုက်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံမှ အရိပ် ၁၂ ခု ပျံသန်းဆင်းသက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖတ်...။</p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြန့်ကျဲနေသော အရိပ် ၁၂ ခုမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သိုင်းဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူကား ဘူအွန်ဆောလ် ဖြစ်သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>​“ဒုတိယ ခန်းမသခင်။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းကို ကြည့်ရင်း ဘူအွန်ဆောလ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို လေ့ကျင့်နေသော ဘူအွန်ဆောလ်က သူတို့နှစ်ဦး သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြောင်းကို ခံစားသိရှိခဲ့သည်။ ဟားဟားဟား ဟူသော ရယ်မောသံကြီးက ဝိညာဉ်ရေလွှမ်းမိုးမှု ရေကန်ကို တုန်ခါသွားစေသောအခါ သူက မသိချင်ယောင် ဆောင်မနေနိုင်တော့ဘဲ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းက သိုင်းဆရာကြီး ဂိုဝေါလ် ဆီကနေ အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဂုဏ်ပြုရမယ့် ကိစ္စပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်း၏ စကားကို ဘူအွန်ဆောလ်က ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးလိုက်သောအခါ ဘတ်ယွန်းက ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းက နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်ရဲ့ နတ်ဆိုး ဆက်ခံသူလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်မှာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူ၏ ရှေ့ရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ အလွန် ထူးဆန်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ဝတ်ဆင်ထားရုံသာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ စီးဆင်းနေသော အရှိန်အဝါမှာ ဒန်ချွန်းထက် လုံးဝ နိမ့်ကျနေခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​“သူက ငါတို့ ပွဲကြည့်စင်ရဲ့ လေနဲ့ တိမ်တိုက် တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဘတ်ယွန်း ပဲ။ သူ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်ဦး။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်း၏ စကားကြောင့် ဘူအွန်ဆောလ်က ထပ်မံ၍ ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဘူအွန်ဆောလ် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို အရိုအသေပေးပါတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“အင်း။ ”</p> <p> </p> <p>​ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘတ်ယွန်းက ဘူအွန်ဆောလ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံက သိပ်ပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ပုံ မပေါ်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် အမှောင်ထုထဲတွင် တောက်ပနေသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေကတော့ သိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ အနှစ်သာရ အစစ်အမှန်တွေပဲ။</p> <p> </p> <p>​“မင်း ရောက်လာတာ အတော်ပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘတ်ယွန်းက ယခုဖြစ်ပျက်နေသော ဇာတ်လမ်းများကို ပြန်လည် ပြောပြရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဒန်ချွန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ခေါင်းဆောင် ဘတ်။ ဒါတွေက နားထောင်ဖို့တောင် မတန်တဲ့ စကားတွေပါ။ ဒီကလေးကို ပြောပြနေဖို့ မလိုအပ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်လည်း နန်ယာ ပွဲကြည့်စင် က တပည့်တစ်ယောက်ပါ။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ဘူအွန်ဆောလ်က ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာတဲ့ တိုက်ပွဲကို ကျွန်တော် ရှောင်မပြေးပါဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုခဏ၌ ဘတ်ယွန်း၏ မျက်လုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြူးကျယ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​“အခုချိန်ထိ ငါတို့ ပြောခဲ့သမျှ အားလုံးကို မင်း ကြားခဲ့တာလား။ ”</p> <p> </p> <p>“တောင်းပန်ပါတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ အတွင်းအားက အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ပြောချင်တာလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဝိညာဉ်ရေလွှမ်းမိုးမှု ရေကန်နှင့် ဤနေရာအကြား အကွာအဝေးမှာ အနည်းဆုံး ကျန်း တစ်ရာခန့် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ဖော့ပညာကို ရူးသွပ်စွာ လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ခိုးနားထောင်နိုင်သည် တဲ့လား။ ဘူအွန်ဆောလ်၏ အတွင်းအား အဆင့်အတန်းမှာ ဟော့ဂွမ်ဂန်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီလား။</p> <p> </p> <p>​“ဒီကျယ်ဝန်းတဲ့ ရေကန်ကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ နားတွေ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဘတ်ယွန်း၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် လျှပ်စီးလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းက သားရဲလမ်းစဉ်ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ မျက်လုံးရဲ့ လင်္ကာတွေကို အသုံးပြုခဲ့တာလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ မျက်လုံး။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာဝတ္ထုများကို တုန်ခါစေခြင်းဖြင့် မိမိ၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကို ချဲ့ထွင်ပေးနိုင်သော သားရဲလမ်းစဉ်၏ လက်တွေ့ သိုင်းပညာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘူအွန်ဆောလ်က အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ဒန်ချွန်းနှင့် ဘတ်ယွန်းတို့၏ စကားများကို ခိုးနားထောင်ရန်အတွက် ကျယ်ဝန်းလှသော ရေကန်ကြီးကို ကြားခံနယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဟုတ်ပါတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်၏ အဖြေကြောင့် ဘတ်ယွန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ မျက်လုံး ရဲ့ လင်္ကာတွေက အရမ်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ စိတ်ကို စုစည်းထားမှပဲ သုံးလို့ ရတာလေ။ အဲဒါကို မင်းက ကိုယ်ဖော့ပညာကို လုပ်ဆောင်နေရင်းနဲ့ သုံးလိုက်တာလား။ ”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းဆရာကြီး ဂိုဝေါလ် သင်ပေးခဲ့တဲ့ အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက လမ်းတစ်ဝက်မှာ လမ်းကြောင်း ပြောင်းဖို့ လိုအပ်တာဆိုတော့...။ ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတော့။ ”</p> <p> </p> <p>“ရေပြင်ပေါ်က သစ်ကိုင်းကို ကျွန်တော် ကန်ထွက်လိုက်တိုင်း ရေပြင်မှာ ပြန့်နှံ့သွားတဲ့ လှိုင်းဂယက်တွေနဲ့အတူ ကျွန်တော့်ရဲ့ သားရဲလမ်းစဉ် အာရုံတွေကို မြှင့်တင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘတ်ယွန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ရေပြင်မှာ ပြန့်နှံ့သွားတဲ့ လှိုင်းဂယက်တွေနဲ့အတူ မင်းရဲ့ သားရဲလမ်းစဉ် အာရုံတွေကို မြှင့်တင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​သူ၏ အံ့သြမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်သော ဘတ်ယွန်းသည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဒန်ချွန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဒန်ချွန်းက ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် စကားစလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီကောင်လေး တစ်ခုခုကို သင်ယူတဲ့အခါ ယေဘုယျအားဖြင့် အဲဒီလိုချည်းပဲ။ သင်ပေးရတဲ့သူက အမြဲတမ်း အံ့သြနေရတာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုအခါမှသာ ဒန်ချွန်း၏ နှလုံးသားကို ဘတ်ယွန်း နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်းဆိုမှု နှစ်ခုစလုံးကို ငြင်းပယ်လိုက်တော့။ သူတို့မှာ မကျေနပ်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ငါ့ဆီကို လာခဲ့လို့ ပြောလိုက်။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်မှာ နန်ယာ ပွဲကြည့်စင် ၏ လက်တွေ့သိုင်းပညာများကို ပွင့်လန်းလာစေမည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒန်ချွန်းက ဤနှစ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ခါသာ ပေါ်ထွန်းလေ့ရှိသော ပါရမီရှင်လေးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မြင်းဖြူကျောင်းတော် သာမက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၏ အကြီးကျယ်ဆုံး ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်သည့် မီးမိုးဓားဂိုဏ်းနှင့်ပင် တိုက်ပွဲဖြစ်ရန် အသင့်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>​“ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ဘူအွန်ဆောလ်က မျက်လုံးများတွင် ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ကျွန်တော် နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို သွားပြီး စမ်းသပ်မှုကို ခံယူပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ဓားကိုလည်း ဆက်မသုံးတော့ပါဘူး။ အဲဒါတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်...။ ”</p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား။ ဒီ ရဲတင်းတဲ့ ကောင်လေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ ”</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ဘူအွန်ဆောလ်၏ စကားများမှာ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ဒန်ချွန်းက သူ၏ ပုခုံးကို လေးလံစွာ ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဘူအွန်ဆောလ်။ မင်းက ဒီပွဲကြည့်စင်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယ ခန်းမသခင်။ ”</p> <p> </p> <p>“ဒီပွဲကြည့်စင်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ဘယ်လို ပြင်ပ ဖိအားမျိုးကိုမှ အရှုံးမပေးရဘူး။ နားလည်လား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းက လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် သူ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီပွဲကြည့်စင်က မင်းလို ကလေးတစ်ယောက်ကို အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တာဝန်ယူခိုင်းရလောက်အောင် အားနည်းနေတဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့လား။ ”</p> <p> </p> <p>​သူက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီလို ကိစ္စတွေအတွက် မင်း စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းက သိုင်းပညာကို ကြိုးကြိုးစားစား သင်ယူဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားရုံပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘတ်ယွန်းက ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး မမျှော်လင့်ထားသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒုတိယ ခန်းမသခင်။ အဲဒီအစား ကျွန်တော်တို့က ဒီကလေးကို ယုံကြည်ကြည့်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ ”</p> <p> </p> <p>အပိုင်း ၃၅ ပြီး၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save