Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၃၉</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​နတ်ဆိုးနန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သိုင်းပညာရှင် သုံးရာကျော် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီး တစ်ခု ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အတိတ်က နတ်ဆိုး ဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက် ပြိုင်ပွဲကိုလည်း ဤနေရာမှာပင် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂုဏ် ကျက်သရေကို မျှော်မှန်းပြီး နတ်ဆိုးနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပါရမီရှင်များက ဤနေရာမှာပင် သွေးမြေကျကာ သေဆုံးခဲ့ကြရ၏။</p> <p> </p> <p>​“ဒီနေရာပါပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်ကို လမ်းပြပေးနေသော ဆင်ဝေါလ်က လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီးဆီသို့ တက်သွားသည့် လှေကားများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“လူငယ်သခင် ဘူ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီးပေါ်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ခင်ဗျားကို စောင့်နေတဲ့သူတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရှေ့ဆက်သွားမည့် ဘူအွန်ဆောလ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“နတ်ဆိုးနန်းတော်နဲ့ နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​“ဆက်ဆံရေးဆိုတာက...။ ”</p> <p> </p> <p>​“နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်က သိုင်းဆရာတွေလည်း နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ နေကြတာလား။ ”</p> <p> </p> <p>​ဆင်ဝေါလ်က ခဏတာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါပေါ့။ နတ်ဆိုးနန်းတော်ရဲ့ အဓိကနေရာတွေကို နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်က သိုင်းဆရာတွေကပဲ ရယူထားကြတယ်လို့ ပြောရင် ချဲ့ကားရာ မရောက်ပါဘူး။ ”</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆို သူတို့က နတ်ဆိုးတံခါး ဆယ်ပေါက်က လူတွေလား ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုးနန်းတော်က လူတွေလား။ ”</p> <p> </p> <p>​မေးခွန်း၏ အဓိက ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသော ဆင်ဝေါလ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“လောလောဆယ်တော့ သူတို့ကို နတ်ဆိုးနန်းတော်က လူတွေလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ရာထူးတစ်ခု ယူလိုက်ပြီဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မူလဂိုဏ်းက ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်လို့ မရတော့ဘူးလေ။ ”</p> <p> </p> <p>​“သြော်။ နားလည်ပါပြီ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာက အကွက်ငါးကွက် စမ်းသပ်မှုကို ပြုလုပ်မည့်သူများက နတ်ဆိုးနန်းတော်က လူတွေလား၊ ဒါမှမဟုတ် သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းတွေကနေ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သိုင်းဆရာတွေလား ဆိုသည့်အပေါ်မှာ များစွာ မူတည်နေလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင် ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>​တကယ်လို့ အဲဒီလူက မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်ကနေ တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သိုင်းဆရာဆိုရင်တော့ ငါ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​ထိုစဉ် ဆင်ဝေါလ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆို တိုက်ပွဲမှာ ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ လူငယ်သခင် ဘူ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီးပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်လှမ်း၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်လှမ်း...။</p> <p> </p> <p>​လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီးနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အမှတ်တရများက ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းထဲတွင် ကြေကွဲဖွယ်ရာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည့် ကလေးငယ်များ။ ထိုနေ့ကတော့ ဘူအွန်ဆောလ် တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒီနေ့လည်း ငါ အသက်ရှင်ရမယ်။</p> <p> </p> <p>​ဘုန်း။</p> <p> </p> <p>​လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ စင်မြင့်ငယ်တစ်ခုနှင့် စားပွဲတစ်လုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီး လူလေးယောက်က စားပွဲပေါ်တွင် တစ်တန်းတည်း ထိုင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“အဟမ်း...။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုအထဲမှ အလယ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ယောက်က လည်ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ဘူအွန်ဆောလ်ကို စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းက နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်ကနေ လာတဲ့ နတ်ဆိုး ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်လား။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုအဘိုးအို၏ အသွင်အပြင်မှာ အလွန် ပိန်လှီပြီး ထူးခြားမှု မရှိသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​“ကျွန်တော်က နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်ရဲ့ တပည့် ဘူအွန်ဆောလ်ပါ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က ရိုသေစွာ လက်ယှက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည့်အခါ အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​“ဒီအဘိုးကြီးက ဂေါ့ဂ်ယိုဘုံပါ။ အကြီးအကဲများ စံအိမ်ရဲ့ နောက်ဘက်အခန်းတွေမှာ နေထိုင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ကြီးကြပ်ဖို့ ရောက်လာတာပါ။ ”</p> <p> </p> <p>​သူက သူ့ကိုယ်သူ နောက်ဘက်အခန်းတွေမှာ နေတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်လို့ မိတ်ဆက်ခဲ့ပေမဲ့ သူဟာ ယခင်ခေတ်က ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ သွေးလက်ဝါးလို့ လူသိများခဲ့ပြီး ယန်ကွမ်း သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချက်ကို လုံးဝ မသိရှိသော ဘူအွန်ဆောလ်ကတော့ ရိုသေစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့နေခဲ့ရုံသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် ဂေါ့ဂ်ယိုဘုံက သူ၏ ဘယ်ဘက်မှ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါက အဓိက နန်းတော်မှာ လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ ခန်းမသခင် ယူဝူးဆွန်းပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ယူဝူးဆွန်း၏ ခါးတွင် သာမန် ဓားရှည်တစ်လက်ထက် သုံးလက်မခန့် ပိုရှည်ပြီး လက်မဝက်ခန့် ပိုကျဉ်းသော ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူက မီး မိုး ဓားဂိုဏ်းမှ သိုင်းဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။</p> <p> </p> <p>​“ခန်းမသခင် ယူ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က ခေါင်းငုံ့ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သော်လည်း ယူဝူးဆွန်းက သူ့ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါက ဘွန်ဂတ်ရဲ့ ကိုယ်ထင်ပြ ခန်းမကို ဦးဆောင်နေတဲ့ ခန်းမသခင် နွန်းဂတ်ပဲ။ သူကလည်း မင်းလိုပဲ နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်က လာတာပါ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဂေါ့ဂ်ယိုဘုံ ညွှန်ပြလိုက်သည့် နေရာတွင် ပညာရှင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးနေသည်။</p> <p> </p> <p>​“ခန်းမသခင် နွန်းဂတ်။ ”</p> <p> </p> <p>​“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒီမှာ မင်းအကြောင်း ကြားရလွန်းလို့ နားတောင် အူနေပြီ။ ”</p> <p> </p> <p>​သူက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း အံ့ဩချီးကျူးသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​“ဘွန်ဂတ်ကတော့ တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​“ဒါကတော့ ဘွန်ဂတ်ရဲ့ နဂါးနက် တပ်ဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ ခေါင်းဆောင် ဂိုဂွန်ဖြောင်းပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​အစွန်ဆုံးမှာ ထိုင်နေသော ဂိုဂွန်ဖြောင်း၏ ခါးတွင် ကြေမွနေသော စိန်ပွင့်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ကြာပွတ် နှင်တံတစ်ချောင်းကို ချည်နှောင်ထားသည်။ သူက မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်မှ သိုင်းဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ခေါင်းဆောင် ဂို။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က ခေါင်းငုံ့ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သော်လည်း ဂိုဂွန်ဖြောင်းမှာ သူ့ကို တစ်ချက်ကလေးပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ကဲ...။ ဒါဆို ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ကြရအောင်။ ”</p> <p> </p> <p>​ဂေါ့ဂ်ယိုဘုံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီကိစ္စကို မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်နဲ့ မီး မိုး ဓားဂိုဏ်းတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ စတင်ခဲ့တာပါ။ မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်က နတ်ဆိုး ဆက်ခံသူ ဆယ်ယောက်အတွက် အရည်အချင်းတွေကို အကဲဖြတ်ချင်ပြီး မီး မိုး ဓားဂိုဏ်းကတော့ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိတဲ့ အထူးအခွင့်အရေးတွေ ရှိနေတယ်လို့ စွပ်စွဲထားတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​“ဒါက စွပ်စွဲတာ မဟုတ်ဘူး။ အမှန်တရားပဲ။ အဲဒီကလေးက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် မဟုတ်ဘဲနဲ့ တုနှိုင်းမဲ့ မိုးကြိုးလျှပ်စီး ပညာရပ်ကို သင်ယူထားတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ယူဝူးဆွန်း၏ စကားကြောင့် ဂေါ့ဂ်ယိုဘုံက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီနေ့ လုပ်မယ့် ကိစ္စတွေအတွက် အကြောင်းပြချက်တွေကို မငြင်းခုံကြပါနဲ့တော့။ တကယ်လို့ ဒါက လုပ်ကို လုပ်ရမယ့် ကိစ္စဆိုရင် လုပ်ရမှာပဲလေ။ ”</p> <p> </p> <p>​သူ၏ စကားများတွင် မီး မိုး ဓားဂိုဏ်း၏ ခေါင်းမာမှုကို ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​“ငါ ထပ်မေးမယ်။ တကယ်လို့ သူက ဒီ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရင် တုနှိုင်းမဲ့ မိုးကြိုးလျှပ်စီး ပညာရပ်ကို သင်ယူခဲ့တဲ့အတွက် ဘာပြစ်ဒဏ်မှ မချမှတ်ဘူးဆိုတာ သဘောတူလား။ ”</p> <p> </p> <p>​“မှန်ပါတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ယူဝူးဆွန်းက သဘောတူလိုက်သည့်အခါ သူက ဂိုဂွန်ဖြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ငါ မေးမယ်။ တကယ်လို့ သူက ဒီစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရင် မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်က ဒီကလေးကို နောင်မှာ ဘာအတွက်မှ တာဝန်မယူခိုင်းတော့ဘူးဆိုတာ သေချာလား။ ”</p> <p> </p> <p>​“မှန်ပါတယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်းက အဆင်သင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည့်အခါ ဂေါ့ဂ်ယိုဘုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆိုရင် စမ်းသပ်မှုကို စတင်လိုက်ကြရအောင်။ ”</p> <p> </p> <p>​ထိုစကားကြောင့် ထိုင်နေသော ဂိုဂွန်ဖြောင်းက လေ့ကျင့်ရေးစင်မြင့်၏ အရှေ့ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ သိုင်းကွက် ငါးကွက်။”</p> <p> </p> <p>​သူက လေ့ကျင့်ရေးစင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေသော ဘူအွန်ဆောလ်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းသာ သိုင်းကွက် ငါးကွက်လောက်ကို ကာကွယ်နိုင်ရင် အကုန်ပြီးသွားလိမ့်မယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​“နားလည်ပါပြီ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည့်အခါ ဂိုဂွန်ဖြောင်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှဲ...။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် သူ၏ ခါးတွင် ပတ်ထားသော အဖြူရောင်မြင်း နှင်တံ ကြာပွတ်က သက်ရှိမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ လက်ဖျံကို ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။ သူက မိမိ၏ ဆန္ဒအတိုင်း နှင်တံကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည့် စိတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်သော နှင်တံနယ်ပယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းရဲ့ လက်နက်ကို ထုတ်လိုက်။ ”</p> <p> </p> <p>​“အချိန်တန်ရင် ကျွန်တော် ထုတ်လိုက်ပါ့မယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​“ဟမ့်။ ”</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်းက နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်၏ သိုင်းပညာများက လက်နက်ကို အားမကိုးကြောင်း သတိရသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်း သဘောအတိုင်း လုပ်ပါ။ ”</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားဆီကနေ သင်ယူပါ့မယ်။ ”</p> <p> </p> <p>​ရိုသေစွာ လက်ယှက်ထားသော ဘူအွန်ဆောလ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ နှိမ့်ချလိုက်သည်။ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အနေအထား ဖြစ်သော်လည်း ဂိုဂွန်ဖြောင်း၏ အမြင်တွင်မူ ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်သိုင်းကို မသင်ယူရသေးသော လူသစ်တစ်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုအဖြစ်သာ မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဟင်း...။</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်း အဖြူရောင် မြင်း နှင်တံ ကြာပွတ်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ စမ်းသပ်မှုဟု ခေါ်သော်လည်း သူနှင့် ဘူအွန်ဆောလ်၏ အရည်အချင်း ကွာဟချက်မှာ လူကြီးနှင့် ကလေးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​မဟုတ်ဘူး။ ဒီထက်တောင် ပိုပြီး ကွာဟနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>​ငါ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ့ကိုယ်ငါတောင် မသိတော့ဘူး။</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်းက မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်မှ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးနန်းတော်က သူ့ကို နဂါးနက် တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရန်အတွက် စောစီးစွာ ခေါ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောင်းတော် သခင်ရဲ့ အမိန့်ဆိုပေမဲ့လည်း...။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထောင်းထောင်းထနေသော မကျေနပ်မှုများကို သူ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဂိုဂွန်ဖြောင်းက သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးမှာတောင် နာမည်ကျော်ကြားသော သိုင်းဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့ပါလျက် ယခုအခါတွင် သူက လူသစ်လေးတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆိုရင် စလိုက်ကြရအောင်။ ”</p> <p> </p> <p>​အဖြူရောင်မြင်း နှင်တံ ကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂိုဂွန်ဖြောင်းက အဝေးတွင် ထိုင်နေသော နွန်းဂတ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားတဲ့ အနေနဲ့ ငါ သူ့ကို စတုတ္ထအကွက်အထိ အလွတ်ပေးလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ ပဉ္စမအကွက်ရောက်ရင် သူ့ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ဖြတ်ပစ်လိုက်မယ်။</p> <p> </p> <p>မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်သခင်၏ မူလအမိန့်မှာ ဘူအွန်ဆောလ်၏ ခေါင်းကို ယူရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးနန်းတော်တွင် ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ရယူထားသော သူ့လို လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် နာမည် မရှိသော လူသစ်လေးတစ်ယောက်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူရခြင်းက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလွန်အမင်း ထိခိုက်စေလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​လက်နှစ်ဖက် မရှိဘဲ အသက်ရှင်နေရတာက သေတာထက် ပိုပြီး နာကျင်ရလိမ့်မယ်။ ကျောင်းတော် သခင်ကလည်း သေချာပေါက် နားလည်ပေးမှာပါ။</p> <p> </p> <p>​စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ဂိုဂွန်ဖြောင်းက နှင်တံကို ခပ်ဖွဖွ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပထမဆုံး အကွက်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်၏ မျက်လုံးများ လက်ဖျပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​မြန်ဆန်တဲ့ ဓား နည်းဗျူဟာလား။</p> <p> </p> <p>​ဝှီး...။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် လေကို ခွဲထွက်သွားသည့် ကြီးမားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ လျင်မြန်သော အရာတစ်ခုက ဘူအွန်ဆောလ်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အ့ါ။</p> <p> </p> <p>​ရှောင်တိမ်းနိုင်ရန်အတွက် သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် လိမ်လိုက်သော်လည်း ဖြန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဘူအွန်ဆောလ်၏ ပါးပြင်မှာ ပြဲဟသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​တောက်...။</p> <p> </p> <p>​ပြဲဟသွားသော ပါးပြင်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ တကယ်လို့ သူသာ ဒန်ချွန်းထံမှ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်၏ အခြေခံများကို မသင်ယူခဲ့ရဘဲ လှုပ်ရှားမှုကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းကို ဘယ်တော့မှ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​“ပထမအကွက်၊ အဖြူရောင် နတ်ဆိုးက နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်း။ ”</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ပထမအကွက်ကို တိတိကျကျ ရေတွက်နိုင်ရန်အတွက် သူက အကွက်ကို ထုတ်သုံးပြီးမှ နာမည်ကို ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူက အခြေခံတွေကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားပုံရတယ်။</p> <p> </p> <p>​ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဂိုဂွန်ဖြောင်းက အဖြူရောင်မြင်း နှင်တံ ကြာပွတ်ကို ကိုင်ထားသော လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖောင်း။</p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ထဲရှိ အဖြူရောင်မြင်း နှင်တံ ကြာပွတ်က အလင်းတန်း ငါးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘူအွန်ဆောလ်ကို ဆွဲဖမ်းတော့မည့်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အကုန်လုံးက အတုအယောင်တွေချည်းပဲ။</p> <p> </p> <p>​သားရဲ လမ်းစဉ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကျွမ်းကျင်ထားပြီးဖြစ်သော ဘူအွန်ဆောလ်က နှင်တံ ကြာပွတ်အရိပ် ငါးခုလုံးမှာ အတုအယောင်များ ဖြစ်ကြောင်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အပေါ်မှာ။</p> <p> </p> <p>​မြေပြင်မှ တက်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ဘူအွန်ဆောလ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖျင်း။</p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြင်းဖြူ နှင်တံ ကြာပွတ်၏ အလင်းတန်းတစ်ခုက ဘူအွန်ဆောလ်၏ နှာခေါင်းထိပ်ကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး မြေပြင်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒုတိယအကွက်။ အဖြူရောင် နတ်ဆိုးက ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ယူခြင်း။ ”</p> <p> </p> <p>​တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော ဂိုဂွန်ဖြောင်းက ဘူအွန်ဆောလ် အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်သည်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူက သားရဲ လမ်းစဉ်ကို သေချာပေါက် သင်ယူထားတာပဲ။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က ဒုတိယအကွက်ကိုတောင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်သည့်အခါ သူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ငါ သူ့ကို နည်းနည်းလောက် ဖိအားပေးလိုက်ရမလား။</p> <p> </p> <p>​ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဂိုဂွန်ဖြောင်းက နှင်တံကို ကိုင်ထားသော လက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အခုကစပြီး မင်း သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အကွက်၏ နာမည်ကို အရင်ဆုံး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဘူအွန်ဆောလ်အနေဖြင့် ၎င်းကို ဘေးကင်းစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​“တတိယအကွက်။ အဖြူရောင် နတ်ဆိုးရဲ့ ဖရိုဖရဲ အရိပ်များ။ ”</p> <p> </p> <p>​ရှဲ...။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က ကောင်းကင်မှ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသော ရာနှင့်ချီသည့် နှင်တံအရိပ်များ၏ စိတ်ကူးယဉ် ပုံရိပ်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျဆင်းလာသော နှင်တံအရိပ်များကို ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် ဘယ်ဟာက အစစ်ဖြစ်ပြီး ဘယ်ဟာက အတုအယောင်လဲဆိုတာကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​တကယ်လို့ ငါ ခွဲခြားမသိနိုင်ဘူးဆိုရင် အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းရလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​နေရာအနှံ့မှ ကျဆင်းလာနိုင်သည့် အဆုံးမရှိသော နှင်တံအရိပ်များ။</p> <p> </p> <p>မြွေပေါင်း ရာချီသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားကာ ကျဆင်းလာနေသော နှင်တံအရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ဘူအွန်ဆောလ်က သူ၏ အတွင်းအားများကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှုး...။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်၏ အရိပ်ထဲမှ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဝေဝါးသွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရာနှင့်ချီသည့် နှင်တံများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်တိုက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း။</p> <p> </p> <p>​ဖြတ်သန်းသွားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အသံနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ရေးစင်မြင့် တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေခဲ့သော နှင်တံအရိပ်များမှာ ဆေးကြောခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“တော်တော် အံ့ဩစရာပဲ။ ”</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်းက သူ၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ချေ။ ဘူအွန်ဆောလ်က အဖြူရောင် နတ်ဆိုးရဲ့ ဖရိုဖရဲ အရိပ်များ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြတ်သတ်သွားသည်မှလွဲ၍ ဘူအွန်ဆောလ်မှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဒဏ်ရာ တစ်ချက်ကလေးမျှ မရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ရပ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဟူး... ဟူး...။ ”</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က အသက်ကို လုရှူနေရသည်။ သူက အတွင်းအားများကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး သူနှင့် မရင်းနှီးသေးသော အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​တကယ်လို့ သူက အဲဒီအကွက်နောက်မှာ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မယ့် နောက်ဆက်တွဲ အကွက်တစ်ခုကိုသာ သုံးခဲ့မယ်ဆိုရင်။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်၏ နဖူးမှ ချွေးသီးချွေးပေါက်များမှာ မိုးရေများကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။</p> <p> </p> <p>​ငါ ချက်ချင်း သေလောက်တဲ့ ဒဏ်ရာ ရသွားလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ်က အန္တိမ အရိပ်မဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာ ကို ကြယ်သုံးပွင့် အဆင့်သာ သင်ယူထားရသေးသည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူ အဖြူရောင် နတ်ဆိုးရဲ့ ဖရိုဖရဲ အရိပ်များကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း နှစ်ချက် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​ပထမအချက်မှာ ဂိုဂွန်ဖြောင်းက သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို အသုံးမပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ပထမအကွက်ကို အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် သူ၏ လက်ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒါ အဆင်မပြေဘူး။ သာမန် အကွက်တွေနဲ့ဆိုရင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်းကလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဘူအွန်ဆောလ်က သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ထူးချွန်သော အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ တကယ်လို့ သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ စတုတ္ထအကွက်ကို ကျော်ဖြတ်ခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။</p> <p> </p> <p>​ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဂိုဂွန်ဖြောင်းက သူ၏ လက်မောင်းကို လေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“စတုတ္ထအကွက်၊ အဖြူရောင် နတ်ဆိုးရဲ့ နှလုံးသား တိုက်ခိုက်မှု။ ”</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း...။</p> <p> </p> <p>​ချက်ချင်းပင် နေရာအနှံ့မှ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခု စီးဝင်လာတော့သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဘူအွန်ဆောလ်၏ မျက်နှာထားမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ငါ အဲဒီ အကွက်ကို မဖတ်နိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p>​ဒန်ချွန်းထံမှ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်၏ အခြေခံများကို သင်ယူပြီးနောက် ဘူအွန်ဆောလ်က အကွက်များကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဂိုဂွန်ဖြောင်း၏ လက်ရှိ အနေအထားမှာ တိုက်ခိုက်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသနေပေ။</p> <p> </p> <p>​တကယ်လို့ ငါ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံစားနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ သေရလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​အန္တရာယ်ကြုံနေရသည့် အချိန်တွင် ဘူအွန်ဆောလ်သည် တားမြစ်ခန်းမ တွင် သူ ဖတ်ရှုခဲ့သော နန်ယာ၏ တစ်ခုတည်းသော သိုင်း လျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​သားရဲ လမ်းစဉ် ဆိုတာ အရာအားလုံးကို စွမ်းဆောင်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ အာရုံခံစားမှု သက်သက်နဲ့ လှုပ်ရှားတာက သားရဲတွေ လုပ်တဲ့အလုပ်ပဲ။ သိုင်းဆရာတစ်ယောက်က နည်းနည်း ပိုပြီး တွေး ရမယ်။ လိုအပ်တဲ့ အချိန်မှာမှ အာရုံခံစားမှုတွေကို မြှင့်တင်ပါ။</p> <p> </p> <p>​ထိုကဗျာပိုဒ်များကို သတိရလိုက်ပြီး ဘူအွန်ဆောလ်က သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ယခုအချိန်အထိ သော့ခတ်ထားခဲ့သော သားရဲ လမ်းစဉ်၏ အာရုံခံစားမှုများကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းပို့လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒါပဲလေ။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ဘူအွန်ဆောလ်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ကျယ်ပွင့်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပေါ်ဘက်မှနေ၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော ထက်မြက်သည့် နှင်တံအရိပ်၏ စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖောက်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ဂိုဂွန်ဖြောင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သော နှင်တံက ဘူအွန်ဆောလ်၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်တွင် စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဘူအွန်ဆောလ်က အလိုအလျောက် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ ရှောင်သွားတာလား။ အဖြူရောင် နတ်ဆိုးရဲ့ နှလုံးသား တိုက်ခိုက်မှုကိုလေ။</p> <p> </p> <p>​ဂိုဂွန်ဖြောင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပန်းကန်ပြားကြီးများကဲ့သို့ ကျယ်လာတော့သည်။ အဖြူရောင် နတ်ဆိုးရဲ့ နှလုံးသား တိုက်ခိုက်မှု ဆိုသည်မှာ လက်ရှိ သိုင်းလောကတွင် မည်သူမျှနီးပါး အသုံးမပြုနိုင်သော အတုအယောင် ဓားနည်းဗျူဟာ၏ ထူးခြားသော အသုံးချမှုတစ်ခုဖြစ်သည့် လျှို့ဝှက် သတ်ဖြတ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်တွင်ပင် ဤနည်းစနစ်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သော သိုင်းဆရာများ ရှားပါးလှသည်ကို သိုင်းပညာကို သေချာ မသင်ယူရသေးသော လူသစ်လေးတစ်ယောက်က ရှောင်တိမ်းသွားသည်တဲ့လား။</p> <p> </p> <p>​သြော်။ အဲဒါကြောင့်ကိုး။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်မှသာ ဂိုဂွန်ဖြောင်းသည် မိမိမြေးအတွက် ကလဲ့စားချေမည့် မြင်းဖြူ ကျောင်းတော်သခင်၏ အစီအစဉ်တွင် မီး မိုး ဓားဂိုဏ်းကပါ အဘယ်ကြောင့် ပူးပေါင်းပါဝင်လာသနည်းဆိုသည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။ ၎င်းတို့က ဤမျှ ထူးချွန်သော တုနှိုင်းမဲ့ သိုင်းပါရမီရှင်လေး နန်ယာ ပွဲကြည့်စင်၏ စစ်မှန်သော အမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ပြဿနာရဲ့ အမြစ်ကို ကြိုတင်ပြီး ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။</p> <p> </p> <p>​ဘူအွန်ဆောလ် မည်မျှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရသော ဂိုဂွန်ဖြောင်း။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် မီးတောက် ရာပေါင်းများစွာ တောက်လောင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်ဆုံးတွင်မူ သူက ဘူအွန်ဆောလ်၏ လက်နှစ်ဖက်ကိုသာမက သူ၏ အသက်ကိုပါ ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အပိုင်း ၃၉ ပြီး၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save