လီကျစ်သည် အခြားကမ္ဘာမှကူးပြောင်းမလာမီက အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ စက်မှုဒီဇိုင်းပရောဂျက်များကို တာဝန်ယူလုပ်ကိုင်ဖူးခြင်းမရှိသော်လည်း… စက်မှုဒီဇိုင်နာတစ်ဦး၏ အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် အထည်အလိပ်စက်ယန္တရားများ၏ တည်ဆောက်ပုံကို လေ့လာခဲ့ဖူးသဖြင့် လွန်းပျံရက်ကန်းစင်၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။
စပရင်များကို မည်သည့်နေရာတွင် တပ်ဆင်ရမည်… လွန်းသွားလာမည့် သံလမ်းများကို မည်သို့စီစဉ်ရမည်ဆိုသည်ကို လီကျစ် သိထားသည်။
ထိုနေ့က လီကျစ်သည် စားပွဲပေါ်တွင် စက္ကူတစ်ရွက်ကိုဖြန့်ခင်းကာ… စုတ်တံအသေးလေးကို မှင်အိုးထဲ နှစ်၍ လွန်းပျံရက်ကန်းစင်၏ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးအတွက် ဒီဇိုင်းပုံစံကြမ်းများကို စတင်ရေးဆွဲလေသည်။
အချိန်ခဏအကြာတွင် လီကျစ်သည် ပုံကြမ်းငါးပုံကို ရေးဆွဲပြီးစီးသွားသည်။
လီကျစ် စုတ်တံဖြင့်ပုံဆွဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါ်ကြီးကျန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် အနားသို့ လျှောက်လာပြီး…
"ကျစ်အာ... မင်း ဘာတွေဆွဲနေတာလဲ"
"အမေ... ကျွန်တော် ရက်ကန်းစင် အမျိုးအစားသစ်တစ်ခုကို ပုံဆွဲနေတာ။ အမေသုံးနေတဲ့ ရက်ကန်းစင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်တယ်"
ဒေါ်ကြီးကျန်းက အံ့သြတကြီးဖြင့်…
"အဲဒီလို ရက်ကန်းစင်မျိုးရှိလို့လား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါဆိုရင် အမေ ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး ရက်ကန်းရက်လာခဲ့သမျှက အလကားဖြစ်သွားပြီပေါ့"
သို့သော် ဆပ်ပြာလုပ်ငန်း၏အောင်မြင်မှုက ဒေါ်ကြီးကျန်းအား လီကျစ်၏ အကြံဉာဏ်သစ်များကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုံကြည်လာစေသဖြင့် သူမက…
"ကျစ်အာ... ဒီရက်ကန်းစင်အကြောင်းကို မင်း ဘယ်ကနေသိလာတာလဲ" ဟု မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်ပြန်သည်။
"ပညာရှိအဘိုးအိုကြီးက သင်ပေးသွားတာလေ"
"အဲဒီ ပညာရှိအဘိုးအိုကြီးပဲလား။ သူက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကောင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီး သင်ပေးသွားတာလဲ"
လီကျစ်ကပြုံးလိုက်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူ၏ မေးခွန်းကိုမဖြေတော့ဘဲ လွန်းပျံရက်ကန်းစင်ကို ပြုလုပ်ပေးမည့်သူရှာရန် ပုံစံကြမ်းများကို ယူကာ ပန်းပဲဖိုများဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ပန်းပဲဖိုများသို့သွားသောအခါ လီကျစ်သည် သတိထား၍လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးတည်းက လွန်းပျံရက်ကန်းစင်၏ တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံးကို သိရှိသွားပြီး လီကျစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပုံတူကူးချမည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို မတူညီသော ပန်းပဲဆရာ အများအပြားထံ ခွဲ၍ အပ်နှံခဲ့သည်။
ဝမ် မိသားစု ပန်းပဲဖိုတွင် ပန်းပဲဆရာကြီး ဝမ်ထျဲ့ထိုး သည် စပရင်ပုံစံကြမ်းကို လက်ခံရရှိပြီး ထောင့်ပေါင်းစုံမှ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုသော်လည်း ဘာမှန်းနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
"သခင်လေးလီက ဘာလို့ သံကောင်းကောင်းကို ဒီလိုကွင်းလေးတွေဖြစ်အောင် ကွေးချင်ရတာလဲ"
လီကျစ်က ဝမ်ထျဲ့ထိုး၏ မေးခွန်းကိုမဖြေဘဲ…
"ငါ ဘာလုပ်ဖို့လဲဆိုတာ မင်း ဂရုစိုက်နေစရာမလိုပါဘူး။ လုပ်သာ လုပ်ပေးပါ"
လီကျစ်သည် ပိုးထည်ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အသွင်အပြင်မှာလည်း သာမန်မဟုတ်ပေ။
လီကျစ်၏ စကားကြောင့် ဝမ်ထျဲ့ထိုးမှာ ဆွံ့အသွားသော်လည်း ဒေါသမထွက်ပေ။ ချမ်းသာပြီး အဆင့်အတန်းရှိသူများမှာ ဤသို့ပင် မောက်မာတတ်သည်ဟုသာ သူ ခံစားမိသည်။
"သခင်လေးလီ... ဒါကို လုပ်ပေးဖို့ဆိုရင်တော့ ကြေးပြား ၃၀ ကျပါမယ်"
"ပြဿနာမရှိဘူး"
လီကျစ်က ကစားစရာလုပ်နေသည်ဆိုလျှင်ပင် ဝမ်ထျဲ့ထိုးနှင့် ဘာဆိုင်မည်နည်း။ လီကျစ်က ငွေပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသရွေ့ အားလုံး အဆင်ပြေသည်။
လီကျစ်မှာ ငွေကြေးချမ်းသာသူဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ဝမ်ထျဲ့ထိုးသည် ဆက်မမေးတော့ဘဲ လီကျစ်၏ ပုံစံကြမ်းအတိုင်း စပရင်ကို စတင်ပြုလုပ်လေသည်။
သူသည် သံတုံးတစ်တုံးကို ရဲလာသည်အထိ မီးဖုတ်ကာ ပေတုံးပေါ်တင်၍ အကြိမ်ကြိမ် ထုနှက်ပြီး အမွှေးတိုင်အရွယ်အစားခန့်ရှိသော သံကြိုးတုတ်တုတ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပုံသွင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ပလာယာကို အသုံးပြု၍ ထိုသံကြိုးတုတ်တုတ်ကို သံတိုင်တစ်တိုင်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်ကာ စပရင်ပုံစံ ဖန်တီးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေထဲသို့ ချကာ 'ရွှဲ' ခနဲ အသံမည်သွားအောင် မီးရည်တိုက်လိုက်သည်။
လုပ်ပြီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီကျစ် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး စပရင်၏ ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်း ကို သွားရောက်စမ်းသပ်ကြည့်သည်။
သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် စပရင်၏ ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန်သာဖြစ်ပြီး အကြိမ်များစွာ ဖိလိုက်ပါက ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားကာ ပုံပျက်သွားမည်ဟု လီကျစ် ခံစားလိုက်ရသည်။
လီကျစ်က စဉ်းစားကြည့်ပြီး ဤသည်မှာ သံ၏ ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းမလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
နောင်ခေတ်များတွင် စပရင်များကို အထူးပြုလုပ်ထားသော စပရင်သံမဏိများ… သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး သံမဏိများဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ သံဖြင့်ပြုလုပ်သော စပရင်များမှာ လိုအပ်ချက်ကို ပြည့်မီရန်ခက်ခဲနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် မင်မင်းဆက်ကာလ ပန်းပဲဆရာများအသုံးပြုသော အရည်အသွေးနိမ့် သံများဖြင့်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။
"ဝမ်ထျဲ့ထိုး... ဒီအတွက် သံကို မသုံးနဲ့။ သံမဏိအကောင်းစား တစ်တုံးလောက် ရှာလိုက်"
ဝမ်ထျဲ့ထိုးက ခေတ္တရပ်သွားပြီးနောက်…
"သခင်လေးလီ... သံမဏိကောင်းကောင်းဆိုတာ ဓားသွားတွေမှာပဲ သုံးတာလေ။ သခင်လေးလုပ်တဲ့ ဒီပစ္စည်းအတွက် သံမဏိအကောင်းစားကိုသုံးမယ်ဆိုရင် နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား"
လီကျစ်က ခေါင်းခါပြပြီး…
"သံမဏိအကောင်းစားနဲ့ လုပ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ကျမလဲ"
ဝမ်ထျဲ့ထိုးက ခဏစဉ်းစားပြီး "ငွေ တစ်မူး လောက်တော့ ကျလိမ့်မယ်"
လီကျစ်က ပြုံးလျက် "ရဲရဲသာ လုပ်လိုက်စမ်းပါ… မင်းကို ငွေတစ်ပြားမှ မလျှော့စေရပါဘူး"
ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် လီကျစ်က ဆက်၍…
"ဒီသံမဏိကြိုးကို နည်းနည်း ပိုသေးအောင်လုပ်… အခုဟာရဲ့ တစ်ဝက်လောက်အထူဆိုရင် ရပြီ"
ဝမ်ထျဲ့ထိုးက ချွေးစက်တစ်စက်ကိုသုတ်လိုက်ပြီး…
"ကောင်းပါပြီဗျာ… သခင်လေးလီက ငွေပေးမယ်ဆိုတော့လည်း ကျွန်တော်က အလကားဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာပေါ့"
ဝမ်ထျဲ့ထိုးသည် လေမှုတ်တံကို ထပ်မံဆွဲကာ သူရှာတွေ့ထားသော သံမဏိအကောင်းစား တစ်တုံးကို ရဲလာသည်အထိ မီးဖုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက 'ချွင်... ချွင်... ချွင်...' နှင့် ထုနှက်လိုက်ရာ သံမဏိမှာ သေးသွယ်ရှည်လျားသော အချောင်းလေးဖြစ်သွားပြီး သံတိုင်တစ်တိုင်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် မီးရည်တိုက်ပြီးနောက် သံမဏိစပရင်တစ်ခု ရရှိသွားလေသည်။
လီကျစ်က သံမဏိစပရင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ အာနိသင်ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
သို့သော် လီကျစ်သည် မကျေနပ်သေးဘဲ ဝမ်ထျဲ့ထိုးအား ရစ်ပတ်သည့်သံတိုင်နှင့် သံမဏိကြိုး၏ အထူကို ပြောင်းလဲစေကာ မတူညီသော သံမဏိစပရင် ဆယ်ခုကျော်ကို ပြုလုပ်ခိုင်းခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်မားဆုံးကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းရှိသော စပရင်ကိုရှာတွေ့မှသာ သူ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။
ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းမြင့်မားသော စပရင်များရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ အခြားအစိတ်အပိုင်းများမှာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်သည်။
လီကျစ်သည် မတူညီသော ပန်းပဲဆရာအများအပြားထံတွင် လွန်းသွားလာမည့် သံလမ်းများနှင့် ရက်ကန်းခတ်တံများကို သွန်းလုပ်စေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်သမားဆရာတစ်ဦးအား မင်မင်းဆက် ရက်ကန်းစင်ထက် နှစ်ဆပိုကျယ်သော ရက်ကန်းစင်အမျိုးအစားသစ်ကို တည်ဆောက်စေကာ လွန်းပျံ ရက်ကန်းစင်ကို ၎င်းပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။
လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန်အတွက် ရက်ကန်းစင်ပေါ်ရှိ လွန်းပျံရက်ကန်းစင် အစိတ်အပိုင်းကို လီကျစ်က သစ်သားပြားအချို့ဖြင့် ကာရံထားလိုက်ရာ ရက်ကန်းခတ်သူအနေဖြင့် ၎င်း၏ တည်ဆောက်ပုံကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။
ရက်ကန်းစင် ပြီးစီးသွားသောအခါ လီကျစ်သည် မိခင်ဖြစ်သူထံမှ ချည်မျှင်အချို့ကို ယူကာ လည်ပတ်မှုကို တစ်ကြိမ်စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
လွန်းပျံရက်ကန်းစင်က တိုင်ချည် နှင့် ဖောက်ချည် များကြားတွင်ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း ရက်ကန်းစင်မှာ လီကျစ်၏ လည်ပတ်မှုနှင့်အတူ ပြန်လည်ရစ်ပတ်သွားပြီး ရက်ကန်းခတ်သည့် အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။
လီကျစ်သည် တစ်နာရီခန့် မောင်းနှင်လိုက်ရာ အကျယ်နှစ်ပေရှိသော အထည်ကို ရက်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ မင်မင်းဆက် ရက်ကန်းစင်တစ်ခု၏ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းထက် နှစ်ဆပိုများသည်။
ဤရက်ကန်းစင်၏အကျယ်မှာ မူလကတည်းက မင်မင်းဆက်ရက်ကန်းစင်ထက် နှစ်ဆပိုကျယ်ပြီး နှစ်ဆပိုကျယ်သောချည်ထည်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်သဖြင့် ယေဘုယျ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ မင်မင်းဆက် ရက်ကန်းစင်တစ်ခုထက် လေးဆပိုများလေသည်။
ဒေါ်ကြီးကျန်းသည် ဘေးတွင်ရပ်ကာ လီကျစ်၏ ရက်ကန်းခတ်သည့် အမြန်နှုန်းကို မယုံနိုင်စရာ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
အနှစ်သုံးဆယ်ကြာ ရက်ကန်းခတ်လာခဲ့သော ဒေါ်ကြီးကျန်းသည် မိမိကိုယ်ကို အတွေ့အကြုံရင့် ရက်ကန်းသမတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး အခြားသူများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရက်လုပ်နိုင်သည်ကို ဂုဏ်ယူလေ့ရှိသည်။
သို့သော် အတွေ့အကြုံကိုအားမကိုးဘဲ စက်ယန္တရား၏စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဤမျှမြန်ဆန်စွာနှင့် ဤမျှကျယ်ဝန်းသောချည်ထည်များကို ရက်လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။
ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ရပါက လောကတွင် ဤမျှအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စက်ယန္တရားမျိုး ရှိမည်ဟု ဒေါ်ကြီးကျန်း လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒေါ်ကြီးကျန်းသည် လီကျစ်၏ ရက်ကန်းစင်ကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ရက်ကန်းစင်သစ်ရှေ့တွင် သူမ၏ အနှစ်သုံးဆယ်ကြာ ကြိုးစားပမ်းစားလုပ်ဆောင်ခဲ့မှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်မသွားပေဘူးလား။
အကယ်၍ လီကျစ်သာ ရက်ကန်းစင်ကို စောစောစီးစီးထုတ်ပြခဲ့လျှင် သူမ၏ ရက်လုပ်မှုပမာဏမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေမည်မဟုတ်ပါလား။
ပထမဆုံး ဆပ်ပြာ၊ ထို့နောက် ဤရက်ကန်းစင်… လီကျစ်သည် ယခင်ကလို ထုံအအ သားတစ်ယောက်မဟုတ်တော့ဘဲ အံ့သြဖွယ်ရာများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော သားတစ်ယောက် ဖြစ်နေလေပြီ။
ထို့အပြင် လီကျစ်ပြောသော အညာရှိအဘိုးအိုကြီးဆိုသူမှာလည်း လီကျစ်အပေါ် ဘာလို့များ ဒီလောက်ကောင်းပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတွေအများကြီး သင်ပေးသွားရတာလဲဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။
လီကျစ်ကမူ ဒေါ်ကြီးကျန်း၏ အံ့သြနေမှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။
ခေတ်ကို များစွာကျော်လွန်နေသော သူ၏ တီထွင်မှုများကို မည်သူမဆိုအံ့သြကြမည်မှာ သေချာသည်။
လွန်းပျံရက်ကန်းစင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သဖြင့် လီကျစ်မှာ စိတ်ဓာတ်များ အလွန်တက်ကြွနေသည်။
ဤရက်ကန်းစင်ကို ထုတ်လုပ်ရန် ပန်းပဲဆရာများနှင့် လက်သမားဆရာများလိုအပ်ပြီး စက်တစ်လုံးလျှင် ကုန်ကျစရိတ်မှာ ငွေစ သုံးသျှူး ခန့် ရှိသည်။
လီကျစ်အနေဖြင့် အလုံးရေ ရာဂဏန်းခန့် ပြုလုပ်ရန် တတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
လီကျစ်သည် ကြီးမားသော အထည်အလိပ်စက်ရုံကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ရန်… ရက်ကန်းစင် အလုံးလေးရာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝယ်ယူရန်နှင့် ရက်ကန်းသမ လေးရာကို အလုပ်ခန့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော စက်ရုံအဆောက်အအုံတစ်ခု လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။
ဤမျှ ကြီးမားသော စက်ရုံအဆောက်အအုံမျိုးကို မြို့ထဲတွင် ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မင်မင်းဆက်ကာလရှိအိမ်များမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ခြံဝင်းပုံစံတည်ဆောက်ပုံများဖြစ်ပြီး အခန်းငယ်များနှင့် ခြံဝင်းကျယ်များ ပါဝင်သဖြင့် မြေအသုံးချမှုမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။
အကယ်၍ အခန်းတစ်ခန်းတွင် ရက်ကန်းစင် ငါးလုံး ထားမည်ဆိုပါက အခန်းရှစ်ဆယ် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုခေတ်အခါက အခန်းရှစ်ဆယ်ပါသော အိမ်ကြီးဆိုသည်မှာ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ အလှဆင်ထားသော စံအိမ်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
လီကျစ်အနေဖြင့် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ဝယ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လီကျစ်သည် မြေဈေးသက်သာသော မြို့ပြင်တွင် စက်ရုံအဆောက်အအုံကို တည်နေရာသတ်မှတ်ရန်… မြေကွက်လပ်တစ်ခုရှာဖွေပြီး စက်ရုံကြီးတစ်ခုတည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
အကယ်၍ ရက်ကန်းစင်တစ်လုံးသည် ၃ စတုရန်းမီတာ နေရာယူမည်ဆိုပါက လီကျစ်သည် စတုရန်းမီတာ ၁,၂၀၀ ကျယ်ဝန်းသော စက်ရုံအဆောက်အအုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော စီမံကိန်းတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ လက်သမားဆရာများနှင့် ပန်းရံဆရာများ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုရှာဖွေလိုက်ပါက အလွန်လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်ပြီးစီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
***