Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​လင်းချီယဲ့၏ ထူးကဲသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မသေမျိုးအဆင့်အောက်ရှိ သူများကြားတွင် အနိုင်မရနိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်နေပြီး အထူးသဖြင့် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုများတွင် ပို၍သိသာလှသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းချီယဲ့နှင့် ချန်ဖန်တို့သည် ခံစစ်ဧရိယာတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း စိန်အဆင့်အမြင့်ဆုံးရှိသော မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>တစ်ဦးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လှသည်။ ထိုနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်သည့်အခါ မိစ္ဆာများသည် လေးနက်သော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရလေသည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းချီယဲ့နှင့် ချန်ဖန်တို့သည် မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>အကာအကွယ်ဒိုင်း အပြင်ဘက်ရှိ မသေမျိုးတစ်ပိုင်းမိစ္ဆာမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းသည် အတွင်းသို့ မဝင်နိုင်သောကြောင့် အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ရန်သာ ရွေးချယ်စရာရှိတော့သည်။ သို့သော် အကာအကွယ်ဒိုင်းမှာ မသေမျိုးအဆင့်မိစ္ဆာများကို ခုခံရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ မည်သို့လျှင် အလွယ်တကူ ပျက်စီးနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အကာအကွယ်ဒိုင်း၏ ပါးလွှာသော နံရံမှာ တွန့်လိမ်သွားသော်လည်း သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအသင်း၏ အကြီးအကဲ ကျန်းမှာ အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။</p> <p>“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒီအကာအကွယ်အတားအဆီးကို စိန်အဆင့်မိစ္ဆာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ ပလက်တီနမ်ကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာနဲ့ အရင်းအမြစ်များစွာက ထောက်ခံပေးထားတာပါ။ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။”</p> <p>“ဒါဟာ ဆယ်ရက်ကနေ လဝက်လောက်အထိ ခံနိုင်ပါလိမ့်မယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အကာအကွယ်အတားအဆီးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“အကြီးအကဲကျန်း၊ ဒီအတားအဆီးက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရော ရှိသလား။”</p> <p>အကြီးအကဲကျန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး “ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို အသက်သွင်းဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ အဲဒါက မသေမျိုးအဆင့် စိတ်စွမ်းအား လိုအပ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါ အသက်သွင်းပြီးရင်တော့ မသေမျိုးအဆင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိလာမှာပါ။”</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာတွင် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းချီယဲ့က သူ၏ အတွေးများကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲကျန်းက မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းက ဒီမသေမျိုးလက်နက်ငယ်လေးကို သုံးပြီး မသေမျိုးတစ်ပိုင်းမိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ချင်တာလား။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် အဲဒါကို မသုံးချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သုံးနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ ယုံကြည်မှုများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူသည် အကာအကွယ်ဒိုင်း၏ အဓိကဗဟိုချက်ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲကျန်းက လင်းချီယဲ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။” သူပြောလိုက်သည်နှင့် လင်းချီယဲ့၏ မသေမျိုးအသိစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ထိုမသေမျိုးလက်နက်ငယ်လေးအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ပါးလွှာသော အနီရောင်စက်ဝိုင်းတစ်ခုမှာ အကာအကွယ်ဒိုင်းအတွင်းမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး မသေမျိုးတစ်ပိုင်းမိစ္ဆာကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p>မသေမျိုးတစ်ပိုင်းမိစ္ဆာမှာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မသေမျိုးတစ်ပိုင်းမိစ္ဆာမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>အကာအကွယ်ဒိုင်းမှာလည်း မှေးမှိန်သွားသည်။</p> <p>အကြီးအကဲကျန်း အပါအဝင် အဓိက အင်အားစုအားလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။</p> <p>“မင်း…”</p> <p>စိန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>“ပြီးသွားပြီလား။”</p> <p>“ပြီးသွားပြီ။ မသေမျိုးတစ်ပိုင်းမိစ္ဆာ ကျဆုံးသွားပြီ။”</p> <p>ကျင့်ကြံသူများက ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“ဒါတွေအားလုံးက မစ္စတာလင်းနဲ့ ချန်ဖန်တို့ကြောင့်ပါ။ သူတို့သာ မရှိရင် စတားစီးတီးက ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ မစ္စတာလင်းက မိစ္ဆာတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြည်တွင်းအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ်။ အခု သူက ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုကို ခုခံဖို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးခဲ့ပြန်ပြီ။”</p> <p>မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ဝမ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လင်းချီယဲ့ထံသို့ လျှောက်လာသည်။ “မစ္စတာလင်း၊ မင်းရဲ့ အကူအညီကြောင့် စတားစီးတီးက ဘေးကင်းလုံခြုံသွားပါပြီ။”</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က ခုနစ်မြို့မဟာမိတ်တပ်မတော်နဲ့ စတားစီးတီးရဲ့ မြို့သူမြို့သားတွေကို ကိုယ်စားပြုပြီး မင်းကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြောကြားချင်ပါတယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး “ဒါက ကိစ္စအသေးအမွှားလေးပါပဲ။”</p> <p>“ဒါက ကိစ္စအသေးအမွှား မဟုတ်ပါဘူး။ မစ္စတာလင်းသာ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်မလာခဲ့ရင် စတားစီးတီးက ပျက်စီးသွားမှာပါ။”</p> <p>“ကျွန်တော်တို့က မစ္စတာလင်းရဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေကို နားလည်နေဆဲပါ။”</p> <p>“ဪ… ဒါနဲ့ မစ္စတာလင်း၊ ဒါက ခုနစ်မြို့မဟာမိတ်တပ်မတော်က မင်းကို ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်ပါ။ အဲဒါက မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုပါ။ အဲဒါက အသေးစိတ်ကျပြီး ကျွန်တော်တို့ မင်းကို အရင်က ရောင်းခဲ့တာထက် အများကြီး ပိုပါတယ်။ အဲဒါက မူရင်းစစ်စစ်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာ သိမ်းထားပေးပါ။”</p> <p>“ပြီးတော့ ဒီမှာ လက်စွပ်ပုံစံ တိုကင်တစ်ခုလည်း ရှိပါတယ်။”</p> <p>“မင်း အဓိကဗဟိုချက်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးကို သွားဖို့အတွက် ဒီသော့တိုကင် လိုအပ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အရင်ကတော့ အဲဒါကို ရောင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါဘူး။”</p> <p>မူရင်းစစ်စစ်လား။</p> <p>လက်စွပ်တိုကင်တစ်ခု ရှိနေတာလား။</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူ့မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ဝမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ခုနစ်မြို့မဟာမိတ်တပ်မတော်က အစပိုင်းတွင် အချို့အရာများကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ကြောင်း သူနားလည်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်မထားဘဲ အရာအားလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”</p> <p>သူ၏ အပြုံးမှာ တောက်ပနေသည်။</p> <p>…</p> <p>မွန်းတည့်ချိန်တွင် မြို့ပြမဟာမိတ်တပ်မတော်သည် စတားစီးတီး အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>အင်အားစု လေးခုသည် အောင်ပွဲခံ စားပွဲတော်ကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ လွင့်မျောနေသော ကျွန်းပေါ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ဖန်လေး၊ ငါက မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ သွားတော့မယ်။ အဲဒါကို ရတာနဲ့ ငါက မသေမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါက အချိန်မဖြုန်းနိုင်ဘူး။”</p> <p>“အစ်ကိုယဲ့၊ ကျွန်တော် အစ်ကိုနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါမယ်။ ကျွန်တော်က အစ်ကို့ရဲ့ လက်ထောက်ဖြစ်ဖို့ လုံလောက်အောင် သန်မာပါတယ်။”</p> <p>“ကျွန်တော်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို မလိုပါဘူး။ အစ်ကို့ဆီကနေ ကျွန်တော် လုယူမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။”</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>“မင်းက မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို မလိုဘူးလား။”</p> <p>ချန်ဖန်က လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဟီးဟီး၊ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ မသေမျိုးဖြစ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးကြောထဲမှာ ဝှက်ထားတာပါ။”</p> <p>“ငါ နားလည်ပါပြီ…” လင်းချီယဲ့မှာ အားကျသွားသည်။</p> <p>“ငါသာ အစောကြီး သိခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ရှေးဦးနဂါးသန္ဓေသားကို ငါ လုယူမှာ။”</p> <p>ချန်ဖန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး “အစ်ကိုယဲ့က အရမ်း ထူးချွန်လွန်းလို့ အဲဒါကို စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါ ဘာလို့ စိတ်မဝင်စားရမှာလဲ။ မင်းရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ စွမ်းအားကို ငါ အရမ်း မနာလိုဖြစ်မိတယ်။ မင်းက မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ရှာဖို့တောင် မလိုဘူး။ ငါ့ကို ကြည့်ဦး…”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြုံးရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ မင်းက စတားစီးတီးမှာ နေခဲ့ရမယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ အိုင်ဒီယယ်ကျွန်းကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ။ ငါ ပြန်လာတာကိုပဲ စောင့်နေပါ။ ငါ အဆင်ပြေမှာပါ။”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဖန်သည်လည်း လင်းချီယဲ့၏ စွမ်းအားအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိလာသည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ၊ အစ်ကို အောင်ပွဲနဲ့အတူ ပြန်လာဖို့ ကျွန်တော် ဆုတောင်းပေးပါတယ်။”</p> <p>စတားစီးတီး၏ ကိစ္စရပ်များကို ချန်ဖန်ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီးနောက် လင်းချီယဲ့သည် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ရယူရန်နှင့် မသေမျိုးနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုတည်းကပင် သူ့အား ပင်မကမ္ဘာတွင် သုံးနှစ်ခန့် အချိန်ကုန်သက်သာစေနိုင်သည်။</p> <p>သူ့အတွက်မူ သုံးနှစ်အတွင်း သူမည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်ကို ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤဒုက္ခများသော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်းက သူ့အား ရွယ်တူများထက် အများကြီး သာလွန်သွားစေပါလိမ့်မည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save