Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၃၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂူရှောက်ရှန်ထက် နိမ့်ကျသူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​စိန်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ပါရမီရှင် အနည်းငယ်က ကျန်းလျန်ယီကို ဖမ်းဆီးရန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျန်းလျန်ယီက ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေသော်လည်း သူမနောက်က လိုက်လာတဲ့ ပါရမီရှင်တွေဟာလည်း သူမထက် မနိမ့်ကျကြပါဘူး။</p> <p>သူတို့က ပိုတောင် မြန်နေပါသေးတယ်။</p> <p>“ဖမ်းစမ်း!”</p> <p>“ဒီမိန်းကလေးကို ငါတို့ မဖြစ်မနေ ဖမ်းရမယ်။ သူမမှာ ဗဟိုချက်အတွက် သော့ရှိတယ်!”</p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံးရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က ကျန်းလျန်ယီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။</p> <p>အလင်းတန်းတွေက သူမဆီကို လှောင်အိမ်တစ်ခုလို ပစ်လွှတ်နေပါတယ်။</p> <p>ကျန်းလျန်ယီက ထိတ်လန့်တကြား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။</p> <p>သူမ ပတ်ဝန်းကျင်က မိစ္ဆာတွေဟာ အလောင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကုန်တာကို သူမ သတိမပြုမိခဲ့ပါဘူး။ မကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေဟာ သူတို့ဆီမှာ ပျံဝဲနေပေမဲ့ သူတို့အားလုံးရဲ့ အဓိက စွမ်းအင်တွေ ဆုံးရှုံးသွားပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကျန်းလျန်ယီနောက်ကို လိုက်နေတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကတော့ တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိပြုမိသွားကြပါတယ်။</p> <p>“နေဦး၊ ဒီမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေပုံရတယ်!”</p> <p>“မင်းတို့ သတိထားမိလား။ မိစ္ဆာတွေ အားလုံး သေကုန်ပြီ၊ ပြီးတော့…”</p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံးနဲ့ လူကတော့ အထူးသတိရှိနေပေမဲ့ တခြားပါရမီရှင်တွေကတော့ သိပ်ပြီး အလေးမထားကြပါဘူး။</p> <p>“မျက်လုံးသုံးလုံး မိစ္ဆာ၊ မင်းရဲ့ သံသယတွေ ရပ်စမ်းပါ။ အဲဒီမိန်းကလေးကို ဖမ်းဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်!”</p> <p>“ဟုတ်တယ်!” ပါရမီရှင်တွေက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့က အလင်းအလျင်နဲ့ ကျန်းလျန်ယီဆီကို ချဉ်းကပ်လိုက်ကြပါတယ်။</p> <p>ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက လေထုထဲကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကျန်းလျန်ယီရဲ့ ခါးဆီကို တည့်တည့် ဦးတည်သွားပါတယ်။</p> <p>ဒေါင်!</p> <p>ကျန်းလျန်ယီက တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ သူမက သူမရဲ့ ဓားရှည်ကို သူမရှေ့မှာ ကိုင်ထားပြီး တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို တားဆီးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>သူမ လွင့်ထွက်သွားပေမဲ့ အဲဒီအားကို အသုံးချပြီး သူမက ပိုမြန်မြန် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p>“တကယ်ကို လျှောထွက်သွားတဲ့ ကောင်ပဲ! ဒါပေမဲ့ နင် ဘယ်ကို ပြေးနိုင်မှာလဲ။”</p> <p>“မြန်မြန်လုပ်! သူမကို အသက်ရှူဖို့ အခွင့်အရေး မပေးနဲ့!”</p> <p>လူတွေက အော်ဟစ်လိုက်ကြပါတယ်။</p> <p>သူတို့က နောက်ဆုံးမှာ ကျန်းလျန်ယီကို မှီသွားပြီဖြစ်လို့ ကျန်းလျန်ယီကို အသက်ရှူဖို့ အခွင့်အရေး မပေးချင်တာကတော့ သဘာဝပါပဲ။ သူတို့က ကျန်းလျန်ယီ ပင်ပန်းနေတဲ့ အချိန်ကို အသုံးချပြီး သူမကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖမ်းဆီးချင်နေကြတာပါ။</p> <p>ဒါကြောင့် ပါရမီရှင် အနည်းငယ်ဟာ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် နည်းလမ်းတွေကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြပါတယ်။</p> <p>ကြီးမားတဲ့ တောင်ကြီးတစ်တောင်က ကျန်းလျန်ယီပေါ်ကို ဖိချလိုက်ပါတယ်။</p> <p>ခိုင်မာတဲ့ နံရံတစ်ခုက မြေပြင်ကနေ ပေါ်လာပြီး ကျန်းလျန်ယီကို ပိတ်မိသွားအောင် လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပါတယ်။</p> <p>ပြင်းထန်တဲ့ လေပြင်းတွေက ကျန်းလျန်ယီရဲ့ ထွက်ပြေးတဲ့ လမ်းကြောင်းကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ပတ်ပတ်လည်မှာ တိုက်ခတ်နေပါတယ်။</p> <p>ဘုန်း။</p> <p>ဘုန်း။</p> <p>ဘုန်း။</p> <p>အဝေးပစ် တိုက်ခိုက်မှု အမျိုးမျိုးက ဆက်တိုက် ရောက်လာနေပါတယ်။</p> <p>ကျန်းလျန်ယီက အပေါက်တစ်ခုကို တွေ့သွားပြီး ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p>ပါရမီရှင်တွေက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြပါတယ်။ “မျက်လုံးသုံးလုံး မိစ္ဆာ၊ မင်းက မလုပ်တော့ဘူးလား။”</p> <p>“မင်းသာ မလှုပ်ရှားရင် ငါတို့ သူမကို မဖမ်းနိုင်တာ သေချာတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းက အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”</p> <p>ဒါကို ကြားတဲ့အခါမှာတော့ မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>သူက သူ့နေရာကနေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။</p> <p>အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျန်းလျန်ယီရဲ့ ပတ်ပတ်လည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှာ မျက်လုံးတွေ လင်းထွက်လာပါတယ်။ မျက်လုံးတွေက သူမကို ဝိုင်းရံပြီး လည်ပတ်နေကြပြီး နီရဲနေတဲ့ အကြည့်တွေက ဆက်သွယ်မိသွားကာ အကြည့်လှောင်အိမ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p>အကြည့်တွေက အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကျန်းလျန်ယီကို ဖောက်ထွက်လို့ မရအောင် တားဆီးထားပါတယ်။</p> <p>ကျန်းလျန်ယီရဲ့ နှလုံးသားက ချောက်ထဲကို ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။</p> <p>“မိသားစုကြီးတစ်ခုရဲ့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဘာလို့ ငါ့ကျန်းမိသားစုရဲ့ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို လိုချင်နေရတာလဲ။”</p> <p>“တခြားတစ်ယောက်ဆီကနေ လုယူရတာ အဲဒီလောက်တောင် ကောင်းနေတာလား။”</p> <p>ကျန်းလျန်ယီက အံကိုတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။</p> <p>“မင်းရဲ့ အသက်ကို ဖြုန်းနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ မင်းကို ဖမ်းမိပြီဆိုမှတော့ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အသိစိတ်ကို ရှာပြီး သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ချင်တာကတော့ သဘာဝပါပဲ။”</p> <p>“အဲဒါက သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ပါတယ်။”</p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အေးစက်နေပါတယ်။</p> <p>ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တိုင်းဟာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေပါတယ်။</p> <p>သူက သူ့နောက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အလေးအနက်ဆုံး ပုံစံကို အသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။</p> <p>“သူ့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ထက်မြက်သားပဲ။”</p> <p>“မျက်လုံးသုံးလုံး ရှိရကျိုး နပ်တာပဲ။”</p> <p>ကောင်းကင်မှာတော့ မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်ရဲ့ အကြည့်က လူငယ်တစ်ယောက်ဆီမှာ ကျရောက်သွားပါတယ်။</p> <p>အဲဒီလူငယ်ရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက မြင့်မားပြီး မတ်နေပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က သာမန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ ကြွယ်ဝတဲ့ စိတ်စွမ်းအားတွေ လည်ပတ်နေပါတယ်။</p> <p>အဲဒီလူငယ်ကတော့ လင်းချီယဲ့ကလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p>သူက ကျန်းလျန်ယီ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရတာကို မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရတာမို့ တစ်ချက်ကြည့်ဖို့ ထွက်လာခဲ့တာပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူက သူ့မျက်နှာမှာ မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ စရိုက်ကလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။</p> <p>ဒါကြောင့် ကျန်းလျန်ယီက လင်းချီယဲ့ကို မမှတ်မိခဲ့ပါဘူး။</p> <p>ဒီအချိန်မှာတော့ သူမက လင်းချီယဲ့ကိုလည်း သူမကို သတ်ဖို့ လာတယ်လို့ ထင်နေပါတယ်။</p> <p>သူမက ခါးသီးမှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။</p> <p>သူမက သူမနောက်က လိုက်လာတဲ့သူတွေဆီကနေ မပြေးနိုင်ခဲ့သလို အခုလည်း ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ထပ်တိုးပြန်ပါပြီ။</p> <p>သူမ ဒီနေ့ ဒီမှာ သေရတော့မယ်လို့ သူမ ကြောက်နေခဲ့ပါတယ်။</p> <p>သူမက ထွက်ပြေးမယ့် လမ်းကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဝေ့ဝဲနေပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လင်းချီယဲ့က ကျန်းလျန်ယီကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။</p> <p>သူက မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်ကိုပဲ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ တခြားကိစ္စ မရှိရင် ငါတို့ ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို ဖမ်းတာကို ကျေးဇူးပြုပြီး မတားပါနဲ့” လို့ မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်က ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p>ဒီအချိန်မှာတော့ သူက အထူးတလည် စိုးရိမ်နေပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လင်းချီယဲ့က သူ့ရှေ့ကို ဘယ်အချိန်မှာ ရောက်လာတယ်ဆိုတာ သူ သတိမထားမိလိုက်လို့ပါ။</p> <p>သူက စိတ်စွမ်းအားကို အထူးပြုတဲ့သူဆိုတာကို သိထားရပါမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ထူးကဲတဲ့ စိတ်စွမ်းအား အာရုံခံနိုင်စွမ်းက လင်းချီယဲ့ကို လုံးဝ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပါဘူး။</p> <p>သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘဲ လင်းချီယဲ့က အရမ်း အန္တရာယ်များပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လင်းချီယဲ့က ခပ်မှိန်မှိန်ပဲ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>“မင်း တားခိုင်းတိုင်း ငါက ရပ်ပေးရမှာလား။”</p> <p>“ငါသာ မင်းကို ချေးစားခိုင်းရင် မင်း စားမှာလား။”</p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်ရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း မှောင်ကျသွားပါတယ်။</p> <p>“မင်းက တော်တော် သန်မာပေမဲ့ သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ။ မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ချင်တာလား။”</p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်က ယုံကြည်မှုတွေ ပြည့်နေပါတယ်။</p> <p>သူ့ဘေးမှာ စိန်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ယောက် ရှိနေပါတယ်။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်တွေပါ၊ အကယ်၍ သူတို့သာ အင်အားစုလိုက်ရင် လင်းချီယဲ့က သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။</p> <p>​လင်းချီယဲ့က သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှု ပေးနေပေမဲ့ သူ့ဖက်မှာ စိန်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ် ရှိနေတာပါ!</p> <p>လင်းချီယဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ သူက မသေမျိုးအဆင့်ရဲ့ အတိုင်းအတာကို မကျော်ဖြတ်ရသေးပါဘူး။ သူက ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။</p> <p>“အစ်ကို၊ မင်း တကယ်ပဲ လမ်းမဖယ်ပေးဘူးလား။”</p> <p>မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်က နောက်တစ်ကြိမ် အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ဆုတ်ခွာမယ့် အရိပ်အယောင် မရှိတာကို မြင်တဲ့အခါမှာတော့ မျက်လုံးသုံးလုံး လူငယ်က ဒေါသထွက်သွားပါတယ်။ “ဒီကောင်ကို သတ်စမ်း!”</p> <p>သူ့ရဲ့ အသံ ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်ဟာ လူစုဖွဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပါတယ်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ကတော့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး သူတို့ အနည်းငယ်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေပါတယ်။</p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးပြီး ဒီကောင်ကို သတ်ကြရအောင်။”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save