Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၃၂၃</h2> <h2 style="text-align: center;">မသေမျိုး ဖြစ်လာခြင်း၊ 'အရေခွံလဲ မိစ္ဆာ' မျိုးနွယ်စု၏ တုန်လှုပ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>​ကျန်းလျန်ယီ ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p>မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"ကျန်းမိသားစုက ဆုတ်ယုတ်လာပြီ။ သမီးတစ်ယောက်တည်းနဲ့ အုပ်စုပေါင်းစုံရဲ့ ဖိအားကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါက ဒီမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဖွင့်ချလိုက်ပြီး သမီးအတွက် ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက် ရွေးချယ်ပေးတာပါ။ ဒီလူငယ်ရဲ့ ပါရမီက အရမ်းမြင့်တယ်၊ သူ့ရဲ့ စရိုက်ကလည်း..."</p> <p>ကျန်းလျန်ယီက ဘိုးဘေး၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မိသားစုရဲ့ ပြဿနာကို ကျွန်မ နည်းလမ်းတစ်ခုခုနဲ့ ဖြေရှင်းပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို နည်းလမ်းနဲ့တော့ မဟုတ်ဘူး!"</p> <p>"ဒါတင်မကဘူး၊ ကျွန်မ စိတ်ထဲမှာ ရှိပြီးသား လူတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက အရမ်း သန်မာတယ်!"</p> <p>"သန်မာတယ်? ဘယ်လောက်တောင် သန်မာလို့လဲ။ မင်းရှေ့က လူငယ်ကတော့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ! မင်း သူ့ကို လက်လွတ်လိုက်ရင် မင်းဘဝမှာ နောက်တစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး!"</p> <p>မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက် ရှာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလှသည်၊ အထူးသဖြင့် လင်းချီယဲ့ကဲ့သို့ လူမျိုးကို ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကျန်းလျန်ယီကမူ ခိုင်မာနေဆဲပင်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်နေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သဘောကျတဲ့သူက 'ကောင်းကင်နန်းတော်ကျွန်း' က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ!"</p> <p>သူမ၏ စကားအဆုံးတွင် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်မှာ မှင်တက်သွားသည်။</p> <p>ကောင်းကင်နန်းတော်ကျွန်း!</p> <p>အဲ့ဒီထဲက လူတွေက မိစ္ဆာတွေချည်းပဲ!</p> <p>သူသည် ကျန်းလျန်ယီကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ တည်ကြည်သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူမ လိမ်နေခြင်း မဟုတ်မှန်း သူ သိလိုက်သည်။</p> <p>တကယ်လို့ ဒါက အမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီလျှပ်စီးလူငယ်နဲ့ လက်ထပ်တာထက် ကောင်းကင်နန်းတော်ကျွန်းက လူတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်မှာ ထိုကိစ္စအတွက် မသေချာသေးသလို ခံစားနေရဆဲပင်။</p> <p>"အဲ့ဒီ ကောင်းကင်နန်းတော်ကျွန်းက ကောင်က မင်းကို ဘယ်လို ထင်လို့လဲ။ မင်းတို့ အချစ်ရေးကို အတည်ပြုပြီးပြီလား။"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းလျန်ယီ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားသည်။ သူမသည် သူ၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေခဲ့ပေ။</p> <p>ယင်းအစား သူမသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ခိုင်မာသော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သန်မာပြီး လွတ်လပ်ရမယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို သေချာပေါက် မှီအောင် လိုက်ပါ့မယ်!"</p> <p>ထိုသို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် ကျန်းလျန်ယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခိုင်မာပြီး မဆုတ်မနစ်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုသက်ရောက်မှုအောက်တွင် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်ပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p>သူ ဘာပဲပြောပြော၊ ဘာပဲလုပ်လုပ် ကျန်းလျန်ယီ၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။</p> <p>မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်မှာ အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းလျန်ယီတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်များ ရှိနေသဖြင့် ဘိုးဘေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ဘာမှ အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် လူငယ်၊ ငါ ဒီမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို မင်းကို မပေးနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်။"</p> <p>သူသည် ထိုသို့ ပြောရင်း ကျန်းလျန်ယီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ ပါရမီက ထူးချွန်လှပါတယ်။ မင်းကို ဒီမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ ပေးလိုက်တာက အလွန်ဆုံးရှိမှ ဆုလာဘ် အသေးစားလေးတစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာပါ။"</p> <p>"သူမက မင်းထက် ဒီမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ပိုလိုအပ်တယ်။ ဒါ့အပြင် သူမက မျိုးဆက်တူလည်း ဖြစ်နေတယ်။ ဒီမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အရာအားလုံးကို လက်ခံဖို့ သူမအတွက် ပိုလွယ်ကူတယ်။ မင်း ဒါကို အရှုံးပေးနိုင်မလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ ခံစားချက်မဲ့နေသည်။ သူ ဒါကို အစကတည်းက သိမြင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဥယျာဉ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒီထဲမှာ 'နဂါးသွေး နတ်ဘုရားမြက်' ရှိတယ် မဟုတ်လား။ ငါ အဲ့ဒီ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာကို လိုချင်တယ်။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်မှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။</p> <p>သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို ငါ သေချာပေါက် ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတွေက ဒီကောင်းကင်ဘုံ ရတနာကို မခံနိုင်ဘူး။ ဒါကို မစားခင်မှာ မင်းမှာ 'ဘိုးဘေးနဂါး သွေးမျိုးဆက်' ရှိရမယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှ မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်တစ်ဆင့်ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်မှာ။"</p> <p>"ဟိုးအရင်တုန်းက အထူးကဲဆုံး ရှေးဟောင်းနဂါးတစ်ကောင်က ဒါကို ဥယျာဉ်ထဲမှာ ချန်ထားခဲ့တာ။"</p> <p>မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို မလုဘူးလား။ မင်း ဒီအထိ လာခဲ့ပြီးမှ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားရမယ်။ မင်း တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို လုပ်ချင်တာလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ငါ့ဟာဆိုရင် ငါ့ဟာပဲ။ ငါ့ဟာ မဟုတ်ရင် အတင်းအကျပ် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။"</p> <p>"ဒီမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေက မင်းတို့ ကျန်းမိသားစုပိုင်တာပဲ။ သူမ ဒါကို ဆက်ခံတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက ရက်ရောလွန်းသူ မဟုတ်သော်လည်း ဤမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ သူနှင့် မကိုက်ညီပေ။</p> <p>ထို့ပြင် အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းက တိုက်ခိုက်ယူခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်ဟု သူ၏ ပင်ကိုယ်သိစိတ်က ပြောနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ ပွင့်လင်းသော စိတ်ထားကို မြင်သောအခါ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်က သူ့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ချီးကျူးနေတော့သည်။</p> <p>"တကယ့်ကို ရဲရင့်ပြီး ရက်ရောတဲ့ စိတ်ထားပဲ! ဘယ်လိုတောင် မိစ္ဆာဆန်တဲ့သူလဲ!"</p> <p>သူသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် နောင်တရသော အမူအရာကို ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီမိန်းကလေးမှာ သဘောကျတဲ့သူ ရှိနေတာ နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါ့ကျန်းမိသားစုရဲ့ သမက်အသစ်က မင်းပဲ ဖြစ်ရမှာ!"</p> <p>"မင်းက မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို အရှုံးပေးချင်တယ်ဆိုတော့ ငါလည်း မင်းကို မနှိမ်ပါဘူး။"</p> <p>သူ ပြောရင်းနှင့် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်သည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ နယ်မြေအတွင်း၌ မီတာသောင်းချီ ရှည်လျားသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပွင့်လာသည်။</p> <p>ထိုအက်ကြောင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ကို ထိုးဖောက်သွားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှသော ဖျက်ဆီးအား မရှိပေ။</p> <p>ယင်းက ငှက်ကလေးများ၊ ပန်းကလေးများနှင့် မွှေးရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လှပသော နယ်မြေတစ်ခုကိုသာ ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p>"ဒါက..."</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။</p> <p>ထိုအက်ကြောင်းထဲမှ ဤမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေထက်ပင် ပို၍ ထူထပ်သော မသေမျိုး အငွေ့အသက်များကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဒါက အထူးကဲဆုံး မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ  ပဲ!</p> <p>ပြီးတော့ ဒါက သူမရှေ့က မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေထက်တောင် အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်မားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ!</p> <p>မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်က လင်းချီယဲ့ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေပဲ။ သူ မသေခင်မှာ ဒါကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ငါ့ကို အပ်နှံခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်စား ကံပါတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။"</p> <p>"မင်းက သင့်တော်ပါတယ်။"</p> <p>သူ ပြောရင်းနှင့် သိစိတ်သည် လေထဲတွင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲလိုက်ရာ ထိုမူလနတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယင်းမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းချီယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ဒါကို ဂရုတစိုက် ခံစားလိုက်သည်။</p> <p>ဒါက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ 'အဆင့် ၁၂ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ' ပဲ!</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ "ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် စီနီယာ!"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် လက်သီးကို ဆုပ်ကာ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်ထံသို့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ဤရလဒ်နှင့် ဆိုပါက သူ အကြိမ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ စမ်းသပ်ကျင့်ကြံ  ရသည်ထက် ပို၍ အမြတ်ထွက်လှသည်။</p> <p>သိစိတ်က ပြုံးပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါက မင်းရဲ့ ကံတရားပါပဲ။"</p> <p>"မင်း ပေါ်လာတဲ့အချိန်မှာ ဒါက တုန်ခါနေပြီး မင်းဆီကို လာချင်နေတာ။"</p> <p>ထိုစကားများမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ လင်းချီယဲ့က ခုနက မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို အရှုံးမပေးခဲ့ပါက သူသည် ဤအဆင့် ၁၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ကျန်းလျန်ယီအား ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်က မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>သူ၏ စီနီယာ၏ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျိုးဆက်များကိုသာ စောင့်ရှောက်လိုခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့၏ ပြုမူပုံကြောင့် သူ သူ့ကို အမြင်သစ်ဖြင့် ကြည့်မြင်ခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူ ရှက်မိသွားသဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်း ဒီနေရာမှာတင် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို သန့်စင်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီမှာပဲ ကုန်ဆုံးသွားမှာပါ။"</p> <p>"စီနီယာ..."</p> <p>"ဘိုးဘေး..."</p> <p>မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်မှာ ပြုံးနေသော်လည်း လင်းချီယဲ့နှင့် ကျန်းလျန်ယီတို့မှာ အထီးကျန်ဆန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤကျန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေးမှာ တစ်ဦးတည်း အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူ၏ မျိုးဆက်များအတွက် နောက်ဆုံး လက်ဆောင်ကို ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"သမီးလေး၊ သမီးရဲ့ လမ်းစဉ်ကို သမီး ဆက်သွားပါ။ ကျန်းမိသားစုက ဆုတ်ယုတ်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်မြစ်ထဲမှာ ဒါက ပျောက်ကွယ်သွားရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘယ်သူမှ အချိန်ရဲ့ ဆေးကြောမှုကို မခုခံနိုင်ဘူး။ ငါက အရမ်း စွဲလန်းနေခဲ့တာ။"</p> <p>"သမီး သဘောကျတဲ့ ကောင်းကင်နန်းတော်ကျွန်းက မိစ္ဆာနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ သမီး အောင်မြင်ပါစေလို့ ငါ ဆုတောင်းပါတယ်။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ သမီးကို သတိပေးချင်တာက ကောင်းကင်နန်းတော်ကျွန်းက လူတွေက သာမန် ပညာရှင်တွေနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲ။"</p> <p>"သမီး ကံကောင်းပါစေ။"</p> <p>သိစိတ်၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သိစိတ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကျန်းလျန်ယီနှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမ မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဟင်းလင်းပြင် အလွတ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p>ကျန်းလျန်ယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်! သူမသည် မသေမျိုး နယ်ပယ်သို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းလိုနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည်လည်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေကို စတင် သန့်စင်လေတော့သည်။</p> <p>ဒါက သူ ပထမဆုံးအကြိမ် စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုး အဆင့် ရတနာတစ်ခုနဲ့ ပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ ယင်းကို ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် အတွင်းရှိ ကြွယ်ဝသော စွမ်းအင်များကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ချွေးပေါက်တိုင်း ပွင့်သွားသကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအင်လဲ! ငါ့ရဲ့ 'မသေမျိုး မျက်လုံး' က ပြောင်းလဲနေပြီ!"</p> <p>'အရေခွံလဲ မိစ္ဆာ' ကို သတ်ခဲ့သည့် အချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မူလနတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် ပေါင်းစပ်ချိန်တွင် သူ၏ 'မသေမျိုး မျက်လုံး' ပြောင်းလဲမှုနှုန်းမှာ အဆပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပိုမြန်နေသည်!</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူ၏ မသေမျိုး အရိုးများမှာ တိုးတက်လာပြီး လျှပ်စီးစွမ်းအားမှာ အခြား နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းသွားပုံရသည်။</p> <p>သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ လျှပ်စီးများမှာ တလိပ်လိပ် တက်လာနေသည်။</p> <p>နဂါးဟိန်းသံ လှိုင်းများမှာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း ဟိန်းထွက်သွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ သာမကဘဲ အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်လည်း နက်ရှိုင်းပြီး သာယာသော စည်းချက်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ လျှပ်စီးများသည် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ စီးဆင်းလာသည်။</p> <p>ယင်း ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် ညစ်ညမ်းမှု အားလုံး သန့်စင်သွားသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ တုန်ခါလာသည်။</p> <p>မီတာ ဆယ်သန်းခန့် အကွာအဝေးရှိသော ရှုပ်ထွေးသည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီးအတွင်း၌ ဂြိုဟ်တစ်လုံးစာမျှ ကြီးမားသော မိစ္ဆာမျက်လုံးကြီးတစ်လုံး ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။</p> <p>ယင်းသည် အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပနေသော နတ်ဘုရားရုပ်ထုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ရုပ်ထု၏ မီတာ တစ်သောင်းအတွင်း၌ လျှပ်စီးပင်လယ်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး လျှပ်စီးနဂါးများ တဟုန်ထိုး ပြေးလွှားနေကြသည်။</p> <p>တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နေမင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ခုခံရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>ကြီးမားသော မျက်လုံးကြီးမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် 'အရေခွံလဲ မိစ္ဆာ' ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>"အဲ့ဒါ ဘယ်သူလဲ"</p> <p>"မသေမျိုး မျက်လုံး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အချိန်တွေကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်ပြီး ဒီထူးဆန်းတဲ့သူက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ရှာပေးပါ! ငါတို့ ကြိုတင်ပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး သူ့ကို သတ်ရမယ်!"</p> <p>အဆင့်မြင့် 'အရေခွံလဲ မိစ္ဆာ' များက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ကြီးမားသော အနက်ရောင် သူငယ်အိမ်ကြီး ပွင့်လာပြီး သွေးများ တရဟော စီးကျလာရင်း လျှပ်စီးပင်လယ် အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ နတ်ဘုရားရုပ်ထုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာ အနက်ရောင် ဓာတ်ငွေ့များသည် လင်းချီယဲ့ကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် အလို့ငှာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အကာအကွယ် အလွှာများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save