Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မော်ရင်ညိုက အက်ရှလေယန်းနဲ့ ဗလင်စီယာ နေရာမှာ လုခ်ရှောနဲ့ ဝမ်ဘစ်ဆာကာကို အစားထိုးလိုက်ပြီဗျ။ ဝါရင့် ကစားသမားကြီး နှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်နေပြီမို့ ခံစစ်မှာ လုံလောက်တဲ့ အင်အား မပေးနိုင်တော့ဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ မန်ယူအသင်း အနေနဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး တောင်ပံတွေကနေ ထပ်ဆင့် တိုက်စစ်လိုက်ပါမှုတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ တိုက်စစ်စနစ်ကို ပြန်စတင်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>"မန်စီးတီးဘက်ကတော့ စတာလင်း နေရာမှာ ဆာနေးကို အစားထိုးလိုက်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းကျွင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ သူသည် ဂွါဒီယိုလာ ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ "</p> <p> </p> <p>ညာဘက်ကို ဟန်ပြပြီး ဘယ်ဘက်ကို အာရုံစိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်း" မှာ မန်စီးတီး၏ အမြဲတမ်း နည်းဗျူဟာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မန်ယူအသင်းက ဘယ်တောင်ပံ ခံစစ်ကို အားဖြည့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယုတ္တိကျကျ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် မန်စီးတီးသည် ညာတောင်ပံဘက်မှ တိုက်စစ်အရှိန်ကို မြှင့်တင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"ဆာနေးက စတာလင်းထက် ပေါက်ကွဲထွက်တဲ့ အမြန်နှုန်း ပိုကောင်းတယ်လေ... ဂွါဒီယိုလာက သူ့ရဲ့ တစ်ဦးချင်း စွမ်းရည်တွေကို အသုံးချချင်နေတာ ဖြစ်မယ်..." ကျန်းလုက သူ၏ ကောက်ချက်ကို ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကင်မရာက ဘောလုံးကွင်းထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကွင်းထဲမှ မထွက်ခွာမီ ဗလင်စီယာက ချူဖုန်းထံသို့ ပြေးသွားကာ ကပ္ပတိန် လက်ပတ်ကို ဖြုတ်၍ ချူဖုန်း၏ လက်မောင်းတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပတ်ပေးလိုက်သည်။ "ချူ... ငါ ကွင်းထဲက ထွက်သွားရတိုင်း စိတ်အရမ်း အေးရတယ်... ဘာကြောင့်လဲ မင်းသိလား..."</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်း ပြန်မဖြေရသေးမီမှာပင် ဗလင်စီယာက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက သူတို့ကို အောင်ပွဲဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်လို့ပဲ... အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်စမ်း..."</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အမြန်လှည့်ကာ ကွင်းပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အန်တိုနီယို..."</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ကပ္ပတိန်ဟောင်း၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ချူဖုန်းက ရယ်မောကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "စောင့်သာကြည့်နေ... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အတွက် လက်ခုပ်တီးပေးရစေမယ်..."</p> <p> </p> <p>သူ ရုတ်တရက် ဟန်ဆောင်ကောင်းသွားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း လက်မောင်းတွင် ပတ်ထားသော လက်ပတ်၏ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ပခုံးပေါ်၌ ကြီးမားသော တာဝန်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ခံစားရလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ အခြားသူများကတော့ ထိုသို့ တွေးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပွဲပြန်စသည်နှင့် မန်စီးတီးတို့က ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကို စတင် ဆင်နွှဲလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ သင်ခန်းစာ ရသွားကြပုံပေါ်ကာ ကန်တေ ရှိနေသော ဘယ်တောင်ပံကို ရှောင်လွှဲ၍ မာတစ် ရှိသော ညာတောင်ပံကိုသာ အာရုံစိုက် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မော်ရင်ညိုရဲ့ ကြိုတင်တွက်ဆထားတဲ့ လူစားလဲမှုတွေက အရမ်း အရေးပါခဲ့တယ်ဗျ... ဝမ်ဘစ်ဆာကာသာ ခံစစ်ကို မကြာခဏ ပြန်မဆင်းလာဘူးဆိုရင် မန်စီးတီးက ညာတောင်ပံကို ဆွဲဖြဲသွားလောက်ပြီ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မန်ယူအသင်းရဲ့ ကွင်းလယ်ခံစစ် နှစ်ယောက်တွဲ အထိုင်ကလည်း အစကတည်းက တော်တော်လေး အားကောင်းနေတာပါ..."</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ဂွါဒီယိုလာက ကွင်းလယ်တိုက်စစ် နေရာမှာ အကောင်းဆုံးဆိုရင် မော်ရင်ညိုက ကွင်းလယ်ခံစစ် နေရာမှာ အကောင်းဆုံးပဲ... သူတို့နှစ်ယောက်က တိုက်စစ်နဲ့ ခံစစ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုနေတာပဲဗျ..."</p> <p> </p> <p>အခြေအနေများက ပထမပိုင်း ပြီးခါနီးအချိန်ကကဲ့သို့ ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုများကြောင့် အသက်ရှူရကြပ်မတတ် အငွေ့အသက်ကြီး ဖုံးလွှမ်းလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ပွဲချိန် ၇၆ မိနစ်တွင်တော့ အခြေအနေက အဆုံးသတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လာပေါ့တ်က ကွင်းလယ်အကွာအဝေးမှနေ၍ ဒီဘရိုင်းဆီသို့ အဝေးဘော လှမ်းပေးလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ဒီဘရိုင်းသည် သူ၏ ကစားသမားဘဝ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာလည်း အနာဂတ်တွင် ကျဆင်းသွားမည့် အနေအထားလောက် ဆိုးရွားခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်း ဝင်မလုမီမှာပင် ဒီဘရိုင်းက တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဘောလုံးကို ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂန်ဒိုဂန်က ဘောလုံးကို လက်ခံရယူရန် အလယ်မှနေ၍ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသော်လည်း ပေါ့ဘာက နောက်သို့ ပြန်မဆင်းလာသဖြင့် မန်ယူအသင်း၏ ကွင်းလယ်တွင် ဧရာမ ကွက်လပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“လိုက်ပြေးလေကွာ... သောက်ကျိုးနည်း...”</p> <p> </p> <p>မော်ရင်ညိုက စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ပေါ့ဘာကို ကွင်းလယ်တိုက်စစ် နေရာတွင် ထားခြင်းက တက်ကြွမှု မရှိဘဲ ကစားချင်စိတ် ပျောက်နေတတ်ကြောင်း သူ အစောကြီးကတည်းက သိထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က မန်ယူအသင်းသည် သူတို့၏ သာလွန်ကောင်းမွန်သော တိုက်စစ်ကြောင်းဖြင့် ယင်းအားနည်းချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းအားနည်းချက်ကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော မန်စီးတီး၏ စွမ်းအားရှေ့တွင် အလုံးစုံ ပေါ်လွင်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>မိမိ အလုပ်ကို မိမိ သေချာမလုပ်လျှင် မိမိ၏ အသင်းဖော်များသာ ဒုက္ခရောက်ကြရမည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားမှာ အလွန် မှန်ကန်လှသည်။ မာတစ်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လာရပြီး ကန်တေကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ငါ့နေရာ ဝင်ကာပေးထား..."</p> <p> </p> <p>ကန်တေက ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏ ညာဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ဒေးဗစ်ဆေးလ်ဗားက ထောင့်ဖြတ် ပြေးဝင်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ဘေးဘက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် တိတ်တဆိတ် ရွှေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ…။</p> <p> </p> <p>ဂန်ဒိုဂန် ဘောလုံး ပေးပို့လိုက်သည်ကို မြင်သည်နှင့် ကန်တေက ရုတ်တရက် အရှိန်တင် ပြေးထွက်သွားကာ ဒေးဗစ်ဆေးလ်ဗားဆီ မရောက်မီမှာပင် ကြားဖြတ် လုယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရပ်အမောင်း အားနည်းချက်ကြောင့် ကန်တေသည် တစ်ဦးတည်းသော ကွင်းလယ်ခံစစ်လူ အဖြစ် ကစားရန် အခက်အခဲ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>နိုင်ငံတော်အသင်းရှိ ပေါ့ဘာမှစ၍ ချဲလ်ဆီးရှိ ဘာကာယိုကို အထိ သူတို့အားလုံးမှာ အရပ်ရှည်သော တွဲဖက်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မီဒီယာများက မည်သူနှင့် တွဲကစားရသည်ကို အနှစ်သက်ဆုံးလဲဟု မေးမြန်းသောအခါ ကန်တေသည် အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် မာတစ် ဟု ဖြေခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ကန်တေသည် အရပ်ပုသော်လည်း မြန်ဆန်သွက်လက်ပြီး မာတစ် မှာ အရပ်ရှည်သော်လည်း သိပ်မသွက်လက်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က တစ်ယောက်၏ အားနည်းချက်ကို တစ်ယောက်က ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဘယ်တစ်ယောက် ညာတစ်ယောက် ခြေသန် မတူညီကြချေ။</p> <p> </p> <p>ပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ သူတို့၏ အသားအရောင်ကလည်း တစ်ယောက်က အဖြူ၊ တစ်ယောက်က အမည်း ဖြစ်နေခြင်းပင်တည်း။</p> <p> </p> <p>"လှပတဲ့ ဖျက်ထုတ်မှုပဲကွ..." မော်ရင်ညိုက လေထဲသို့ လက်သီးပုန်း ထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အသင်းတွင်း ပဋိပက္ခများသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ချဲလ်ဆီးတွင် နောက်ထပ် တစ်နှစ်လောက် ဆက်နေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကန်တေကိုသာ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် ဖလားကို ထပ်မံ ဆွတ်ခူးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အမှန်တကယ် ရှိခဲ့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအရာအားလုံးမှာ ဖြတ်သန်းသွားသော တိမ်တိုက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မော်ရင်ညိုက ကန်တေကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။ "ပေါလ် ပြန်မဆင်းလာဘူး... သူက အကောင်းဆုံး တိုက်စစ် နေရာမှာ ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဂန်ဒိုဂန်က နောက်သို့ ပြန်ဆင်းလာနေပြီ ဖြစ်ပြီး ကန်တေနှင့် ပေါ့ဘာ ကြားရှိ လမ်းကြောင်းကို အချိန်မရွေး ဖြတ်တောက်ရန် ပြင်ဆင်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒါ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ဘူး...</p> <p> </p> <p>ကန်တေက ခေါင်းမော့ကာ လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်ပြီး ပေါ့ဘာဆီသို့ ဘောလုံးပေးမယောင် ဟန်ပြကာ ဂန်ဒိုဂန်ကို ညာဘက်သို့ ရွေ့သွားအောင် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဘယ်ဘက်သို့ ပေးပို့မည့် လမ်းကြောင်း ပွင့်ထွက်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကန်တေက ခြေဖမိုးဖြင့် ဘောလုံးကို အလယ်သို့ ခပ်ပြင်းပြင်း တွန်းပို့လိုက်ရာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော ပေးပို့မှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်၌ ချူဖုန်း၏ အရှိန်တင်စွမ်းရည်ကို သတိထားနေသောကြောင့် ဖြစ်မည်။ ကိုင်လီဝေါ်ကာက အနည်းငယ် နောက်ဆုတ် နေရာယူထားသော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး ချက်ချင်း ကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မင်းဆီမှာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိနေပါစေ။ ငါကတော့ မင်းကို လှည့်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူးကွ။</p> <p> </p> <p>ကိုင်လီဝေါ်ကာ မှာ ရှေ့မှ တိုးဝင်လာသော အင်အားကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာကြီး ရဲတက်လာကာ သူတို့နှစ်ယောက်က အဆင့်ချင်း တူညီမှု မရှိဘူးဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ကိုင်လီဝေါ်ကာကို ဖယ်ထုတ်ကာ ညာခြေဖြင့် ဘောလုံးကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထိအတွေ့၏ ညင်သာမှုမှာ စကားလုံးများဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။</p> <p> </p> <p>ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ ပရိသတ်များမှာ ချူဖုန်း၏ ခြေထောက်များက ဘောလုံးကို လမ်းပြနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးကသာ ချူဖုန်း၏ ခြေထောက်ကို လမ်းပြနေသကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>ဘောလုံးက ချူဖုန်း ဘေးမှ လျှောတိုက် ထွက်သွားပြီး ကိုင်လီဝေါ်ကာ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ကျော်လွန်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သောက်ကျိုးနည်း... ဒီကောင်လေးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်နေရတာလဲ...” ကိုင်လီဝေါ်ကာက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>စပါးမှသည် မန်စီးတီး အထိ သူသည် ချူဖုန်းကဲ့သို့ တိုက်စစ်မှူးမျိုးနှင့် မကြုံဖူးပေ။ တိုက်စစ်မှူးတိုင်းက အားနည်းချက် တစ်ခုခုတော့ ရှိစမြဲပင်…။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းထဲတွင် ချူဖုန်း မပါချေ။ ချူဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင် ကစားရချိန်တိုင်း သူ၏ စိတ်ကြိုးများ အမြဲတမ်း တင်းမာနေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဓိက အချက်မှာ ချူဖုန်း ဘာလုပ်မည်ကို သင် ဘယ်သောအခါမှ မသိနိုင်ခြင်းပင်…။</p> <p> </p> <p>"ခရိုက်ဖ်အလှည့်…"</p> <p> </p> <p>"ဘေးဘက်နဲ့ အနောက်ကနေ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လူကပ်ထားတဲ့ ခံစစ်မှူးတွေကို ဖယ်ထုတ်ဖို့အတွက် လက်တွေ့ကျတဲ့ လူလိမ်ခေါက်ကွက် တစ်ခုပါပဲ... ဟန်ပြလှုပ်ရှားမှု၊ အမြန်နှုန်းနဲ့ ပျော့ပျောင်းမှုတို့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပေါင်းစပ်မှုပဲဗျာ..."</p> <p> </p> <p>ဝေဖန်ရေးဆရာ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ချူဖုန်းသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အဆုံးသတ်ပြီး ဘောလုံးကို မီတာ အနည်းငယ် အကွာအဝေးထိ ဆွဲပြေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>***</p>


Save