Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၈၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">တောကြောင်နှင့် အစားထိုးခံရသော အိမ်ရှေ့စံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အန်တီတို့ ချန်ဆွန်းမိသားစုက မြို့တော်မှာ ဩဇာကြီးတဲ့ မိသားစုကြီးပါ။ အန်တီ ကလေးမွေးတုန်းက သီးသန့် အထူးခန်းမှာ မွေးခဲ့တာ။ ဆရာဝန်တွေနဲ့ သူနာပြုတွေကလည်း သီးသန့် တာဝန်ချထားတာ ဖြစ်ပြီး တခြား ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေနဲ့ ရောနှောနေတာမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် မွေးကင်းစမှာ ကလေးချင်း မှားသွားတယ်ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားလျှင် ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တောကြောင်နဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားပေါ့။ ဒါဆို ဒါက တမင်သက်သက် ကြံစည်ခဲ့တာလား”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းဝယ် ပြင်းထန်သော အမုန်းတရားများ ဖြတ်ပြေးသွားကာ အံကို ကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က အန်တီ့ရဲ့ သွေးသားအရင်းကို တမင်သက်သက် အစားထိုး လဲလှယ်သွားခဲ့တာ သေချာတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကာ အော်လိုက်မိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့က ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">"အသေးစိတ်ကိုတော့ သေချာ မသိရသေးဘူး” ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီတစ်ခေါက် မြို့တော်ကို ပြန်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေရဲ့ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ဖို့နဲ့ အန်တီ့ရဲ့ ကလေးအရင်းကို ပြန်ရှာဖို့ပဲ။ ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကြီးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမယ် ဆိုရင်တောင်မှ အန်တီ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရဲတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကိစ္စတွေကို ဘယ်သူ လုပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာကိုသာ အန်တီ သိရရင် သူတို့ကို အပိုင်းပိုင်း အတစ်တစ် ဖြစ်အောင် ဆွဲဖြဲပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာများမှာ အချစ်နှင့် မိသားစုပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ သားအရင်းကို အစားထိုးခံလိုက်ရခြင်းက သူမ၏ အချစ်နှင့် မိသားစုကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမ မည်သို့များ မမုန်းတီးဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နှစ်တွေ ဒီလောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ အမှန်တရားကို ရှာဖွေဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါဦးမလားဟင်”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက စိတ်ပျက်အားငယ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တစ်ရက် ရှာလို့ မတွေ့ရင် တစ်နှစ် ရှာမယ်။ တစ်နှစ် ရှာလို့ မတွေ့ရင် တစ်သက်လုံး ရှာမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အန်တီ့ သားကို တွေ့အောင် ရှာရမယ်။ မဟုတ်ရင် အသက်ရှင်နေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အန်တီချန်ဆွန်း... ကျွန်တော်တို့က ရေစက်ဆုံတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့။ အန်တီ ဘာအကူအညီ လိုလို ကျွန်တော့်ကို ပြောပါ။ ကျွန်တော့်ဘက်က တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">"အန်တီ သွားတော့မယ်ကွယ်”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အခွင့်အရေး ရရင် မြို့တော်ကို လာလည်ကြပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားကာ အဘွားအိုယင်းနှင့်အတူ မြို့တော်သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဧည့်သည်ကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ထမင်းစားခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာကြသည်။ <br /> ဝမ်ရွှယ်နင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ <br /> "အန်တီချန်ဆွန်းက တကယ် သနားစရာကောင်းတာပဲ။ ဒီလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်ကလေး အရင်းကို သူများကလေးနဲ့ အစားထိုး ခံလိုက်ရတာကိုး”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဩဇာကြီးတဲ့ မိသားစုကြီးတွေဆိုတာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အကျိုးအမြတ် အတွက်ဆိုရင် လူတွေက ဘာမဆို လုပ်ရဲကြတယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်၌ ဝမ်မိသားစု အိမ်တော်တွင် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့နှင့် ဝမ်ရှင်းယဲ့တို့ နှစ်ဦးသား အတူတကွ ထိုင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖေ... ဒါလေး ကြည့်ပါဦး။ ဒါက ကျန်းပေ့ ဗဟိုဆေးရုံကနေ သား ရလာခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က စကားပြောရင်း ဝမ်ရွှမ်ချဲ့ထံသို့ A4 စာရွက်တစ်ရွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးနှင့် ချန်ဆွန်းရှမ်းတို့၏ DNA စစ်ဆေးချက် ရလဒ် မိတ္တူပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ယူကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦး မိခင်နှင့် သားတော်စပ်နိုင်ခြေ 'သုည' ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကံကြမ္မာဆိုတာ တကယ်ကို မှန်းဆလို့ မရနိုင်တာပဲ” ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က သက်ပြင်းချကာ ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ချန်ဆွန်းရှမ်းလည်း ကျန်းပေ့ကို လာတာ စေ့စပ်ပွဲ ပျက်သွားရုံတင် မကဘူး။ သူ့အသက်ပါ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးကျတော့ အိမ်ရှေ့စံ ရာထူးကိုတောင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ တွေးတောင် တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ချန်ဆွန်းမိသားစုနဲ့ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသာ မရှိရင် သူက သာမန်လူ တစ်ယောက်သာသာပဲ။ ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကြီးရဲ့ အမွေခံ လုံးဝ မဟုတ်တော့ဘူးလေ”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ သူ ကျန်းပေ့ကို ရောက်လာကတည်းက သူ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ နိဂုံးမလှကြဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်လည်း ချန်ဆွန်းရှမ်း အထိနာသွားရုံတင် မကဘူး။ လုမိသားစုလည်း ထိသွားတယ်။ လုမိသားစုရဲ့ အရှင်သခင် လုထျန်းချီ အိမ်မှာပဲ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ သား ကြားမိတယ်။ အဲဒါကလည်း ဒီကိစ္စနဲ့ ဆက်စပ်နေမှာ သေချာတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်။ အခု ပြန်တွေးကြည့်မှ နည်းနည်းတော့ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ကံကောင်းလို့ ငါတို့တွေ သူ့ရဲ့ ရန်သူ မဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ ဝမ်မိသားစုက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာ။ သူသာ စေ့စပ်ပွဲကို မဖျက်ခဲ့ရင် ရွှယ်နင်က ချန်ဆွန်းရှမ်းနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရမှာ။ ပြီးတော့မှ အတုအယောင် အိမ်ရှေ့စံမှန်း သိသွားရင် အကျိုးဆက်က မှန်းဆလို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဖေ... အခု ချန်ဆွန်းရှမ်းရဲ့ ကိစ္စက လုံးဝ ပြီးပြတ်သွားပြီဆိုတော့ ယဲ့ပုဖန်နဲ့ ညီမလေးရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ကျွန်တော်တို့ သဘောတူလိုက်သင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလို ယောက်ဖမျိုး ရတာလည်း မဆိုးပါဘူး။ သူက အရည်အချင်းရှိတယ်။ စွမ်းအားကြီးတယ်။ ရွှယ်နင်နဲ့လည်း လိုက်ဖက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကိစ္စကို အတည်ပြုဖို့ စောလွန်းပါသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့လဲ အဖေရဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကတင် ယဲ့ပုဖန်ကို အထင်ကြီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ရှင်းပြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ကို အရည်အချင်း ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီမှာ သေရာပါ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက သူက အရမ်းကို ထက်မြက်လွန်းပြီး ရန်သူတွေ အများကြီး မွေးထားမိတာပဲ။ ယန်စီမြစ် မြောက်ပိုင်းမှာတင် သူ့ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ရှဟိုအောက်ပဲ” </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က ပြန်လည် ချေပသည်။<br /> "ဒါက ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ရှဟိုအောက်က ကျန်းပေ့ရဲ့ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင်လို့ နာမည်ကြီးပေမဲ့ သူ့စွမ်းရည်က အခု ယဲ့ပုဖန်လောက် မကောင်းဘူးလို့ ထင်တာပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ် အခွံ ခွာခံရပြီးကတည်းက သူတို့တွေ အသံတောင် မထွက်ရဲတော့ဘူးလေ။ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေကြတာပဲ” </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကပဲ အခြေအနေ မဟန်ဘူးဆိုတာ ပြနေတာ”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ရှဟိုအောက်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာ မင်း မေ့သွားပြီလား။ ခုံထုံဂိုဏ်း ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ရှန်တုန်းလိုင်ဆိုတဲ့ ဂရန်းမားစတာကြီး တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။ ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် ရှဟိုအောက်က သူ့ဂိုဏ်းဆီ အကူအညီ တောင်းဖို့ ပြန်သွားလောက်ပြီ။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ခုံထုံဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေကို လွှတ်လိုက်လိမ့်မယ်။ ရှန်တုန်းလိုင် ကိုယ်တိုင်တောင် ပါလာနိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ယဲ့ပုဖန် တောင့်ခံနိုင်မလားဆိုတာ မသေချာသေးဘူးလေ။ ဒါကြောင့် အခုအချိန်က ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဝမ်မိသားစုကို ဒီကိစ္စထဲ ဆွဲမသွင်းတာ အကောင်းဆုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က သဘောတူလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဖေပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို ဆန့်ကျင်ရမလား။ ညီမလေးက သူနဲ့ ကိုယ်ဝန်တောင် ရနေပြီဆိုတော့ ဆန့်ကျင်လို့လည်း မသင့်တော်ဘူးလေ” </p> <p style="text-align:justify">"လွယ်ပါတယ်။ သဘောလည်း မတူဘူး။ ဆန့်ကျင်လည်း မဆန့်ကျင်ဘူး။ ဖြစ်ချင်ရာ ဖြစ်ပါစေဆိုပြီး လွှတ်ထားလိုက်” </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ဗျူဟာကျကျ ဆိုလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်း ညီမလေးကလည်း သဘောတူထားပြီးသားဆိုတော့ လောလောဆယ် သူတို့ကို အတူ နေခိုင်းထားလိုက်။ ငါတို့ ဝမ်မိသားစုကတော့ ဘာသံမှ မထွက်ဘဲ ငြိမ်နေဖို့ပဲ လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် နားလည်ပြီ။ ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဝမ်မိသားစုက လိုအပ်သလို တိုက်စစ်ဆင်လို့လည်း ရသလို ခံစစ်အနေနဲ့ နေလို့လည်း ရတာပေါ့။ တကယ်လို့ ရှန်တုန်းလိုင်က ယဲ့ပုဖန်ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ် ဆိုရင် ဒါက ညီမလေးရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ရပ်သက်သက်ပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ရွှယ်နင်ကို အိမ်ပြန်ခေါ်လိုက်ရုံပဲလေ။ ဝမ်မိသားစုနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ယဲ့ပုဖန်က နောက်ဆုံးမှာ အနိုင်ရသွားမယ်ဆိုရင်လည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကျွန်တော်တို့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ သားမက် ဖြစ်နေတုန်းပဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကျိုးအမြတ်တွေချည်းပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ မကြာခင်မှာ အဖြေပေါ်လာမှာပါ။ လောလောဆယ်တော့ မိသားစုဝင်တွေကို ယဲ့ပုဖန်နဲ့ ရန်မဖြစ်ဖို့ ငါ သတိပေးထားတယ်”</p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify">ရှီထျန်းချီသည် မိသားစုအရှင်သခင် ရှီဝန်စုန်း၏ အခန်းထဲသို့ ကမန်းကတန်း ပြေးဝင်လာသည်။ <br /> "အဖိုး... ပြဿနာကြီး တက်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ရှီဝန်စုန်းက လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ <br /> "ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">ရှီထျန်းချီက အမောတကော ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ ချန်ဆွန်းရှမ်းလေ... ယဲ့ပုဖန်ကို ဘာမှ လုပ်မနိုင်တဲ့အပြင် သူ့အသက်ပါ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အခု ကျန်းပေ့ ဗဟိုဆေးရုံမှာ ရောက်နေပြီ” </p> <p style="text-align:justify">ရှီဝန်စုန်းက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ချလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ချန်ဆွန်းမိသားစုရဲ့ ဩဇာအာဏာက ငါတို့ မှန်းဆလို့ ရနိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က မြို့တော်မှာ ထိပ်သီး မိသားစုကြီးပဲလေ။ ယဲ့ပုဖန်က ချန်ဆွန်းရှမ်းနဲ့ ရန်သူ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ နောင်ကျရင် သူ့အတွက် နေရထိုင်ရ လွယ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် လုပ်ကြံတာ မအောင်မြင်ပေမဲ့ ချန်ဆွန်းရှမ်းရဲ့ လက်စားချေမှုက အရမ်းကို ပြင်းထန်လိမ့်မယ်။ ယဲ့ဆိုတဲ့ အဲဒီကောင်လေးကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">"အဖိုး... ကျွန်တော် ပြောတာ နားထောင်ပါဦး။ အခြေအနေက အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး” </p> <p style="text-align:justify">ရှီထျန်းချီသည် အလျင်စလို ပြေးလာခဲ့ရသဖြင့် အမောတကော ဖြစ်နေသည်။ အမောဖြေပြီးနောက် ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် အတုအယောင် အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပုံကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် "ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ချန်ဆွန်းရှမ်းကို ဆေးရုံမှာ ထားခဲ့ပြီး မြို့တော်ကို ပြန်သွားပြီ” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီဝန်စုန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီလို ကိစ္စမျိုး တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ရှီထျန်းချီက နောင်တရသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖိုး... ချန်ဆွန်းမိသားစုကတစ်ဆင့် လက်စားချေမယ်ဆိုတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကတော့ ရေစုန်မျောသွားပြီ ထင်တယ်” </p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်က တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးနဲ့ တိုးရတယ်လို့”<br /> ရှီဝန်စုန်းက ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီကိစ္စမှာ ငါတို့ကိုယ် ငါတို့ပဲ အားကိုးရတော့မယ် ထင်တယ်။ ဆရာကြီးကဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ။ သတင်း အတိုးအလျော့များ ရှိလား”</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save