Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">အမှိုက်ကောင် ချစ်သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">သူက အက်ရှရှအသံနှင့် မောက်မာသော မျက်နှာပေးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဟေ့ကောင်... မင်းမှာ သိုင်းပညာ နည်းနည်းပါးပါး ရှိရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်အထင်မကြီးနဲ့။ ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ငါက ရှန်းမိသားစုရဲ့ သခင်လေး ရှန်းယွမ်ဝူကွ။ မင်း ငါ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိရဲရင်..."</p> <p style="text-align:justify">"စကား အရမ်းများတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောလို့ပင် မဆုံးသေးခင် ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ မေးတာကိုပဲ ဖြေစမ်း”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအကန်ခံလိုက်ရမှုကြောင့် ရှန်းယွမ်ဝူမှာ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေရင်း ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဟေ့ကောင်... မင်း ရူးနေလားကွ။ ငါက ရှန်းမိသားစုရဲ့ သခင်လေး..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွားကာ ခြေထောက်ကို မြှောက်၍ သူ၏ ညာဘက် ခြေသလုံးကို တက်နင်းလိုက်သည်။ 'ဂျွတ်' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ခြေသလုံးရိုးမှာ V-ပုံသဏ္ဌာန် အပြင်းအထန် ကျိုးကြေသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီကောင်က ကျူးကျားယီကို အဆောက်အအုံပေါ်ကနေ ခုန်ချအောင် လုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ဤသည်မှာ သူ ခံထိုက်သော ပြစ်ဒဏ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း နောက်တစ်ခွန်း ထပ်ဟောင်ကြည့်စမ်း။ မင်းရဲ့ ခြေလက် လေးဖက်စလုံးကို ချိုးပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းယွမ်ဝူသည် ဝက်ကို အရှင်လတ်လတ် သတ်နေသည့်အလား သွေးပျက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက ဤမျှ ရက်စက်လိမ့်မည်။ ရှန်းမိသားစုကိုလည်း အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဩဇာကြီးမားသော နောက်ခံက မည်သို့မျှ ခြိမ်းခြောက်၍ မရနိုင်မှန်း သိသွားသဖြင့် သူ ချက်ချင်းပင် အလျော့ပေးလိုက်ကာ ငိုယို၍ အော်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော် ဒီမိန်းမကို ယွမ် ၁ သန်းနဲ့ ဝယ်ထားတာပါ”</p> <p style="text-align:justify">"ဝယ်ထားတယ်... ဟုတ်လား။ ဒါ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်လေ။ ဘယ်သူက မင်းကို ရောင်းပိုင်ခွင့် ရှိလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">"သူ့ရည်းစားက ကျွန်တော့်ကို ရောင်းစားသွားတာပါ”</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အရှေ့ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူက မယုံကြည်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှန်းယွမ်ဝူသည် အနောက်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ နောက်တွင် ပုန်းနေသော တုန်းချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သူပဲ... သူက အဲဒီမိန်းမရဲ့ ရည်းစားလေ။ သူက ကျွန်တော့်ကို ရောင်းစားသွားတာ”</p> <p style="text-align:justify">တုန်းချန်သည် အမှိုက်ကောင် တစ်ကောင်ဖြစ်မှန်း ယဲ့ပုဖန် စောစောကတည်းက သိထားသော်လည်း ကိုယ့်ချစ်သူ ကောင်မလေးကို တခြားယောကျ်ား တစ်ယောက်ဆီ ရောင်းစားရက်သည်အထိ ဤမျှလောက် အောက်တန်းကျလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူက တုန်းချန်ကို ဓားတစ်လက်လို ထက်ရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ <br /> "ဒါ အမှန်ပဲလား”</p> <p style="text-align:justify">တုန်းချန်မှာ လန့်ဖြန့်သွားကာ နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဟေ့... ယဲ့ပုဖန်။ ကျူးကျားယီက ငါ့ရည်းစားပဲ။ ငါ ရောင်းချင်ရောင်းမယ်။ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">"မင်း အစ်မကို သွားရောင်းလိုက်လေ”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဒေါသကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ တုန်းချန်၏ ပါးကို အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်ရာ တုန်းချန်မှာ သုံးလေးမီတာခန့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန် ဆိုတဲ့ကောင်... ဒီကိစ္စကို မင်း မှတ်ထားလိုက်”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူက မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိနေသဖြင့် တုန်းချန်သည် မြေပြင်ပေါ်မှ ကုန်းရုန်းထကာ ခြိမ်းခြောက်စကား တစ်ခွန်း ပြောပြီးနောက် အစွမ်းကုန် ပြေးလွှား ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က တုန်းချန် နောက်သို့ လိုက်မသွားပေ။ ကျူးကျားယီကို ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကိုလည်း သေချာ မသိရသေးပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ရှန်းယွမ်ဝူနှင့် ရွှေဆွဲကြိုးကြီးကို လှည့်ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားကြစမ်း”</p> <p style="text-align:justify">"နောက်တစ်ခါ ငါ့ရှေ့မှာ ထပ်မပေါ်လာစေနဲ့”</p> <p style="text-align:justify">"သွားပါပြီ... သွားပါပြီ။ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ရွှေဆွဲကြိုးကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်သော အငြိုးတရားတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ပညာရှိဆိုသည်မှာ ဆုတ်ရမည့်အချိန်ကို သိသူပင် ဖြစ်သည်။ သူက တပည့်များ၏ အကူအညီဖြင့် ရှန်းယွမ်ဝူကို တွဲခေါ်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားကြလေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လူမိုက်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်က ကျူးကျားယီဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ <br /> "ဘယ်လိုနေသေးလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား”</p> <p style="text-align:justify">ကျူးကျားယီက စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။ <br /> "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုယဲ့”</p> <p style="text-align:justify">"လာ... စကားပြောလို့ ကောင်းမယ့် နေရာတစ်ခုခုကို သွားရအောင်”<br /> ယဲ့ပုဖန်သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကော်ဖီဆိုင် တစ်ဆိုင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျူးကျားယီကို ထိုဆိုင်ထဲသို့ ခေါ်သွားလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူက ကော်ဖီနှစ်ခွက် မှာလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီနေ့ တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ တုန်းချန်ဆိုတဲ့ အဲဒီခွေးကောင်က မင်းကို တကယ်ပဲ ရောင်းစားလိုက်တာလား”</p> <p style="text-align:justify">ကျူးကျားယီက ထပ်မံ ငိုချလိုက်ပြန်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် ပြောပြလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အစကတော့ သမီးလည်း မသိပါဘူး။ ဒီနေ့ သူ့သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်ဆိုပြီး သမီးကို ဒီနေရာကို ခေါ်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲ ရောက်တော့ အဲဒီ ယောကျ်ားနှစ်ယောက်က သမီးကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လာထိကိုင်ကြတယ်။ နောက်မှ သမီး သိလိုက်ရတာက သူက အဲဒီ ရွှေဆွဲကြိုးကြီးနဲ့ လူဆီမှာ အကြွေး ယွမ် ၁ သန်း တင်နေလို့ အကြွေးဆပ်ဖို့အတွက် သမီးကို ခေါ်လာပြီး အသုံးချတာတဲ့။ တခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ သမီးလည်း အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ပြတင်းပေါက် ဘောင်ပေါ်တက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာပြီး သူတို့ကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက လုံးဝ ဂရုမစိုက်တဲ့အပြင် သမီးကိုတောင် လာဆွဲဖမ်းသေးတယ်။ အဲဒါနဲ့ သမီးလည်း အဆောက်အအုံပေါ်ကနေ ခုန်ချလိုက်တာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုကိစ္စကို တုန်းချန် လုပ်ခဲ့မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ပုဖန် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ ခွေးကောင်... သူ ဒီလောက်တောင် အောက်တန်းကျလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ဆဲဆိုပြီးနောက် သူက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တုန်းချန်က ကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ငွေအများကြီး အကြွေးတင်သွားရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ကျူးကျားယီက ဖြေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ ဒီကိစ္စက အစ်ကိုယဲ့နဲ့ နည်းနည်းတော့ သက်ဆိုင်နေတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ငါနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်နေလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">"တုန်းချန်က သိပ်အရည်အချင်း မရှိပေမဲ့ သူက အရမ်း မောက်မာတယ်။ သူက ဘယ်သူ့ထက်မဆို သာတယ်လို့ အမြဲတမ်း ထင်နေတတ်တာ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ သူက အနာဂတ်မှာ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး လူကြီး ဖြစ်လာရမယ်လို့ အမြဲတမ်း ကြွေးကြော်နေတာလေ”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဆက်မေးသည်။ "ပြီးတော့ရော”</p> <p style="text-align:justify">"အရင်တုန်းကတော့ သူက ဒီလို စိတ်ထားမျိုးကို ခပ်ယဲ့ယဲ့လေး ထိန်းထားနိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုယဲ့နဲ့ တွေ့ပြီးနောက်ပိုင်းမှာ အစ်ကိုယဲ့က သူ့ထက် ပိုချမ်းသာတယ်။ ပိုအရည်အချင်း ရှိတယ်။ ပိုထူးချွန်တယ်ဆိုတာကို သိသွားတော့ သူ လုံးဝ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီနေ့က ဘားကနေ ပြန်ရောက်ပြီးကတည်းက သူက ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာရမယ်။ အစ်ကိုယဲ့ထက် ပိုသာတယ်ဆိုတာကို တခြားလူတွေကို ပြရမယ်လို့ သစ္စာဆိုခဲ့တယ်။ သူက အစကတည်းက ဘဏ္ဍာရေးဘာသာရပ်ကို သင်ယူခဲ့တာဆိုတော့ နေ့ချင်းညချင်း ချမ်းသာချင်တဲ့ လောဘနဲ့ သမီးတို့ဆီက ပိုက်ဆံတွေ အားလုံးကို ယူသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီပိုက်ဆံတွေနဲ့ စတော့ရှယ်ယာ ကစားတယ်။ ပထမနေ့မှာတင် ပိုက်ဆံတချို့ မြတ်လာတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောလိုက်သည်။ "ပိုက်ဆံမြတ်တာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">"တခြားလူတွေအတွက်တော့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စဆိုပေမဲ့ သူ့အတွက်ကတော့ ကပ်ဆိုးကြီး ဖြစ်သွားတာပဲ။ ပိုက်ဆံ နည်းနည်းလေး မြတ်လာတာနဲ့တင် သူက သူ့ကိုယ်သူ ဘဏ္ဍာရေး ပါရမီရှင်ကြီးလို့ ထင်သွားတယ်။ သူက မြတ်လာတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အားလုံးကို ပြန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရုံတင် မကဘူး၊ တခြားကနေလည်း ငွေတွေ အများကြီး ချေးငှားခဲ့သေးတယ်။ သုံးရက်ကြာတော့ သူ အားလုံး ရှုံးသွားပြီး သူ့မှာ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က မေးလိုက်သည်။ "သူက ၁ သန်းတောင် ချေးခဲ့တာလား”</p> <p style="text-align:justify">"သူ့မှာ ၁ သန်း ချေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းမှ မရှိတာ။ သူက အဲဒီ ရွှေဆွဲကြိုးကြီးဆီကနေ အတိုးကြီးကြီးနဲ့ ၅ သောင်းပဲ ချေးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အတိုးပေါ် အတိုးဆင့်ပြီးတော့ ဒီနေ့ဆိုရင် ၁ သန်းအထိ ရောက်သွားတာလေ”</p> <p style="text-align:justify">ကျူးကျားယီ မပြောပြလျှင်တောင် နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ယဲ့ပုဖန် ခန့်မှန်းမိပါသည်။ ရွှေဆွဲကြိုးကြီးက အကြွေးတောင်းရင်း ကျူးကျားယီ၏ အလှကို မျက်စိကျသွားကာ ယုတ်မာသော အကြံအစည်များ ပေါ်လာပြီး တုန်းချန်ကို ကျူးကျားယီအား အပေါင်ပစ္စည်းအဖြစ် ထားရန် ဖိအားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့လှသော တုန်းချန်ကလည်း သဘောတူလိုက်ပြီး ကျူးကျားယီကို အခန်းထဲသို့ လှည့်စား ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသွားပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်က ပြောလိုက်သည်။ <br /> "ဒီလိုဆိုရင် ရဲခေါ်လိုက်ရအောင်။ သူတို့ကိုပဲ ရှင်းခိုင်းလိုက်တာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ယဲ့ပုဖန်က သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကျူးကျားယီက အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။ <br /> "ဟင့်အင်း... ရဲခေါ်လို့ မဖြစ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့လဲ။ ဒီကိစ္စကို အပြီးအပြတ် မရှင်းလိုက်ရင် နောင်ကျရင် အဲဒီလူတွေက မင်းဆီ ပြဿနာလာရှာနေဦးမှာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ကျူးကျားယီက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်မှ ပြောလိုက်သည်။ <br /> "ရဲခေါ်လိုက်ရင် တုန်းချန် အဖမ်းခံရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလိုလူမျိုးက အဖမ်းခံရမှာပေါ့။ မင်းက သူ့ကို သံယောဇဉ် မပြတ်သေးဘူးလား” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဆက်မေးလိုက်သည်။ "ငါ အမြဲတမ်း သိချင်နေတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ တုန်းချန်က အမှိုက်ကောင် ဆိုတာ သိသာနေတာပဲ။ သူက မင်းနဲ့ လုံးဝ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ဘားမှာ ပြဿနာ ဖြစ်ပြီးကတည်းက သူ့ရဲ့ စရိုက်မှန်ကို မင်း မြင်သင့်တာပေါ့။ အဲဒီကတည်းက သူ့ကို ဖြတ်ပစ်သင့်တာ။ ဘာလို့ အခုထိ တွဲနေသေးတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ယခင်က ကျူးကျားယီ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများတွင် ဝင်မစွက်ဖက်လိုခဲ့ပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ကျူးကျားယီက ထစ်အစွာ ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... သမီး မိသားစုက သူတို့ကို အကြွေးတင်နေလို့ သူ့ကို ဖြတ်လို့ မရဘူး ဖြစ်နေတာပါ။ တကယ်တော့ သမီးက တုန်းချန်ကို တစ်ခါမှ မချစ်ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဘားက ကိစ္စ မဖြစ်ခင်ကတည်းက သူ့ရည်းစား မဖြစ်ချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သမီး အခု သူ့ကို ဖြတ်လို့မရဘူး။ မဟုတ်ရင် သမီး အဖေ အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ကျလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကာ မေးလိုက်သည်။<br />  <br /> "ဒါက ဘယ်လို ကိစ္စကြီးလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save