Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝမ်တာဖူ ဒဏ်ရာရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ကျန်းပေ့ဗဟိုဆေးရုံ၏ အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဝမ်ကျီယန်းနှင့် ဟောက်ဟုန်မေတို့မှာ ခုတင်ဘေးတွင်ရပ်၍ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးနေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခုတင်ပေါ်တွင်မူ ဝမ်တာဖူမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့ကာ သတိလစ် မေ့မြောနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံး ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာထက်၌ ဝမ်းသာခြင်းနှင့်အတူ ရှက်ရွံ့အားနာမှုတို့ ရောပြွမ်းနေသည့် အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်က သူတို့သည် ဤလူငယ်လေးအပေါ် နှိမ်ချဆက်ဆံခဲ့ဖူးသည်။ အခက်အခဲမျိုးစုံ ပေးခဲ့သည့်အပြင် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုကိုပင် ဖျက်သိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် အမှန်တကယ် စေ့စပ်ပွဲ ပျက်သွားသောအခါမှ ဒုက္ခနှင့် ကြုံလာရတိုင်း သူ၏ အကူအညီကိုသာ တောင်းခံနေရသည်မှာ ရှက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဝမ်တာဖူ၏ ဒဏ်ရာမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဆေးရုံက လက်လျှော့ထားရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့ သိထားသမျှထဲ၌ ဆေးပညာ အတော်ဆုံး ဖြစ်သော ယဲ့ပုဖန်ကိုသာ သတိရမိကြလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... မင်း ရောက်လာပြီလား" ဟောက်ဟုန်မေက အားနာဟန်ဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထိုအချက်များကို ဂရုမထားဘဲ ဝမ်တာဖူကိုသာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးတာဖူ ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဟောက်ဟုန်မေက "အရိုက်ခံရတာပါ... ဆရာဝန်တွေကတော့ သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်အာရုံကြောတွေ ပျက်စီးသွားပြီလို့ ပြောတယ်။ တစ်သက်လုံး အိပ်ရာထဲလဲနေမယ့် လူနာတစ်ယောက် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်တဲ့" ဟု ဆိုကာ ပြန်လည် ငိုကြွေးပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဆေးရုံက ကုသနိုင်လျှင် သူတို့သည် ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ အောက်ကျနောက်ကျခံကာ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆေးရုံရှိ ပါရဂူများအားလုံးက ဝမ်တာဖူ၏ အခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဟု တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ... ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ" ဟု ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းက "ကျွန်မတို့ ကိုယ်စားလှယ်ယူထားတဲ့ လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကြောင့် ပြဿနာ တက်ပြီး လူရာနဲ့ချီတဲ့သူတွေ အရောင်းဌာနကို လာဝိုင်းကြတာ။ အဲဒီမှာ လူအုပ်ကြီးက ထိန်းမရသိမ်းမရ ဖြစ်လာပြီး ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးက အဖေ့ခေါင်းကို လာမှန်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားတာပဲ" ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟောက်ဟုန်မေကလည်း "အစကတော့ အပြင်ဒဏ်ရာက မပြင်းထန်ဘူး ထင်ရပေမယ့် ဦးနှောက် အာရုံကြောတွေ ထိခိုက်သွားတာက တကယ်ပဲ စိုးရိမ်ရတယ်" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောကြားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "တရားခံကိုကော မိပြီလား" ဟု မေးရာ ဟောက်ဟုန်မေက "ရဲတိုင်ထားပေမယ့် အခုထိတော့ လူမမိသေးဘူး။ လူအုပ်ကြီးက အရမ်းများနေတာဆိုတော့ ဘယ်သူ လုပ်လိုက်မှန်း ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ကြဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "အရောင်းဌာနမှာ စီစီတီဗွီတွေ မရှိဘူးလား" ဟု မေးရာ ဝမ်ကျီယန်းက "အရင်ကတော့ နှစ်လုံး ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေက အကုန် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ကြပြီ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဤကိစ္စတွင် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းက "ကျွန်မတို့ အလှပြင်ဆေးရည်နဲ့ နဂါးယန်ဆေးလုံးတွေကို စပြီး ရောင်းချကတည်းက အရောင်းက အရမ်းသွက်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မနေ့က မနက်ပိုင်းမှာတင် အမျိုးသမီးတစ်စု ရောက်လာပြီး ဒီအလှပြင်ဆေးရည်ကြောင့် သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ ပျက်စီးကုန်ပြီဆိုပြီး လျော်ကြေးတောင်းကြရာကနေ စတာပဲ။ ကျွန်မတို့ဘက်က ဒါဟာ ဆေးကြောင့် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ တိုက်ရိုက် မသက်သေပြနိုင်ဘူးလို့ ရှင်းပြပေမယ့် သူတို့က လူတွေ ပိုခေါ်လာပြီး အခြေအနေက ဆိုးရွားသွားတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အလှပြင်ဆေးရည်ကြောင့် မျက်နှာပျက်စီးတယ် ဟုတ်လား..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ အလှပြင်ဆေးရည်ကို သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှ မရှိကြောင်း ကောင်းစွာ သိပေသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း၏ အမြတ်အစွန်းများကို မနာလိုဖြစ်ကာ ပြဿနာရှာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... ဦးလေးတာဖူကို အရင် ကြည့်ပေးပါဦး။ ကုသဖို့ နည်းလမ်း ရှိမလား" </p> <p style="text-align:justify">ဟောက်ဟုန်မေက မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ယခင်က ဝမ်ကျီယန်း၏ မျက်နှာ အက်ဆစ်ဖြင့် ပက်ခံရစဉ်က ယဲ့ပုဖန်ကပင် ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့... ဦးလေးတာဖူ ဘာမှ မဖြစ်စေရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ခုတင်ဘေးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဝမ်တာဖူ၏ သွေးကြောကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာမှာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် မပြင်းထန်သော်လည်း ကျောက်တုံးမှန်သွားသည့် နေရာမှာ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ ဖုန်းချီ အပ်စိုက်မှတ် နေရာအတိအကျပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဦးနှောက်အာရုံကြောများကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ယဲ့ပုဖန်နှင့်သာ မတွေ့ခဲ့လျှင် ဝမ်တာဖူသည် တစ်သက်လုံး လှုပ်ရှားမရသည့် အပင်သဖွယ် လူနာဘဝဖြင့်သာ အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဒဏ်ရာကို သေချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်မှောင်များ ထပ်မံ တွန့်ကွေးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးမှန်သည့် နေရာမှာ အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်ရဘဲ ဦးနှောက်အာရုံကြောကိုသာ ထိခိုက်စေရန် အားကို တိကျစွာ အသုံးပြုထားခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခု မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလဲ... မျှော်လင့်ချက် ရှိရဲ့လား" ဟောက်ဟုန်မေက တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်အေးအေးထားပါ... ကျွန်တော် ကုပေးနိုင်ပါတယ်။ ဦးလေးတာဖူ နေကောင်းသွားမှာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာနတ်အပ်များကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်တာဖူကို စတင် ကုသပေးလေတော့သည်။ ရွှေအပ်ကလေးများပေါ်ရှိ ကြိုးကြာတောင်ပံလေးများက တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခတ်သွားကာ ယဲ့ပုဖန်၏ ကိုယ်တွင်းမှ ချီစွမ်းအင်များက ဝမ်တာဖူ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ပျက်စီးနေသော အာရုံကြောများကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မိနစ် ၂၀ ခန့်အကြာတွင် ယဲ့ပုဖန်က ရွှေအပ်အားလုံးကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... ဘယ်လိုလဲ" ဝမ်ကျီယန်းက အသက်ပင် ရဲရဲ မရှူရဲဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင်ပြေသွားပါပြီ... သူ အခု ချက်ချင်း နိုးလာလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုကာ ယဲ့ပုဖန်က ဝမ်တာဖူ၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ နှိပ်နယ်ပေးလိုက်ရာ ဝမ်တာဖူသည် ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံး ပွင့်လာလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူ သတိရလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟောက်ဟုန်မေနှင့် သမီးဖြစ်သူတို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ငိုကြွေးကြတော့သည်။ ဝမ်တာဖူသာ လဲကျသွားလျှင် သူမတို့၏ ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းမှာလည်း ပျက်စီးသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယောကျ်ား... ရှင် နိုးလာပြီပဲ။ ကျွန်မကို လန့်အောင် လုပ်တယ်နော်" ဟောက်ဟုန်မေက ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူက ဖြည်းညင်းစွာ အတိတ်ကို ပြန်စဉ်းစားရင်း "ငါ... အရိုက်ခံလိုက်ရတာ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်အဖေ... အဖေ့ဒဏ်ရာက အရမ်း ပြင်းထန်ခဲ့တာ။ ရှောင်ဖန်သာ မကယ်ရင် အဖေ တစ်သက်လုံး အိပ်ရာထဲလဲနေရမှာ" ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူက ယဲ့ပုဖန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ရှောင်ဖန်... မင်းကို ငါ ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးမိပြန်ပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ဦးလေးတာဖူ... ဒါက ကျွန်တော် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ ဝမ်တာဖူက "အရောင်းဌာနက အခြေအနေကော ဘယ်လိုရှိလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းက "အခုထိ လူတွေ အများကြီး ရှိနေတုန်းပဲ။ ကျွန်မတို့ ဆိုင်မဖွင့်ရဲသေးဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးတာဖူ... တစ်ယောက်ယောက်က ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ တိုက်ခိုက်နေတာလို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူက သက်ပြင်းချကာ "ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေကို မနာလိုဖြစ်နေတာ... ဒါ ပင့်ကူနက်မရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်ဖို့ များတယ်" ဟု ဆိုသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းသည် လုံထန်း၏ အလှပြင်ဆေးရည်ကို ရောင်းချပြီးကတည်းက ခိုင်ဖုန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို လုံးဝ ကျော်တက်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"အဖေ... အခု ကျွန်မတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ ဆိုင်ကို ဒီအတိုင်း ပိတ်ထားလို့လည်း မဖြစ်ဘူးလေ" ဟု ဝမ်ကျီယန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူက ထပ်မံ သက်ပြင်းချပြန်သည်။ "ဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းရ ခက်တယ်။ တစ်ဖက်က လျော်ကြေး တောင်းတာက တစ်ယောက်ကို ယွမ် ၁၀,၀၀၀ ပဲဆိုပေမယ့် ငါတို့သာ ငွေပေးလိုက်ရင် ငါတို့ပစ္စည်းက မကောင်းဘူး ဆိုတာကို ဝန်ခံလိုက်သလို ဖြစ်သွားမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ အလှပြင်ဆေးရည်ပါ ထုတ်လုပ်ခွင့် ပိတ်ခံရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လျော်ကြေးမပေးပြန်ရင်လည်း သူတို့က ဆက်ပြီး ပြဿနာရှာနေဦးမှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save