Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြီးစွာသော နောင်တ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူ စကားပြောပြီးနောက် ဝမ်ကျီယန်းနှင့် ဟောက်ဟုန်မေတို့ပါ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အခြေအနေမှာ တကယ့်ကို အကျပ်ရိုက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ပင့်ကူနက်မ၏ ဤတစ်ကြိမ် တိုက်ကွက်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။ မိမိတို့ဘက်မှ မမှားကြောင်း သိနေသော်လည်း အများအမြင်တွင် သက်သေပြရန် ခက်ခဲနေပြီး ၎င်းမှာ အလှပြင်ဆေးရည်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေမည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဦးလေးတာဖူ... စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူက အားနာစွာဖြင့် "ရှောင်ဖန်... ဦးလေးတို့ မင်းကို အားနာလိုက်တာ။ မင်း ကျန်းနန်ကို ရောက်ကတည်းက ဦးလေးတို့ မိသားစုက မင်းကို ဒုက္ခတွေ အများကြီး ပေးခဲ့မိတယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ်တွင် ယဲ့ပုဖန်၏ အကူအညီသာ မပါလျှင် ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းမှာ ပင့်ကူနက်မ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဟိုးအရင်ကတည်းက ပြာကျသွားလောက်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဦးလေး... ဒါက ကျွန်တော် လုပ်သင့်တာပါ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း တစ်ခုတည်းတင် မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ လုံထန်း ဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ အလှပြင်ဆေးရည်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ။ အခြေအနေသာ ပိုဆိုးသွားရင် သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေက ဒီပစ္စည်းရဲ့ ထုတ်လုပ်ခွင့်လိုင်စင်ကိုပါ ပိတ်ပစ်နိုင်တာမို့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြဿနာလည်း ဖြစ်နေလို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟောက်ဟုန်မေက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘာ... မင်းက ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ။ မင်းနဲ့ လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းက ဘာဆိုင်လို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူက သက်ပြင်းချရင်း "ရှောင်ဖန်က လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ ပိုင်ရှင်လေ။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့က ငါတို့ကို ဒီအလှပြင်ဆေးရည်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ခွင့် ပေးခဲ့တာပေါ့" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ထွက်သွားစဉ်က ဝမ်တာဖူမှာ ဒေါသထွက်နေသဖြင့် ဟောက်ဟုန်မေနှင့် သမီးဖြစ်သူကို အဖြစ်မှန်အား ပြောပြမထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာ...”</p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လို"</p> <p style="text-align:justify">ဟောက်ဟုန်မေနှင့် ဝမ်ကျီယန်းတို့မှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူတို့ တောက်လျှောက် နှိမ်ချဆက်ဆံခဲ့သော လူငယ်မှာ လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း၏ အရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ကြပေ။ ယွမ် ၁ ဘီလီယံကို တစ်ရက်တည်း သုံးနိုင်ခဲ့သည်မှာလည်း အံ့သြစရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ဦးကို မိမိတို့လက်ဖြင့် တွန်းထုတ်ခဲ့မိသည်ဟူသော အသိက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြမတတ်အောင်ပင် ခံစားရစေသည်။ နောင်တတရားများက သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲ... အဲဒီကိစ္စတွေ ထားလိုက်ပါတော့။ အခု ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဝမ်ကျီယန်းကို ကြည့်ကာ "မျက်နှာပျက်စီးသွားတယ်လို့ ပြောနေတဲ့ အမျိုးသမီး သုံးယောက်ရဲ့ နာမည်တွေကို သိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းသည် တုန်လှုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း "လျော်ကြေး လာတောင်းတုန်းက ကျွန်မကိုယ်တိုင် လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့တာမို့ နာမည် သုံးယောက်လုံးကို သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နာမည်အရင်း ဟုတ် ၊ မဟုတ်တော့ မသေချာဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "သူတို့က လျော်ကြေးလာတောင်းတာဆိုတော့ နာမည်အမှား သုံးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ သေချာပေါက် နာမည်အရင်းတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အခုချက်ချင်း အဲဒီနာမည်တွေကို ချရေးပေးပါ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားပြီးနောက် ဝမ်ကျီယန်းသည် ယဲ့ပုဖန်အပေါ် ပိုမို ရိုသေ ကိုင်းညွတ်သွားသည်။ သူမသည် အိတ်ထဲမှ စက္ကူများကို ထုတ်ကာ ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က စာရင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ... ဒီနေ့ မွန်းလွဲ ၁ နာရီမှာ အရောင်းဌာနကို ပြန်ဖွင့်မယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဒါက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား... ဆိုင်ဖွင့်တာနဲ့ အဲဒီလူတွေ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာကြမှာနော်" ဟု ပြောရာ ယဲ့ပုဖန်က "အဲဒါကပဲ ငါတို့ လိုချင်တာလေ။ သူတို့ မလာရင် ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်တာဖူကလည်း "ကျီယန်း... ဒီနေ့ကစပြီး အရာရာတိုင်းကို ရှောင်ဖန်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဆက်၍ "ကျန်းပေ့မြို့မှာရှိတဲ့ သတင်းမီဒီယာတွေနဲ့ကော အဆက်အသွယ် ရှိလား" ဟု မေးရာ ဝမ်ကျီယန်းက "ရှိပါတယ်... ကျွန်မတို့ ဆေးဝါးလုပ်ငန်းက ကြော်ငြာတွေ ခဏခဏ လုပ်ရတာဆိုတော့ သတင်းထောက်တွေနဲ့ ရင်းနှီးပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းမှာ သူတို့အားလုံးကို ဒီကို ဖိတ်လိုက်ပါ။ လူများလေ ပိုကောင်းလေပဲ။ ပွဲက စည်စည်ကားကား ဖြစ်ရမယ်" ဟု ယဲ့ပုဖန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဆေးရုံမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကားပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် စီမာဝေထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်၏။ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်နှင့် စီမာဝေ၏ ချိုသာသော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အချစ်လေး... နင်က ပြိုင်ဘက်ကိုပဲ နှင်ထုတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ဝမ်သခင်မလေးနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း အချိန်ဖြုန်းနေရမှာ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ငါ့ကို သတိရနေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ငါ ပေးမယ့် နာမည် သုံးယောက်ရဲ့ အကြောင်းကို စုံစမ်းပေးပါ။ အသေးစိတ်လေ ပိုကောင်းလေပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အို... ဘယ်မိန်းကလေးကိုများ မျက်စိကျနေပြန်ပြီလဲ။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်တိုင်းတွေကိုပါ သိချင်လို့လား" စီမာဝေက ရယ်မောကာ စနောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နောက်နေစရာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းနဲ့ အလှပြင်ဆေးရည်ကို တိုက်ခိုက်နေလို့ ငါ အဖြစ်မှန်ကို သိဖို့ လိုတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါပြီ... အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စဆိုရင်တော့ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်။ စာရင်းကိုသာ ပို့လိုက်။ နာရီဝက်အတွင်း နင် သိချင်တာတွေ အကုန်လုံး အီးမေးလ်ထဲ ရောက်လာစေရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အံ့မခန်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ မိနစ် ၂၀ ခန့် အကြာတွင်ပင် အမျိုးသမီး သုံးဦးနှင့် ပတ်သတ်သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များ ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မွန်းလွဲ ၁ နာရီ တိတိတွင် ယဲ့ပုဖန် ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း၏ အရောင်းဌာနသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အရောင်းဌာနရှေ့တွင် လူတစ်ထောင်နီးပါး ဝိုင်းအုံနေကြပြီး ကင်မရာများနှင့် မိုက်ခရိုဖုန်းများ ကိုင်ဆောင်ထားသော သတင်းထောက်များစွာကိုလည်း တွေ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင် အသက် ၃၀ ကျော် ၄၀ ခန့်ရှိသော အမျိုးသမီး သုံးဦး ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ နောက်တွင်လည်း အမျိုးမျိုးသော ဆိုင်းဘုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိသားစုဝင်များ ရှိနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီအလှပြင်ဆေးရည်က အန္တရာယ်ရှိတယ်။ ငါတို့ကို တရားမျှတမှု ပေးကြ"</p> <p style="text-align:justify">"ယုတ်မာတဲ့ ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို အရေးယူပေး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီဆေးကြောင့် ငါ့မျက်နှာ ပျက်စီးသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဆိုင်ဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ရောက်လာကြသည်မှာ ကြိုတင် စီစဉ်ထားသည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် နောက်ဖေးတံခါးမှတစ်ဆင့် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ရာ ဝမ်ကျီယန်းက စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ "ရှောင်ဖန်... ရှင် ရောက်လာပြီပဲ။ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းက ပုံမှန်အတိုင်းပဲ အရောင်းအလုပ်ကို အာရုံစိုက်ပါ။ ကျန်တာအားလုံးကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်မယ်" ဟု ယဲ့ပုဖန်က အားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုင်တံခါး ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အပြင်မှ စောင့်ဆိုင်းနေသော လူအုပ်ကြီးမှာ ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်းနှင့် တိုးဝင်လာကြပြီး တံခါးဝကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြတော့သည်။ ဆူညံသံများကြောင့် အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကယောက်ကယက် ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ပြုံးလျက် ကြည့်နေပြီးနောက် အတွင်းအားကို အသုံးပြုကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ တိတ်တိတ်နေကြစမ်း။ ပြောစရာ ရှိတာကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ပြောကြ"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း အတွင်းအား ပါဝင်နေသဖြင့် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိသွားကာ ဆူညံသံများ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ ရှေ့ဆုံးမှ အမျိုးသမီး တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင်က ဘယ်သူလဲ... နင်က တာဝန်ယူနိုင်လို့လား"</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အမည်မှာ နျူဟိုင်လီ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာ ပျက်စီးသွားသည်ဟု ဆိုသော အမျိုးသမီး သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူမ၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာ နီရဲရောင်ကိုင်းနေပြီး အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သလို အလှပြင်ဆေးရည်ကို ဖော်စပ်ခဲ့တဲ့သူလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် သူက သေချာပေါက် တာဝန်ယူနိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အန်းယီမော့သည် လူအချို့နှင့်အတူ ဘေးဘက်မှ လျှောက်လှမ်းလာလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save