Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပင်လယ်စာနှင့် ဓာတ်မတည့်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်းလည်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">အန်းယီမော့က "လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီမှာ ပြဿနာ တက်နေတယ်ဆိုတာ ကြားတော့ ကျွန်မလည်း လာကြည့်ရတာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း၏ ပိုင်ရှင် ဖြစ်သလို အလှပြင်ဆေးရည်ကို ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသူများမှာ ယဲ့ပုဖန်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းနှင့် ၎င်း၏ အလှပြင်ဆေးရည်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသော်လည်း ယင်း၏ ပိုင်ရှင်မှာ ဤမျှအထိ ငယ်ရွယ်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်မှာပင် နျူဟိုင်လီ ဟု ခေါ်သော အမျိုးသမီးက ရှေ့သို့ တိုးလာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အော်... ဒါဆို နင်ကပဲ ဒီအန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းကို ဖော်စပ်ခဲ့တာပေါ့လေ။ ကြည့်ရတာ တက္ကသိုလ်တောင် မပြီးသေးတဲ့ပုံပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း နင်လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက စိတ်မချရတာပေါ့။ ဒါက လူတွေကို လိမ်စားနေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူမသည် သူမ၏ ရောင်ကိုင်းနေသော ပါးပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း "နင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ဒီနေ့ ငါ့ကို အဖြေတစ်ခု ပေးရမယ်။ နင်က ငါ့မျက်နှာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ" ဟု ဆက်လက် ဆဲဆိုတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းနာမည်က နျူဟိုင်လီ မဟုတ်လား" ဟု အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... ငါ့နာမည်က နျူဟိုင်လီပဲ။ နာမည်ပြောင်းစရာ မလိုဘူး။ ငါက နင်တို့လို ဆိုင်ကြီးတွေက ဖောက်သည်ကို အနိုင်ကျင့်တာကိုလည်း မကြောက်ဘူး။ လက်စားချေမှာကိုလည်း မကြောက်ဘူး။ ငါ တရားမျှတမှု ရရမယ်" နျူဟိုင်လီက ခါးထောက်လျက် ဈေးသည်မ အမူအရာဖြင့် အော်ဟစ်နေလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က မေးလိုက်သည်။ "မင်း အလှပြင်ဆေးရည်ကို တကယ် သုံးခဲ့တာလား"</p> <p style="text-align:justify">နျူဟိုင်လီက "သုံးတာပေါ့... မသုံးဘဲ ငါ့မျက်နှာက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်လာမှာလဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းမျက်နှာက အလှပြင်ဆေးရည်ကြောင့် ဖြစ်တာဆိုတာ သေချာရဲ့လား။ ပင်လယ်စာနဲ့ ဓာတ်မတည့်တာမျိုးကော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နျူဟိုင်လီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမက ချက်ချင်းပင် အမူအရာပြင်ကာ "ငါက ပင်လယ်စာနဲ့ လုံးဝ ဓာတ်တည့်တယ်။ ဒါက အလှပြင်ဆေးရည်ကြောင့် ဖြစ်တာ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပင်လယ်စာနဲ့ ဓာတ်တည့်တယ် ဟုတ်လား..." </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း "ဒါဆိုရင် မင်း ဒီနေ့ နေ့လယ်စာကို ပင်လယ်စာ စားခဲ့တယ် ဆိုတာကိုရော ဝန်ခံလား"</p> <p style="text-align:justify">နျူဟိုင်လီသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အတင်း ပြန်ပြောပြန်သည်။ "စားတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ နေ့လယ်က ပင်လယ်စာ စားခဲ့ပေမဲ့ ငါက ပင်လယ်စာနဲ့ တည့်တယ်လေ။ ငါ့မျက်နှာ ပျက်စီးသွားတာက ဒီအလှပြင်ဆေးရည်ကြောင့်ပဲ... နင်တို့ စကားမလွှဲနဲ့”</p> <p style="text-align:justify">"ငါက တာဝန်ယူရမယ့် ကိစ္စဆိုရင် ဘယ်တော့မှ မရှောင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စကိုတော့ ငါ့အပေါ် လာပုံချဖို့ မကြိုးစားနဲ့" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် စက္ကူနှစ်ရွက်ကို ထုတ်ကာ လူအုပ်ကြီးကို ပြလိုက်သည်။ "ဒါက နျူဟိုင်လီ ဆေးရုံ နှစ်ကြိမ် တက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆေးမှတ်တမ်းတွေပဲ။ သူမရဲ့ ရောဂါက တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်... အဲဒါက ပင်လယ်စာနဲ့ ဓာတ်မတည့်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ထိုစက္ကူကို အမျိုးသမီးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ... သေချာအောင် ကြည့်ဦးမလား။ အဲဒီမှာ မင်းရဲ့ လက္ခဏာတွေက အခုဖြစ်နေတာနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲဆိုတာ ရေးထားတယ်။ ပြီးတော့ ကုသတုန်းက သုံးခဲ့တဲ့ ဆေးအသေးစိတ်တွေလည်း ပါတယ်နော်"</p> <p style="text-align:justify">နျူဟိုင်လီ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။ ယဲ့ပုဖန်က သူမ ပင်လယ်စာနှင့် ဓာတ်မတည့်သည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည့်အပြင် ဆေးမှတ်တမ်းများကိုပါ ကြိုတင် ရယူထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းသည်လည်း အံ့သြသွားရသည်။ ဤအမျိုးသမီးများမှာ သူမထံမှ ငွေညှစ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း သူမတွင် သက်သေ မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ ယဲ့ပုဖန်က သူတို့၏ အားနည်းချက်ကို တိကျစွာ ထိုးနှက်လိုက်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မ... ကျွန်မက..." နျူဟိုင်လီသည် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားကာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဆေးမှတ်တမ်းမှာ အတိအကျ ရေးထားတာမို့ ငြင်းလို့မရဘူး။ မင်းက နေ့လယ်က ပင်လယ်စာ စားခဲ့လို့ မျက်နှာမှာ အဖုအပိမ့်တွေ ထွက်လာတာကို အခွင့်ကောင်း ယူပြီး ဒီမှာ လာပြဿနာရှာတာပဲ။ ငါသာ မင်းကို ရဲလက်အပ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ သိလား"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း လျော်ကြေး ဘယ်လောက် တောင်းခဲ့လဲ... ယွမ် ၁ သောင်း မဟုတ်လား။ ငွေပမာဏက မများပေမဲ့ ရာဇဝတ်မှု မြောက်ဖို့တော့ လုံလောက်တယ်။ ငွေညှစ်မှုနဲ့ဆိုရင် မင်း ထောင်ထဲမှာ နှစ်အတော်ကြာ နေရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ စကားများက နျူဟိုင်လီ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးလိုက်ချေပြီ။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် အသနားခံတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တောင်းပန်ပါတယ်... မောင်လေးရယ်။ ကျွန်မ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ မျက်စိ မှောင်သွားလို့ လိမ်မိတာပါ။ ကျွန်မ အလှပြင်ဆေးရည်ကို တစ်ခါမှ မသုံးခဲ့ဖူးပါဘူး။ ကျွန်မ မျက်နှာက တကယ်ပဲ ပင်လယ်စာနဲ့ ဓာတ်မတည့်လို့ ဖြစ်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးပြုပြီး ရဲတော့ မတိုင်ပါနဲ့။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်မကို လွှတ်ပေးပါဦးနော်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက တကယ့်ကို ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိတာပဲ။ ပင်လယ်စာနဲ့ မတည့်တာကို အလှပြင် ဆေးရည်ကြောင့်လို့ လာပုံချနေတာလား..."</p> <p style="text-align:justify">"ဆေးကိုလည်း မသုံးဖူးဘဲနဲ့ လူတွေကို လာစွပ်စွဲတာကတော့ လိမ်စားတာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ်တိုင် ပင်လယ်စာနဲ့ မတည့်မှန်း သိရက်နဲ့ စားပြီးတော့ ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းဆီက ငွေညှစ်ဖို့ ကြိုးစားတာ... ဒီလိုလူမျိုးကို ထောင်ချပစ်ရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ယခင်က ဖူခန်း ဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို ဝိုင်းဝန်း ကဲ့ရဲ့နေကြသူများမှာ ယခုအခါ ၁၈၀ ဒီဂရီ ပြောင်းလဲသွားကြချေပြီ။ အချက်အလက်များက စကားပြောနေသဖြင့် မည်သူမျှ မငြင်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သတင်းထောက်များကလည်း နျူဟိုင်လီကို ကင်မရာများဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် ရိုက်ကူးနေကြတော့သည်။ ဝမ်ကျီယန်းနှင့် ဝန်ထမ်းများမှာမူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ပြောစမ်း... ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလိုလုပ်ဖို့ ခိုင်းတာလဲ။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">နျူဟိုင်လီက "ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက လူတစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ကျွန်မကို ယွမ် ၂ သောင်း ပေးခဲ့တယ်။ သူ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ပေးဖို့ပေါ့။ တကယ်လို့ ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းနဲ့ အလှပြင် ဆေးရည်ရဲ့ နာမည်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖျက်ဆီးနိုင်ရင် နောက်ထပ် ယွမ် ၃ သောင်း ထပ်ပေးမယ်လို့လည်း ပြောတယ်" ဟု ဝန်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးမှာ ထပ်မံ၍ ဆူညံသွားပြန်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို တမင်သက်သက် သိက္ခာချရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးရာ နျူဟိုင်လီက "သူက နှာခေါင်းစည်း တပ်ထားတော့ ကျွန်မ မမှတ်မိဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မင်း မသိတဲ့သူဆီကနေ နောက်ထပ် ၃ သောင်းကို ဘယ်လို တောင်းမှာလဲ" ဟု မေးရာ သူမက "အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ အများကြီး မစဉ်းစားမိဘူး။ နောက်ထပ် ၃ သောင်း မရရင်တောင် ဒီ ၂ သောင်းက မနည်းဘူးလေ။ ပြီးတော့ ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းဆီက ရသမျှ လျော်ကြေးကိုလည်း ကျွန်မ ယူနိုင်တယ်လို့ သူက ပြောခဲ့တာကိုး" ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... သွားလို့ ရပြီ။ နောက်တစ်ခါ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ အလုပ်မျိုး မလုပ်မိဖို့ သတိထားဦး" <br /> ယဲ့ပုဖန်က သူမကို အပြစ်မယူဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမမှာ အသုံးချခံရသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သလို ပင့်ကူနက်မ၏ အစီအစဉ်က အလွန် စေ့စပ်လှသဖြင့် ဤနေရာတွင် သဲလွန်စ ကျန်ခဲ့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">နျူဟိုင်လီသည် ယဲ့ပုဖန်က သူမကို အပြစ်မယူသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ လူအုပ်ထဲသို့ အမြန်ပင် တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြဿနာရှာသူ သုံးဦးအနက် တစ်ဦးကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်က ဒုတိယ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းနာမည်က မာလီဟွာ မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်..." </p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာသည် ရှေ့မှဖြစ်ရပ်ကို မြင်ထားသဖြင့် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။ သူမက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် "ကျွန်မက ပင်လယ်စာနဲ့ ဓာတ်တည့်တယ်။ ကျွန်မ မျက်နှာမှာ ဖြစ်နေတဲ့ အမည်းစက်တွေက ဓာတ်မတည့်တာ မဟုတ်ဘူးနော်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မလှပသော ပါးပြင်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့နေသည့် အမည်းစက်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကြည့်ရသူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလှ၏။</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာက ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်မမျက်နှာက အရင်က အကောင်းကြီးပါ။ ဒီအလှပြင်ဆေးရည်ကို သုံးပြီးမှ ဒီလို ဖြစ်သွားတာ။ ဒီနေ့ ကျွန်မကို အဖြေတစ်ခု ပေးရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယခင်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကြည့်ရှုနေသူများမှာ သူမ၏ စကားကို ချက်ချင်း မယုံကြည်ဝံ့တော့ဘဲ ဤလူငယ်က မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကိုသာ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမ၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဆေးရုံမှာ သန့်ရှင်းရေး ဝန်ထမ်းအဖြစ် အလုပ်လုပ်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်"</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာက "ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း တစ်လကို လစာ ဘယ်လောက်ရလဲ ပြောပြနိုင်မလား" ဟု မေးရာ သူမက "ယွမ် ၁,၈၀၀ ရတယ်" ဟု အမှန်အတိုင်းပင် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အလှပြင်ဆေးရည် တစ်ဗူးကို ဘယ်လောက် ပေးရလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p style="text-align:justify">"သိတာပေါ့... တစ်ဗူးကို ၉,၉၉၉ ယွမ်လေ" </p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာက မဆိုင်းမတွပင် ဖြေလိုက်သော်လည်း ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားကြောင်း သတိထားမိလိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save