Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၉၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခမဲ့ ကြော်ငြာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အေးဆေးစွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ တစ်လဝင်ငွေက ယွမ် ၁,၈၀၀ ပဲ ရှိတာ။ အလှပြင်ဆေးရည် တစ်ဗူး ဝယ်ဖို့ဆိုရင် မင်း အနည်းဆုံး ခြောက်လလောက် စုရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ့အပြင် မင်းမှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမယ့် မိဘအိုကြီးတွေနဲ့ ကလေးတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ခင်ပွန်း ဖြစ်သူရဲ့ ဝင်ငွေကလည်း သိပ်မများလှဘူး။ ဒီလောက် ဈေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းကို ဝယ်ရတဲ့ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ငါ့ကို ပေးစမ်းပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ ဤလူငယ်သည် နူးနူးညံ့ညံ့နှင့် ဖော်ဖော်ရွေရွေ ပြောဆိုနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ ရန်သူ၏ အားနည်းချက်ကို တိကျစွာ ထိုးနှက်နေခြင်း ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်လလျှင် ယွမ် ၂,၀၀၀ ပင် မပြည့်သော ဝင်ငွေရှိသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ယွမ် ၁၀,၀၀၀ တန် အလှကုန်ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူ သုံးစွဲသည် ဆိုသည်မှာ ယုတ္တိမရှိလှပေ။ ဤအမျိုးသမီးသည်လည်း တစ်စုံတစ်ဦး၏ စေခိုင်းမှုကြောင့် ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို လာရောက် သိက္ခာချနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမက အတင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ရှင့်အလုပ် မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်မိန်းကလေးမဆို လှချင်ပချင် ရှိတာပဲလေ။ ကျွန်မ ဝင်ငွေ ဘယ်လောက်ရှိတာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူမက သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် အိတ်ထဲမှ အလှပြင်ဆေးရည် တစ်ဗူးကို ထုတ်ယူကာ "တာဝန်ရှောင်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ဒါက ကျွန်မ ဝယ်ထားတဲ့ ဆေးဗူးပဲ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်လေ... ကြည့်လို့ ရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာမှာ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့သဖြင့် ဆေးဗူးနှင့် ဆေးဘူးတို့ကို ကမ်းပေးလိုက်ရ၏။ ယဲ့ပုဖန်က ၎င်းကို သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို ငါတို့ဆီက ဝယ်တာ သေချာရဲ့လား"</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာက "သေချာတာပေါ့... တစ်မြို့လုံးမှာ ဒီဆိုင်ကပဲ ရောင်းတာလေ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အလှပြင်ဆေးရည်၏ ထုပ်ပိုးမှုကို ဖွင့်ကြည့်ကာ သေချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">"လက်ရာကတော့ မဆိုးပါဘူး။ အစစ်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူအောင် လုပ်ထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အတုကတော့ အတုပဲလေ... အစစ်နဲ့ ကွာခြားချက်တွေကတော့ ရှိနေမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">"ဘာ... ဒါဆို ဒီအမျိုးသမီးက အလှပြင်ဆေးရည် အတုကို သုံးခဲ့တာပေါ့လေ။ အဲဒါကြောင့် သူ့မျက်နှာမှာ အမည်းစက်တွေ ဖြစ်ကုန်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လား... ဒီဆေးက ဒီဆိုင်မှာပဲ ရောင်းတာလေ။ တခြား ဘယ်နေရာမှာမှ ရောင်းတယ်လို့ မကြားမိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထိုဆေးဗူးမှာ အတုဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ယောက် တစ်ပေါက်နှင့် ဆွေးနွေးလာကြတော့သည်။ မာလီဟွာ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော့သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါကို ရှင့်ဆီကပဲ ဝယ်ခဲ့တာပါ။ ဘယ်လိုလုပ် အတု ဖြစ်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထပ်မံ ရှင်းမပြတော့ဘဲ "ငါ့ကို အလှပြင်ဆေးရည် အစစ် တစ်ဗူးလောက် ပေးပါဦး" ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ကျီယန်းက ချက်ချင်းပင် ဆေးဗူးအစစ် တစ်ဗူးကို ယူလာပေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထိုဆေးဗူးကို ယူကာ အပြင်ဘက် ထုပ်ပိုးမှုကို ဆွဲခွဲလိုက်ပြီး အတွင်းမှ လှပသော သေတ္တာလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယွမ် ၉,၉၉၉ တန်သော အဆင့်မြင့် အလှကုန်ပစ္စည်း ဖြစ်သည့်အတွက် အလှပြင်ဆေးရည်၏ ထုပ်ပိုးမှုမှာ အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆေးဗူးမှာ လှပရုံမက အပြင်ဘက်မှ သစ်သားသေတ္တာလေးမှာလည်း ရှေးဟောင်းဟန်ဖြင့် သေသပ်လှ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် သေတ္တာနှစ်ခုကို ယှဉ်ထားလိုက်ပြီး မာလီဟွာကို မေးလိုက်သည်။ "ပြဿနာက ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မင်း မြင်လား"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက သူ၏ လက်ထဲသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သေတ္တာနှစ်ခုမှာ တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်နေပြီး မည်သည့် ကွာခြားချက်မျှ မတွေ့ရပေ။ မာလီဟွာကလည်း "ကျွန်မဟာက အစစ်ပါ... ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ထိပ်တန်းထုတ်ကုန်က ဒီလောက် အလွယ်တကူ ကော်ပီ ကူးလို့ ရလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် ဆေးဗူးအစစ်၏ သေတ္တာကို ယူကာ အင်အား အနည်းငယ် အသုံးပြုလိုက်ရာ ဂျွတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သေတ္တာလေးမှာ အလယ်တည့်တည့်မှ အညီအညာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ကွဲအက်သွားသော သေတ္တာကို လူအုပ်ကြီးအား မြှင့်ပြလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ ကြည့်ကြပါ။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် အလှပြင်ဆေးရည်ရဲ့ ဆေးဗူးအစစ်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ ကွဲအက်သွားသော သစ်သား မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် "လုံထန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း" ဟူသော စာလုံးလေးလုံးကို တိကျစွာ ရိုက်နှိပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှသာ အလှပြင်ဆေးရည်၏ ဆေးဗူးကို တစ်ခါတည်း လုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အတုအပ ကာကွယ်ရန် အတွက် ဒုတိယအဆင့် အနေဖြင့် စာလုံးရိုက်နှိပ်ပြီးမှ ကပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျီယန်းပင် မှင်တက်သွားရသည်။ သူမက အလှပြင်ဆေးရည်ကို ရောင်းချနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း အလှပြင် ဆေးရည်တွင် ဤကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်သော အတုအပ ကာကွယ်ရေးစနစ် ရှိနေသည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အတုကို မာလီဟွာထံသို့ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်ပြီး "မင်းဟာကလည်း အစစ်ပဲဆိုရင် ခွဲပြလိုက်လေ" ဟု ခနဲ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။ သူမသည် သေတ္တာကို ယူကာ အံကြိတ်၍ ခွဲရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။ သူမထံသို့ ပေးလိုက်သော သေတ္တာမှာလည်း အစစ် ဖြစ်နေပါစေဟု ဆုတောင်းနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမ အလွန်အကျွံ တွေးတောနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ပုဖန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ထိုသေတ္တာမှာ အတုဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင် သိမြင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမသည် အားကုန်သုံး၍ ခွဲသော်လည်း သေတ္တာမှာ လုံးဝ ကွဲမသွားပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကဲ... ဒီပစ္စည်းက အတုဆိုတာ သေချာသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းမျက်နှာက အမည်းစက်တွေကတော့ အစစ်ပဲ။ ငါ့အထင် မမှားဘူးဆိုရင် ဒီအမည်းစက်တွေ ရှိနေတာ ဆယ်နှစ်ကျော်နေပြီ... အလှပြင် ဆေးရည်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာ၏ မျက်နှာတွင် တုံ့ဆိုင်းရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမက အံကြိတ်၍ ဆက်လိမ်ပြန်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... ငါ့မှာ အရင်က ဘာအမည်းစက်မှ မရှိဘူး။ နင်တို့ဆေးကို သုံးပြီးမှ ဒီလို ဖြစ်သွားတာ"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ့်ကို သင်္ချိုင်းမြင်မှ မျက်ရည်ကျချင်ကြတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး မာလီဟွာ၏ လက်မောင်ကို ဆွဲကာ သူ့ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ... ကျွန်မကို လွှတ်ပေး။ ကျွန်မကို ရိုက်မလို့လား" မာလီဟွာက ရုန်းကန်သော်လည်း သူမတွင် မည်သည့် ခွန်အားမျှ မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ထဲရှိ အလှပြင်ဆေးရည်ကို ဖွင့်ကာ ဆေးရည်အချို့ကို မာလီဟွာ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ သုတ်လိမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချီစွမ်းအင်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အလှပြင်ဆေးရည်မှာ ချက်ချင်းပင် အာနိသင် ပြလာတော့သည်။ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမည်းစက်များမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားလေတော့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မာလီဟွာ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမည်းစက်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသားအရေမှာ ချောမွတ်ကာ ဝင်းလက်လာတော့သည်။ သူမသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်း ရာချီ၍ ပိုမို လှပသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးမှာ အံ့ဖွယ် မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်နေကြပြီး သတင်းထောက်များလည်း ဤအခိုက်အတန့်ကို ကင်မရာများဖြင့် အမိအရ မှတ်တမ်းတင်နေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုရားရေ... ဒါက တကယ့်ကို အလှပြင်ဆေးရည်ရဲ့ အစွမ်းပဲလား။ အံ့သြဖို့ ကောင်းလိုက်တာ..."</p> <p style="text-align:justify">"အရုပ်ဆိုးတဲ့ ဘဲငန်းလေးကနေ ဟင်္သာမလေး ဖြစ်သွားတာပဲ။ ဒီမိန်းမက ပြဿနာရှာဖို့ လာတာမှန်း မသိရင် ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းက ငှားထားတဲ့ ကြော်ငြာသမားလို့တောင် ထင်မိမှာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"အရင်က အလှပြင်ဆေးရည် တစ်ဗူး ယွမ် ၁၀,၀၀၀ ဆိုတာ ဈေးကြီးတယ် ထင်ခဲ့တာ။ အခုကြည့်ရတာ တကယ်ကို တန်လွန်းလို့ ရှိသမျှ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ရောင်းပြီး ဝယ်သုံးချင်လာပြီ..."</p> <p style="text-align:justify">အလှပြင်ဆေးရည်၏ အံ့ဖွယ် အစွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ် အားပေးကြတော့သည်။ ဝမ်ကျီယန်းသည် ယဲ့ပုဖန်ကို လေးစား အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မူလက ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရသော ဤဖြစ်ရပ်ကို ယဲ့ပုဖန်က အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမှာ အလှပြင်ဆေးရည်အတွက် အခမဲ့ ကြော်ငြာပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">သတင်းမီဒီယာများစွာ၏ ဖော်ပြမှုကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မာလီဟွာသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားကာ အိတ်ထဲမှ မှန်လေးကို ထုတ်၍ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အို... ဘုရားသခင်"</p> <p style="text-align:justify">မှန်ထဲမှ လူမှာ မိမိကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်ဟု သူမ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမကို နှစ်ပေါင်း များစွာ ခြောက်လှန့်နေခဲ့သည့် အမည်းစက်များမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။ ချက်ချင်း သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ဝမ်းသာမျက်ရည်များ စီးကျလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မောင်လေးရယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အမည်းစက်တွေကို ကုပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">မည်သည့် အမျိုးသမီးမဆို လှချင်ကြသည်သာ။ ယခုအခါ မာလီဟွာမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေးဇူးတင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် အိတ်ထဲမှ ယွမ်ငွေ နှစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူကာ "မောင်လေး... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်မ တစ်လဝင်ငွေက ယွမ် ၂,၀၀၀ တောင် မရှိတာမို့ ဒါကို မဝယ်နိုင်ပါဘူး" ဟု ဝန်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီငွေ ယွမ် ၂ သောင်းနဲ့ အလှပြင်ဆေးရည် အတုကို နှာခေါင်းစည်း တပ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က ပေးခဲ့တာပါ။ ဒီကိုလာပြီး ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို သိက္ခာချဖို့ သူ ခိုင်းခဲ့တာပါ။ ကျွန်မက မိုက်မဲပြီး ငွေမက်ခဲ့လို့ ဒါကို လက်ခံခဲ့မိတာပါ။ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီငွေတွေကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပြန်ယူလိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရပါပြီ... အမှန်အတိုင်း ပြောပြတာနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ။ သွားလို့ ရပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ဤအမျိုးသမီးမှာ အောက်ခြေဝန်ထမ်း တစ်ဦး ဖြစ်သလို ယနေ့တွင်လည်း သူမက အခမဲ့ ကြော်ငြာပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် ယဲ့ပုဖန်က သူမကို အပြစ်မယူတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save