Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၃၃၁</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းချီယဲ့အား လုပ်ကြံရန် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>​"ငါ နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဘာလို့ ငါမမြင်နိုင်ရတာလဲ"</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် နိမိတ်ဖတ်မိစ္ဆာသည် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်နေသော မိစ္ဆာကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများမှ သွေးများစိမ့်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် မျက်စိကွယ်သွားသည့်အပြင် နားထဲမှလည်း သွေးများစီးကျလာပြီး ဘာသံကိုမျှ မကြားရတော့ပေ။</p> <p>၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆက်လက်တောင့်ခံရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားသည်။ ၎င်းသည် သွေးမည်းအချို့ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>၎င်း၏ ရှေ့တွင်ရှိနေသော မိစ္ဆာကိုကြည့်ကာ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ အဲ့ဒီလူကို ရှာရမယ်။ ငါတို့ သူ့ကို ရှာတွေ့မှဖြစ်မယ်"</p> <p>၎င်းသည် သွေးမည်းတစ်လုပ် ထပ်မံအန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မသေမျိုးအဆင့် နိမိတ်ဖတ်မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားကာ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိတော့ပေ။</p> <p>"အရှင်။ အရှင်"</p> <p>၎င်း၏ သက်စောင့်အား ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ထိုနေရာရှိ မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူလျော့ကုန်သည်။</p> <p>အရှင်သည် အမှန်တကယ် ဘာကို မြင်ခဲ့သနည်း။ ၎င်းသည် မိမိအသက်ကို အဆုံးရှုံးခံကာ တန်ဖိုးပေးခဲ့ရပြီး မသေဆုံးမီမှာလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းက အသက်နှင့်ရင်း၍ အသိပေးခဲ့သောကိစ္စမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သောကိစ္စ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ခန်းမအတွင်းရှိ လေထုမှာ ပို၍ လေးလံလာသည်။</p> <p>မိစ္ဆာများသည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ကြည့်လိုက်ကြရာ အားလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>"အရှင် ဘာကို မြင်ခဲ့တာလဲ"</p> <p>"ငါတို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ" ဟု မိစ္ဆာတစ်ကောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"နောက်ထပ် လူသားပါရမီရှင် တစ်ယောက်က ငါတို့မျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ စုံစမ်းရမယ်။ ငါတို့ သိအောင်လုပ်ရမယ်။ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးကြ"</p> <p>"အဆင့်မြင့်ဆုံး အမိန့်ကို အသက်သွင်းလိုက်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုသူတွေကို အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ရမယ်"</p> <p>"အဆင့်မြင့်ဆုံး အမိန့်လား"</p> <p>"အဲ့ဒီအတွက် ပေးရမယ့် တန်ဖိုးက အရမ်းများမနေဘူးလား"</p> <p>အချို့မိစ္ဆာများက ထောက်ပြကြသလို အချို့မှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>အဆင့်မြင့်ဆုံး အမိန့်ဆိုသည်မှာ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို စစ်ဆင်ရေးတွင် ပါဝင်ရန် စုစည်းစေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ လူမိုက်လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားမျိုးနွယ်စုများ သယံဇာတ အလွန်အကျွံ မရရှိစေရန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အခွင့်အရေး မရစေရန် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်တွင် စစ်သည်အများအပြား ချထားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ မသေမျိုးအဆင့် နိမိတ်ဖတ်မိစ္ဆာ၏ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုက မိစ္ဆာများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပျံ့နှံ့စေခဲ့သည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် နိမိတ်ဖတ်မိစ္ဆာကို သေဆုံးစေနိုင်လောက်သော တည်ရှိမှုမျိုးကို ၎င်းတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>...</p> <p>အမိန့်ထုတ်ပြန်ပြီးနောက် ကြယ်မြို့တော်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် အဆင့်မြင့် အရေခွံလဲမိစ္ဆာတစ်ကောင်က အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>"ဒါ လင်းချီယဲ့ ဖြစ်နိုင်မလား။"</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ ပါရမီက ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ ငါ သူ့ကိုသုံးပြီး အဆင့်တက်နိုင်မလား။"</p> <p>"အင်း... ငါ ဒီအတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ သူ့ကို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးနိုင်ဘူး။ သူ့မှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပြီး ငါက အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှု ဖြစ်လာစေရမယ်။"</p> <p>"ငါ့ကို အားဖြည့်ပေးဖို့ ဒီပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ လိုအပ်တာ။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို တားလို့မရစေရဘူး။"</p> <p>အရေခွံလဲမိစ္ဆာ၏ မြွေနှင့်တူသော ဦးခေါင်းမှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်လာသည်။ ၎င်း၏ ဦးနှောက်အတွင်းတွင် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကဲ့သို့ အမည်းရောင် ဓာတ်ငွေ့များ စီးဆင်းသွားပြီး မကြာမီမှာပင် လင်းချီယဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။</p> <p>"ကြယ်မြို့တော်နဲ့ အနီးဆုံး အင်အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစုက ပင်လယ်မြို့တော် ဖြစ်ရမယ်။ အဲ့ဒီမှာ မိသားစုတွေ အများကြီးနဲ့ မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်တွေ ရှိတယ်။"</p> <p>"ငါ ပင်လယ်မြို့တော်ကို အဓိက စစ်မြေပြင်အဖြစ် သုံးမယ်။ အဓိက စစ်တပ်ကို ပင်လယ်မြို့တော်ကို သွားပြီး တိုက်ခိုက်ဟန်ဆောင်ခိုင်းမယ်။ ဒါမှ သူတို့ရဲ့ အာရုံကို လွှဲနိုင်မှာ။ ကျန်တဲ့ အထူးစစ်သည်တွေကတော့ ကြယ်မြို့တော်ဆီကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး အမြန်ဆုံး သိမ်းပိုက်ရမယ်။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့ ထောင်ချောက်ကို သိသွားရင်တောင် ကူညီဖို့ အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>...</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နေထွက်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှာ အနီရောင် ဆိုးသွားသည်။</p> <p>လူသားမြို့တော်များတွင် ကြယ်မြို့တော်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုနေကြဆဲဖြစ်သော်လည်း မကြုံစဖူးသော တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ စတင်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>"သတင်းပို့ပါတယ်။ တောင်ဘက်တံခါး အပြင်ဘက်မှာ မိစ္ဆာအမြောက်အမြားကို တွေ့ရှိရပါတယ်။"</p> <p>"အရှေ့တံခါး၊ မြောက်တံခါးနဲ့ အနောက်တံခါးတွေမှာလည်း မိစ္ဆာလှိုင်းတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်။"</p> <p>"မသေမျိုးအဆင့် အချက်ပြမှုကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါတယ်။"</p> <p>ပင်လယ်မြို့တော်၏ အဆင့်မြင့် ကွပ်ကဲမှုဌာနတွင် မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်တစ်စုသည် မျက်နှာပြင်ကြီးပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ပို့လွှတ်နေသော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပျက်နေကြသည်။</p> <p>"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ အဲ့ဒီကောင်တွေ ရူးသွားပြီလား။ ငါတို့ ပင်လယ်မြို့တော်ကို လာတိုက်ရဲတယ်ပေါ့။"</p> <p>အဆင့်မြင့် အရာရှိအချို့မှာ စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်နေကြသော်လည်း အများစုမှာမူ ပြဿနာကို စဉ်းစားရင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။</p> <p>"ပင်လယ်မြို့တော်က ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားပြီး အင်အားတောင့်တင်းတယ်။ ဒါဟာ ဘယ်မိစ္ဆာတပ်ကမဆို အလွယ်တကူ စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။"</p> <p>"ဒါက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ပထဝီဝင် အနေအထားက ထူးခြားနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ကို ဒီလို အတိအလင်း တန်ဖိုးအများကြီး ပေးပြီး တိုက်ခိုက်တာကနေ မိစ္ဆာတွေ ဘာအကျိုးအမြတ် ရမှာလဲ။"</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာတွေ ပေါ်ထွက်လာနေပြီ။ ငါတို့ ပေါ့ဆလို့ မဖြစ်ဘူး။"</p> <p>"ချက်ချင်း ကင်းထောက်တွေ လွှတ်လိုက်။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာတွေ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေလဲဆိုတာကို သိအောင်လုပ်ရမယ်။"</p> <p>တပ်မှူးမှာ ပို၍ စေ့စပ်သေချာသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပြဿနာကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်ပြီး ကင်းထောက်များကို စေလွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် မိစ္ဆာများက ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ပင်လယ်မြို့တော်မှာ ဝိုင်းရံခြင်း ခံထားရသည်။ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မကြုံစဖူးသော အခြေအနေမျိုးပင်။</p> <p>ကင်းထောက်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှကို အထက်လူကြီးများထံ သတင်းပို့ကြသည်။</p> <p>"ဘာ။ သူတို့ ငါတို့ မြို့ကို ဝါးမြိုချင်နေတာလား။"</p> <p>"မြန်မြန်။ စစ်ကူတောင်းကြ။"</p> <p>ပင်လယ်မြို့တော်မှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများမှာ ပျာယာခတ်သွားကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့သည် အကူအညီတောင်းခံသည့် သတင်းစကားကို ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်သည်။ သတင်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ စစ်ကူများ စေလွှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p>လူသားစစ်ကူများမှာ လမ်းခုလတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာများကလည်း ထိုသတင်းကိုပင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ။ လူသားတွေရဲ့ အာရုံက ပင်လယ်မြို့တော်ဆီကို ရောက်သွားပြီ။"</p> <p>"သတင်းဖြန့်လိုက်ပြီး အထူးစစ်သည်တွေကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်။"</p> <p>...</p> <p>အခြေအနေများ တင်းမာနေစဉ်အတွင်း ကြယ်မြို့တော်အတွင်း၌ လင်းချီယဲ့သည်လည်း အန္တရာယ်ကို အာရုံရနေသည်။</p> <p>နည်းပညာ လွင့်မျောကျွန်းပေါ်တွင် လင်းချီယဲ့၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ချန်ဖန်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုယဲ့။ ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကတည်းက စိတ်မအေးဖြစ်နေတာ။ ပင်လယ်မြို့တော်မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ထင်လား။"</p> <p>"ငါတို့က သိပ်မဝေးဘူး။ မိစ္ဆာတွေက နောက်ထပ် ငါတို့ဆီကို လာကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာမှာ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြပေ။ ၎င်းသည် မြို့ပြင်မှ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ဖော်ပြရခက်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"မိစ္ဆာတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဒီလောက် ရိုးရှင်းမယ် မထင်ဘူး။ ပင်လယ်မြို့တော်ကို သူတို့ သိမ်းနိုင်မယ်လို့ ငါ မထင်ပေမယ့် သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"</p> <p>"ငါတို့ အရင်ဆုံး ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာရအောင်။"</p> <p>၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အန္တရာယ်၏ အငွေ့အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။ အနာဂတ်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ ဖြစ်လာပြီး ထွက်ပြေးရန် အချိန်မရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မြို့မှ ထွက်ပေါက်ရှာရန် အတူတကွ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။</p> <p>"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။"</p> <p>ကြယ်မြို့တော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းချီယဲ့က ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒီနယ်မြေမှာ တားမြစ်ချက်တစ်ခု ချထားတယ်လို့ ငါထင်တယ်။"</p> <p>၎င်းသည် အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>မီတာ တစ်ထောင်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် ထိုလျပ်စီးတန်းမှာ မမြင်နိုင်သော တံတိုင်းတစ်ခုကို ရိုက်မိသွားသည်။</p> <p>"ဒါက တားမြစ်ချက်ပဲ။"</p> <p>ချန်ဖန်းလည်း တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က မြို့ပြင်မှာ တားမြစ်ချက် ချထားတယ်။ ငါတို့ အထဲမှာ အပိတ်ခံထားရတာလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ၎င်း၏ မသေမျိုး အသိစိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် မြို့ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် စိတ်စွမ်းအားကို သုံး၍ မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် မြို့အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုက တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအတားအဆီးမှာ အပေါက်အပြဲမရှိသော အိုးအဖုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ကြယ်မြို့တော်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။"</p> <p>ချန်ဖန်းမှာ စိုးရိမ်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာမှာလည်း ညှိုးမှိန်သွားသည်။ "ဒါ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက်လို့ ထင်ရတယ်။"</p> <p>ချန်ဖန်းသည် ပင်လယ်မြို့တော် တိုက်ခိုက်ခံရမှုကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်များ တိုးလာသည်။</p> <p>"အစ်ကိုယဲ့။ ဒါ မိစ္ဆာတွေက အစ်ကို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်တာလား။"</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာကို သတိရသွားသောအခါ ချန်ဖန်းသည် လင်းချီယဲ့ကို နောက်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ မှောင်မှိုင်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းမှာ မနေနိုင်ဘဲ စိုးရိမ်လာသည်။</p> <p>"အစ်ကိုယဲ့။ ဒါ အမှန်ပဲလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြန်မဖြေဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတွေးနက်နေသည်။</p> <p>မိစ္ဆာများ၏ ပင်လယ်မြို့တော် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အကာအကွယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် တားမြစ်ချက် ပိတ်ထားသော ကြယ်မြို့တော်မှာ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော ပစ်မှတ် ဖြစ်နေမည်လား။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယခုတစ်ခေါက် လာသော မိစ္ဆာများမှာ...</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ လင်းချီယဲ့၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားသည်။</p> <p>​မိစ္ဆာများက ၎င်းကို ဤမျှအထိ အရေးတယူ လုပ်နေကြသလော။ ၎င်းတို့သည် အာရုံလွှဲရန်အတွက် ပင်လယ်မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အဖိုးအခ အမြောက်အမြား အကုန်အကျခံခဲ့ကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့သည် ၎င်း၏ ထွက်ပေါက်ကိုပင် ကြိုတင်ပိတ်ထားခဲ့ကြသည်။ မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို မည်သို့ ရရှိနိုင်ပါသနည်း။</p> <p>"ကြယ်မြို့တော်က ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ အကူအညီ တောင်းရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်" ဟု လင်းချီယဲ့က တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟမ်။ အစ်ကိုတောင် သူတို့ကို မတားနိုင်ဘူးလား။"</p> <p>အခြေအနေက ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု ချန်ဖန်း မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ယခင်က မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် လင်းချီယဲ့သည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ လင်းချီယဲ့၏ တည်ကြည်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကိစ္စများမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရကြောင်း ချန်ဖန်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အင်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အချိန်ယူပြီး ကျင့်ကြံခြင်း  ကို အသုံးပြုရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် အန္တရာယ်မှာ အချိန်မရွေး ကျရောက်လာနိုင်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ၎င်း ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း မိစ္ဆာများက တိုက်ခိုက်လာပါက ကြယ်မြို့တော်မှာ အချိန်တိုအတွင်း ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။ မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အင်အားမြှင့်တင်ရန်နှင့် ထွက်ပြေးရန် လမ်းစ မရှိတော့ပေ။</p> <p>ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ပြင်ပမှ အကူအညီသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save