Book List

<h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း ၃၄၄</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းချီယဲ့ကို စမ်းသပ်မှုအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​“ဘာ။ အခြေအနေက ဒီလောက်ထိ ဆိုးရွားနေပြီလား။”</p> <p>အစည်းအဝေးခန်းမတွင် လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။</p> <p>ဝမ်ရှုဟုန်က မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြောခဲ့သည်။ “အခုလေးတင် သတင်းရတာက မြို့တော်တော်များများဟာ မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ခံထားရတယ်တဲ့။ ဒါက တကယ့်ကို ကပ်ဘေးတစ်ခုပါပဲ။”</p> <p>“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အခု ကြယ်မြို့တော်ကို ဝိုင်းထားတဲ့ မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဆိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေတာလေ။ သူတို့ဆီမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ဘယ်လိုလုပ် ကျန်နိုင်ဦးမှာလဲ။”</p> <p>လူအများမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>ကြယ်မြို့တော်တွင် မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဆိုး ၄၉ ကောင် ရှိနေပြီး ပင်လယ်မြို့တော်ကို ဝိုင်းရံထားသည်မှာ ထိုထက်ပင် ပိုများနေသေးသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် နတ်ဆိုးများက အခြားမြို့များကို တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အား မည်သို့ လုံလောက်နိုင်ဦးမည်နည်း။</p> <p>“တိကျတဲ့ အခြေအနေကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တခြားဒေသက ကျွမ်းကျင်သူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီဖို့ အပြေးအလွှား လာနေကြပါပြီ။ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ တောင့်ခံနိုင်မလားဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်။”</p> <p>လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“ဒီနတ်ဆိုးတွေ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။”</p> <p>“သူတို့က ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုမျိုး လုပ်နေကြတယ်၊ ပြီးတော့ ကြယ်မြို့တော်ကို ဝိုင်းဖို့အတွက် ဒီလောက်ထိ ကြီးမားတဲ့ ရင်းနှီးမှုကိုတောင် ပေးဆပ်နေကြတယ်။ သူတို့ ရူးသွားကြတာလား။” စံပြကျွန်းမှ ဝတ်ကောင်းစားလှနှင့် လူက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် အားကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ထိုမျှများပြားသော မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ထိပ်ပြောင်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“သူတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က လင်းချီယဲ့ပဲ။ သူက နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အသွင်ဆောင်မှုကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တယ်လေ။” ဟု ဝမ်ရှုဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အော်။ မစ္စတာ လင်းမှာ ဒီလို အရည်အချင်း ရှိတာလား။”</p> <p>ကူညီရန်လာသည့် မသေမျိုးအဆင့် အားကောင်းသူ သုံးဦးလုံးက လင်းချီယဲ့ဆီသို့ သူတို့၏ မျက်လုံးများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ယခင်က နတ်ဆိုးများ လင်းချီယဲ့ကို ကြောက်ရွံ့သည်ကို သူတို့ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းသည် သူ၏ ခွန်အားကြောင့်သာမက နတ်ဆိုးများကို ချုပ်တည်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>မြို့ငယ်လေးတစ်ခုက ဤမျှ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးအုပ်စုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး။ မြို့ပြင်က မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဆိုးတွေက ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ လုပ်နေကြပြီ။”</p> <p>လူတိုင်း လက်ရှိအခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေစဉ်မှာပင် သတင်းပို့သူက အလျင်အမြန် အပြေးအလွှား ဝင်လာပြန်သည်။</p> <p>“အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေ ရောက်လာတာလား။”</p> <p>လူတိုင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးများမှာ အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ပေ။ ယခု ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသဖြင့် အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့များ ရောက်လာပြီဟု သူတို့ ပထမဆုံး ထင်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“အရင်သွားကြည့်ရအောင်။”</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်က ရှေ့ဆောင်၍ ထွက်သွားကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ကမူ မြို့ပြင်ရှိ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>“ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား။ သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။”</p> <p>လူတိုင်း တောင်ဘက်တံခါး မြို့ရိုးပေါ်တွင် စုဝေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် လူသားများ၏ သဲလွန်စကို မတွေ့ရပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဆိုးများက မြို့ပြင်တွင် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>နတ်ဆိုး အားကွင်းတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်များမှာ မြေပြင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p>၎င်းတို့သည် တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မြေပြင်ကို အားသွင်းနေသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဆိုး ၁၀ ကောင်ထက်မက ရှေ့သို့ ပျံတက်လာပြီး ကြယ်မြို့တော်၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးများက သူတို့၏ ပါးစပ်အကျယ်ကြီးများကို ဖွင့်ကာ မည်းနက်သော အချွဲများကို အဆက်မပြတ် ထွေးထုတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့က တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရရာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု၏ ခွန်အားကို ရူးသွပ်မတတ် ​​မြင့်တက် လာစေသည်။</p> <p>၁၅ မိနစ်ပင် မပြည့်မီ ကြယ်မြို့တော်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အကာအကွယ်အတားအဆီး  မှာ မှင်ရောင်ဖျော့ဖျော့သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>စွမ်းအင်အဆင့်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေသဖြင့် လင်းချီယဲ့၏ စိတ်စွမ်းအားပင်လျှင် ၎င်းကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>“တောက်။ သူတို့က တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို အားဖြည့်နေကြတာပဲ။”</p> <p>ဝတ်ကောင်းစားလှနှင့် လူ၏ အမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခု ကြယ်မြို့တော်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် စွမ်းအင်တွင် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုလျှင်တောင်မှ အက်ကြောင်းတစ်ခုပင် မဖန်တီးနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ ဘာလို့ ဝိုင်းရုံပဲ ဝိုင်းထားပြီး မတိုက်ခိုက်ကြတာလဲ။”</p> <p>ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အကြီးအကဲ၏ အမူအရာက မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ကိုယ်တော်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကလည်း သူ၏ သနားကရုဏာ အမူအရာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မြို့ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးအုပ်စုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>“အဲ့ဒါက... အစီရင်တစ်ခုလား။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူ့မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်သည်။</p> <p>မြို့ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးများ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲနေသည့် အမှတ်အသားများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အမူအရာက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။</p> <p>“တစ်ခုခု မှားနေပြီ။ အဲ့ဒါက အင်အားကြီးတဲ့ အစီရင်တစ်ခုပဲ။”</p> <p>ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အကြီးအကဲမှာ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူဖြစ်သဖြင့် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>“ဒါက ခေါ်ယူခြင်း အစီရင်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မမှန်ဘူး။ အထဲမှာ ဝါးမြိုတဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတယ်။”</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးများမှာ အစီရင်ကို တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပုံရသည်။</p> <p>အတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်မှာ ပိတ်ဆို့ထားသည့် အကာအကွယ်အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းထွက်ပေါ်လာရာ မြို့တွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ထိုစွမ်းအင် မည်မျှ အားကောင်းကြောင်း ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားနိုင်ကြသည်။</p> <p>“ဝါးမြိုတာလား”</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးများ၏ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နည်းလမ်းအချို့ကို သူ သိရှိထားသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဝါးမြိုသည့် စွမ်းအား ရှိနေမည်ဆိုပါက ကမ္ဘာကြီးသို့ တက်လှမ်းခြင်းကို ပြီးမြောက်ရန်အတွက် နတ်ဆိုးများက လူမျိုးစုအသီးသီး၏ ပါရမီရှင်များကို ဝါးမြိုသည့် နည်းလမ်းကို သူ ပထမဆုံး သတိရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အဓိက ကမ္ဘာကြီးတွင် တက်လှမ်းခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သော်လည်း ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ လူမျိုးစုအသီးသီး၏ ပါရမီရှင်များကို တိုက်စားခြင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ထိရောက်လှသည်။</p> <p>သူတို့က သူ့ကို သံသရာ စက်ဝန်းအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းပြီး ဝါးမြိုချင်နေကြတာလား။</p> <p>လင်းချီယဲ့က အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ကျူးယွီဟန့်၏ ယခင်က တွေ့ကြုံမှုမှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အခု အဲ့ဒါက သူ့အပေါ် ကျရောက်တော့မှာလား။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save