Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၁ - အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ရွာပြင်ပတွင် စည်းတားပိတ်ဆို့ထားသော မြေကွက်အကြောင်း ပြောဆိုလိုက်ရာ လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ခင်ဗျားကို ပြောမလို့ပဲ။ အဲ့ဒီမြေကွက်က မိစ္ဆာတွေရဲ့ သွေးတွေ စိုရွှဲနေခဲ့တာဆိုတော့ အခုဆို သာမာန်မြေ မဟုတ်တော့ဘူး။ တချို့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ပျိုးတဲ့နေရာမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု အများကြီးရှိလိမ့်မယ်။”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လိန်မွန်း၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>ဟုတ်သားပဲ။ သူမ ဘာလို့ အဲ့ဒါကို မစဉ်းစားမိခဲ့ပါလိမ့်။</p> <p>မိစ္ဆာတိုင်းသည် လူ့အသွင်မယူနိုင်မီ အချိန်အတော်ကြာ ကျင့်ကြံရသည်။ မိစ္ဆာအများစုမှာ အခြေခံအဆင့် (Qi Refinement) သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ သွေးများထဲတွင် စင်ကြယ်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာသွေးဖြင့် ရေလောင်းထားသော မြေသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သာမာန်မြေထက် ဆယ်ဆမှ အဆတစ်ရာခန့် ပိုမိုအားကောင်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>“အဲ့ဒီမြေကွက်ပေါ်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ချင်တာလား။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့တွေက အရမ်းရှားတယ်၊ ကျွန်မဆီမှာ တစ်စေ့မှ မရှိဘူး။ အဲ့ဒီအရာတွေက ရှာဖို့မလွယ်ဘူး။”</p> <p>လိန်မွန်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ် အနည်းငယ် သန်းလာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ညှိုးငယ်သွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ကို တစ်ချက်လှန်လိုက်ရာ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ထူးဆန်းသော မျိုးစေ့တစ်ဆုပ်သည် သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>“အဲ့ဒီမြေကွက်ကို ခင်ဗျားအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ မျိုးစေ့တွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အများကြီးရှိပါတယ်။ ခင်ဗျား အချိန်ရရင် အဲ့ဒါတွေကို စိုက်လို့ရတယ်။”</p> <p>ဘာ။</p> <p>သူ့ဆီမှာ မျိုးစေ့တွေ အများကြီးရှိတာလား။</p> <p>လိန်မွန်းသည် လင်းချီယဲ့၏ လက်ဝါးပေါ်ရှိ ဆယ်စေ့မကသော မျိုးစေ့များကို ကြည့်ကာ ငေးငိုင်သွားသည်။ ထိုမျိုးစေ့များထဲတွင် ကြွယ်ဝသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပြီး အဖိုးတန်လှသည်ကို သူမ သိနိုင်သည်။</p> <p>ဘုရားရေ။</p> <p>ဒါတွေက ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့တွေပဲ။</p> <p>အတိတ်က သူမ တောင်ပေါ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ကျင့်ကြံစဉ်က ထိုသူသည် ဆေးပင်တစ်ပင်တည်းကိုသာ စိုက်ပျိုးပြီး အလွန်တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့က ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့တစ်ဆုပ်ကို အမှတ်မထင် ထုတ်ပေးနေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ အရည်အသွေးကို ကြည့်ရသည်မှာ တစ်စေ့ချင်းစီသည် ထိုကျွမ်းကျင်သူ စိုက်ပျိုးခဲ့သော ဆေးပင်ထက် အများကြီး ပိုမိုအားကောင်းပုံရသည်။</p> <p>လိန်မွန်းသည် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာရသည်။</p> <p>လှိုင်းလုံးများ လိမ့်တက်နေသကဲ့သို့ သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ခဏတာ မှင်သက်သွားသည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ချက်ချင်းပင် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန်ဆောင်ဆိုးလိုက်သည်။ “အဟမ်း၊ ခင်ဗျား ယူမှာလား မယူဘူးလား။”</p> <p>လိန်မွန်းလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အသည်းအသန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ယူမယ်။ ဒါပေါ့၊ ကျွန်မ ယူမှာပေါ့။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ ကမ်းမပေးမီမှာပင် သူမက ဆွဲယူလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခုကို ရရှိထားသကဲ့သို့ ထိုဆယ်စေ့ကျော်သော မျိုးစေ့များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို သူမ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင်ထားကာ စစ်ဆေးနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ “မျိုးစေ့ နည်းနည်းလေးတင်ပါ။ ခင်ဗျား ဒီလောက်တောင် တုံ့ပြန်နေဖို့ လိုလို့လား။”</p> <p>စကားပြောနေရင်း သူသည် သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ အလားတူရနံ့ ထွက်ပေါ်နေသော နောက်ထပ် မျိုးစေ့တစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ လက်ဝါးမှာ သေးငယ်လွန်းပြီး တစ်ခါတည်းနှင့် အများကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောကြောင့် တချို့မျိုးစေ့များသည် လိန်မွန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကျောက်ပြားပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။</p> <p>ပြုတ်ကျသွားသော မျိုးစေ့များကို ကြည့်ကာ လိန်မွန်း၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။</p> <p>ပြုတ်ကျသွားသော မျိုးစေ့တိုင်းသည် ရတနာတစ်ခု ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​သူမ၏ နှလုံးသား တုန်ယင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဒါ-ဒါတွေ အကုန်လုံးလား။” လိန်မွန်းသည် မျိုးစေ့များကို ကောက်ယူစဉ် သူမ၏ လက်များ တုန်ယင်နေသည်။ သူမ၏ အသံပင် တုန်ရီနေခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့က အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ပြောသားပဲ။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ မျိုးစေ့တွေ အများကြီးရှိပါတယ်လို့။ ခင်ဗျား လိုချင်သလောက် ယူလို့ရတယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။</p> <p>သူ ကြယ်မြို့တော်  တွင် ရှိစဉ်က အင်အားကြီး အုပ်စုများက သူ့ကိုပေးသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့အရေအတွက်မှာ သေတ္တာလိုက် ရှိသည်။</p> <p>သူ့လက်ကလေးနှင့် ဆုပ်လျှင် မည်မျှရမည်နည်း။</p> <p>သေတ္တာတစ်လုံး၏ ထောင်ပုံတစ်ပုံတောင် ရှိမည်မဟုတ်သည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။</p> <p>သူသာ အကုန်ထုတ်လိုက်လျှင် သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်၏ သိုလှောင်ရုံမှာ ပြည့်လျှံသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူသည် မသေမျိုးအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်၍ မျိုးစေ့များသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့် အောက်ရှိသူများအတွက်မူ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် အခြားရတနာများသည် အဖိုးတန်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှေအနှစ်အဆင့်  ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော လိန်မွန်းအတွက်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p>လိန်မွန်းက မျိုးစေ့များကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူနေသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းချီယဲ့က သူ၏ လက်ချောင်းများကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ မြေကွက်လပ်မှာ အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ ထောင်ဂဏန်းခန့် ရှိသည်။ လိန်မွန်းသည် တစ်သုတ်လျှင် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်သောင်းနီးပါး စိုက်ပျိုးနိုင်သင့်သည်။</p> <p>“တစ်သုတ်ကို မျိုးစေ့ တစ်သောင်း လိုမလား။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမရှေ့ရှိ ကျောက်ပြားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တစ်မီတာခန့် ကျယ်သော သေတ္တာတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။</p> <p>သေတ္တာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသော ခဏတွင် လိန်မွန်း၏ နှလုံးသား တုန်ခါသွားသည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့၏ စကားက သူမကို ထိုနေရာမှာပင် မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ “ဒီသေတ္တာထဲမှာ မျိုးစေ့ တစ်သိန်း ရှိသင့်တယ်။ ခင်ဗျား ခဏတာ သုံးဖို့ လောက်ပါလိမ့်မယ်။ ကုန်သွားရင် ကျွန်တော့်ဆီကနေ ထပ်လာယူလို့ရတယ်။”</p> <p>တစ်သိန်းတောင်လား။</p> <p>သူမ ထပ်ပြီးတောင် ဖြည့်လို့ရသေးတာလား။</p> <p>လိန်မွန်း၏ ခေါင်းထဲတွင် အူသွားသည်။ သူမ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​အို ဘုရားရေ။ သူမ အိပ်မက်မက်နေတာလား။</p> <p>ပျော်ရွှင်မှုက ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာပဲ။</p> <p>လိန်မွန်းက မျိုးစေ့သေတ္တာအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် မိုင်တစ်ရာခန့် ဝေးသော တောင်ပေါ်ရှိ ဂူတစ်ခုထဲတွင် ပိန်လှီသော မျောက်မိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် လျှာအရှည်ကြီး ထုတ်ထားသော မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် စကားပြောနေသည်။</p> <p>“လိန်မွန်း ပြောတာ တကယ်လို့ မင်း ထင်လား။ ဘာလို့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတာလဲ။”</p> <p>“ငါ သိတယ်။ ငါတို့လည်း အဲ့ဒီ ကျားအကြောင်း သိတာပဲ။ သူ့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ ယုံဖို့ တကယ်ခက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ ဂရုစိုက်မှာလဲ။ ဇီးကွက် ပြန်လာရင် ငါတို့ သိရမှာပဲ။”</p> <p>မျောက်မိစ္ဆာမှာ ဟောက်တု ဖြစ်ပြီး မြွေမိစ္ဆာမှာ ချန်းရှီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ လိန်မွန်း၏ သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>လိန်မွန်းက သူတို့ထံ လာရောက်ပြီး လင်းချီယဲ့၏ အကြောင်းနှင့် ရတနာများ လဲလှယ်လိုသည့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြသောအခါ သူတို့ မှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p>မိစ္ဆာနှစ်ကောင်သည် ချက်ချင်း အချင်းချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ကြပြီး လိန်မွန်း ဆက်သွယ်ထားသော နောက်ထပ် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် စုရုံးလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ဇီးကွက် ပြန်လာပြီ။”</p> <p>မိစ္ဆာနှစ်ကောင် စကားပြောနေစဉ် ဂူဝင်ပေါက်မှ ပျံဝင်လာသော ရင်းနှီးသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဇီးကွက်ကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save