လိန်မွန်းက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လင်းချီယဲ့၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ “ဒီသုံးယောက်က ကျွန်မ ပြောခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ။ ဒီလူကတော့ ဟောက်တု။ သူက ချန်းရှီ၊ သူကတော့ ဂွီညန် ပါ။”
မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် လိန်မွန်းက သူတို့ကို မျက်နှာသေဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီကလေးငယ်အကြောင်းကိုတော့ ကျွန်မ ထပ်ပြီး မိတ်ဆက်မပေးတော့ဘူး။ ဒီကို လာတဲ့ လမ်းမှာ သူ့နာမည်ကို ခင်ဗျားတို့ ကြားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။”
မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ နှလုံးသားများ တုန်ယင်သွားသည်။ ဟုတ်သည်။ သူတို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက် လင်းချီယဲ့ အကြောင်း အများကြီး ကြားခဲ့ရသည်။
“သန့်စင်သော...”
မိစ္ဆာသုံးကောင်က ရိုသေစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီလိုက်ကြပြီး လင်းချီယဲ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်လုံး ပြုံးနေသော လင်းချီယဲ့မှာ ရုတ်တရက် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူက ထရပ်လိုက်ပြီး “ခဏလောက် စောင့်ပေးကြပါဦး။ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့ မေးခွန်းထုတ်ရန် အခွင့်အရေး မပေးဘဲ သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
“ဒါက...”
မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ လက်အုပ်ချီထားဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ လင်းချီယဲ့က သူတို့ ထိုင်လိုက်ရုံရှိသေး ဘာလို့ ထားခဲ့တာလဲ။
“လိန်မွန်း။”
ဟောက်တုက လိန်မွန်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ချန်းရှီနှင့် ဂွီညန်တို့ကလည်း သူမကို စိုက်ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြသည်။
လိန်မွန်းက အမူအရာမပျက်ဘဲ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မကို မကြည့်နဲ့။ ကျွန်မလည်း မသိဘူး။ ရုတ်တရက် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့ ဖြစ်မှာပါ။”
မိစ္ဆာသုံးကောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
လင်းချီယဲ့၏ မှုန်မှိုင်းနေသော မျက်နှာအမူအရာကို သူတို့ ပြန်စဉ်းစားမိသောအခါ သူ အလျင်စလို လုပ်စရာ တစ်ခုခု ရှိသွားသည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။
ဤသို့ဖြင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ ပို၍ စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားသည်။ သူတို့အားလုံး လိန်မွန်းကို ကြည့်ကာ “ငါ ပြောမယ် လိန်မွန်း၊ ဒီ သန့်စင်သောအရှင်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက မင်း ပြီးခဲ့တဲ့ အခါက ပြောပြတာတွေနဲ့ ကွဲပြားနေသလိုပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ သူ့ဆီကနေ ဘာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းထန်မှုမှ မခံစားရပေမဲ့ သူ ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ ဖိအားက ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနေတယ်။”
လမ်းပေါ်တွင် ကြားခဲ့ရသော ပုံပြင်များနှင့် သူတို့၏ ခေါင်းထဲရှိ အသံများကို ပြန်စဉ်းစားမိသောအခါ မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ နှလုံးသားများ တုန်ယင်သွားသည်။
လိန်မွန်းက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မင်းတို့ကို လိမ်မပြောပါဘူး။ ငါတို့ တွေ့တုန်းက သူ့အင်အားက နတ်သားရုပ်အဆင့် ပဲ ရှိသေးတာ။ သူ အခုမှ အဆင့်တက်သွားတာ ဖြစ်မှာပါ။”
အဆင့်တက်သွားတာလား။
အဆင့်တက်ဖို့ တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့အချိန်ပါပဲလား။
မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ စကားမဲ့သွားကြသည်။
ယခင်က လိန်မွန်း သူတို့ထံ လာရောက်စဉ်က လင်းချီယဲ့၏ အခြေအနေကို ပြောပြခဲ့သည်။
လင်းချီယဲ့သည် ကျားမိစ္ဆာကို သတ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ အားလုံး သိကြသဖြင့် သူ၏ အင်အားမှာ နတ်သားရုပ်အဆင့်၏ အလယ် သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိရမည်ဟု ထင်ထားကြသည်။
ထို့ပြင် ကျားမိစ္ဆာ သေဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည် ဤနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်အသစ် ဖြစ်လာမည်ကိုလည်း သူတို့ သိကြသည်။
သူတို့ တည်ရှိခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော ကာလအတွင်း ဤနယ်မြေ၏ အုပ်ချုပ်သူမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
သူတို့အားလုံးမှာ နတ်သားရုပ်အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အနည်းငယ် အလျှော့ပေးပြီး မိတ်ဖွဲ့ရန်အတွက် လက်ဆောင်များ ပို့လေ့ရှိသည်။ နတ်သားရုပ်အဆင့် အရှင်သခင် အများစုမှာ သူတို့ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေကြပေ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် နတ်သားရုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ သူတို့ တစ်ကောင်ချင်းစီထက် အားကောင်းသော်လည်း သူတို့တွင် ရွှေအနှစ်အဆင့်ရှိသော သူငယ်ချင်းများစွာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အားနည်းသော မိစ္ဆာများမှာ အကျပ်ကိုင်ခံရပြီး အင်အားစုစည်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် နတ်သားရုပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဤနားလည်မှုမှာ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တည်တံ့ခဲ့သည်။ အုပ်ချုပ်သူ ပြောင်းလဲသွားလျှင်ပင် အခြေအနေမှာ များစွာ ကွဲပြားလေ့ မရှိပေ။
သို့သော် ယခုအကြိမ်မှာမူ ကွဲပြားသွားသည်။
လင်းချီယဲ့၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက ဟန်ချက်ကို ပျက်ပြားသွားစေသည်။
သူသည် နတ်သားရုပ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် မိစ္ဆာများနှင့် ပတ်သက်၍ အားနာစရာ တစ်ခုခု ရှိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူသည် ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် ဤဒေသရှိ တောင်များအားလုံးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။
သူတို့ အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်လိုလျှင် အုပ်ချုပ်သူအသစ်၏ စိတ်အခြေအနေပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။
“ဟူး၊ ငါတို့ ဒီတစ်ခါတော့ ကံဆိုးတာပဲ။ အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်က ငါတို့ကို သနားညှာတာဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။”
မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ မျက်နှာများတွင် ခါးသီးသော အမူအရာများ ရှိနေသည်။
လင်းချီယဲ့သည် မကြာသေးမီက အဆင့်တက်သွားသည်ဟု လိန်မွန်း ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် လင်းချီယဲ့ကို သန့်စင်သောအရှင်ဟု မခေါ်တော့ဘဲ အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်ဟုသာ ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုလိုက်ကြသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ သူ မင်းတို့ကို ပြဿနာရှာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
လိန်မွန်းသည် မိစ္ဆာသုံးကောင် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ရယ်ချင်မိသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာမှာမူ အရင်အတိုင်းပင် အေးဆေးနေဆဲဖြစ်သည်။
“တကယ်လား။”
မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သူတို့အားလုံး ခေါင်းမော့ပြီး လိန်မွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
လိန်မွန်းသည် သူတို့နှင့် ယခင်က တစ်ခါမှ နောက်ပြောင်ဖူးခြင်း မရှိသည်ကို သိထားကြသည်။
သို့သော် သူမက ဤမျှ အသေအချာ ပြောနေသောအခါ သူတို့ အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်မိကြသည်။
သူမက သန့်စင်သောအရှင် မဟုတ်ပါဘဲ သူက ပတ်ဝန်းကျင် တောင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ် အသေအချာ ပြောနိုင်တာလဲ။
ဒါဆိုရင်...
မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် ဒီကို လာရာလမ်းတွင် ကြားခဲ့ရသော သန့်စင်သောကလေးငယ်နှင့် မြေခွေးမသေမျိုး အကြောင်း ကောလာဟလများကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကြသည်။
တာတာရွာမှ အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်ကို မြေခွေးမသေမျိုးတစ်ပါးက ပြုစုစောင့်ရှောက်နေသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ထိုနှစ်ဦးမှာ ရင်းနှီးကြပြီး အတူတူ ခဏခဏ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်ကို ပြုစုနေသည့် မြေခွေးမသေမျိုးဆိုသည်မှာ လိန်မွန်း ဖြစ်နေမလား။
ဤသို့ တွေးလိုက်မိသောအခါ သူတို့ နောက်ဖေးခြံထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်စဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော လိန်မွန်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အပြုအမူကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားကြသည်။
မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ လိန်မွန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ဟုတ်တယ်!
လိန်မွန်းက အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်လို သိနေတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အသေအချာ ပြောနိုင်တာလဲ။
ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူမနှင့် သန့်စင်သောကလေးငယ်တို့သည် အခြားတစ်ဆင့်သော ရင်းနှီးမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်ဟုသာ ရှင်းပြ၍ ရတော့မည်။
သို့သော် သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။
လိန်မွန်းသည် အေးစက်သော နှလုံးသားရှိသူအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသူဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ လိုက်ဖက်မှုကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသူ မဟုတ်ပါလား။
သူမက နတ်သားရုပ် ကလေးငယ်တစ်ဦးထံတွင် အညံ့ခံပြီး သူ့ကို စိတ်လိုလက်ရ ပြုစုစောင့်ရှောက်နေမည်လား။
မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် လိန်မွန်းက လင်းချီယဲ့ကို ဖက်ကာ ရယ်မောနေသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် အမှတ်ရလေလေ၊ ပို၍ လက်မခံနိုင်ဖြစ်လေလေပင်။
***