Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၃၈၄ - ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လင်းချီယဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမ ပြုံးခဲ့သည်။ လိန်မွန်းသည် ခုနက သန့်စင်သောကလေးငယ်နှင့် ရှိနေစဉ်က ပြုံးနေခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့ သိကျွမ်းခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော ကာလအတွင်း မိစ္ဆာများသည် လိန်မွန်း ပြုံးသည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားကြသည်။</p> <p>“မင်းတို့ ဘာလို့ ငါ့ကို အဲ့ဒီလိုကြီး စိုက်ကြည့်နေကြတာလဲ။”</p> <p>လိန်မွန်းသည် မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ အကြည့်များကြောင့် အနည်းငယ် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်လာပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် သူတို့ကို ငေါက်လိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာသော်လည်း သူတို့ မျက်နှာပေါ်ရှိ မကျေနပ်သော အမူအရာများမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။</p> <p>“လိန်မွန်း၊ ငါတို့ သိလာတာ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါတို့ ရှေ့မှာ တစ်ခါမှ မပြုံးဖူးဘူး။” ဟောက်တုက ခေါင်းကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွေကို အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတာပဲ။ ပြုံးပြတာက သိပ်ပြီး များလွန်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။”</p> <p>ချန်းရှီနှင့် ဂွီညန်တို့ကလည်း မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် လိန်မွန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ဒါကို ကြားသောအခါ ခုနက လင်းချီယဲ့ကို ဖက်ခဲ့သည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူတို့ သူမကို စနောက်နေကြသည်ကို လိန်မွန်း ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း နီမြန်းသွားပြီး စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်သည်။ သူမက အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် - “မင်းတို့တွေ အအရိုက်ခံချင်နေကြပြီ ထင်တယ်!”</p> <p>“မလုပ်ပါနဲ့! ငါတို့ မှားသွားပါပြီ! မှားပါပြီ!”</p> <p>မိစ္ဆာသုံးကောင်က ချက်ချင်းပင် ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်လိုက်ကြပြီး လေထုမှာ ပြန်လည် ပေါ့ပါးသွားသည်။</p> <p>သူတို့သည် လူ့အသွင် ကျင့်ကြံနိုင်လာပြီးနောက် မိစ္ဆာကြီးများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး မိစ္ဆာကြီးကို အတူတူ တော်လှန်ပုန်ကန်ကာ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြိုဖျက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူတို့တွင် သေရေးရှင်ရေး သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံ​ရေးမှာ မောင်နှမများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လိန်မွန်း၏ စရိုက်မှာ အေးစက်လွန်းပြီး သူမသည် သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်မှု အနည်းငယ် လျော့နည်းခြင်းသာ ရှိသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော ကာလအတွင်း သူမ ပြုံးသည်ကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာများသည် လိန်မွန်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူကို မြင်သောအခါ သရဲမြင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။</p> <p>“ဒါနဲ့ လိန်မွန်း၊ မင်း သန့်စင်သောကလေးငယ်နဲ့ အဆင်ပြေနေပုံရတာပဲ။ မင်း သူ့ရဲ့ အစေအပါး ဖြစ်သွားတာလား။”</p> <p>ခဏတာ စနောက်ပြီးနောက် မိစ္ဆာသုံးကောင်က လိန်မွန်းနှင့် လင်းချီယဲ့ အကြောင်းကို ပြောင်းလဲ မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>လိန်မွန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်နေသော ပုံစံ ပေါက်နေသည်။ လင်းချီယဲ့နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သူမပင် ရှင်းမပြနိုင်တော့ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူမကို အစေအပါး တစ်ဦးကဲ့သို့ တစ်ခါမှ မဆက်ဆံခဲ့သည်ကိုသာ သူမ သိသည်။ သူ၏ အင်အားမှာ သူမ မမီနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်နေသော်လည်း သူမကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်မကျင့်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် သူမကို ဘာမှ ပြန်မလုပ်ဘဲ မကြာခဏ ပွတ်သပ်ခွင့် ပေးတတ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ ချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံ၊ ဖောင်းအိပြီး ပျော့ပျောင်းသော ထိတွေ့မှုကို စဉ်းစားမိသောအခါ လိန်မွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ယားကျိကျိ ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် ထိုခံစားချက်ကို စွဲလမ်းနေပုံရသည်။</p> <p>မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး လိန်မွန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် မိန်းမောနေသော အရိပ်အယောင်များကို မြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“အဲ့ဒီ အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်က ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပုံရတယ်။ လိန်မွန်းတောင် သူ့ရဲ့ ပြုစားတာကို ခံလိုက်ရပြီ။”</p> <p>“ဒီလို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို ငါတို့ ဝင်မနှောက်ယှက်ကြရအောင်။ သူ လိန်မွန်းကို အန္တရာယ် မပေးသရွေ့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။”</p> <p>“အဲ့ဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ရမှာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့ အသက်နဲ့ လဲရင်တောင် အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”</p> <p>သူတို့သည် တိုးတိုးလေး အသံလွှင့်ကာ ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ထိုမိန်းမောနေသော အမျိုးသမီးမှာ လင်းချီယဲ့၏ ဖောင်းအိနေသော လက်ကလေးများနှင့် မျက်နှာလေးအကြောင်းကိုသာ စဉ်းစားနေသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။</p> <p>“ကဲပါ၊ မင်းရဲ့ သွားရည်တွေကို အမြန် သုတ်လိုက်စမ်းပါ။ ငါတို့ကို သန့်စင်သောကလေးငယ် အကြောင်း ပိုပြီး ပြောပြဦး။” ဟောက်တုက လိန်မွန်းကို စနောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လိန်မွန်းသည် သိစိတ်မရှိဘဲ သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်ကို သုတ်လိုက်မိသည်။ သူမ အစနောက်ခံလိုက်ရမှန်း သိသွားသောအခါ ခုန်ထပြီး ဟောက်တုကို လိုက်ရိုက်တော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာတာရွာ အပြင်ဘက်ရှိ ကုလားပဲပင်ကြီး အောက်တွင် လင်းချီယဲ့သည် ဝေဟင်တွင် ဝဲပျံနေပြီး ပြုံးနေသော ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သတိကြီးစွာ ထားနေသည်။</p> <p>“အမိတာဘာ။ ငါတို့ မတွေ့တာ ကြာပြီပေါ့။ ဘယ်လိုနေလဲ ဒကာလေး။”</p> <p>ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်မှာ ကြင်နာသနားတတ်သော အမူအရာ ရှိသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် “ကျွန်တော် ကောင်းပါတယ်။ ဒီတစ်ခါရော ဘာလာလုပ်တာလဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က ကိုယ်တော်နှင့် တွေ့စဉ်က ကိုယ်တော်မှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အပ်နှံမှုအရ သူ့ကို နောင်ဘဝသို့ ပို့ဆောင်ရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ထိုအချိန်က ရန်ငြိုးတရားများ၏ တိုက်စားမှုကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဘေးအန္တရာယ်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှုမှာ စတင်ကာစသာ ရှိသေးသဖြင့် ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်၏ ကျင့်ကြံမှုကို သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူသည် ကိုယ်တော်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။</p> <p>“ဘာကြီးလဲ။ ဒီကိုယ်တော်က ဘယ်လို နောက်ခံရှိတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စိတ်စွမ်းအား အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ကိုယ်ပွားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုတောင် မြင်နိုင်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးနေတုန်းပဲ။ သူက မသေမျိုးအဆင့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေမလား။” သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p>ကိုယ်တော်က သူ့အပေါ် ဘာရန်လိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ ရှိပုံမရတာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူ လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးမိမှာ အမှန်ပင်။</p> <p>“ဒကာလေး၊ ဒီနယ်မြေက အခုတော့ စည်ကားပြီး အေးချမ်းနေပြီပဲ။ မင်းရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေကိုတော့ ငြင်းလို့မရဘူး။” ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်က အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းဆီမှာ ကုသိုလ်တရားတွေ စတင် ပေါ်ပေါက်နေတာကို ငါ မြင်နေရတယ်။ မင်း ဒီဒေသကို ကောင်းချီးပေးခဲ့ပြီး လူတွေရဲ့ ရိုသေမှုကို ခံယူခဲ့တယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ ခေါင်းကိုက်သွားသည်။</p> <p>ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်က တရားစာ ရွတ်နေသကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောနေသည်။</p> <p>“ကဲပါဗျာ။ ပြောစရာရှိတာကို တည့်တည့်သာ ပြောပါ။”</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်က အလကား သက်သက် အောက်မေ့ဖွယ် လာပြောနေသည်ဟု မယုံကြည်ပေ။</p> <p>“အမိတာဘာ။ ဒကာလေး၊ စိတ်မလောပါနဲ့။ ငါ ဒီကို လာတာက မင်းရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ဆက်ထိန်းထားပြီး ဆက်ပြီး ကောင်းတာတွေ လုပ်ဖို့ ပြောချင်လို့ပါ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ...”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ သိပါပြီ။ ကျွန်တော် သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို လမ်းကူကူးပေးမယ်၊ ပြီးတော့ တခြား ကောင်းတာတွေ အများကြီး လုပ်ပါ့မယ်!”</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ရင်း ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်မှာ သူ ရန်ငြိုးတရားများ၏ တိုက်စားခြင်း ခံနေရသလား ဆိုသည်ကို လာစစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။</p> <p>ယခုအခါ ကိုယ်တော်သည် သူ လူတွေအတွက် ကောင်းတာတွေ လုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းချီယဲ့ကို ကုသိုလ်တရားတွေ စုဆောင်းဖို့ ကောင်းတာတွေ ဆက်လုပ်ဖို့ တရားဟောရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က စိတ်မရှည်ဖြစ်နေသော်လည်း ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>သူက လင်းချီယဲ့ကို ပြုံးပြပြီး အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားပြီး လင်းချီယဲ့၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က တိတ်တဆိတ် သတိထားနေလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့တောင် အဲ့ဒီ ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်ရဲ့ နောက်ခံကို မမြင်နိုင်သေးဘူးလို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး။ ငါက အားနည်းလွန်းနေသေးတာပဲ။” သူ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာပြုခံရသည့် ဖြစ်စဉ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် လင်းချီယဲ့သည် မည်သည့် သံသယဖြစ်ဖွယ် တည်ရှိမှုကိုမဆို ဂရုမစိုက်ဘဲ မနေဝံ့တော့ပေ။</p> <p>ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်က သူ့အပေါ် ဖော်ရွေပုံရသော်လည်း လင်းချီယဲ့မှာ သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p>သူသည် အမည်မသိ ရေဝိညာဉ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဘာလို့ ကိုယ်တော်က သူ့ကို ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ခဏတာ စဉ်းစားသော်လည်း ဘာအကြံမှ ထွက်မလာပေ။ သူ ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းသာ ချလိုက်မိသည်။</p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့။ ငါ့ရဲ့ အင်အားကို မြန်မြန် မြှင့်တင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပိုပြီး အားကောင်းလာတဲ့အခါ အဲ့ဒီ ကိုယ်တော်ကို ဖမ်းပြီး သူ့ရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်က မည်သည့်အရာကို ကြံစည်နေသည်ဖြစ်စေ လောလောဆယ်တွင် သူ၏ အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်သည်ကို သိသည်။ မဟုတ်လျှင် ကိုယ်တော်မှာ သူ့အပေါ် အရေးယူခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်၏ ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ အကဲခတ်နေသည်။</p> <p>“သူက ‘ဖြေဆေး’ လား။”</p> <p>ဝဝကစ်ကစ် ကိုယ်တော်မှာ ထိုဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။ သူသည်လည်း လင်းချီယဲ့ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်၏ နောက်ဖေးခြံထဲတွင် မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ လိန်မွန်း၏ လင်းချီယဲ့အကြောင်း အသေးစိတ် ပြောပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>“ဘာ။ မင်း ပြောချင်တာက သူက ရွှေအနှစ်အဆင့်ရဲ့ အလယ်ပိုင်းကနေ ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ တက်လှမ်းခဲ့တာလား။”</p> <p>“ဘုရားရေ။ သူက မတူညီတဲ့ လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေတာ ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အင်အားက ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နဲ့ တူညီနေတာပဲ။ ဒါက တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ!”</p> <p>“သူက ဘယ်လို လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေရတာလဲ။”</p> <p>ဟောက်တု၊ ချန်းရှီ နှင့် ဂွီညန် တို့က လိန်မွန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လိန်မွန်းသည် သူတို့ကို လိမ်ပြောမည် မဟုတ်သည်ကို သူတို့ သိကြသော်လည်း ဤကိစ္စမှာ အလွန်အမင်း ချဲ့ကားလွန်းနေသည်။ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေသည်ဟုပင် ပြော၍ ရသည်။</p> <p>​ကျင့်ကြံမှု ခရီးလမ်းမှာ အဆုံးမရှိပေ။</p> <p>လူသား ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်နိုင်သော တည်ရှိမှု အရေအတွက်မှာ မသိနိုင်သလို ထူးကဲသော ပါရမီရှိသူများမှာလည်း သမိုင်းတွင် နာမည်ကျော်ခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပါပြီ။</p> <p>သို့သော် ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလအတွင်း ဤကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရှိန်ဖြင့် ကျင့်ကြံနိုင်သူမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ကြပေ။</p> <p>တစ်နှစ်အတွင်း အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်  သို့ ရောက်ရှိခြင်းပင်လျှင် ရှားပါးသော မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။ လူအများအပြားမှာ ဆယ်စုနှစ်မှ ရာစုနှစ်အထိ အချိန်ယူကြရသည်။</p> <p>သို့သော် အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်မှာမူ ကွဲပြားသည်။</p> <p>သူ မွေးဖွားလာပြီး ကိုယ်တိုင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အင်အား ရရှိလာသည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးပေ။</p> <p>ဒါက ဘယ်လို ဘုရင်ကြီးလဲ။</p> <p>“သူ ဘယ်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက တကယ့်ကို အန္တရာယ်ရှိပြီး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတာတော့ အမှန်ပဲ။”</p> <p>လိန်မွန်းသည် မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို ကြည့်ရင်း လင်းချီယဲ့၏ မိစ္ဆာပြုခံရသည့် ပုံစံကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။</p> <p>မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာလည်း သူမ၏ ခံစားချက်ထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့လည်း တုန်ယင်သွားကြသည်။</p> <p>လိန်မွန်း ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့လဲ။</p> <p>ဘာလို့ သူမက သန့်စင်သောကလေးငယ်နဲ့ နီးစပ်တယ်လို့ ခံစားရပြီး အခုကျမှ သူ့ကို ကြောက်နေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save