Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၆ - အဆုံးမရှိသော အမွှေးနံ့သာ ပူဇော်မှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှီကလည်း “ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးရဲ့ သတင်းတွေကို ကြားသိရပြီး သခင်လေးရဲ့ အစွမ်းနဲ့ ပါရမီက ထူးချွန်ပြောင်မြောက်မှန်း သိပါတယ်။ သခင်လေးအတွက် မသေမျိုးနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘာကိုမှ မတောင်းဆိုရဲပါဘူး။ သခင်လေး သန့်စင်သောကလေးငယ်ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပါပြီး ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို အနည်းငယ်မျှ ရရှိချင်ရုံသာ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ဂူနိန်ကလည်း လင်းချီယဲ့ကို ထက်သန်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ အမျိုးအနွယ်ထဲတွင် အသိဉာဏ်အရှိဆုံး သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသတ္တဝါများကဲ့သို့ သံသရာထဲတွင် ဝဲမနေဘဲ နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်များ နိုးထလာကာ လူသားအသွင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး တောင်တန်းများ၏ အရှင်သခင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုမိစ္ဆာများတွင် မည်သည့် နောက်ခံအမျိုးအနွယ်မှ မရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်လမ်းကို ဖြည်းညင်းစွာသာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြသည်။ တိုးတက်မှုက နှေးကွေးပြီး သက်တမ်းမကုန်ဆုံးမီ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p>​သို့သော် ယခုအခါ လင်းချီယဲ့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြားသိလိုက်ရသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ၎င်းတို့သည် ဤအရာသည် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ပထမဦးစွာ လင်းချီယဲ့သည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ကိုယ်ပွားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် မတူညီသော လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေသော်လည်း သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီနှင့် အတိုင်းအဆမရှိသော အနာဂတ်ကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လှသည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် လင်းချီယဲ့သည် ယခုအခါ လူအများ၏ ကြည်ညိုမှုကို ခံနေရပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော အမွှေးနံ့သာ ပူဇော်မှုများကို ခံယူနေရသည်။ ကုသိုလ်အရှိန်အဝါများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပေါင်းစည်းနေသောကြောင့် သူနှင့် နီးစပ်သမျှ အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​မိစ္ဆာများ ရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်ကို ဗဟိုပြု၍ တစ်ကီလိုမီတာ ပတ်လည်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ ပုံမှန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုမျှလောက် များပြားသော လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ၎င်းတို့ ဘာမှမလုပ်လျှင်တောင် ထိုနယ်ပယ်အတွင်း၌ နေထိုင်နေရသရွေ့ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။ နောက်လိုက် သို့မဟုတ် အစေအပါးအဖြစ် နေရလျှင်တောင် ၎င်းတို့ နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ရှားပါးသည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံလိုကြပေ။</p> <p>​လင်းချီယဲ့သည် စကားတစ်လုံးမှ မပြောဘဲ ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်ကို ကြည့်နေသည်။ လိန်မွန်းသည် သူမ၏ အင်္ကျီစကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ဟောက်ထု၊ ချန်ရှီနှင့် ဂူနိန်တို့သည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများမှာ အချိန်မြစ်အတွင်း သေဆုံးကုန်ကြပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်ရသော သူငယ်ချင်းဆိုသည်မှာ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ သွေးသားမတော်စပ်သော်လည်း မိသားစုကဲ့သို့ နီးစပ်ကြသည်။ လိန်မွန်းနှင့် လင်းချီယဲ့တို့သည် သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ အကယ်၍ သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ သူ၏ နောက်သို့ လိုက်နိုင်ပါက နောင်တွင် ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိကြပေမည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ပိုမိုကြီးမားသော မိစ္ဆာများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကိုလည်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>​အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် လင်းချီယဲ့က ပြန်မဖြေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ လိန်မွန်းက “သခင်၊ သူတို့ကို ဘာလို့ အနားမှာ မထားတာလဲ။ သခင့်အောက်မှာ လူပိုရှိရင် သူတို့က ကိစ္စအသေးအမွှားတွေကို ကူညီပေးနိုင်မှာပါ” ဟု မပြောဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ‘ချစ်စရာလေး’ ဟူသော စကားလုံးကိုပင် လွှတ်ခနဲ ပြောထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် မိစ္ဆာသုံးကောင်ဘက်မှ ရပ်တည်၍ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အထိန်းအကွပ်မရှိ ပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲပေ။ အထက်လူကြီးတစ်ယောက်က သူ၏ သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိလျှင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို မည်သို့ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်နည်း။ လိန်မွန်းသည် ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်နှင့် လင်းချီယဲ့ကြားတွင် ပတ်သက်မှု သိပ်မရှိမှန်း သိသဖြင့် လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် လက်ခံလိုက်ခြင်းမှာပင် မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ လင်းချီယဲ့က ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်ကို သူမအား ဆက်ဆံသကဲ့သို့ ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ရဲပေ။</p> <p>​လင်းချီယဲ့က လိန်မွန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ လိန်မွန်းနှင့် ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ ဆက်ဆံရေးကောင်းမှန်း သူ ခန့်မှန်းထားသော်လည်း လိန်မွန်းက ၎င်းတို့အတွက် ပြောဆိုပေးနေသော အမူအရာကိုမူ သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ၎င်းက လိန်မွန်းအပေါ် သူ၏ အမြင်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေခဲ့သည်။ လိန်မွန်း ထင်ထားသကဲ့သို့ပင် လိန်မွန်းနှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်မှုမှာ သူတို့ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာသုံးကောင်နှင့် လိန်မွန်းကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူက ၎င်းတို့ကို ခွဲခြားမထားပါက နောင်တွင် ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်၏ သူငယ်ချင်းများ၊ သူငယ်ချင်း၏ သူငယ်ချင်းများ၊ ဆွေမျိုးဝေးများပင်လျှင် သူ့ထံသို့ ရောက်လာကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအရာမှာ လင်းချီယဲ့ အမုန်းဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​မိစ္ဆာသုံးကောင်နှင့် လိန်မွန်းတို့၏ စိုးရိမ်တကြီး မျှော်လင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် လင်းချီယဲ့သည် ဝေဟင်တွင် ဝဲပျံရင်း “ငါ့အတွက် အောက်ခြေအလုပ်တွေ လုပ်ပေးဖို့ လူအချို့ လိုအပ်နေတာတော့ အမှန်ပဲ။ မင်းတို့ နေလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကိုတော့ လိုက်နာရမယ်” ဟု ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ကာ “လက်ခံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်” ဟု ပြောဆိုကြသည်။ လိန်မွန်းသည်လည်း ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်၏ ရှေ့တွင် ရှားရှားပါးပါး ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>​“ထကြတော့” ဟု လင်းချီယဲ့က လက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ လက်ခံလိုက်သော ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အသုံးဝင်လှသည်။ ယခုအခါ သူသည် သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဖန်တီးရန်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကိုလည်း အလျင်အမြန် စုဆောင်းရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကိစ္စနှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အာရုံစိုက်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကူညီပေးမည့် လက်အောက်ငယ်သား အချို့ရှိခြင်းက အချိန်ကုန်သက်သာစေပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​“မင်းတို့ နာမည်တွေကို အရင်ပြော၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ ဘာတွေ ကျွမ်းကျင်သလဲ” ဟု လင်းချီယဲ့က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်၏ အစွမ်းများကို သိရှိပြီး သူ အသုံးချနိုင်မည့် အရာ ရှိမရှိကို သိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​“သခင်၊ ကျွန်တော့်နာမည်က ဟောက်ထုပါ။ ကျွန်တော် အရက်ချက်တဲ့ နည်းစနစ်အချို့ကို သိပါတယ်။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ သစ်သီးတွေကို အသုံးပြုပြီး ကျင့်စဉ်တိုးတက်စေတဲ့ ဒါမှမဟုတ် ဒဏ်ရာတွေကို ပျောက်ကင်းစေတဲ့ အရက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်” ဟု ဟောက်ထုက သူ၏ လည်ပင်းကို ကုပ်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စွမ်းရည်အပေါ် ဂုဏ်ယူနေပုံရသည်။</p> <p>​“သခင်၊ ကျွန်တော့်နာမည်က ချန်ရှီပါ။ ကျွန်တော့်မှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်မရှိပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ လက်အောက်ငယ်သားတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် မြွေတွေကို စိတ်ကြိုက် ခိုင်းစေနိုင်ပြီး စုံစမ်းထောက်လှမ်းတဲ့ နေရာမှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်” ချန်ရှီက နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုသော်လည်း လင်းချီယဲ့အနေဖြင့် သူ၏ စကားထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပါဝင်နေသည်ကို ကြားသိနိုင်သည်။</p> <p>​“သခင်၊ ကျွန်တော့်နာမည်က ဂူနိန်ပါ။ ကျွန်တော် အလွန်မြန်မြန် ပျံသန်းနိုင်ပြီး မျက်စိလည်း အလွန်စူးရှပါတယ်။ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးတဲ့နေရာက အရာတွေကို မြင်နိုင်ပြီး ညဘက်မှာလည်း ဘာအဟန့်အတားမှ မရှိပါဘူး” ဂူနိန်က ရိုသေစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ လင်းချီယဲ့သည် မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ “အင်း၊ မဆိုးပါဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save