Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၃၈၉ - ကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဉ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​“အာ၊ အဲ့ဒီ မြေခွေးမသေမျိုးကို ဖိတ်လို့ ရမှာလား” “မြေခွေးမသေမျိုး အပြင် မျောက်နဲ့ မြွေကလည်း တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ” ရွာသားများမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားတက်သွားကြသည်။ တာတာရွာတွင် အကျော်ကြားဆုံးမှာ သန့်စင်သောကလေးငယ် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အလွန်မြင့်မြတ်လွန်းသဖြင့် ရွာသားများမှာ မတောင်းဆိုရဲကြပေ။ သို့သော် သူ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုနေသည့် အခြားမိစ္ဆာများမှာမူ ရွာသားများနှင့် ထိတွေ့မှုရှိသောကြောင့် ဖိတ်ကြားရန် ပိုမို လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ရွာလူကြီးမှာ မျက်နှာတွင် အပြုံးရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ စိုးရိမ်နေသည်။ သူ ပြောလိုက်သော်လည်း တကယ် ဖိတ်လို့ ရမရဆိုသည်မှာ ထိုမသေမျိုးများ၏ စိတ်အခြေအနေပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ သူ စိတ်မအေး ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာပြီး နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သော လူအချို့မှာ လူအုပ်ကြားထဲသို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းမှာ အံ့သြမှင်တက်ကာ ကြည့်နေကြသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာမှ တစ်ယောက်က သတိဝင်လာကာ “တာတာရွာက မသေမျိုးတွေပဲ၊ တာတာရွာက မသေမျိုးတွေ ရောက်လာပြီ” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။ ရွာသားအားလုံးမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ရွာလူကြီးကလည်း “မသေမျိုးတို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပြီး ဝူရှန်းရွာကို ကယ်တင်ပေးပါဦး” ဟု ပြောဆိုကာ ရှိခိုးကြတော့သည်။</p> <p>​လင်းချီယဲ့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ ဤရွာတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်။ သူသည် ဝူရှန်းရွာသို့ ရောက်သည်နှင့် ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက် တစ်ခုကို အာရုံခံမိသည်။ “အားလုံး ထကြပါ” ဟု လင်းချီယဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံထဲတွင် ငြိမ်းချမ်းသော အစွမ်းပါဝင်သောကြောင့် မည်သူမျှ ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုနိုင်ဘဲ ညင်သာသော အားတစ်ခုက လူတိုင်းကို မထူပေးလိုက်သည်။ ရွာသားများမှာ ဝေဟင်တွင် ဝဲပျံနေသော အလင်းတန်းများ ပတ်လည်ဝိုင်းနေသည့် ကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြနေကြသည်။ ရွာလူကြီးမှာ တုန်ရင်စွာဖြင့် လင်းချီယဲ့ထံသို့ ပြေးသွားကာ “သန့်စင်သောကလေးငယ် သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကယ်ပါဦး” ဟု ဆိုကာ ဒူးထောက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လင်းချီယဲ့က တားဆီးလိုက်ကာ “မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ အခြေအနေကို အရင်ပြောပြပါဦး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ရွာလူကြီးက ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်စွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က သူစိမ်းအချို့ ရွာသို့ ရောက်လာပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုကို ငှားရမ်းနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အစပိုင်းတွင် အားလုံး အဆင်ပြေသော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်မှစ၍ ထိုခြံဝင်းထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံများ ကြားလာရပြီး နေထိုင်သူများမှာလည်း အပြင်သို့ ထွက်မလာကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရွာသားများ စုပေါင်း၍ သွားကြည့်သောအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးနေပြီး မြေပြင်တွင် သွေးကွက်များနှင့် လူ့လက်ခြေ အစိတ်အပိုင်းများကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ရွာလူကြီးက အာဏာပိုင်များကို အကြောင်းကြားသော်လည်း စုံစမ်းရန် လာသော အရာရှိများမှာ အော်ဟစ်သံများသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အခြားအရာရှိများက ရွာသားများကို ခေါ်၍ ထပ်မံ စုံစမ်းရန် သွားသောအခါ လူခေါင်းနှစ်လုံး ခြံထဲမှ လွင့်ထွက်လာသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ တစ်ယောက်က အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အိမ်ခေါင်မိုးတန်းတွင် တွဲလောင်းကျနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အားလုံး ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save