Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၄၆</h2> <h2 style="text-align: center;">အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲသို့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေသည်။ သူ၏ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားနယ်ပယ်သည် အတိုင်းအဆမရှိ ပြန့်ကားသွားပြီး ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ တိမ်မည်းများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။</p> <p>ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ယံသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အလင်းရောင်များ ကျရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်း မြင့်မြတ်ပြီး မည်သူမျှ မထိပါးနိုင်သော ကျက်သရေရှိမှုတို့နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူနှင့် အရွယ်အစားတူညီသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး မိစ္ဆာသည် ခေတ္တမျှသာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းချီယဲ့ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>"လက်လျှော့လိုက်စမ်းပါ။ မင်းရဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေ အားလုံးက အလကားပဲ။"</p> <p>"အလကား ဖြစ်၊ မဖြစ် မင်းက ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ ငါမကြိုးစားကြည့်ဘဲနဲ့ ဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မိစ္ဆာ၏ ဖိအားကို အနိုင်နိုင် ခုခံနေရသော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကွာခြားချက်ကို သူသိရှိသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အရှုံးပေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းချီယဲ့က စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ရုပ်တုကြီးသည် သူ၏ ဧရာမ လက်မောင်းကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး မိစ္ဆာ၏ မျက်နှာသို့ ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာသည် လင်းချီယဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဂရုမစိုက်သည့်အလား မရှောင်တိမ်းဘဲ ငြိမ်နေသည်။</p> <p>"ဝုန်း!"</p> <p>မီတာ ရာချီရှည်လျားသော လက်သီးကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး မိစ္ဆာ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ပင် ပုံပျက်သွားရသည်။</p> <p>"အောင်မြင်သွားပြီလား။"</p> <p>စိန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့သည် စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ဧရာမ သတ္တဝါကြီး နှစ်ကောင်ကို ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်ကမူ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မည်သည့် စကားမျှ မဆိုကြပေ။</p> <p>တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ လက်သီးမှာ မလှုပ်မယှက်နိုင်သော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို သွားရောက် ထိမှန်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို တည်ကြည်သွားသည်။</p> <p>"ငါတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကို မင်းသဘောပေါက်ပြီလား။"</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးသည် မည်သည့် အားစိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ ရုပ်တု၏ လက်မောင်းကို တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် တစ်ချက်မျှ ဒဏ်ရာမရရှိဘဲ ဘေးကင်းနေသော မိစ္ဆာကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်သွားသည်။ ထိုလက်သီးချက်သည် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း သာမန် မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာသာဆိုလျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဤမိစ္ဆာ၏ အရေပြားပေါ်တွင် အစင်းရာလေးတစ်ခုမျှပင် မရှိပေ။ ဤသည်မှာ သာမန် မသေမျိုးအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးအဆင့်ကြား ကွာခြားချက်လော။ လင်းချီယဲ့သည် တစ်ခါမျှ ဤမျှ အားကိုးရာမဲ့သော ခံစားချက်မျိုး မရဖူးချေ။</p> <p>"မင်း ထွက်ပြေးဖို့လည်း မစဉ်းစားနဲ့၊ ဘယ်သူကမှ မင်းကို လာကူညီလိမ့်မယ်လို့လည်း မမျှော်လင့်နဲ့။"</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးသည် တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်မလိုပုံရသည်။ ၎င်းသည် လင်းချီယဲ့ကို ကြည့်ကာ မသေမျိုး အသိစိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်ဘက်မှာ ဖြစ်နေတာတွေက ဟန်ပြလုပ်ရပ်တွေပဲ။ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်ထဲက အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးတစ်ခုက ငါတို့ကို နောက်ကွယ်ကနေ ထောက်ပံ့ပေးနေတာ။ မင်းဟာ နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ အထိုးခံလိုက်ရပြီ။ အသည်းကွဲနေပြီလား။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကတော့ ပျက်စီးသွားဖို့နဲ့ ငါ့အတွက် အာဟာရ ဖြစ်လာဖို့ပဲ။"</p> <p>မိစ္ဆာသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ ပါရမီက ငါတို့ကို အံ့အားသင့်စေလွန်းလို့ ငါတောင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီ။"</p> <p>မိစ္ဆာ ပြောဆိုသမျှကို အခြားသူများ မကြားရသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုကို အားလုံး ခံစားမိကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် မိစ္ဆာ၏ ရွံရှာဖွယ် စကားလုံးများကြောင့် ဖြစ်သလို အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တောင်ပိုင်းမဟာမိတ် အခြေအနေမှာ စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့အတွက်ကြောင့် ဤမျှ ကြီးကျယ်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းလော။ မိစ္ဆာများက သူတို့၏ မသေမျိုးအဆင့် များစွာကို အနစ်နာခံခဲ့ရုံသာမက ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး တစ်ဦးကိုပါ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် လင်းချီယဲ့ကို အကြွင်းမဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်စေရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။</p> <p>ထို့အပြင် လူသားမျိုးနွယ် မိသားစုကြီးတစ်ခုက မိစ္ဆာများနှင့် ပူးပေါင်းနေသည် ဆိုသည်မှာ လင်းချီယဲ့အတွက် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းကိုမျှ မစော်ကားခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>"စဉ်းစားမနေပါနဲ့တော့။ အားလုံးက မကြာခင် ပြီးဆုံးသွားတော့မှာ။ မင်းက မကြာခင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာပါ။"</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးသည် လင်းချီယဲ့၏ အတွေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ အမည်းရောင် အကျိအချွဲများမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။</p> <p>အမည်းရောင် အကျိအချွဲများ စီးကျလာသည်နှင့်အမျှ မိစ္ဆာ၏ သက်စောင့်အားများမှာလည်း အံ့သြဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင် လျော့နည်းလာသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့နှင့် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ မှင်သက်သွားကြသည်။ မိစ္ဆာ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ အစီအရင်သည် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို လင်းချီယဲ့ သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး။"</p> <p>သူသည် ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးအဟုန်ကို သုံး၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ အစီအရင်သည် သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ ထိုအစီအရင်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>"ရုန်းကန်မနေပါနဲ့တော့။ အလကားပါပဲ။"</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး၏ မီတာ တစ်သောင်းမြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားသည်။</p> <p>"ငါတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် မင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်လိုက်စမ်း..."</p> <p>မိစ္ဆာ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးညှင်းသွားသော်လည်း ၎င်း၏ စကားလုံးများမှာ ရူးသွပ်သော ဝမ်းမြောက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"ဂျိမ်း!"</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ အမည်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p>ထိုထူးဆန်းသော လျှပ်စီးကြောင့် မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခဏချင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားရသည်။</p> <p>အစီအရင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထိုနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ကာလမှာ ပုံပျက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ရေဝဲကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အနီးနားရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူသည် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း လမ်းစမရှိပေ။</p> <p>အားလုံး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် အကြည့်များအောက်တွင် လင်းချီယဲ့သည် အဆုံးမဲ့သော ဝဲဂယက်နှင့် အမှောင်ထုထဲသို့ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save