သူ့တွင် နာကျည်းမှု မသေမျိုး မျက်လုံးလည်း ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်များလည်း ရှိသည်။ လင်းချီယဲ့တွင် စုဆောင်းထားသော ရမှတ်မှာ ၅၅ ဒသမ ၈၉ သန်းကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အလင်းတန်းတစ်ခုက လင်းချီယဲ့ကို ကမ္ဘာသစ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
[ကမ္ဘာသစ်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီ။ သင်၏ ထူးခြားသော ဘဝ စတင်နေပြီ။]
အမည်မသိ မြစ်တစ်ခု၏ ဘေးတွင် မျက်နှာသေနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် ကလေးငယ် တစ်ဦးကို မြစ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ကလေးငယ်မှာ ငိုယိုကာ ရုန်းကန်နေသည်။ ရေထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ရေများမှာ ကလေးငယ်၏ အဆုတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
"အု..."
အရမ်း ခံစားရ ခက်လှသည်။ လင်းချီယဲ့သည် နာကျင်စွာဖြင့် ငိုယို ရုန်းကန်နေသည်။ သူသည် ငယ်လွန်းသေးသောကြောင့် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ သေဘေးကို ကြောက်ရွံ့ကာ ငိုကြွေးနေမိသည်။
ခဏအကြာတွင် လင်းချီယဲ့ မျက်လုံးများ ပြန်ပွင့်လာချိန်တွင် အသက်ရှူ ကျပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အပေါ်မှ အလင်းရောင်ရှိရာသို့ အသည်းအသန် ရုန်းကန် တက်လှမ်းလိုက်သည်။
ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကြောင့် သူသည် အခြားအရာများကို မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘဲ အလင်းရောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိရန်သာ ကြိုးစားနေသည်။
"ဝေါ့..."
သူသည် အလင်းရောင်ကို ထိတွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။
"တောက်!"
သူသည် ကုန်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ရေစီးနှင့် မျောမပါသွားစေရန် ကမ်းဘေးရှိ မြက်ပင်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသောကြောင့် သူ၏ အသိစိတ်များ ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။
"ဒါ ငါ့ရဲ့ ဘဝသစ်လား။" လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသော လက်မောင်းကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့ကို မြစ်ထဲ ပစ်ချလိုက်သော အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို သူ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။
"ဘယ်လို အမေမျိုးက ကိုယ့်ကလေးကို မြစ်ထဲ ပစ်ချပြီး သတ်ရတာလဲ။"
လင်းချီယဲ့သည် နာကျင်စွာဖြင့် ရေများကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ရေနစ်သေဆုံးခဲ့သော ရေတစ္ဆေ တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ထိုနာကျင်မှုကို အမြဲတမ်း ခံစားနေရမည် ဖြစ်သည်။
သူ့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးကို တွေးမိသည်နှင့် လင်းချီယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရဲရဲနီလာသည်။
"တောက်! ဒီလို မိန်းမမျိုးက အမေဖြစ်ဖို့ မတန်ဘူး။ သေသင့်တယ်။"
သူ့စိတ်ထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဗြုန်း!"
ထိုအချိန်တွင် ငါးတစ်ကောင်သည် ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရေများ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
လင်းချီယဲ့ တုန်တက်သွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်မှာ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားသည်။
"တော်သေးတာပေါ့။ ငါ နာကျည်းမှုတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်တာကို ခံရတော့မလို့။"
သူသည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် မြစ်ပြင်ကို ကြည့်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ရေနစ်ခဲ့သော ဒဏ်ရာကြောင့် နာကျည်းမှုများမှာ သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဝါးမြိုရန် အခွင့်အရေး ရနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"မဖြစ်ဘူး။ ငါ့အခြေအနေက တော်တော် ဆိုးနေတယ်။ နာကျည်းမှုတွေကို ခုခံဖို့ နည်းလမ်း အရင်ရှာရမယ်။"
သူသည် ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်ကာ မသေမျိုး အသိစိတ် ဝိညာဉ် ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ နာကျည်းမှုများကို ခုခံရန်အတွက် စိတ်ဓာတ်စွမ်းအားမှာ အလွန် အရေးကြီးသည်။
လင်းချီယဲ့သည် ကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံလိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ စီးဝင်လာသည်။ နာကျည်းမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ခွာသွားပြီး လင်းချီယဲ့၏ ဝိညာဉ် ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် အမည်းရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ဝန်းရံနေသည်။
လင်းချီယဲ့ အဆက်မပြတ် ကျင့်ကြံနေသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ထားသော အလင်း အမြှေးပါးမှာ ပိုမို ထူထဲလာပြီး သန့်ရှင်း စင်ကြယ်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အမည်းရောင် မြူခိုးများက ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာချိန်တွင် အလင်း အမြှေးပါးနှင့် ထိတွေ့ကာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လင်းချီယဲ့ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် မြူခိုးများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
"ဟူး!" လင်းချီယဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း နာကျည်းမှုများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အမြဲတမ်း ထွက်ပေါ်နေဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သစ်တစ်ခုကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်နေသည်။
***