Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၆၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွာသားများက ဘုရားကျောင်းဆောက်လုပ်၍ သန့်ရှင်းသောကလေးငယ်ဟု အမည်ပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လွန်းမွန်းသည် ငိုကြွေးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လင်းချီယဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>မျက်ရည်စများနှင့် ရှိုက်ကြီးတငင် ဖြစ်နေသော သူမ၏ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>“တကယ်လား”</p> <p>သူမသည် လင်းချီယဲ့က သူမကို လိမ်ညာနေမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>“အင်း။ အရင်ထလိုက်ပါဦး” လင်းချီယဲ့က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>လွန်းမွန်း၏ မျက်ရည်များသည် ပြုံးရယ်သံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်နှင့် နှပ်များ ပေကျံနေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လင်းချီယဲ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိကပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် လင်းချီယဲ့မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လွန်းမွန်း အနီးကပ်မလာနိုင်စေရန် လက်ဖြင့် အမြန်ပင် တွန်းထားလိုက်ရသည်။</p> <p>“တောက်။ နှပ်တွေ။ နင့်နှပ်တွေ ငါ့မျက်နှာပေါ် ပေကုန်ပြီ”</p> <p>“အာ။ ဆောရီး။ ငါ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုပဲ သုတ်ပေးပါ့မယ်”</p> <p>…</p> <p>ရယ်မောသံများ အပြီးတွင် လင်းချီယဲ့နှင့် လွန်းမွန်းတို့သည် တောင်ဝက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။</p> <p>“အရင်ဆုံး တိကျတဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပါဦး”</p> <p>လင်းချီယဲ့က လွန်းမွန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လွန်းမွန်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ “အဲဒီကျားမိစ္ဆာက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်  ရဲ့ အစောပိုင်း အဆင့်မှာ ရှိတယ်။ သူ့လက်အောက်မှာ လေလွင့်ဝိညာဉ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိပေမယ့် သူတို့ကို ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။ အများစုက အရည်အချင်း မရှိကြဘူး။ အနည်းငယ်ကပဲ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်  ရဲ့ အစွမ်း ရှိကြတာ”</p> <p>လင်းချီယဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျားမိစ္ဆာ၏ အစွမ်းမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုကောင်ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လွန်းမွန်းက ဆက်ပြောသည်မှာ “ဝိညာဉ်တွေကိုတော့ လျစ်လျူရှုထားလို့ ရတယ်။ ကျားမိစ္ဆာနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့အခါမှာပဲ သတိထားဖို့ လိုတာ။</p> <p>“ငါ ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ထားပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်ပြီး ယုံကြည်ချက် မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု နင်ပါ ပါဝင်လာပြီဆိုတော့ သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသွားပြီ”</p> <p>“အို” လင်းချီယဲ့က လွန်းမွန်းကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမက ယုံကြည်မှုရှိရှိ လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းပြနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အလိုလို တွေးမိလိုက်သည်။</p> <p>ဒီကောင်မလေးက အငြိုးအတေး အလွန်ကြီးတဲ့သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမက ကျားမိစ္ဆာကို မအနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း ကလဲ့စားချေရန် ဆန္ဒရှိနေဆဲပင်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် လွန်းမွန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ “နင့်ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ”</p> <p>လွန်းမွန်းက လှည့်ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်မှာ “ငါ ဒီတောင်ထဲမှာ မဟာအစီရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစီရင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပစ်မှတ်ရဲ့ အစွမ်းကို ဖိနှိပ်ဖို့နဲ့ စုပ်ယူဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတော့ မရှိဘူး။</p> <p>“သူ့ကို သတ်ချင်ရင် ငါတို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရမယ်။ သူ့ကို အနိုင်ရဖို့ ငါ့မှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ အခွင့်အရေး ရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ အခု နင့်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်ချက် ရှိသွားပြီ”</p> <p>“၆၀ ရာခိုင်နှုန်းလား။ နင် ခုနက ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်လို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား”</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ အခုချက်ချင်း သွားမယ်ဆိုရင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတာ”</p> <p>လွန်းမွန်းက ရှင်းပြသည်မှာ “ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ အချိန်ရှိသေးတယ်။ ကျားမိစ္ဆာက အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံရတနာကို သန့်စင်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ဝက်လောက် အချိန်ယူရဦးမှာ။</p> <p>“ဒီအတောအတွင်းမှာ တာတရွာက စုဆောင်းထားတဲ့ ကုသိုလ်တွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ နင်က ရွှေအမြုတေအဆင့်  ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းက ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ဒါမှမဟုတ် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကျားမိစ္ဆာက ရတနာတွေကို သန့်စင်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး သုံးနေရတုန်းလား။</p> <p>ဒါကြောင့်လည်း လွန်းမွန်းက ကျားမိစ္ဆာကို ကလဲ့စားချေဖို့ အားခဲထားတာကိုး။ ဒီလောက် ရှည်လျားတဲ့ ပြင်ဆင်ချိန် ရှိနေရင် သူမ တကယ်ပဲ အများကြီး လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။</p> <p>“အချိန် ရှိသေးတယ်ဆိုရင်တော့ နင့်ရဲ့ အစီအစဉ်က အဆင်ပြေပါတယ်”</p> <p>လင်းချီယဲ့က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>ခြောက်လအတွင်းမှာဆိုလျှင် သူသည် ကုသိုလ်တွေ မလိုအပ်ဘဲနှင့်ပင် ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ လွယ်ကူစွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရမည် ဆိုလျှင်ပင် ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>“တကယ်လား။ ဒါဆို နင်က ခြောက်လအတွင်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာပေါ့ ဟုတ်လား”</p> <p>လွန်းမွန်း၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်ကာ “ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်ကိုတောင် အခက်အခဲမရှိ ရောက်နိုင်သေးတယ်”</p> <p>“တောက်။ ကြွားလိုက်တာလည်း လွန်ရော” လွန်းမွန်းက မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။ သူမက လင်းချီယဲ့၏ စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ ရှင်းပြနေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် သူမကို သတိပေးလိုက်သည်မှာ “သူက ခြောက်လအတွင်းမှာ ဒီအတိုင်းပဲ ငြိမ်နေမယ်လို့ နင် သေချာလား။ တကယ်လို့ သူက ကြားထဲမှာ ထွက်လာခဲ့ရင် နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်”</p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့။ သူ့ရဲ့ သန့်စင်မှု အရှိန်က နှေးပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ခြောက်လ ကြာမှာပါ” ဟု လွန်းမွန်းက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အတန်ကြာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။ ကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်လာသောအခါမှ လွန်းမွန်းသည် အလောတကြီး ထလိုက်ပြီး လင်းချီယဲ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ရွာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါတွင် ရွာသားများသည် သူ့အတွက် ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ဆောက်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကဲ အားလုံး သဘောတူကြပြီဆိုတော့ ငါ အခုပဲ ပစ္စည်းတွေ မှာဖို့ လူတွေကို ဆက်သွယ်လိုက်မယ်။ မနက်ဖြန် ပစ္စည်းတွေ ရောက်တာနဲ့ ငါတို့ ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော် ကြမယ်”</p> <p>“ကောင်းပါပြီ”</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်”</p> <p>ဝမ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ရွာသားများသည် စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းကို အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဘုရားကျောင်း ဆောက်တာလား။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>ဒါက သူ့မှာ အခု အိမ်တစ်လုံး ရှိသွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား။</p> <p>သူက ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ခြောက်လကျော်ကြာ လေလွင့်နေခဲ့ရပြီး လေဒဏ်၊ နေဒဏ်၊ မိုးဒဏ်များကို ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်း ကာလများတွင် လင်းချီယဲ့သည် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အချိန်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချခဲ့သည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း တာတရွာသားများသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လင်းချီယဲ့ကို ကိုးကွယ်ရန် ဘုရားကျောင်းကို စတင်ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>အားလုံး စုပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြသဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို တစ်လမပြည့်မီမှာပင် ဆောက်လုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းကို သန့်ရှင်းသောကလေးငယ် ဘုရားကျောင်းဟု အမည်ပေးခဲ့ကြပြီး ဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသော ကလေးငယ် ရုပ်တုတစ်ခု ရှိသည်။</p> <p>ထိုရုပ်တုမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။</p> <p>“ဟား။ ငါ့ရဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူက တော်တော် ချမ်းသာတာပဲ။ ငါ့အတွက် ရွှေရုပ်တုကြီးတောင် လုပ်ပေးထားပါလား”</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ ထုပ်တန်းပေါ်တွင် မှီကာ ရုပ်တုကို စစ်ဆေးနေသည်။</p> <p>၁၀ ပေ မြင့်သော ရွှေရောင်ရုပ်တုကြီးကို မြင်သောအခါ သူမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ သာမန် ရွှေဆေး သုတ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရွှေအစစ်ကို အရည်ကျိုကာ ရုပ်တု၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သုတ်လိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save