Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၆) - အပြာရောင်ကြယ် နာရီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လိန်မွန်း၊ ချန်ရှီ၊ ကွေ့နျန်းနှင့် ဟို့ထုတို့ အားလုံးသည် လင်းချီယဲ့၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။</p> <p>"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။"</p> <p>ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းချီယဲ့၏ အသံကို သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ချက်ချင်း မျက်စိမှိတ်ပြီး စိတ်ကို ထိန်းထားကြ!"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လောနေပုံရသည်။</p> <p>လိန်မွန်းနှင့် အခြားသူများမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ သူတို့သည် မျက်စိကို လျင်မြန်စွာ မှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိသဖြင့် သူတို့အားလုံး ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။</p> <p>ကိုယ်ပွားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည့် အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်ကိုပင် ပျာယာခတ်သွားစေနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"မင်းတို့နေရာမှာပဲ နေပါ၊ မလှုပ်နဲ့" ဟု မိစ္ဆာများက သူ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာနေကြောင်း အာရုံခံမိသောအခါ လင်းချီယဲ့က ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>"သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု တွေ့သလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ တည်ကြည်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မိစ္ဆာများ၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့သည် ရှာဖွေရေး လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် တစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ အမြန် ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် မိစ္ဆာများ၏ အသံများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အရှင်၊ ကျွန်တော့်ဘက်မှာ ဘာမှ ရှာမတွေ့ပါဘူး။"</p> <p>"ကျွန်တော့်ဆီမှာလည်း ဘာမှ မရှိပါဘူး။"</p> <p>"ဒီဘက်မှာလည်း အတူတူပါပဲ။"</p> <p>မိစ္ဆာများ၏ ပြန်လည် ဖြေကြားမှုကို ရရှိသောအခါ လင်းချီယဲ့သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ပေါ့ဆရန် မဝံ့သေးဘဲ "ကောင်းပြီ။ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြ။ ရှာဖွေမှုကို ရပ်တန့်ပြီး ဒီရင်ပြင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပါ" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ အမိိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့!" မိစ္ဆာများသည် မဆိုင်းမတွဘဲ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် အပြင်ဘက် ပတ်လည်တွင် အစီအရင်များကို ချက်ချင်း စတင် ရေးထိုးကြပြီး သီးခြားခွဲထားသော အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ရင်ပြင်အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။ လိန်မွန်းသည် သူ၏ ဘေးမှ ကပ်၍ လိုက်ပါလာပြီး အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်း ဒီလောက် စိုးရိမ်နေတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်လိုက်ပြီး လိန်မွန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။</p> <p>"ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရင်ပြင်ထဲမှာ အလွန် အန္တရာယ်များတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ငါ ပြောနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါကို တစ်ခါ ထိမိတာနဲ့ မင်း သေသွားလိမ့်မယ်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးတောင် အဲ့ဒါကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"</p> <p>"အာ? အဲ့လောက်တောင် ပြင်းထန်တာလား။"</p> <p>လိန်မွန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ လင်းချီယဲ့သည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဤမျှအထိ တင်းကျပ်စွာ ကိုင်တွယ်သည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။</p> <p>ကျားမိစ္ဆာ ဖြစ်စေ၊ သူ၏ ရှေ့မှ ကိုယ်ပွားနယ်ပယ် မိစ္ဆာဝိညာဉ် ဖြစ်စေ လင်းချီယဲ့သည် ဤမျှ တည်ကြည်ပြီး တင်းမာနေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မပြောပလောက်သည့် အရာကို အကြီးအကျယ် လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရင်ပြင်အတွင်းရှိ အရာမှာ ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကို သယ်ဆောင်လာနိုင်သည့် မိစ္ဆာသတ္တဝါ 'မိစ္ဆာဓမ္မရုပ်တု' ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ သံသယရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ပင်မကမ္ဘာတွင်ပင် မိစ္ဆာဓမ္မရုပ်တုမှာ အန္တရာယ်ရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>အချို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းကို တန်ဖိုးရှိသော ရတနာဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆပြီး အတုအယောင် ကမ္ဘာထဲမှ ပြန်လည် ယူဆောင်လာခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် လူသားမြို့တော်များ ပြိုလဲပျက်စီးစေခဲ့သည်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ရှိခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိခဲ့သော မြို့မှ တစ်စုံတစ်ဦးသည် မိစ္ဆာဓမ္မရုပ်တုတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ကာကွယ်ရေးလိုင်းမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး သူတို့သည် စတားစီးတီးသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာဓမ္မရုပ်တုမှာ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>၎င်း၏ ကူးစက်နိုင်စွမ်းကြောင့် မိစ္ဆာဓမ္မရုပ်တုကို ထိတွေ့မိသူ သို့မဟုတ် ၎င်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသူ မည်သူမဆို မိစ္ဆာချီ၏ တိုက်စားမှုကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူများသည် ခေတ္တမျှ ခုခံနိုင်ကောင်း ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့သူများမှာမူ ၎င်းကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မိစ္ဆာချီ၏ အစေခံ ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။</p> <p>'ပင်မကမ္ဘာမှာ မိစ္ဆာဓမ္မရုပ်တုအကြောင်း သိတာ အရမ်းနည်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်မတည်ဆောက်နိုင်ခင် အဲ့ဒါကို ငါ မထိရဲဘူး။'</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ အသက်ကို အန္တရာယ်မပြုဝံ့သဖြင့် ရင်ပြင်ကို ပိတ်ဆို့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီး မိစ္ဆာချီကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းများ ပိုမို ရရှိလာမှသာ သူသည် မိစ္ဆာဓမ္မရုပ်တုကို ရှာဖွေရန် ပြန်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအား ရှိကြောင်း သေချာစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အရှင်၊ အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ကိုယ်ပွားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ရင် ဒီရင်ပြင်ထဲကို ဘယ်သူမှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p>ခဏအကြာတွင် မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် သတင်းပို့ရန် ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>အားလပ်ချိန်များတွင် လင်းချီယဲ့သည် သူတို့ကို အစီအရင်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အသိပညာအချို့ သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>ဤသီးခြားခွဲထားသော အစီအရင်မှာ တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ပွားနယ်ပယ် အောက်ရှိ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ။" လင်းချီယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရင်ပြင်အပြင်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာသုံးကောင်အား ၎င်းကို ပိတ်ဆို့ခိုင်းတော့မည့် အချိန်မှာပင် ရင်ပြင်အတွင်း သက်ရှိတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>"ခဏစောင့်ဦး။"</p> <p>သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး ထိုအငွေ့အသက်ကို လျင်မြန်စွာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းချီယဲ့သည် ရင်ပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း အခြားသော လူသားတစ်ဦးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။</p> <p>ထိုသူမှာ ရတနာအချို့ဖြင့် ပိတ်မိနေပုံရသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ ဘေးရှိ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ပိတ်မိနေသူ ရှိရာ တံခါးဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>အခန်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး ထောင့်တွင် နှစ်မီတာ မြင့်သော နာရီကြီးတစ်လုံး ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုနာရီမှာ လူများကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည့် မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>"အပြာရောင်ကြယ် နာရီ!"</p> <p>မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ထိုရတနာကို မှတ်မိသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ထပ်မံ ရှုပ်ထွေးသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် နာကျင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save