Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၃၉၈) - သူဟာ ငါ့ရဲ့ သန့်စင်ပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သို့သော် ဤအပြာရောင်ကြယ် နာရီမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ၎င်းမှာ အတော်အတန် ကောင်းမွန်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ သို့သော် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာရုံဖြင့် ပျက်စီးတော့မည့်အသွင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အခြေအနေမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အပြာရောင်ကြယ် နာရီမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ခန်းမထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငွေရောင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အပြာရောင်ကြယ် နာရီရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"ယုတ်မာတဲ့ကောင်! မင်းကို ငါ သတ်မယ်!"</p> <p>လင်းချီယဲ့နှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်တို့ ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် သူ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ခွန်အား မရှိတော့ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်၏ ရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ ဓားကို အလွယ်တကူ ဖမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်အေးအေးထားပါ!"</p> <p>သူသည် ခွန်အား အနည်းငယ် အသုံးပြုလိုက်ရာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်ထွက်သွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့အတွက်မူ မိစ္ဆာဝိညာဉ်၏ ဆီတွင် အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်အချို့ ရှိနေနိုင်ပါသေးသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ် အသတ်ခံရသည်ကို ကြည့်မနေနိုင်ပေ။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ လက်နက် ပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် သေးငယ်သော ဝိညာဉ်ငယ်လေးက သူ့ကို တားဆီးထားကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအင် အတက်အကျ မရှိသဖြင့် ၎င်းတွင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မရှိပုံရပေ။</p> <p>သို့သော် ပြင်းထန်သော ဖိအားပေးမှုက သူ့တွင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသော စွမ်းအား ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။</p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p>သူသည် ရင်ပြင်အတွင်း မရှိတော့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည့်အခါ သူသည် လင်းချီယဲ့ကို သတိထား စိုက်ကြည့်ရင်း "မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးချင်ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးချမ်းသော အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ လင်းချီယဲ့သည် လမ်းမှားသို့ ရောက်နေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့က မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို အဘယ်ကြောင့် ကာကွယ်ပေးသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။ ငါက ဒီနေရာကို စောင့်ရှောက်တဲ့ ဝိညာဉ်ပါ။ သူ့ကိုတော့ ငါ နှိမ်နင်းထားပြီးပါပြီ။ သူက အန္တရာယ် မရှိတော့ပါဘူး။"</p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းချီယဲ့သည် ဓားကို သူ့ထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် လင်းချီယဲ့ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ စွမ်းအားမှာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။ သူ့ကို လိမ်ညာရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p>သူသည် သူ၏ ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး လင်းချီယဲ့၏ နောက်ကွယ်ရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို စုပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူကြီးမင်း။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုင်ခုံတစ်ခုကို အသာအယာ ခေါ်ယူလိုက်ပြီး အမျိုးသားအား ထိုင်ရန် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။</p> <p>"အရမ်း ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ထိုင်ပါဦး။ မင်းဆီက သိချင်တာ တစ်ခု ရှိလို့ပါ။"</p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားမှာ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်၊ "မေးပါ လူကြီးမင်း။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂိုဏ်းက တားမြစ်ချက်တွေနဲ့ မပတ်သက်သရွေ့ ကျွန်တော် သိသမျှ အကုန် ပြောပြပါ့မယ်။"</p> <p>ဂိုဏ်းရဲ့ တားမြစ်ချက်လား။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်နှင့် ဆင်တူပုံရသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုထဲမှ ဖြစ်သည်။</p> <p>"အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ နာမည်နဲ့ နောက်ခံကို ပြောပြပါဦး။"</p> <p>ဤကမ္ဘာရှိ အင်အားစုများကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်နိုင်ရန် လင်းချီယဲ့သည် အသေးစိတ် အကျဆုံး မေးခွန်းများဖြင့်သာ စတင်နိုင်သည်။</p> <p>"လူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော့်နာမည်က လော့ရှောင်ပေ ပါ။ ကျွန်တော်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ပါ။"</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က ဤနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ခုကို မှတ်မိတော့မည့်အလား အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နာကျင်သော အမူအရာကို ပြသလာသည်။</p> <p>"မင်း သူ့ကို သိသလား။" လင်းချီယဲ့သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လော့ရှောင်ပေကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်က သူနဲ့ ဂိုဏ်းတူပါပဲ။ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုပါ။ 'သားသတ်သမား' လို့ အမည်ပြောင် ပေးထားပြီး ဂိုဏ်းထဲက ထူးချွန်တဲ့ တပည့်အနည်းငယ်ထဲက တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက အတိတ်က ကိစ္စတွေပါပဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>"သူ နောက်ပိုင်းမှာ တခြားဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားတယ်လို့ မင်း ဆိုလိုတာလား။"</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ အသက်ရှင်နေတုန်းက သူက ကျွန်တော်နဲ့ ဂိုဏ်းတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."</p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နာကျင်မှုနှင့် နာကျည်းမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ကြားထဲတွင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း ဝူရှန်းရွာရှိ ရွာသားများထံမှ ကြားခဲ့ရသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။</p> <p>​ရင်ပြင်အတွင်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည့်အခါ သူတို့သည် အာဏာပိုင်များကို ချက်ချင်း တိုင်ကြားခဲ့ကြပြီး အာဏာပိုင်များက မှော်ဆရာ သုံးဦးကိုပင် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သဖြင့် ထိုလူသုံးဦးမှာ အတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ပြန်ထွက်မလာခဲ့ကြပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့နှင့် အခြားသူများ ရောက်သွားသည့်အခါ သူတို့သည် အလောင်းနှစ်လောင်းကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတစ်ယောက်မှာ လော့ရှောင်ပေ ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p>"အရင်က မင်းတို့ သုံးယောက် ရှိနေတာလား၊ ပြီးတော့ သူက မင်းတို့ထဲက နှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာလား။"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်။" လော့ရှောင်ပေသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး မျက်နှာပျက်သွားသည်။</p> <p>သူ၏ အသံမှာ တုန်ရင်နေပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီ ရင်ပြင်ထဲကို ဝင်ပြီးနောက် သူ့ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အားထုံ က သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေနဲ့ နာကျည်းမှုတွေကို သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ အစ်ကို လေ က သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ပြေးသွားခဲ့ပေမဲ့ သူက 'သားသတ်သမား' ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။"</p> <p>"ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကတော့... အပြာရောင်ကြယ် နာရီကို အားကိုးပြီး အသက်ရှင်ခဲ့တာပါ..."</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် သူ၏ လက်သည်းများမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ နစ်ဝင်နေသည်။</p> <p>သူ၏ နားထဲတွင် သူ၏ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်၏ အားကိုးရာမဲ့စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေပုံရသည်။</p> <p>"ရှောင်ပေ၊ ပြေးတော့!"</p> <p>"အား! မြန်မြန် ပြေး!"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>သေဆုံးသူ နှစ်ဦးမှာ လော့ရှောင်ပေနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိရမည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။</p> <p>မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် သတိရလာသည်။</p> <p>၎င်းသည် ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပြူးလိုက်ပြီး လော့ရှောင်ပေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း ၎င်း၏ ပါးစပ်မှာ စကားတစ်လုံးမှ မထွက်ဘဲ ဟဟကြီး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် ခေါင်းငုံ့ထားသဖြင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိမပြုမိပေ။ သူသည် သူ၏ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး မငိုမိစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ဘဲ သူ့အား စိတ်တည်ငြိမ်စေရန် အချိန်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လော့ရှောင်ပေသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ "ကျွန်တော်က အပြာရောင်ကြယ် နာရီရဲ့ ပိတ်လှောင်နိုင်စွမ်းကို အားကိုးပြီး ကိုယ့်ဘာကိုယ် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တာပါ။"</p> <p>"အပြာရောင်ကြယ် နာရီက မသေမျိုးအဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုပါ။ ကိုယ်ထည်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်က လူတစ်ယောက်တောင် ဒါကို မထိခိုက်စေနိုင်ပါဘူး။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူက နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး အပြာရောင်ကြယ် နာရီပေါ်က စာသားတွေကို တဖြည်းဖြည်း စားသုံးလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး!"</p> <p>"ကျွန်တော် ဒါကို တားချင်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘာလုပ်လုပ် အရာမထင်ခဲ့ပါဘူး။"</p> <p>"အဲ့ဒီနောက် ကျွန်တော် လက်လျှော့တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ အဲ့ဒီ ဝါးမြိုတဲ့ စွမ်းအားက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။"</p> <p>အပြာရောင်ကြယ် နာရီပေါ်ရှိ စာသားများကို ဝါးမြိုသွားသည့် စွမ်းအားကို ပြောလိုက်သည့်အခါ လော့ရှောင်ပေ၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p>သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် အပြင်မထွက်ရဲခဲ့ဘူး။ အခုလေးတင် အပြာရောင်ကြယ် နာရီက ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခံရပြီး စာသားတွေ တိုက်စားခံရတာကြောင့် ဆက်ပြီး မခံနိုင်တော့ဘဲ အက်ကွဲလာတဲ့အထိပါပဲ။ ၎င်းက ပြိုလဲတော့မှာပါ။"</p> <p>"ကျွန်တော်ကတော့ ထွက်ပြလာဖို့ကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပါဘူး။ လူကြီးမင်း၊ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သင် သိပြီးသားပါပဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဤအရာကို ကြားပြီးနောက် အချက်အလက်များစွာကို နားလည်သွားသည်။</p> <p>"ငါ အဲ့ဒါကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်လိုက်တဲ့အခါ နာရီက ဘာလို့ ပျက်တော့မလို ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ ၎င်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျက်စီးနေပြီးသားပဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် နာကျင်နေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>'သားသတ်သမား' ဟု ခေါ်သော ဤလူသည် သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ညီငယ်၏ သူငယ်ချင်းကောင်း နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းက နောင်တွင် ၎င်းကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>ယခုအခါ လင်းချီယဲ့က သူ့ကို မသတ်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ညီငယ်က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ဒီနိိမ့်ပါးတဲ့ တပည့်ဟာ လူကြီးမင်းရဲ့ အသက်ကယ်ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး! ဒီကိစ္စ ပြီးသွားလို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ပြီးတဲ့အခါ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး လူကြီးမင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့အတွက် လူကြီးမင်းရဲ့ အစေခံ ဖြစ်ပါ့မယ်!"</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး လင်းချီယဲ့၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးတိုက်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့အခါ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်!"</p> <p>​လော့ရှောင်ပေ၏ မျက်လုံးများမှာ နာကျည်းမှုနှင့် ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ထပါ။"</p> <p>လော့ရှောင်ပေက သူ့ကို အစေခံရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းမှာ သူ သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့်သာ မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနိုင်သည်။</p> <p>သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန် သို့မဟုတ် အစေခံ ဖြစ်လာခြင်းမှာ အလဲအလှယ် လုပ်ရန် ပေးဆပ်မှု ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းနဲ့ အဲ့ဒီ လူနှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးက ထူးခြားတယ်ဆိုတာ ငါ သိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..."</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် လော့ရှောင်ပေကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားသည်။ သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ညွှန်ပြရင်း "ငါက သူ့ကို သန့်စင်ပေးပြီး သူ့ရဲ့ အသိဥာဏ်ကို ပြန်လည် ရရှိစေခဲ့ပြီလို့ မင်းကို ပြောရင် မင်း အဲ့ဒါကို ဆက်လုပ်ချင်သေးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းက အသိဥာဏ် ပြန်ရလာတာလား။</p> <p>ဤစကားများသည် ကြည်လင်သော နေ့တစ်နေ့တွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေ၏ ခေါင်းထဲတွင် တဝီဝီ မြည်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ နာကျည်းမှုများမှာ စတင် တုန်လှုပ်လာသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ စကားများကို မကြားရခင်က သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုမိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို မျိုးတုံးစေနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့က ယခုအခါ နာကျည်းမှုများဖြင့် တိုက်စားခံရပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော သူ၏ စီနီယာ အစ်ကိုမှာ သန့်စင်ခြင်း ခံရပြီး သူ၏ အသိဥာဏ် ပြန်လည် ရရှိလာပြီဟု ပြောနေသည်။</p> <p>ဤပုံရိပ်ယောင်မှာ သူ၏ စီနီယာ အစ်ကိုလား သို့မဟုတ် သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းများကို သတ်ခဲ့သည့် လူသတ်သမားလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save