Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၉) - ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီး!</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လော့ရှောင်ပေ၏ စိတ်မှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ 'သားသတ်သမား' ဆီမှ သင်ကြားပြသမှုကို ခံခဲ့ရသည့် နေ့ရက်များကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။</p> <p>သူ၏ စီနီယာ အစ်ကိုနှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်း နှစ်ယောက်။</p> <p>တစ်ယောက်မှာ သူ၏ ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်ပြီး ကျန်သူများမှာ သူ၏ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ဘက်ကို ရွေးချယ်ရမည်မှာ အလွန် နာကျင်စရာကောင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေမှာ အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်မှာပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် လင်းချီယဲ့၏ နောက်တွင် ဝမ်းနည်းစွာ ရပ်နေသည်။</p> <p>၎င်းသည် တိုက်စားခံရမှု ဆိုးရွားလာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် သတိရသွားသည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေ နေနေသာသာ ၎င်းကိုယ်တိုင်ပင် ၎င်း ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများကို လက်မခံနိုင်ပေ။</p> <p>မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် လင်းချီယဲ့ဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး "အရှင်၊ ကျွန်တော့်ကို သူ့လက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ" ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းသည် ၎င်း၏ အပြစ်များအတွက် ပြန်လည် ပေးဆပ်လိုသည်။ လော့ရှောင်ပေကို ၎င်းအား ကိုယ်တိုင် သတ်ခွင့်ပြုမှသာ ၎င်း အနည်းငယ် သက်သာရာရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဘာမှမပြောဘဲ လော့ရှောင်ပေ၏ ပြန်လည် ဖြေကြားမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခု ရလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို သန့်စင်မပေးခဲ့လျှင် ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် လော့ရှောင်ပေသည် ထိုအတွေးကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ကံတရားအတွက် သူက သူ၏ စီနီယာ အစ်ကိုကို သေစေချင်နေတာလား။</p> <p>သူသည် ချွေးအေးများ ထွက်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူ၏ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများကို သတ်ခဲ့သူမှာ သူ့အား သူ၏ ညီအရင်းကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည့် စီနီယာ အစ်ကို မဟုတ်ပေ!</p> <p>ထိုအစား ၎င်းမှာ သူ၏ စီနီယာ အစ်ကို၏ စိတ်ကို တိုက်စားခဲ့သော မိစ္ဆာစွမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။</p> <p>ဒါတွေအားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်၊ တရားခံကတော့ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာစွမ်းအားပဲ!</p> <p>သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ဖြစ်ဖြစ်၊ စီနီယာ အစ်ကို ဖြစ်ဖြစ် သူတို့အားလုံးက သားကောင်တွေပဲ!</p> <p>နာကျည်းမှု၏ ပစ်မှတ်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့ရှောင်ပေသည် သူ၏ ရွေးချယ်မှုကြောင့် ထပ်မံ မနာကျင်တော့ပေ။</p> <p>ထိုအစား သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ခိုင်မာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "စီနီယာ အစ်ကို" ဟု ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤရိုးရှင်းသော စကားလုံး နှစ်လုံးမှာ သူ ပြောချင်သမျှ အားလုံး ပါဝင်နေပုံရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာ မြင့်မြတ်သော အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် စိုစွတ်လာပြီး ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ လော့ရှောင်ပေကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းက တောင်းပန်စကား မပြောသလို စကားတစ်လုံးမှလည်း မပြောပေ။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပွေ့ဖက်ပြီး ငိုနေကြသည်။ ခံစားချက်တိုင်းကို စကားလုံးများ မပါဘဲ ဖော်ပြနေကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦး ခွဲခွာသွားပြီးနောက် သူက တစ်ဝက်နောက်သလိုဖြင့် "တော်ပြီ။ ယောက်ျားကြီး နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်နေတာလား။ ငါသာ မသိရင် မင်းတို့က လိင်တူချစ်သူတွေလို့ ထင်မိတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ပို၍ သင့်လျော်သော 'သားသတ်သမား' နှင့် လော့ရှောင်ပေတို့သည် သူတို့၏ မျက်လုံးထောင့်ရှိ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြုံးလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလဲ။ မင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီလား။" လင်းချီယဲ့သည် လော့ရှောင်ပေကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေသည် 'သားသတ်သမား' ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းချီယဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် ပြောတဲ့အတိုင်း မပျက်ကွက်ပါဘူး! စီနီယာ အစ်ကို့ကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က လူကြီးမင်းဆီမှာ ဦးညွှတ်ပြီး လူကြီးမင်းရဲ့ အစေခံ ဖြစ်ပါ့မယ်!"</p> <p>လင်းချီယဲ့က 'သားသတ်သမား' ကို ဘာကြောင့် ဖမ်းဆီးခဲ့သည်ကို သူ မသိသဖြင့် လော့ရှောင်ပေသည် 'သားသတ်သမား' ၏ ဘေးကင်းမှုကို သေချာစေရန် သူ၏ လွတ်လပ်မှုကို စတေးရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။</p> <p>"အို?"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် လော့ရှောင်ပေကို အလွန် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ရွေးချယ်မှုကြောင့် သူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။</p> <p>လော့ရှောင်ပေ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မပြောင်းလဲသော်လည်း ယင်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းရင်းမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ငါ အောင်မြင်ပြီ။ ငါ အောင်မြင်ပြီ!"</p> <p>တတာရွာရှိ ကွေ့နျန်း၏ နေအိမ်ရှိ အခန်းထဲမှ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထို့နောက် ဘေးရှိ အခန်းထဲမှ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ငါလည်း အောင်မြင်ပြီ!"</p> <p>ချန်ရှီသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်လာကာ သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို သီးခြားခွဲထားရန် အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ မဟုတ်ပါက သာမန် ရွာသားများသည် ထိုကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အလယ်ပိုင်း။ တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ငါ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ!"</p> <p>"အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ် နောက်ကို လိုက်ရတာ ကောင်းတယ်။ အနည်းငယ် လမ်းညွှန်ပေးရုံနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အခက်အခဲတွေကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p>ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့မှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦး ဝူရှန်းရွာမှ ပြန်လာကတည်းက သူတို့မှာ အောင်မြင်တော့မည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခုအခါ သူတို့သည် စွမ်းအင်ကို အနည်းငယ် စုစည်းရန်သာ လိုအပ်ပြီး သူတို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်စရာ မလိုဘဲ ထိုအတားအဆီးကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ တံခါးပြင်ပသို့ ထွက်လာကြပြီး ဟို့ထုကို ကြွားဝါရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့ နှစ်ဦးလုံးသည် သူတို့၏ သူငယ်ချင်းကောင်းများထံမှ သတင်းစကား တစ်စောင် ရရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p>အစီအရင်စာလိပ်များ၏ အကြောင်းအရာမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော စာကြောင်း နှစ်ကြောင်းသာ ပါဝင်သည်။</p> <p>"ရှီဖန်တောင်တန်းက ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးက ရူးသွပ်နေပြီ။ သူက စစ်တပ်တစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြီး တတာရွာ ဘက်ကို တောင်တွေကို ဖြတ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတယ်!"</p> <p>"အားလုံးပဲ၊ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေပေးကြပါဦး၊ ငါတို့ရဲ့ တန်ပြန်ဆောင်ရွက်မှုတွေကို ဆွေးနွေးရအောင်!"</p> <p>ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်နေသည်။</p> <p>​"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ချီကျင်း က ကျင့်ကြံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ အောင်မြင်သွားတာများလား။"</p> <p>"သူ အောင်မြင်တာ ဖြစ်ဖြစ်၊ မအောင်မြင်တာ ဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေး မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ မိစ္ဆာငယ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေတာ။ ငါတို့ အကုန်လုံးကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။ ဒါကို အရှင်သခင်ကို ပြောပြရမယ်!"</p> <p>မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် လင်းချီယဲ့ကို သွားရောက် ရှာဖွေသည့်အခါ ဆက်သွယ်ရေး အစီအရင်စာလိပ်တစ်ခုကိုလည်း ရေးဆွဲခဲ့ပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ထပ်မံ မေးမြန်းခဲ့သည်။</p> <p>သန့်စင်သောကလေးငယ် ဘုရားကျောင်းတွင် လင်းချီယဲ့သည် ဝူရှန်းရွာရှိ သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း နောက်ဖေးခန်းမရှိ ပင်မနေရာတွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။</p> <p>"ငါ အဲ့ဒီ ရင်ပြင်မှာ ရှိနေတုန်းက ယုံကြည်မှု စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုပဲ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အဲ့ဒါကို သုံးပြီးတဲ့နောက် ပြန်ပြီး မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ဘူး။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ တတာရွာမှာတော့ ငါ စုဆောင်းနိုင်တဲ့ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားက ဆယ်ဆလောက် တိုးလာပြီး ရွာသားတွေက ဆက်ပြီး ကမ်းလှမ်းနေသရွေ့ ငါ အမြဲတမ်း ပြန်ဖြည့်နိုင်ခဲ့တယ်။"</p> <p>"ယုံကြည်မှု စွမ်းအားရဲ့ အတိုင်းအတာက ရရှိတဲ့ အမွှေးတိုင် ကမ်းလှမ်းမှုတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်မလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် လိန်မွန်းက ကုသိုလ်စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့အား ပြောပြခဲ့သည်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။</p> <p>ကုသိုလ်စွမ်းအားနှင့် ယုံကြည်မှု စွမ်းအားမှာ ဆင်တူသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ သို့သော် ကုသိုလ်စွမ်းအားမှာ များစွာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ အမွှေးတိုင် ကမ်းလှမ်းမှုများ ပျောက်ဆုံးသွားပါက ပိုင်ရှင်မှာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယုံကြည်မှု စွမ်းအားမှာ ဤအားနည်းချက် မရှိပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ယုံကြည်မှု စွမ်းအားကို ရရှိထားသရွေ့ အမွှေးတိုင် ကမ်းလှမ်းမှုများ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ထိုစွမ်းအင်များကို အသုံးမပြုထားသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save