Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၀) - ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီး!</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထို့အပြင် ၎င်းတို့ကို ရရှိသည့် နည်းလမ်းများမှာလည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။</p> <p>ကုသိုလ်စွမ်းအားမှာ အမွှေးတိုင်များ၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားအတွက်မူ သစ္စာရှိသော ယုံကြည်သူများ ရှိနေသရွေ့ ၎င်းမှာ အစဉ်မပြတ် နို့စို့နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် နတ်ဘုရားကို ယုံကြည်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားမှာ ယုံကြည်မှု စွမ်းအား မရရှိစေရန် ကာကွယ်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သူ၏ ယုံကြည်သူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ပြိုလဲစေရန် သို့မဟုတ် သူတို့ကို သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>မဟုတ်ပါက ယုံကြည်မှု စွမ်းအား ထောက်ပံ့မှုကို ရပ်တန့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ့ဘာသာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ အရင်က အတုအယောင် ကမ္ဘာတွေမှာ ငါက ယုံကြည်မှု စွမ်းအားကို တမင်တကာ အသုံးမပြုခဲ့ပေမဲ့ ငါ ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိနေရှိနေ အဲ့ဒီ စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်ပြီး ငါ့စိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်ခဲ့တယ်။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဝူရှန်းရွာမှာ ပထမဆုံး လှိုင်းအဖြစ် စွမ်းအားတွေကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ပြန်ပြီး မဖြည့်နိုင်ခဲ့ဘူး။"</p> <p>"ငါ ရခဲ့တာက ယုံကြည်မှု စွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ ကုသိုလ်စွမ်းအား ဖြစ်နေတာလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်မှောင်များမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူသည် ၎င်းကို သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားနှင့် မခြားနားကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ "ပြဿနာက ဘာလဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေစဉ်မှာပင် ရင်ပြင်ပြင်ပမှ စိုးရိမ်တကြီး အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အရှင်၊ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ!"</p> <p>ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက် ပျာယာခတ်နေတာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အချို့သော သံသယများ ရှိနေသည်။</p> <p>ဤလူနှစ်ယောက်မှာ သူနှင့်အတူ တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် အသိပညာမှာ အရင်ကနှင့် မတူတော့ပေ။</p> <p>သို့သော် သူတို့မှာ ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကိစ္စသေးသေးလေး မဟုတ်ပုံရပေ။</p> <p>"အရှင်၊ ဒါက ကျူးကျော်မှုပါ! ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်ဆီက သတင်းစကား တစ်စောင် ခုလေးတင် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ရှီဖန်တောင်တန်းက ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးက ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ စစ်တပ်နဲ့ လာနေပါတယ်!"</p> <p>ချန်ရှီ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လောနေပုံရသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်သာ ညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ လိန်မွန်းနှင့် ရင်းနှီးရုံသာမက အနီးနားရှိ တောင်တန်းများရှိ အခြားသော မိစ္ဆာများစွာနှင့်လည်း ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိကြောင်း သူ သိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သတင်း၏ မှန်ကန်မှုကို သူ မသံသယဖြစ်ပေ။</p> <p>ရွာကျူးကျော်ခံရမည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို လင်းချီယဲ့က ကြိုတင် စဉ်းစားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများသို့ အစဉ်မပြတ် ပြန့်နှံ့နေပြီး သူ ခံစားနေရသော အမွှေးတိုင် ကမ်းလှမ်းမှုများမှာ လူများစွာ၏ မနာလိုမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျူးကျော်ခံရမည့် အချိန်မှာ အနှေးနှင့် အမြန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"အရှင်! ဒီကိစ္စကို အထင်မသေးသင့်ပါဘူး။ မြွေကြီးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ သူ တိုက်ခိုက်လာတာနဲ့အမျှ လမ်းတစ်လျှောက်မှာရှိတဲ့ ရွာသားတွေ ခံစားရပါလိမ့်မယ်!" ဟု ချန်ရှီက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ချီကျင်းကို မကိုင်တွယ်နိုင်မည်ကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူနှင့် ကွေ့နျန်းတို့မှာ ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို မည်သည့်အခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ကြပေ။</p> <p>သူတို့ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေသောအရာမှာ ချီကျင်းသည် အနီးနားရှိ ရွာသားများကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်လိမ့်မည် ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့လျှင် လင်းချီယဲ့၏ အမွှေးတိုင် ကမ်းလှမ်းမှုများမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပါလိမ့်မည်။</p> <p>"မြွေကြီးရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်လဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သူ၏ စွမ်းအားအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ရှီက အရိုအသေပေးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်၊ "ချီကျင်း က ကျင့်ကြံရာကနေ ခုလေးတင် ထွက်လာတာပါ။ သူက ကိုယ်ပွားနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုက သူ မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ လက်အောက်မှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာငယ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေတာပါ!"</p> <p>ချန်ရှီသည် ဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ချီကျင်းကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ သို့သော် သူသည် မိစ္ဆာသောင်းပေါင်းများစွာကို မရင်ဆိုင်နိုင်ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ပင်လျှင် ရွာသားအားလုံးကို ထိုမျှလောက် များပြားသော မိစ္ဆာများထံမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။</p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်လာပါက ရွာသားများစွာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ယုံကြည်မှုမှာ ပြိုလဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ကာ သူတို့၏ ကမ်းလှမ်းမှုများနှင့် အနာဂတ်များကို ဆုံးရှုံးသွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို သိသည်။ သို့သော် သူသည် ဘာကိုမျှ မကြောက်ပေ။</p> <p>"ဒါက ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ မြွေကြီးက အခု ဘယ်မှာလဲ။" ဟု သူက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်၊ ချီကျင်း က လမ်းတစ်လျှောက်မှာရှိတဲ့ အနီးနားတောင်တွေက မိစ္ဆာတွေကို ရှင်းလင်းလာတာပါ။ သူ့ရဲ့ ခရီးစဉ်က နှောင့်နှေးနေပေမဲ့ သူက အနောက်ဘက် တစ်ဖက်ခါလောက်မှာ ဒီကို ရောက်လာပါလိမ့်မယ်!"</p> <p>ချန်ရှီသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုမှ ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်အားလုံးကို မျှဝေလိုက်သည်။</p> <p>သဘက်ခါလား။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ရှီဖန်တောင်တန်းနှင့် တတာရွာကြား အကွာအဝေးမှာ မိုင်ပေါင်း ရာဂဏန်းခန့် ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် အလယ်ဗဟိုလမ်းမှာ တောင်တက်လမ်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက် ဆိုပါက မြန်သော မြင်းဖြင့် ဆယ်ရက်ကျော် ကြာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမိစ္ဆာအုပ်စုမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာရင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အတားအဆီးများကို ရှင်းလင်းနိုင်ပါက သဘက်ခါတွင် ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ ကျောကို ဆန့်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးပြီး ပြဿနာကို ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းတော့မည့် အချိန်မှာပင် 'သားသတ်သမား' ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"သင်၏ လက်အောက်ခံ 'သားသတ်သမား' က တွေ့ခွင့်တောင်းပါတယ်!"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် 'သားသတ်သမား' က ဘာကြောင့် ဒီကို ရောက်နေရတာလဲဟု တွေးရင်း တံခါးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ့ကို အရင်က ကုသပေးရန် သွားခဲ့သည့်အခါ ထိုလူမှာ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များကို စွဲလမ်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ တိုးတက်မှု မရမချင်း ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူသည် လင်းချီယဲ့ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>"ဝင်ခဲ့ပါ" ဟု လင်းချီယဲ့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>'သားသတ်သမား' သည် ခန်းမထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ဝင်လာပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူက လင်းချီယဲ့အား အရိုအသေပေးလျက် "အရှင်၊ ကျွန်တော်က ချန်ရှီ ပြောတာကို ကြားလိုက်ရလို့ အရှင့်ဆီက ခွင့်ပြုချက် တောင်းဖို့ လာခဲ့တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့သည် သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ လင်းချီယဲ့ကို သွားရောက် ရှာဖွေခြင်း မပြုမီက သူတို့သည် ချီကျင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့၏ ဘေးတွင် 'သားသတ်သမား' ရှိနေသည်ကိုလည်း သူတို့ သတိပြုမိကြသော်လည်း သူတို့က ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် 'သားသတ်သမား' ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ စိတ်ကူးတစ်ခု ရလိုက်သည်။</p> <p>"ခွင့်ပြုချက်လား။ ဘာခွင့်ပြုချက်လဲ။" သူက နားမလည်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>'သားသတ်သမား' ၏ စကားများသည် ကျယ်လောင်နေပြီး သူက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "အရှင်၊ ဒီလက်အောက်ခံက ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးကို သွားတားဖို့ ခွင့်ပြုချက် တောင်းခံပါတယ်!"</p> <p>"ဟေး! မင်းက အရမ်း မောက်မာတာပဲ။ မင်း သိသလား..."</p> <p>'သားသတ်သမား' က ချီကျင်းကို ကြွားဝါရန် တားဆီးလိုကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချန်ရှီသည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကြားဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် 'သားသတ်သမား' ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့် အမူအရာမှ မပြဘဲ "မင်းက ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးကို သွားတားမလို့လား။ သူ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ မိစ္ဆာ သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေတာကို မင်း သိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သိပါတယ်" ဟု 'သားသတ်သမား' က အရိုအသေပေးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊ သူ့ကို တားဆီးဖို့ တာဝန်ကို မင်းဆီမှာပဲ ထားခဲ့ပါ့မယ်။"</p> <p>ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ချန်ရှီ၊ ကွေ့နျန်း။"</p> <p>"အရှင်။"</p> <p>ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့က သူ့ကို တားဆီးချင်သော်လည်း လင်းချီယဲ့ ဘာတွေးနေသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။ သူတို့သည် သူတို့၏ စကားများကိုသာ မျိုချလိုက်ကြရသည်။</p> <p>"မင်းတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ ဟို့ထု မှာ သူငယ်ချင်းတွေ အများကြီး ရှိတယ် မဟုတ်လား" ဟု လင်းချီယဲ့က မိစ္ဆာနှစ်ကောင်အား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်။ အနီးနားက တောင်တန်းတွေမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာအများစုက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အသိတွေပါ။ အခု သူတို့က ချီကျင်း ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနေရတော့ လူအများအပြားက ကျွန်တော်တို့ဆီကို သတင်းစကားတွေ ပေးပို့ပြီး တန်ပြန်ဆောင်ရွက်မှုတွေကို ဆွေးနွေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြပါတယ်" ဟု ချန်ရှီက ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ။ မင်းတို့က တောင်အသီးသီးမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သွားပြီး ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။ 'သားသတ်သမား' ကို လမ်းပြခိုင်းပြီး မြွေကြီးရဲ့ စစ်တပ်ကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြပါဦး။"</p> <p>ဤအရာကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့မှာ အံ့သြခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p>သို့သော် သူတို့မှာ မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။</p> <p>သူတို့သည် လင်းချီယဲ့ကို ကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာစေရန် လာရောက် တွေ့ဆုံခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး ချီကျင်း၏ စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခု လင်းချီယဲ့က 'သားသတ်သမား' ကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုတောင် လမ်းပြခိုင်းလိုက်သေးတယ်။</p> <p>မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် မရေမရာ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>'သားသတ်သမား' က အားကောင်းသလား။</p> <p>သူ အားကောင်းပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့အတွက် သူက မအောင်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပါ။</p> <p>သို့သော် သူသည် လင်းချီယဲ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘာမှမဟုတ်ပေ။</p> <p>ချန်ရှီ၏ အမြင်တွင် လင်းချီယဲ့သာ ဤအကျပ်အတည်းတွင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခဲ့လျှင်ပင် အချို့သော ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိနေနိုင်ပါသေးသည်။</p> <p>အကယ်၍ လင်းချီယဲ့ထက် များစွာ အားနည်းသော 'သားသတ်သမား' သာ ဆိုပါက သူတို့မှာ ပိုမို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ပြဿနာ ရှိလို့လား။"</p> <p>ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့ ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး "မရှိပါဘူး၊ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ဒီလက်အောက်ခံက တာဝန်ကို အကောင်းဆုံး ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်!" ဟု လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့သည် လင်းချီယဲ့ကို မနာခံဝံ့ကြပေ။</p> <p>လိန်မွန်းနှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးအရ လင်းချီယဲ့သည် သူတို့၏ အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် သူတို့သည် နောင်တွင် သူ့နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်လိုပါက သူတို့၏ အိပ်မက်ထဲတွင်သာ ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊ မြန်မြန် လုပ်ကြရအောင်။ ငါတို့သာ ထပ်ပြီး နှောင့်နှေးနေရင် ရှေ့က ရွာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>'သားသတ်သမား' နှင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်တို့သည် လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့ သန့်စင်သောကလေးငယ် ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချန်ရှီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။ "မင်းက အရမ်း မောက်မာတာပဲ! ချီကျင်း ကို မင်း ဘယ်လို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာလဲ။"</p> <p>ကွေ့နျန်းက စကားမပြောသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြည့်မကောင်းပေ။</p> <p>ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် 'သားသတ်သမား' သည် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မယုံဘူးလား" ဟု တည်ကြည်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့က ဘယ်လို ယုံရမှာလဲ။ ချီကျင်း က ကိုယ်ပွားနယ်ပယ်ကို ရောက်နေဖို့ အရမ်း များနေပြီ၊ ပြီးတော့ သူ့မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ ကိုယ်ရံတော် ခုနစ်ယောက် ရှိတယ်။ မင်းက သူ့ထက် အရင် ကိုယ်ပွားနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ခဲ့ရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ကိုယ်ရံတော် ခုနစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ကိုယ်ပွားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို တားဆီးဖို့ လုံလောက်တယ်!"</p> <p>"မင်းသာ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်နေရင် ကျန်တဲ့ မိစ္ဆာစစ်သား သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေတာတွေက ဘာဖြစ်သွားမလဲ။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေနဲ့ တစ်သောင်းလောက် စုမိဖို့တောင် မလွယ်ဘူး!"</p> <p>ချန်ရှီသည် သူ၏ မကျေနပ်မှုများကို ကျယ်လောင်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save