Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၀၁ - လင်းချီယဲ့ အမှားမခံလိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူ လင်းချီယဲ့ထံ အကူအညီတောင်းရန် ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သောင်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာစစ်သည်များအတွက် စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ အနည်းငယ်မျှပင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင် သာမန်လူသားများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သားသတ်သမားသည် မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘဲ မိစ္ဆာနှစ်ပါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါမှာတော့ ကျွန်ုပ်က ဦးဆောင်မယ်လို့ သခင်ကြီးက ပြောထားတယ်။ မင်းတို့က လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကိုပဲ လုပ်ဖို့လိုတယ်။ ကျန်တာကို ကျွန်ုပ်ပဲ ကိုင်တွယ်မယ်။” သူသည် ထပ်တလဲလဲ အထင်အမြင်သေး ခံနေရခြင်းကို သိပ်ပြီး မနှစ်မြို့ပေ။ “မင်း...” ချန်ရှီမှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ကွေ့နျန်းက သူ့ကို အမြန်ပင် တားလိုက်သည်။ “ထားလိုက်ပါတော့။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေကို အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ်ကြရအောင်။ သူက ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုရှိနေမှတော့ သူ့ကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ။” ချန်ရှီသည် မကျေမနပ် နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏သူငယ်ချင်းများကို စတင်ဆက်သွယ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>​မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် လိပ်ပြာများကဲ့သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။ ချန်ရှီနှင့် ကွေ့နျန်းတို့သည် ဟောက်ထုအား အခြေအနေကို အမြန်ရှင်းပြလိုက်ကြသည်။ “ဘာ။ သားသတ်သမားက ကြက်သွေးရောင် မြွေဟောက်စစ်တပ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ချင်တာလား။ အမင်္ဂလာပဲ။ ချီကျင်းမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ လက်အောက်ခံ ခုနစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငါတို့က သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်ကို တားနိုင်ရင်တောင် အံ့ဩစရာပဲ။” သားသတ်သမားက သူ့ဘာသာ တာဝန်ယူမည်ဟု ပြောကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ဟောက်ထုမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသဖြင့် အမိုးပေါ်သို့ပင် ခုန်တက်တော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ။ “အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောမနေကြနဲ့တော့။ ချီကျင်းရဲ့ စစ်တပ်ကို ခုခံဖို့ မိစ္ဆာတွေ ပိုစုမိအောင် နည်းလမ်းကိုပဲ အမြန်စဉ်းစားရအောင်။” “မှန်တယ်။ အဲ့ဒီလူက ချီကျင်းကို တိုက်ချင်နေမှတော့ သူ့ကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်ကြစို့။ ငါတို့ကတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာစစ်သည်တွေကို ဟန့်တားဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြတာပေါ့။ သခင်ကြီးသာ ဒီပြဿနာကို သိသွားရင် သူလာကူညီမှာပါ။” မိစ္ဆာသုံးပါးမှာ အကူအညီမဲ့နေပြီး အဆိုးဆုံးအတွက်သာ ပြင်ဆင်ထားနိုင်တော့သည်။</p> <p>​ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ သူငယ်ချင်းကောင်းများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့သောအခါ ချီကျင်း၏ မိစ္ဆာစစ်သည်များကိုသာ ရင်ဆိုင်ရန် ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချီကျင်းကို ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ကိုင်တွယ်လိမ့်မည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤကတိစကားကြောင့် သတင်းစကား လက်ခံရရှိသည့် မိစ္ဆာအားလုံးနီးပါးသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်အသီးသီးမှ မိစ္ဆာများသည် တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံမပြည့်မီသော အချိန်အတွင်း၌ စုဝေးမိသွားကြသည်။ မိစ္ဆာသုံးပါးသည် သားသတ်သမားနောက်သို့ လိုက်ပါကာ စုရပ်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ၎င်းတို့ မထွက်ခွာမီ ခဏအလိုတွင် မိစ္ဆာသုံးပါး၏ နောက်ကွယ်မှ လိန်မွန်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဟေး၊ မင်းတို့၊ ငါ့ကို စောင့်ဦးလေ။” သူမသည် မိစ္ဆာသုံးပါးထံသို့ ပြေးလာပြီး ခါးကိုလက်ထောက်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်မြန်ပြေးနေကြတာလဲ။ ထမင်းစားဖို့ လောနေကြတာလား။” လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်အတွင်း အတူရှိနေသည့် အချိန်ကြာမြင့်လာသောကြောင့် လိန်မွန်းသည် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် အေးစက်ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ အိမ်နီးနားချင်း မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ လင်းချီယဲ့နှင့် မိစ္ဆာသုံးပါးအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွာသားများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင်မူ သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မြင့်မြတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာသုံးပါးသည် သူမ၏ ပြက်လုံးကို နားထောင်သော်လည်း မရယ်မောနိုင်ကြပေ။</p> <p>​ယခုတစ်ခါတွင် ၎င်းတို့ အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ချေ ရှိသည်။ ထိုအချိန်၌ စားသောက်ပွဲကို မဆိုထားနှင့် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ရန်ပင် ဆုတောင်းပြီး အမွှေးတိုင် ထွန်းကြရပေလိမ့်မည်။ “ဘာလို့ ငါတို့နောက် လိုက်လာတာလဲ။ အခု အဲ့ဒီကိုသွားတာက အန္တရာယ်ရှိတယ်လေ။” ချန်ရှီသည် လိန်မွန်းကို အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါက သခင်ကြီးရဲ့ အမိန့်နဲ့ ဒီကိုလာတာ။ မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်က ပိုခက်ခဲတယ်လို့ သူပြောတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကို လာကူခိုင်းတာ” ဟု လိန်မွန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာ။” ချန်ရှီ၊ ဟောက်ထုနှင့် ကွေ့နျန်းတို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဤတာဝန်သည် အဘယ်ကြောင့် ခက်ခဲရုံသာ ဖြစ်ရမည်နည်း။ ၎င်းသည် သေဆုံးခြင်းကိုပင် ဦးတည်စေနိုင်သည်လေ။ “အိုး၊ သွားကြစို့။ အချိန်ထပ်မဖြုန်းနဲ့တော့။ လမ်းကျမှ ငါအေးအေးဆေးဆေး ပြောပြမယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူက ငါ့ကို ရတနာကောင်းတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်ဟေ့။” လိန်မွန်း၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် မိစ္ဆာသုံးပါးမှာ ဇဝေဇဝါဖြင့် ရှေ့ဆက်ကြရသည်။</p> <p>​တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသည့် သားသတ်သမားပင်လျှင် စဉ်းစားဟန်ရှိသော မျက်နှာအမူအရာ ပြလာသည်။ သူသည် လင်းချီယဲ့နှင့် သိကျွမ်းသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ရင်းမြစ်အမျိုးမျိုးမှ ရရှိထားသော သတင်းများအရ လင်းချီယဲ့၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုမှာ မသေမျိုးအဆင့် တည်ရှိမှုများထက်ပင် မနည်းကြောင်း ပြောနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် မသေမျိုးအဆင့် မန္တန်ရတနာဖြစ်သော ပြာလွင်ကြယ်နာရီကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လင်းချီယဲ့၏ မျက်လုံးများ၌ အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ လိန်မွန်းသည် လင်းချီယဲ့ထံမှ ရတနာတစ်ခု ရရှိထားကြောင်း ကြားရသောအခါ သူသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ၎င်းမှာ လုယူလိုခြင်း မဟုတ်သလို သူလည်း မဝံ့ရဲပေ။ သားသတ်သမားမှာ ၎င်းသည် မည်သို့သော ရတနာမျိုးဖြစ်မည်ကို စပ်စုချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သားသတ်သမားနှင့် ကျန်သူများသည် တောင်ပိုင်ရှင်များနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံနေစဉ် လင်းချီယဲ့သည် သန့်စင်သောကလေးငယ်ကျောင်းတော်ရှိ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို ဆက်လက်လေ့လာနေသည်။ သူသည် ကလေးငယ်ရုပ်တု၏ ဦးခေါင်းထက်၌ ဝဲပျံနေပြီး အောက်ဘက်ရှိ ခန်းမအတွင်း ဒူးထောက်နေကြသော သဒ္ဓါတရားထက်သန်သည့် ဘုရားဖူးများကို ကြည့်ကာ ၎င်းတို့ဘေးသို့ မနေသာဘဲ ပျံဆင်းသွားသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် လူအများရှိနေသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို မမြင်နိုင်ကြပေ။</p> <p>​“သန့်စင်သောကလေးငယ်၊ ကျွန်မရဲ့သားလေးကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ။ ကျွန်မသားလေးက စစ်တပ်ထဲဝင်သွားတာ တစ်နှစ်ရှိပြီ၊ စာတစ်စောင်မှ မပို့ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်ပေးပါ” “သခင်ကြီး သန့်စင်သောကလေးငယ်ကို ကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်ုပ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီး ကျွန်ုပ်ဖခင်ရဲ့ ရောဂါဟောင်းကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုသပေးပါ” “သခင်ကြီး သန့်စင်သောကလေးငယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို သားတစ်ယောက် ပေးသနားပါ” “သခင်ကြီး သန့်စင်သောကလေးငယ်၊ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံလိုချင်တယ်၊ ပိုက်ဆံအများကြီးပဲ။ ကျွန်တော့်အိမ်ကို လာပို့ပေးတဲ့ ပိုက်ဆံမျိုးဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ” ... လင်းချီယဲ့သည် ဆုတောင်းသံများကို နားထောင်ရင်း မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်လိုစိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး သဒ္ဓါတရား ထက်သန်ကြသော်လည်း ငါးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ အားထုတ်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မပြုဘဲ ရယူလိုသည့် လက်တွေ့မကျသော ဆုတောင်းများကို ပြုလုပ်နေကြသည်။ “ဒီလူတွေကြောင့် ငါယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို စိတ်ကြိုက် အသုံးမပြုနိုင်တာများလား” ဟု လင်းချီယဲ့က လူများကို ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှန်းဆချက်ကို သူ အမြန်ပင် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့က သဒ္ဓါတရား မထက်သန်ရုံနဲ့ဆိုရင် ငါ့ဆီမှာ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို လုံးဝ ထုတ်လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်မှာလဲ။” သူသည် တံခါးဝသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ရုပ်တုရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ယုံကြည်သူများသည် ဒူးထောက်ကာ သဒ္ဓါတရားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းနေကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ခိုင်မာလှသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သန့်စင်သောကလေးငယ်ကို အမှန်တကယ် မယုံကြည်သူများပင်လျှင် လေးစားမှု အပြည့်အဝ ခံစားရသည်။ ၎င်းတို့သည် ရုပ်တုကို ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save