Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၀၂ - လင်းချီယဲ့ အမှားမခံလိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လင်းချီယဲ့သည် လာရောက်ပူဇော်နေကြသော လူများကို ကြည့်ရှုရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲမိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ရုပ်တုကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ဝတ်ပြုနေကြသော လူအနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များသည် ချက်ချင်းပင် ကင်းစင်သွားပြီး အရာအားလုံးမှာ ရှင်းလင်းသွားသည်။ “ငါသိပြီ၊ ငါနားလည်ပြီ” ဟု လင်းချီယဲ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ဘေးမှ လူများပင်လျှင် သူ့အသံကို မကြားနိုင်ကြပေ။ ဝူး။ လင်းချီယဲ့သည် ရုပ်တု၏ အပေါ်ဘက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် စိတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး လောကတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့နေသော ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို ဂရုတစိုက် ခံစားကြည့်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ပုံမှန်လုပ်နေကျအတိုင်း ၎င်းကို လှုံ့ဆော်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်ခြင်း မပြုပေ။ သူသည် လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးကဲ့သို့သာ နေလိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို သူ၏ဝိညာဉ်အား ဖြတ်သန်းသွားစေသည်။ “ဒါက ကွဲပြားနေတာပဲ။ တစ်ခုခု ထူးခြားနေမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်” လင်းချီယဲ့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ “ဒီယုံကြည်မှုစွမ်းအားက ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး။” လင်းချီယဲ့သည် သူယခုလေးတင် ပြောလိုက်သော စကားကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ သူ ဤမျှကြာအောင် အသုံးပြုခဲ့သော ယုံကြည်မှုစွမ်းအားမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပါတကား။ ထူးဆန်းသော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပုံမှန်အားဖြင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို ရရှိသူတိုင်း၏ စွမ်းအားမှာ ထူးခြားသည်။ ၎င်းမှာ လက်ဗွေရာဖြင့် အတည်ပြုရသော လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကဲ့သို့ပင်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအား မည်မျှပင် သိပ်သည်းပါစေ ပြင်ပလူများ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် လူအများ၏ ပူဇော်မှုကို ခံရခြင်းကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို မည်သူမျှ သို့မဟုတ် အခြားတည်ရှိမှု တစ်စုံတစ်ရာမှ ခိုးယူ၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် လင်းချီယဲ့၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ထူးခြားနေသည်။ သန့်စင်သောကလေးငယ်ကျောင်းတော်သို့ လာရောက်ပူဇော်ကြသော လူများသည် သူ့ကို ယုံကြည်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တာတာရွာမှ ရွာသားများမှအပ အခြားဒေသအသီးသီးမှ လာကြသူ အများစုမှာ လင်းချီယဲ့ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ အစဉ်အလာပုံပြင်များကိုသာ ကြားဖူးကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုမှာ ကျောင်းတော်အတွင်းရှိ ရုပ်တုဆီသို့သာ သဘာဝအတိုင်း ဦးတည်သွားသည်။ “ဒီတစ်ခါတော့ မထင်မှတ်ထားတဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခု ရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး” ဟု လင်းချီယဲ့က ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​ယုံကြည်မှုစွမ်းအားအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုမှာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အခြားစွမ်းအင်များနှင့် ကွဲပြားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်  နှင့် ဓာတ်ကြီးလေးပါးစွမ်းအင်များ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်အမျိုးအစား အားလုံးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို သက်ရှိများက မွေးမြူပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အတိတ်တွင် လင်းချီယဲ့သည် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို လူသားတို့၏ ယုံကြည်မှုမှသာ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ မည်သည့်အသိဉာဏ်ရှိသော သတ္တဝါမဆို ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအား မွေးဖွားလာမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းကို လက်ခံရရှိသူမှာ ပို၍ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းနေသည်။ ဤဖြစ်ရပ်မှတစ်ဆင့် လင်းချီယဲ့သည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို ရရှိနိုင်သည်မှာ သက်ရှိများသာမက ဝိညာဉ်များကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုများလည်း ပါဝင်သည်။ အတွေးအခေါ်မရှိသော ကျောက်တုံးများပင်လျှင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို ရရှိနိုင်သည်။ သူ့ထံသို့ ဦးတည်သော ရုပ်တုမှာ အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​လင်းချီယဲ့သည် ရုပ်တု၏ အပေါ်ဘက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံဆင်းလာပြီး ရုပ်တု၏ မျက်နှာတည့်တည့်၌ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းနေပြီး ဂရုတစိုက် အာရုံခံကြည့်မှသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအား၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ရုပ်တုအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ဤထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှု၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ လိမ်တွန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ရုပ်တုပင်လျှင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ လင်းချီယဲ့၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရုပ်တု၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ဟင်းလင်းပြင်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။ “ယုံကြည်မှုစွမ်းအားက သက်ရှိတစ်ခုကို မွေးဖွားပေးနိုင်တာများလား။” လင်းချီယဲ့မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ရုပ်တုမှာ သူ့အစားထိုးရန် အိုးတစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ၎င်းမှာ အသက်ဝင်လာတော့မည်ကဲ့သို့ပင် သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ “အမင်္ဂလာပဲ။ ဒီအရာက တကယ် အသက်ဝင်လာရင် ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုး ဖြစ်လာမှာလဲ။” လင်းချီယဲ့မှာ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသည်။ လူသားတို့သည် မသိရှိသော အရာများကို အမြဲတမ်း ကြောက်လန့်တတ်ကြသည်။ သူက သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည် - “ငါနဲ့ အဲ့ဒီအရာနဲ့ တစ်ခုခု ဆက်နွယ်နေရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါဒီယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို အသုံးမပြုနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာက အရမ်းထူးဆန်းနေတယ်။ အကယ်၍ ဒါက တကယ် အသက်ဝင်လာရင် ဘာပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ မဖြစ်ဘူး၊ ငါဒါကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားရမယ်။” လင်းချီယဲ့က သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုမရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။ သူသည် စွန့်စားမှု မပြုဝံ့ပေ။ ဤပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာသည်ပင်လျှင် မသိရှိသောအရာများစွာနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူသည် ဤကိစ္စတွင် အမှားမခံလိုပေ။</p> <p>​ကျယ်ပြောလှသော တောကန္တရ၏ အဆုံး၌ နေဝင်ချိန်တွင် အမည်းစက်တစ်ခု ဝဲပျံနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အမည်းစက်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ မီတာတစ်ရာနီးပါး ရှည်လျားသော ဧရာမ မြွေနီကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။ မြေပြင်မှာ တုန်ခါနေသည်။ ဧရာမ မြွေနီကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် အမည်းစက်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိသည်။ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာနှင့် မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြသည်။ “သခင်ကြီး ချီကျင်း၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် မိနစ် ၃၀ အတွင်းမှာ ပထမဆုံး လူသားရွာကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်” ဟု အခွံပါသော သတ္တဝါတစ်ကောင်က ချီကျင်းနောက်မှ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ “လူသားရွာလား။ ဒီကောင်လေးတွေကို သတ်ရတာ ငြီးငွေ့လာတာနဲ့ အတော်ပဲ။ လူသားတချို့ကို သတ်တာကလည်း အချိန်ဖြုန်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ။” ချီကျင်းသည် သူ၏ နီရဲသော လျှာကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးဆာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝေးလံသော ရွာတစ်ရွာနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော မြစ်တစ်မြစ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော မိစ္ဆာများ စုဝေးမိကြသည်။ “အစ်ကိုကျောက်၊ မင်းလည်း ဒီကို ရောက်နေတာလား။” “အစ်ကိုဝူ။ အဲ့ဒီ ကြက်သွေးရောင် မြွေဟောက်က ငါတို့ခေါင်းပေါ် တက်နင်းနေတာလေ။ ငါတို့ ဘယ်လို သည်းခံနိုင်မှာလဲ။” ရင်းနှီးသော မိစ္ဆာအချို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နှုတ်ဆက်ကြသည်။ “ချီကျင်းက ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ တောင်ပိုင်ရှင်တွေ အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းဖို့ သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာစစ်သည်တွေကို စုစည်းထားတာ။ သူက ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား မသိဘူး။” “သက်ပြင်းချလိုက်ကာ။ အာဏာက အဆုံးအဖြတ်ပဲလေ။ သူက ဒီလောက်တောင် သန်မာနေတာကို ဘယ်သူက ပြောရဲမှာလဲ။” “ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ငါတို့ဘက်မှာလည်း ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီလူကို ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။” “ဟုတ်တယ်၊ ချန်ရှီတို့ ရှာထားတဲ့ အကူအညီလို့ ကြားတယ်။ တာတာရွာကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ နတ်စင်ကြီး ဖြစ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်လဲ ဘယ်သူမှ မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိရမယ်။” မိစ္ဆာအားလုံးက ခန့်မှန်းကြသည်။</p> <p>​လင်းချီယဲ့၏ ကျော်ကြားမှုမှာ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ တာတာရွာမှ တိုက်ပွဲမှာ ပျံ့နှံ့ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော တိုက်ပွဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် ယုံကြည်သူ အမြောက်အမြားကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှုများစွာကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများ၏ မနာလိုမှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာအချို့မှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက သူ့ကို စမ်းသပ်လိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ တာတာရွာသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ရွှေအမြုတေအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်မှာသာ ရှိသော ချန်ရှီနှင့် အခြားမိစ္ဆာများသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်သို့ အားလုံး ရောက်ရှိသွားသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းတို့ ထပ်မံ၍ မချဉ်းကပ်ရဲကြတော့ပေ။ မိစ္ဆာများစွာမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ပိတ်မိနေပြီး ၎င်းတို့ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး တိုးတက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိနိုင်သည်ကို သိရှိထားကြရမည်။ ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တိုးတက်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာများကို သံသယဝင်စေသည်။ “တာတာရွာက နတ်စင်ကြီးက ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး။ ချန်ရှီတို့က သူ့နောက်ကို လိုက်ကတည်းက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာတယ်။ သူတို့အားလုံး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ကို ရောက်သွားတာက အဲ့ဒီနတ်စင်ကြီးရဲ့ အကူအညီကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။” “မှန်တယ်။ နတ်စင်ကြီးက ငါတို့ကို လက်မခံတာ နှမြောစရာပဲ။ သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။” မိစ္ဆာအချို့က သက်ပြင်းချကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လင်းချီယဲ့ထံ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရွာအဝင်သို့ပင် မရောက်မီ ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ချန်ရှီ၏ အဆိုအရ လင်းချီယဲ့မှာ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံနေပြီး အနှောင့်အယှက် မခံလိုကြောင်း သိရသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့က အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်လိုပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို တာဝန်ယူရလိမ့်မည်။ မိစ္ဆာများသည် ၎င်းတို့၏ အသက်ဖြင့် မစမ်းသပ်ရဲကြပေ။ တာတာရွာ အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာသွေးဖြင့် ရေလောင်းထားသော ဆေးဘက်ဝင် အပင်ခင်းကြီးမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ၎င်းတို့အား နောက်ထပ် မြေသြဇာ မဖြစ်လာစေရန် သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။ မိစ္ဆာများ ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ဝေးလံသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ လူအချို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ “သူတို့ ရောက်လာပြီ။” တစ်စုံတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာများသည် ထိုသူများရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ “ချန်ရှီတို့ ရောက်လာပြီ၊ လိန်မွန်းလည်း ပါတယ်လေ။ သူတို့ရှေ့က အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။” “ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်။ သူက တာတာရွာရဲ့ နတ်စင်ကြီးလား။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူ့ဆီမှာ အာဃာတ အငွေ့အသက်တွေ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေရတာလဲ။” “တိုးတိုးနေ၊ လျှောက်မပြောနဲ့။ သူက ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာ မမြင်ဘူးလား။ ဆေးခင်းအတွက် မြေသြဇာအဖြစ် သူ အသုံးမပြုအောင် သူ့ကို ဒေါသ မထွက်စေနဲ့။” ဆွေးနွေးမှုများကြားတွင် သားသတ်သမားသည် လိန်မွန်းနှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ မိစ္ဆာများ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ငါးဦးသာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှ ဖိအားမှာ ရှိနေသော မိစ္ဆာတစ်သောင်းထက် မနည်းပေ။ “ဒါ မင်းတို့ စုစည်းထားတဲ့ အကူအညီတွေလား။” ကွင်းပြင်အတွင်း အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အလယ်ပိုင်းမှာသာ ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သားသတ်သမားက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ “ငါ့ညီ သားသတ်သမား၊ အရာအားလုံးကို မင်းဆီမှာပဲ လွှဲထားမယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ဘာလဲ၊ အခု စစ်သည်အင်အား နည်းနေတာကို ညည်းညူနေတာလား။” ဟု ချန်ရှီက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သားသတ်သမားကဲ့သို့ မမြင့်မားသော်လည်း သူသည် လင်းချီယဲ့နှင့် အတူရှိနေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီး ဖြစ်ကာ ယခုအခါ သားသတ်သမားကြောင့် ၎င်းတို့ စွန့်စားမှု ပြုလုပ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်း သူ ပြောစရာ ကောင်းကောင်း မရှိပေ။ “ကဲ တော်တော့၊ စကားမများကြနဲ့တော့။ ငါတို့ သခင်ကြီးက ငါတို့ကို ရတနာ ပေးထားပြီးသား မဟုတ်လား။ ဘာကို ကြောက်နေကြတာလဲ။” ဟု လိန်မွန်းက ငေါက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ စစ်ပွဲမှာ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူမသည် သူမ၏ လူများကြားတွင် ပြည်တွင်းပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားသည်ကို မမြင်လိုပေ။ မိစ္ဆာများမှာ စုဝေးလာကြပြီး ချန်ရှီနှင့် သားသတ်သမားကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ မသင့်မြတ်သည်ကို သတိပြုမိကြသဖြင့် မည်သူမျှ အသံမထွက်ရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save