Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထူးဆန်းသောအပင်</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p>နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါမှာ စတင်လင်းထိန်လာပြီး လုံချန်းကို လုံးဝခြားနားသော နေရာတစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​သူ ရောက်ရှိသွားသော နေရာအသစ်တွင် ဝင်္ကပါကို ဝိုင်းရံထားသည့် ကင်းစောင့်များကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက အရိပ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသက်သွင်းထားသဖြင့် သူသည် ကိုယ်ပျောက်နေရုံသာမက သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း လုံးဝ ကွယ်ပျောက်နေသည်။</p> <p>​သူသည် ကင်းစောင့်များ၏ အနောက်တည့်တည့်တွင် ရပ်နေသော်လည်း သူတို့မှာ သူ့ကို လုံးဝ မရိပ်မိကြပေ။ လုံချန်းအနေဖြင့် ဖမ်းမိနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ သူ၏ အရိပ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ပိတ်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုကင်းစောင့်များကို သတ်ရန် ကြံစည်မိ၍ သူ၏ လူသတ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ လုံချန်းမှာ ထိုကင်းစောင့်များကို ပစ်မှတ်ထားရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့် သူတို့အပေါ် လူသတ်လိုစိတ် မရှိပေ။ အရိပ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်စွမ်း အတန်အသင့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p>​ဤဝင်္ကပါမှာလည်း ကင်းစောင့်များစွာဖြင့် အထပ်ထပ် ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံထားရသည်။ ၎င်းမှာ ၂၄ ထပ်မြောက်သို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါ ဖြစ်သောကြောင့် ဤမျှအထိ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ ထိုအထပ်သို့ မသွားစေလိုကြခြင်းပင်။ ၂၃ ထပ်မှ ၂၆ ထပ်အထိ သွားသော ဝင်္ကပါများသည် လုံခြုံရေး အတင်းကျပ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း လုံချန်း သတိပြုမိခဲ့သည်။</p> <p>​ထိုအချက်က သူ၏ ရှာဖွေမှုကို ပို၍ ကျဉ်းမြောင်းသွားစေသည်။ သူသည် အခွင့်အာဏာမရှိသော အထပ်သို့ ရောက်နေလျှင်ပင် ကင်းစောင့်များ ရှိနေခြင်းကို ကြည့်၍ ပိုမြင့်သောအထပ်များသို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။ ၎င်းက မှန်ကန်သောအထပ်ကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များစေသည်။</p> <p>​သူသည် ဝင်္ကပါ အတွင်းမှနေ၍ ကင်းစောင့်များ၏ အတားအဆီး အဝေးတစ်နေရာသို့ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ အတန်ဝေးသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ တပည့်တံဆိပ်ရှိ မြေပုံကို အသုံးပြု၍ သူ ရောက်နေသော အထပ်မှာ သွားလာခွင့်ပြုထားသော အထပ် ဟုတ်၊ မဟုတ် စစ်ဆေးကြည့်ရာ အံ့သြစရာကောင်းစွာပင် မြေပုံကို ကြည့်ရှု၍ ရနေသည်။ သူသည် ယခု ရောက်ရှိနေသော အထပ်၏ အကြောင်းကို သိလိုက်ရသည်။</p> <p>​အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူ ရောက်နေသည်မှာ ၆ ထပ်မြောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ပိုမြင့်သောအထပ်သို့ ရောက်မည့်အစား သူသည် အတော်လေးနိမ့်သော အောက်ထပ်သို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် ၂၅ ထပ်သို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ဓားပေါ်သို့ တက်ကာ ထိုနေရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p>​၆ ထပ်မြောက်မှာ ဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခြံ သို့မဟုတ် စိုက်ပျိုးရေးခြံတစ်ခြံနှင့် ပိုတူလှသည်။ ၎င်းမှာ တပည့်များကို ကျွေးမွေးမည့် သစ်သီးပင်များကို စိုက်ပျိုးရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ဤအထပ်မှာ မြေစစ်စစ် မဟုတ်ဘဲနှင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများစွာကို စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်နေခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင်။ အကယ်၍ သူတို့က မြေတုပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အာဟာရဖြည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် သစ်သီးဝလံများကို စိုက်ပျိုးနိုင်သည်ဆိုလျှင် တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေလေ လယ်ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးများကို မြင်တွေ့ရလေလေ ဖြစ်သည်။ အမျိုးမျိုးသော သစ်ပင်များကို သူ မြင်တွေ့ရပြီး အားလုံးမှာ အသီးအနှံများ သီးနေကြသည်။</p> <p>​ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များစွာလည်း ရှိနေသော်လည်း ဝင်္ကပါဆီသို့သာ သူ အာရုံစိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ညအချိန် ဖြစ်သောကြောင့် အပြင်တွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။ ဝင်္ကပါများမှတစ်ဆင့် လာရသော လမ်းကြောင်းအားလုံးမှာ လုံခြုံရေး တင်းကျပ်ထားသဖြင့် ကင်းစောင့်များလည်း လှည့်ကင်းပတ်နေခြင်း မရှိပေ။</p> <p>​လုံချန်းသည် ၂၅ ထပ်သို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါဆီသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ၎င်းမှာ ပျက်စီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ပြုလုပ်ထားသော မြေပြင်မှ အပင်တစ်ပင် တိုးထွက်ပေါက်ရောက်နေပြီး ၎င်းက ဝင်္ကပါ၏ လိုင်းများကို ဖျက်ဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤနေရာတွင် ကင်းစောင့်များလည်း ရှိမနေပေ။</p> <p>​"ဒီလူတွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ကင်းစောင့်တွေ ဒီမှာ မရှိဘူးဆိုရင် ဝင်္ကပါ ပျက်နေတာကို သူတို့ သိမှာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ပြင်ထားသင့်တာပေါ့။ နောက်ပြီး... ဘာလို့ ကျောက်တုံးမြေပြင်ကနေ အပင်က တိုးထွက်ပေါက်နေရတာလဲ" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါဖြစ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဝိညာဉ်ဓားမှာ မြေပြင်သို့ နီးကပ်လာပြီး လုံချန်း ဓားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ ဓားကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ပြန်ထည့်ကာ ဝင်္ကပါအနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အတိအကျပြောရလျှင် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါက်နေပြီး ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးထားသော ပန်းပင်အနားသို့ သူ လျှောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုအပင်မှာ အနက်ရောင် ဖြစ်သော်လည်း နေရာအနှံ့တွင် မီးခိုးရောင် အစက်အပြောက်လေးများ ပါရှိသည်။</p> <p>​"ဝိညာဉ်အဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့မှာ ရှိတဲ့ အသိပညာတွေနဲ့တောင် ဒီအပင်ကို မသိဘူးပဲ။ ကျောက်တုံးမြေပြင်ကနေ တိုးထွက်ပေါက်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ငါ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားမိတယ်"</p> <p>​"ရွှင်း... နင် ဒီအပင်အကြောင်း တစ်ခုခု သိလား" လုံချန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ရွှင်းမှာ လုံချန်း၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး ထိုအပင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>​"ငါ သိတာပေါ့။ ဒါက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ပဲ" သူမက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် ဝင်္ကပါပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ထိုအပင်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>​သူ ထိုအပင်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ အတွင်းပိုင်း တစ်နေရာ၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​လုံချန်း၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်မှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>​အနီရောင် အမြုတေမှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေဆဲပင်။</p> <p>​ပုံရိပ်ယောင် နိယာမမျိုးစေ့နှင့် အမှောင် နိယာမမျိုးစေ့တို့မှာ မြေပြင်အနီးတွင် ဝဲပျံနေကြသည်။ အမှောင် နိယာမမျိုးစေ့မှာ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည်။ ၎င်းမှာ ထိုနေရာတွင် ဘာမျှမရှိတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ အနက်ရောင် ဗလာနယ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။</p> <p>​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပုံရိပ်ယောင် နိယာမမျိုးစေ့မှာ ဝေဝါးနေပြီး မြူခိုးများကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ်ရှိနေသလိုလို မရှိသလိုလိုနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​ထိုမျိုးစေ့နှစ်စေ့၏ ဘေးတည့်တည့်တွင် အပင်ပေါက်လေးတစ်ပင် ဝဲပျံနေသည်။</p> <p>​ဤအပင်ပေါက်လေးမှာ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမများဖြင့် လုံးဝ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစောပိုင်းတုန်းက ကျိချင်းတို့၏ ယာဉ်တန်းကို မုဆိုးကြယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က လုံချန်း၏ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှု မြင့်တက်လာပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမမျိုးစေ့မှ ကြီးထွားလာခဲ့သည့် အပင်ပေါက်လေး ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုအရာအားလုံးမှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုံချန်း မုဆိုးကြာ်ကို မယဉ်ပါးစေရသေးမီကပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမအပေါ် နားလည်မှုမှာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမသာမက ပုံရိပ်ယောင် နိယာမမျိုးစေ့မှာလည်း သိပ်ပြီး မကြီးထွားလာခဲ့ပေ။</p> <p>​ဤနိယာမမျိုးစေ့များနှင့် အလှမ်းဝေးသော တစ်နေရာတွင်မူ လုံချန်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ခမ်းနားသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်စိမှိတ်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။</p> <p>​အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ လုံချန်း၏ နှလုံးသားမိစ္ဆာမှာ ထိုသိုင်းဝိညာဉ်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။ သူသည် လုံချန်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ ထိုင်နေသည်။</p> <p>​လုံချန်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်ရော နှလုံးသားမိစ္ဆာပါ လုံချန်းနှင့် လုံးဝ တူညီကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ လုံချန်းနှင့် ထပ်တူကျလှသည်။ ကွဲပြားချက် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။</p> <p>​နှလုံးသားမိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းတွင် ဦးချိုများ ပါရှိပြီး သိုင်းဝိညာဉ်တွင်မူ မပါရှိပေ။ နောက်ထပ် သိသာထင်ရှားသော ကွဲပြားချက်မှာ စရိုက်ပင် ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး အရာအားလုံးကို အရေးမစိုက်သော မာန်မာနမျိုး ရှိနေပုံရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မဖွင့်ရသေးသည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ယခု ပြောင်းလဲလာသည်မှာ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး မဟုတ်ပေ။ လုံချန်း၏ စစ်ဝိညာဉ်ရော နှလုံးသားမိစ္ဆာပါ မလှုပ်မယှက် ရှိနေကြဆဲပင်။</p> <p>​ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ အပင်ပေါက်လေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် ဝင်္ကပါမှ ပေါက်နေသော ထိုအပင်လေးကို ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ အပင်ပေါက်လေးမှာ စတင် လင်းထိန်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save